Ο ΑΠΟΕΛ δυσκολεύτηκε, αλλά στο τέλος κατάφερε να λυγίσει την αντίσταση της Ντουντελάντζ με 1-0 και να πάει στον επαναληπτικό του Λουξεμβούργου με σοβαρό προβάδισμα πρόκρισης. Οι γαλαζοκίτρινοι θα κληθούν να διαφυλάξουν το σημαντικό αποτέλεσμα και πρέπει να το κάνουν προκειμένου να προκριθούν στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ.          

Η πρωταθλήτρια Λουξεμβούργου έδειξε κάποια καλά στοιχεία ειδικά στην μεσοεπιθετική γραμμή που χρίζουν προσοχής στον επαναληπτικό. Μεσοαμυντικά δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο, αφού στις λίγες φορές που δοκιμάστηκε έβγαλε προβλήματα.

Ο ΑΠΟΕΛ σε γενικές γραμμές ήταν μέτριο, αρκετά μέτριο, με πολλά και επιπόλαια λάθη σε όλες τις γραμμές. Ο Βάτερμαν λίγο έλειψε να κάνει την γκέλα των προκριματικών, το κεντρικό δίδυμο εκτέθηκε τουλάχιστον τρεις φορές, το κέντρο πελαγοδρομούσε. Το τρίο Μοράις – Βινίσιους – Εμπεσίλιο δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο του αγώνα να επιβληθεί του αντιπάλου. Όπως όφειλε. Ο Ολλανδός έδειχνε πιο κινητικός στον αγωνιστικό χώρο, πήγε να πάρει πρωτοβουλίες επιθετικά, αλλά δεν. Ήταν ανούσιος, έκανε πολλά λάθη και δεν μπόρεσε να αναπτύξει ορθόδοξα την ομάδα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι γραμμές, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο να είναι κομμένες και στην επανάληψη η ομάδα να θέλει να επιτεθεί αλλά να μην μπορεί. Επιθετικά εκείνος που άρεσε ήταν ο Ορ. Έδειξε θετικά στοιχεία ο Αυστραλός, όπως ταχύτητα, εκρηκτικότητα και καλή σέντρα. Ο Μπερτόλιο πέραν του τέρματος δεν έδειξε κάτι διαφορετικό σε σχέση με πέρυσι, όπως και ο Ντε Καμάργκο.

Η σοβαρή δικαιολογία
Όλα αυτά τα είδαμε. ΟΜΩΣ, δεν πρέπει να ξεχνάμε ένα σοβαρό πράγμα που αποτελεί μεγάλη δικαιολογία για τη χθεσινή μετριότητα. Δεν θα αναφερθούμε στη δεδομένη ανετοιμότητα της ομάδας επειδή και ο αντίπαλος ανέτοιμος ήταν. Ούτε πως ήταν το πρώτο επίσημο παιχνίδι. Άλλωστε σε κάθε πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι η ομάδα θα παρουσιάζεται με προβλήματα. Θα σταθούμε στον παράγοντα απουσιών. Ο ΑΠΟΕΛ πήγε στον 1ο αγώνα με 5-6  σημαντικές απουσίες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Καρλάο, Ιωάννου Εφραίμ, Σόουζα και επιθετικό (Ποτέ ή άλλος). Ακόμα και τον Ρουέδα. Αυτοί οι ποδοσφαιριστές εύκολα αλλάζουν την εικόνα της ομάδας, αλλά για διάφορους λόγους δεν αγωνίστηκαν.

Τα λάθη του Μπέιν
Ο Μάριο Μπέιν έκανε δυο μεγάλα λάθη. Ένα κατά τη διάρκεια του αγώνα και ένα στη διάσκεψη Τύπου. Τοποθέτησε τον Αρτυματά στο κέντρο της άμυνας και λίγο έλειψε να τον… «κάψει». Ο ποδοσφαιριστής έδειξε από τα φιλικά ότι δεν μπορεί ή δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στη συγκεκριμένη θέση κυρίως λόγω της ταχύτητας του. Ο Ολλανδός τεχνικός το παρέλειψε και εκτέθηκε. Μιλάμε για τον Μπέιν, επειδή ο Αρτυματάς δεν μπορεί να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος, όπως έγινε με τον Αντωνιάδη πριν δυο χρόνια. Τι μπορούσε να κάνει λοιπόν ο κ. Μπέιν; Να μεταφέρει τον Μοράις στο κέντρο της άμυνας, θέση την οποία γνωρίζει αρκετά καλά, και να τοποθετήσει τον Αρτυματά ή τον Φαρίας στο κέντρο.

Το δεύτερο λάθος του Ολλανδού ήταν επικοινωνιακό και έγινε στη διάσκεψη Τύπου. Η έννοια μετά την προβληματική εμφάνιση (την οποία παραδέχθηκε) ήταν να τσεκάρει τι έκαναν οι υπόλοιπες ομάδες στα προκριματικά και να πει ότι δυσκολεύτηκαν; Η Καραμπάκ, η Σάλτζμπουργκ, η Παρτίζαν, η Ριέκα και η Κοπεγχάγη πήραν σκορ πρόκρισης από τον πρώτο αγώνα.

Η ... παράνοια του κόσμου
Φτάσαμε και στο τελευταίο. Η … παράνοια του κόσμου του ΑΠΟΕΛ είναι ασυναγώνιστη και επιβεβαιώθηκε για ακόμα μια φορά. Έντονη κριτική από μεγάλη μερίδα που φτάνει ακόμα στην ισοπέδωση. Κάποιοι, παράλογοι ζητούν την απομάκρυνση του Μπέιν (!!!). Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό το πράγμα από το πρώτο παιχνίδι; Ακόμα και να εντόπισαν αδυναμίες στον προπονητή (που είχε) πρέπει να γιουχαϊστεί ή να… αποκεφαλιστεί; Εννοείται ότι ο Ολλανδός πρέπει να πράξει τα αναγκαία, να περιορίσει τα λάθη και να παρουσιάσει μια σοβαρή ομάδα με ορθόδοξο πλάνο στους επόμενους ακόμα πιο σημαντικούς αγώνες.