Όπως γίνεται διαχείριση επιτυχιών και αποτυχιών σε μια ομάδα, κατά ανάλογο τρόπο γίνεται διαχείριση μιας κατάστασης που έχει να κάνει με την αποχώρηση κάποιου σημαντικού ποδοσφαιριστή (είτε λόγω μετεγγραφής, είτε λόγω σοβαρού τραυματισμού). Καλή ώρα τώρα η ΑΕΛ, που έχασε εκτός μετεγγραφικής περιόδου τον καλύτερο της ποδοσφαιριστή και πρώτο της σκόρερ. Και η ουσία για τη Λεμεσιανή ομάδα είναι ότι έχασε τον παίχτη και όχι το πώς τον έχασε, δηλ. ότι ήθελε να φύγει και ότι ήταν πολλά τα λεφτά και τα διάφορα που ακούονται… Δεν είναι μόνο τα 13 γκολ που πέτυχε φέτος στο πρωτάθλημα ο Σα, αλλά είναι και η γενικότερη, ηγετική του παρουσία μέσα στο παιχνίδι που χάνει η ΑΕΛ στο υπόλοιπο της μάχης του πρωταθλήματος. Πώς λοιπόν θα διαχειριστεί την κατάσταση ο Πέτεφ;
Το ιδανικότερο και το πιο εύκολο θα είναι να αρχίσει να σκοράρει κατά βούληση είτε ο Καλουντζέροβιτς, είτε ο Ινταμπντελάι. Σίγουρα θα το επιδιώξει ο Πέτεφ, αλλά από την άλλη θα επιδιώξει να δώσει στην ομάδα του ένα διαφορετικό στυλ παιχνιδιού που να μην «εγκλωβίζεται» στον «αστέρα φορ περιοχής» τύπου Σα… Άλλωστε, Καλουντζέροβιτς και Ινταμπντελάι μετρούν μέχρι στιγμής από δύο γκολ ο καθένας ενώ έδειξαν ότι ποιοτικά υστερούν του Πορτογάλου. Δεν είναι οι παίχτες που μπορούν να υποδεχθούν την μπάλα και με μια κίνηση να απειλήσουν άμεσα ή έμμεσα με ασίστ. Συνεπώς, οι εντολές Πέτεφ αλλάζουν…Και ο Σέρβος και ο Ολλανδό/Μαροκινός είναι κλασσικοί φορ «killer» που θέλουν το γκολ σχεδόν έτοιμο.
Είναι λογικό πλέον ο Μπεμπέ (μετρα΄4 γκολ) να έχει περισσότερο εκτελεστικό ρόλο, πέρα του δημιουργικού. Όχι πως θα πατά «κουτί» ο κοντός, αλλά έχει την ευχέρεια να απειλεί με σουτ και με διεισδύσεις ή να παίρνει θέση κρυφού φορ ως «τρέιλερ», όταν η μπάλα σκάει στα πλάγια, αφού έχει το προσόν των καλών εκτελέσεων. Επιπλέον, ο Μοντέιρο μαζί με τον Οριόλ και τον Εντμάρ θα έχουν πλέον σαφή ρόλο να απειλούν περισσότερο πλαισιώνοντας τον φορ, ώστε να γεμίζουν την περιοχή και να βάζουν πίεση στην άμυνα, κάτι που μπορούσε να κάνει μόνος του ο Σα. Σε αυτή την περίπτωση θα είναι εξίσου σημαντική η συνεισφορά των κεντρικών χαφ, Νικολάου, Οχένε, Γκέντσιεφ και Έμπο (καθώς και του Σακέτι όταν επιστρέψει). Θα πρέπει να έχουν περισσότερο οργανωτικό ρόλο, βοηθώντας και αποφορτίζοντας σε κάποιες στιγμές τον Μπεμπέ και παράλληλα απειλώντας με σουτ από μέση και μακρινή απόσταση, κυρίως οι Νικολάου και Γκέντσιεφ. Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό και άκρως θετικό για την ΑΕΛ που διαθέτει στόπερ που μπορούν να κάνουν παιχνίδι (Ουόν και Ντεντέ), αλλά και ακραία μπακ (Αιρόσα και Καρλίτος) που καλύπτουν όλη τη γραμμή.
Από πλευράς ψυχολογίας, σίγουρα επηρεάζει την ομάδα η φυγή του ηγέτη (από αγωνιστικής πλευράς, διότι ο Σα ποτέ δεν ήταν ο φυσικός ηγέτης και αυτό είναι πολύ σημαντικό), αλλά από την άλλη «οπλίζει» τους εναπομείναντες με περισσότερο πείσμα και θέληση για να αποδείξουν ότι αξίζουν και αυτοί περισσότερα. Σίγουρα το έργο τους θα ήταν δυσκολότερο αν έχαναν τον Ουόν ή τον Μπεμπέ. Ο Σα γινόταν ηγέτης του παιχνιδιού (αν του έβγαινε), αλλά ποτέ δεν ήταν ο φυσικός ηγέτης της ομάδας…
