Δεν έχει τέλος το μαρτύριο της Ανόρθωσης. Αγωνιστικά παραπαίει, με παίχτες που φαίνεται να κάνουν αγγαρεία ενώ στο μέτωπο της Διοίκησης επικρατεί κλίμα αβεβαιότητας και αμφισβήτησης. Ο κόσμος βρίσκεται στη μέση και δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Τα Κριτήρια Μαρτίου που απειλούν τη βιωσιμότητα του ιστορικού Συλλόγου κρέμονται ως «δαμόκλειος σπάθη» πάνω από το «Αντώνης Παπαδόπουλος». Ένα σκηνικού τρόμου με απρόβλεπτο τέλος…

Η Γενική Συνέλευση της Πέμπτης (20 Φεβρουαρίου) κρίνεται σημαντική. Θα προταθεί η ανάθεση της διαχείρισης και λειτουργίας της ποδοσφαιρικής ομάδας και του ποδοσφαιρικού τμήματος του Συλλόγου σε εταιρεία, κάτι για το οποίο υπάρχουν έντονες αντιδράσεις από μερίδα του κόσμου της Ανόρθωσης. Από την άλλη ο Πρόεδρος Χρήστος Πουλλαίδης «απειλεί» ότι θα φύγει αν δεν περάσει η πρόταση για εταιρεία. Θα είναι όμως η πανάκεια για την Ανόρθωση η σύσταση εταιρείας; Ίσως και ναι, αφού αυτοί που διαφωνούν δεν προτείνουν κάτι άλλο χειροπιαστό.

Όπως και να έχει το πράγμα, η Πέμπτη είτε θα ρίξει φως, είτε θα βυθίσει στο απόλυτο σκοτάδι την «Κυρία». Και εν μέσω αυτού του κλίματος αβεβαιότητας οι ποδοσφαιριστές θα πρέπει να βρουν το κουράγιο να υψώσουν το ανάστημα τους. Έχουν όμως τις δυνάμεις; Μάλλον όχι, αφού φαίνεται να υποτάσσονται στη μοίρα τους. Η έξοδος στην Ευρώπη είναι ότι έχει απομείνει στην ομάδα και θα ήταν λάθος να τα παρατήσουν. Η διαφορά όμως μεγαλώνει (-8 από τον Ερμή και -4 από την Ομόνοια). Η έλευση νέου προπονητή δεν φαίνεται να λειτουργεί, για την ώρα, θετικά. Γενικώς, η Ανόρθωση χρειάζεται ένα «ηλεκτροσόκ» για να σώζει ότι σώζεται…Στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται.