Ο πρωταθλητισμός απαιτεί αρκετά πράγματα με το βασικότερο την σταθερότητα της ομάδας κατά τη διάρκεια της περιόδου. Εννοείται ότι πρέπει να διαθέτει το κατάλληλο υλικό (παίκτες - προπονητές), να έχει τύχη σε κάποια παιγνίδια και όλοι να είναι συσπειρωμένοι (ομάδα – διοίκηση - κόσμος) προς επίτευξη του στόχου. Τα πιο πάνω συνδέονται μεταξύ τους και οποιοδήποτε παρεκκλίνει της πορείας τότε θα υπάρξει πρόβλημα.

Ο ΑΠΟΕΛ ξεκίνησε το φετινό πρωτάθλημα χωρίς να έχει τα βασικότερα στοιχεία της «φόρμουλας». Σταθερότητα, προπονητές και συσπείρωση με επακόλουθο να βρεθεί οκτώ βαθμούς πίσω από την κορυφή και να αποδίδει ποδόσφαιρο της … πλάκας.
 
Με την πάροδο του χρόνου όλα άλλαξαν. 1) Ο Δώνης διαδέχθηκε τον Σέρτζιο 2) αλλαγή διοίκησης 3) μετεγγραφική ενίσχυση (διόρθωση λαθών/ απόκτηση και αποχώρηση ποδοσφαιριστών) και το πιο σημαντικό η ομάδα απέκτησε σταθερότητα. 5) Όλα αυτά επανέφεραν την χαμένη περηφάνια του κόσμου που το τελευταίο διάστημα το δείχνει εμπράκτως.

Τα αποτελέσματα από την 11η αγωνιστική αποτυπώνουν την ανοδική και σταθερή πορεία της ομάδας. Η φιλοσοφία του Δώνη ξεκίνησε να αποδίδει, η αλλαγή στα διοικητικά λειτούργησε ευεργητικά σε όλους τους τομείς, ενώ από τον εκτός έδρας επαναληπτικό κόντρα στην ΑΕΛ όπου έκανε ντεμπούτο ο Ντε Βινσέντι η ομάδα μετρά έξι νίκες και μια ισοπαλία με την Αλκή στο κύπελλο όπου ο Αργεντινός μπήκε αλλαγή προς το τέλος.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε που μπορεί να φτάσει ο ΑΠΟΕΛ και αν θα πετύχει το στόχο της κορυφής. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι η ομάδα της πρωτεύουσας ξεκίνησε το πρωτάθλημα με μειονεκτήματα έναντι των υπόλοιπων διεκδικητών του τίτλου και χάρη της βελτίωσης ή καλύτερα των σωστών συνθηκών βρίσκεται στο -4.

Χάθηκε πολύτιμο έδαφος αλλά καλύφτηκε εν μέρει. Το ζητούμενο είναι η ομάδα να διατηρήσει όλα τα συστατικά και στη συνέχεια προκειμένου να διεκδικήσει με αξιώσεις τους δυο τίτλους. Η συνταγή είναι δοκιμασμένη και πετυχημένη. Άρα ποιος ο λόγος να χαλάσει;