Πίεση και δύο «πράσινα» γκολ

 

Το παιχνίδι στο ΓΣΠ ξεκίνησε με φοβερό τέμπο που έφερε γρήγορα δύο φάσεις και ένα γκολ. Ο Ρέινα απείλησε στο 4΄ με σουτ μέσα από την περιοχή, αλλά ο Μορέιρα απέκρουσε και στο 6΄ο Φερνάντεζ σούταρε ψηλά πάνω από τα δοκάρια. Στο 11΄ οι παίκτες της Ομόνοιας έκλεψαν τη μπάλα πλάγια δεξιά, ο Εφραίμ έβγαλε σε εξαιρετική θέση τον Πλατινί και ο παίκτης από το Πράσινο Ακρωτήριο άνοιξε το σκορ (η μπάλα έκανε γκελ στον Στυλιανού).  Το γκολ βόλεψε τους «πράσινους΄», που έβαζαν πολύ πίεση στη μπάλα και δεν άφηναν τον Απόλλωνα να απλώσει το παιχνίδι τους και να γίνει επικίνδυνος. Λίαν συντόμως ήρθε και το 2-0. Ο Ρούμπιο πίεσε έκλεψε τη μπάλα από τον Ρομπέρ, μπήκε με δύναμη και έβγαλε τον Γκικίεβιτς μπροστά στο κενό τέρμα.  Ο Απόλλωνας λογικά προσπάθησε να αντιδράσει. Κυκλοφόρησε τη μπάλα στα πέριξ της περιοχής της Ομόνοιας, αλλά η άμυνα των πρασίνων δεν επέτρεψε σοβαρή απειλή.  

Ο Χάμπερ την τελευταία λέξη…

 

Λογικό το αγωνιστικό σενάριο στο χόρτο του ΓΣΠ. ο Απόλλωνας να προσπαθεί να φέρει το παιχνίδι κοντά στα αντίπαλα καρέ και να φτιάξει όμως και ευκαιρίες. Η Ομόνοια στήθηκε από το κέντρο και κάτω να κυνηγάει τα κλεψίματα και την αντεπίθεση. Το κατάφερε στο 55΄με τον Εφραίμ να ξεχύνεται από το κέντρο, αλλά να σουτάρει άστοχα.  Ο Απόλλωνας έστειλε τη 1η απειλή στο 58’. Ο Γκαρσία ζύγισε το πόδι του εκτός περιοχής έστειλε τη μπάλα στη γωνία, με τον Μορέιρα να αποκρούει καταπληκτικά. Ο Απόλλωνας πάντως ανέβαινε συνεχώς. Πίεσε, κέρδισε κόρνερ και σε ένα εξ΄αυτών, στο 65΄άγγιξε το 2-1, αλλά η κεφαλιά του Ρέινα κτύπησε στο δοκάρι.  Από φάσεις άλλο τίποτα. Στο 68΄ο Βάλε παραλίγο να τη πατήσει, όταν μόλις που κατάφερε να τσιμπήσει τη μπάλα, στη πίεση του Ρούμπιο. Στο 69΄ ο Σερφά δεν έδιωξε καλά, αλλά ο Γκαρσία δεν είχε καλή ισορροπία για να απειλήσει από τα 2 μέτρα τον Μορέιρα. Στο 71΄ο  Πλατινί έφυγε από δεξιά, στο δεύτερο δοκάρι ο Σκέμπρι βρέθηκε σε καλή θέση, αλλά δεν δυσκόλεψε τον Βάλε.  Πάντως ο ρυθμός αυτός βόλεψε την Ομόνοια που ισορρόπησε .  Ο Απόλλωνας παρά τη κατοχή δεν ήταν απειλητικός. Αλλά υπήρχε η τελευταία λέξη από τη χρυσή αλλαγή. Ο Χάμπερ που είχε περάσει στο 72΄, βρέθηκε στο 89΄σε επίκαιρη θέση από τη κεφαλιά πάσα του Λόπεζ και νίκησε τον Μορέιρα αλλάζοντας  τα δεδομένα.