Ο στρατηγός Χοσέ Χερβάσιο Αρτίγας θεωρείται εθνικός ήρωας στην Ουρουγουάη. Είναι ο πατέρας της ανεξαρτησίας της χώρας, αυτός που πολέμησε ενάντια σε Ισπανούς και Πορτογάλους, όσοι έχουν ταξιδέψει στο Μοντεβιδέο έχουν δει το άγαλμά του στην πλατεία της Ανεξαρτησίας. Το δικό του όνομα έχει πάρει η πόλη των περίπου 40.000 κατοίκων που βρίσκεται στα σύνορα με τη Βραζιλία, χωρισμένη από μια γέφυρα από την πόλη Κουαραΐ της πολιτείας Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Είναι η πιο μακρινή πόλη από το Μοντεβιδέο, 600 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα.

Στη φτωχογειτονιά Πιράτα οι άνθρωποι ζουν με τα λίγα έχοντας μάθει ότι δεν μπορούν να έχουν τα πολλά. Τα νερά του ποταμού συχνά καταστρέφουν τις καλλιέργειες των σιτηρών και έτσι ο κόπος πολλές φορές είναι μεγάλος. Τα παιδιά εκεί ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον από αυτό των γονιών και των παππούδων τους, αλλά γνωρίζουν ότι πρέπει να έχουν και τύχη για να τα καταφέρουν. Και να τα καταφέρουν μόνοι τους καθώς οι μεγαλύτεροι δεν έχουν τα χρήματα για να τους βοηθήσουν να ξεφύγουν.

Είναι η ιστορία της παιδικής ηλικίας όσων γεννιούνται και μεγαλώνουν εκεί, είναι η ιστορία του Ντάργουιν Νούνιες, ενός ανερχόμενου ποδοσφαιρικού ήρωα, που έβλεπε τον οικοδόμο πατέρα του να σηκώνεται αξημέρωτα και να γυρίζει σπίτι πολλές ώρες μετά για λίγα πέσος και τη μητέρα του που γύριζε μαζεύοντας γυάλινα μπουκάλια για να τα δώσει κατόπιν και να συνεισφέρει κι αυτή στην οικογένεια όπως μπορούσε. «Είχα συνηθίσει να κοιμάμαι με άδειο στομάχι. Αλλά αυτή που είχε συνηθίσει περισσότερο ήταν η μητέρα μου. Φρόντιζε πρώτα να έχουμε φάει εγώ και ο αδερφός μου και μόνο αν έμενε κάτι έτρωγε κι αυτή».

Η μπάλα ήταν η διέξοδος από την καθημερινότητα. Ο μόνος τρόπος για να ξεχνιέται μαζί με τους φίλους του. Και ίσως αυτό που ήξερε ότι έπρεπε να εξελίξει για να φτάσει στο όνειρο. Ποιο ήταν αυτό;

«Με τα λεφτά από την μεταγραφή, θα μπορώ να αγοράσω ένα σπίτι στους γονείς του στην Αρτίγας. Θυσιάστηκαν για εμένα και θέλω να τους προσφέρω πίσω» ήταν τα λόγια του όταν άφησε την Πενιαρόλ, την ομάδα που τον έκανε δικό της στα 15 της, για να μετακομίσει στην Ευρώπη και να φορέσει τη φανέλα της Αλμερία, που έδωσε 13 εκατομμύρια ευρώ για να τον πάρει! Μια γεμάτη σεζόν χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα προσαρμογής και έδειξε από την αρχή την αξία του ήταν αρκετή για να πάρει μεταγραφή στη Μπενφίκα. Η δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας δεν τον χωρούσε.

Από τα δειλινά που έπαιζε μπάλα στους δρόμους της Αρτίγας μέχρι το βράδυ που έστειλε με δικό του γκολ την πορτογαλική ομάδα στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ τα προβλήματα, βέβαια, ήταν πολλά. Και κάποτε φάνταζαν απροσπέλαστα. Όπως οι δυο σοβαροί τραυματισμοί που είχε πριν κλείσει τα 17, τα δυο χειρουργεία που τον υποχρέωσαν να μείνει εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πονούσε το σώμα, πονούσε και η ψυχή. Δεν άντεχε να αρχίσει ξανά, δεν άντεχε να παλέψει. Και τότε ήταν οι γονείς του αυτοί που έκαναν τα πάντα για να τον βοηθήσουν ψυχολογικά, για να του μάθουν πως τα όνειρα τελειώνουν όταν τα εγκαταλείπουμε, πως καμία μάχη δεν είναι χαμένη πριν δοθεί. «Σκέφτηκα τον αδερφό μου, τη θυσία που είχε κάνει, επιστρέφοντας στην Αρτίγας για να βοηθήσει την οικογένειά μου. Αυτό μου έδωσε το κουράγιο να συνεχίσω»,

Και ήταν, βέβαια, και ο μικρότερος αδερφός του, ο Τζούνιορ, αυτός που... θυσιάστηκε, που άφησε πίσω τις δικές του φιλοδοξίες να παίξει μπάλα βλέποντας τον Ντάργουιν να έχει μεγαλύτερο ταλέντο, και έφυγε από την Πενιαρόλ για να γυρίσει στο σπίτι και να δουλέψει όταν οι γονείς τους δεν τα έβγαζαν πέρα. Έκανε αυτός πίσω για να ζήσει ο Ντάργουιν το όνειρό του.

Kαι έτσι ο Ντάργουιν συνέχισε να εξελίσσεται... Από τα γκολ στο πορτογαλικό πρωτάθλημα μέχρι το σόου στη νίκη με 3-0 των «Αετών» επί της Μπαρτσελόνα στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ φέτος και το τέρμα που πέτυχε στην «Γιόχαν Κρόιφ Αρένα» για να γίνει, σε ηλικία 22 ετών και 264 ημερών, ο νεαρότερος σκορερ σε νοκ άουτ αγώνα της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.

«Ο Νούνιες μπορεί να γίνει η ακριβότερη πώληση στην ιστορία του συλλόγου. Να ξεπεράσει και τον Ζοάο Φέλιξ. Δίπλα μου θα μάθει πολλά και θα καταλάβουν όλοι πως το ποσό που δαπανήθηκε είναι μικρό μπροστά σε όσα θα προσφέρει» λέει ο Ζόρζε Ζέσους και το πιστεύει. Μπορεί να ξεπεράσει τα 126 εκατομμύρια του Φέλιξ στην Ατλέτικο Μαδρίτης.

Και η Μάντσεστερ Σίτι και η Ρεάλ Μαδρίτης τον ήθελαν το περασμένο καλοκαίρι. Και οι Σαουδάραβες της Νιούκαστλ τον «γλυκοκοίταζαν» κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Μα η Μπενφίκα δεν θα τον έδινε για 50 εκατομμύρια ευρώ. Μπορεί να βγάλει από αυτόν περισσότερα. Διότι η θεωρία του Δαρβίνου είναι η εξέλιξη...