Σχεδόν δύο χρόνια μετά τα τελευταία παιχνίδια του, τα δύο κόντρα στη Λάτσι στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ, και σχεδόν ένα έτος μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Μάριο Φελγκέιρας μίλησε για την πιο οδυνηρή στιγμή του, εκείνη που τον «σημάδεψε» και σε ανθρώπινο επίπεδο.

Μετά από δυόμισι χρόνια στην Κλουζ ο Πορτογάλος  είχε καταντήσει από καλύτερος τερματοφύλακας στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ (2012/13) σε ένα «βαρύ» συμβόλαιο που ο σύλλογος έψαχνε τρόπο να απαλλαγεί, δίχως όμως ο παίκτης να αποκτήσει δικαίωμα προσφυγής. Ο Φελγκέιρας είχε αντιληφθεί ότι η ομάδα δεν είχε πλέον τη λαμπρή προοπτική περασμένων ετών. Το πρώτο σημάδι ότι τα πράγματα στην Κλουζ δεν πήγαιναν καλά ήταν η καθυστέρηση στην πληρωμή των μισθών.

«Στο τέλος της δεύτερης χρονιάς μου υπήρχαν προβλήματα με καθυστερημένες πληρωμές. Συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν προβλήματα που δεν αντιμετωπίζονταν σωστά. Ο σύλλογος είχε την ευκαιρία να με πωλήσει, αλλά δεν το έπραξε. Επειδή είχα καλό συμβόλαιο, ούτε εγώ πίεσα υπερβολικά για να φύγω. Αισθανόμουν καλά, ότι με εκτιμούσαν, με σέβονταν, η τέλεια κατάσταση για να συνεχίσω για μερικά χρόνια ακόμη. Στο τέλος της δεύτερης σεζόν ρώτησα τον ιδιοκτήτη για τα πλάνα του εν όψει της επόμενης χρονιάς. Ήθελα να ακούσω ότι θα συνεχίσουμε στο Τσάμπιονς Λιγκ, ότι θα γίνουν επενδύσεις. Έβλεπα ότι οι παίκτες δεν έπαιρναν πλέον τόσο καλά συμβόλαια. Έβλεπε κι εκείνος ότι κάτι συνέβαινε, αλλά μου είπε: θα αναδομήσω την ομάδα κι εσύ θα είσαι αρχηγός της. Θέλω να με βοηθήσεις σε αυτήν την προσπάθεια.

Η αλήθεια είναι πως αποκλειστήκαμε στον β’ ή γ’ προκριματικό γύρο και ουδέποτε πληρωθήκαμε το μισθό εκείνου του μήνα. Υπήρχαν συμπαίκτες μου που είχαν λαμβάνειν από τον Μάρτιο, διότι είχαν υπογράψει σχετικά, προκειμένου η ομάδα να πάρει άδεια. Εγώ δεν υπέγραψα. Δεν ήθελα να μαζευτούν πολλοί μήνες απλήρωτοι, διότι δεν μπορούσα να τερματίσω μονομερώς το συμβόλαιο. Αυτό συνέχισε μέχρι τον Οκτώβριο, Νοέμβριο. Τότε συμπληρώσαμε τρεις μήνες καθυστερήσεων στις πληρωμές κι έβλεπες ότι κάτι πήγαινε λάθος στο σύλλογο», είπε στην Expresso Tribune ο πρώην τερματοφύλακας της Ανόρθωσης, που σ’ εκείνο το χρονικό σημείο αντιλήφθηκε ότι η θητεία του στην Κλουζ είχε τελειώσει.

«Άρχισα να συνειδητοποιώ ότι προετοιμαζόταν η πτώχευση. Κατέθεσα το αίτημα για μονομερή τερματισμό του συμβολαίου μου τον Δεκέμβριο. Βρήκαν λύση, με την οποία δεν θα έπαιρνα όλα τα χρωστούμενα: ένα οικονομικό πλάνο αναδόμησης, μια συμφωνία με τα δικαστήρια, τους παίκτες, τους πιστωτές. Πήρα μόνο το 10% απ’ όσα έπρεπε να πάρω. Δεν συμφώνησα με αυτό το πλάνο. Έχασα ένα τεράστιο ποσό, σχεδόν 200.000 ευρώ, και τον Ιανουάριο πήγα στην Τουρκία.

Και μετά η κατάστασή μου έγινε ακόμη πιο περίπλοκη, επειδή η Κλουζ δεν ήξερε αν είχε όντως απαλλαγεί από το συμβόλαιο και φοβόταν κυρώσεις από τη FIFA. Στο τέλος έλαβαν χρήματα για τη μεταγραφή μου, αλλά εγώ έχασα όλα μου τα λεφτά. Δεν πήρα φράγκο. Ο σύλλογος στο μεταξύ είχε κηρύξει πτώχευση. Φαίνεται πως τώρα έχει επανέλθει, στέφθηκαν ξανά πρωταθλητές. Η αντιμετώπιση που είχα, όταν αποφάσισα να φύγω, ήταν οδυνηρή. Από εκείνη τη στιγμή σταμάτησα να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους», αποκάλυψε ο Φελγκέιρας, ο οποίος ένα χρόνο μετά την πώλησή του έναντι €800.000 στην Κόνιασπορ πήγε για ενάμισι χρόνα στην Πάσος Φερέιρα κι ακολούθως είχε το σύντομο και ατυχές πέρασμα από την Ανόρθωση που τον οδήγησε στο τέλος της καριέρας του σε ηλικία μόλις 33 ετών.