Ορισμένες περιοχές της ελεύθερης Κύπρου θεωρούνται ως ποδόσφαιρο-μάνες.
Μια από αυτές είναι το Παραλίμνι, με την ομάδα της Ένωσης να τροφοδοτεί με ποδοσφαιριστές μεγαλύτερες ομάδες στην Κύπρο και το εξωτερικό. Από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που άνοιξαν τον δρόμο του εξωτερικού ήταν ο Δημήτρης Οικονόμου ή αλλιώς Κούδας, που μεσουρανούσε στη μεγάλη ομάδα της ΕΝΠ και αργότερα αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Τον ακολούθησε ο Δημήτρης Κύζας. Τον δρόμο αυτόν τον συνέχισε ο Μιχάλης Κωνσταντίνου με μεγάλη καριέρα σε Ηρακλή, Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, ο Γιασεμής Γιασεμάκης με καριέρα στον ΠΑΟΚ, ο Δημήτρης Χριστοφή με καριέρα στη Σιόν, ο Κωνσταντίνος Λαΐφης με καριέρα στη Σταντάρ Λιέγης. Από αυτόν τον όμιλο ποδοσφαιριστών δεν μπορεί να απουσιάζει ο Γρηγόρης Κάστανος. Σε ηλικία 16 ετών του χτύπησε την πόρτα η Γιουβέντους. Έχοντας τη συμπαράσταση της οικογένειάς του, μετακόμισε στο Τορίνο θέλοντας να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Άλλωστε, το να ανήκεις σε ένα από τα μεγαλύτερα club του παγκόσμιου ποδοσφαίρου μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να σου φέρει.
Φυσικά δεν ήταν όλα ρόδινα στην αρχή, όπως ο ίδιος μας εξηγεί. Όμως είχε όλη τη στήριξη από τη «Μεγάλη Κυρία» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Πίστεψαν και πιστεύουν σε αυτόν. Και πώς να μην πιστεύουν όταν ομάδες όπως η Γιουνάιτεντ, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Sunday Express», έχουν επιδείξει ενδιαφέρον. Αν και το όνειρο του ίδιου είναι να αγωνιστεί σε άλλο πρωτάθλημα, αν τελικά δεν μείνει στη Γιουβέντους. Ως επί το πλείστον έχει αγωνιστεί στις μικρότερες ομάδες των «Μπιανκονέρι», στη β' ομάδα, ενώ στις 30/7/2016 σε τουρνουά στην Αυστραλία αγωνίστηκε με την πρώτη ομάδα της Γιουβέντους. Πλέον αγωνίζεται ως δανεικός στην Πεσκάρα μέχρι το τέλος της χρονιάς, καθώς κρίθηκε από τους υπεύθυνους της Γιουβέντους ότι η β' ομάδα δεν έχει να του προσφέρει κάτι παραπάνω. Όλος αυτός ο πρόλογος ανήκει φυσικά στον ίσως πιο ελπιδοφόρο Κύπριο ποδοσφαιριστή, τον Γρηγόρη Κάστανο.
«Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Έφυγα 16 χρονών, αλλά δεν με εμπόδισε κανείς να το κάνω γιατί ήξεραν ότι το όνειρό μου ήταν να γίνω ποδοσφαιριστής. Δεν ήταν εύκολο, είχα πολλά εμπόδια στη ζωή μου, αλλά με δουλειά και πείσμα τα ξεπέρασα και τώρα είμαι καλά. Όμως και πάλι είναι δύσκολα γιατί δεν έχω κάποιον δίπλα μου να μου συμπαραστέκεται. Αυτό γίνεται μόνο από το τηλέφωνο. Μου λείπουν οι φίλοι και η οικογένειά μου. Από καθαρά ποδοσφαιρικής πλευράς, τον πρώτο καιρό η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν οι προπονήσεις και η ένταση που είχαν. Μεγάλη διαφορά από την Κύπρο. Τρέξιμο, μονομαχίες, πίεση. Για να φανταστείτε, στην αρχή δεν μπορούσα να κάνω πάσα στα δυο μέτρα».
Έγινες όμως μέλος της Γιουβέντους. Ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματά σου στο Τορίνο;
«Ήταν σαν ένα ψέμα. Δεν το πίστευα με τίποτα. Πήγαινα στο σπίτι και έλεγα ότι τώρα θα βγω με τους φίλους μου στην Κύπρο, ξεχνούσα ότι ήμουν στην Ιταλία. Οι εγκαταστάσεις είναι φανταστικές. Οι άνθρωποι της Γιουβέντους ήταν από την πρώτη στιγμή δίπλα μου. Όλα ήταν ιδανικά από πλευράς τους».
Τώρα είσαι στην Πεσκάρα ως δανεικός από τη Γιουβέντους. Πώς είναι εκεί τα πράγματα;
«Εκεί είναι πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα. Αγωνιζόμουν στη β' ομάδα της Γιουβέντους και οι αρμόδιοι έκριναν ότι έπρεπε να πάω στην Πεσκάρα για να πάρω παιχνίδια αλλά και γιατί η β' ομάδα δεν θα μου πρόσφερε κάτι περισσότερο. Μια εβδομάδα μετρούσα στην Πεσκάρα και έπαιξα βασικός με αντίπαλο την Ίντερ. Δεν μπορώ να περιγράψω τι ένιωσα. Οι προπονήσεις στην Πεσκάρα είναι πάρα πολύ υψηλού επιπέδου. Δυσκολεύτηκα στην αρχή, αλλά με βοήθησε πολύ ο προπονητής μου. Είναι και καλή η ζωή στην πόλη αυτήν, είναι η θάλασσα, μου θυμίζει λίγο την Κύπρο. Οι άνθρωποι είναι πιο χαμογελαστοί, όχι όπως στο Τορίνο όπου είναι λίγο 'σφιχτοί'».
Σαφώς ο στόχος σου είναι να γυρίσεις στη Γιουβέντους;
«Ναι, σίγουρα αυτό έχω στο μυαλό μου».
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, έχουν επιδείξει ενδιαφέρον μεγάλες ομάδες του εξωτερικού
«Έχουν ενδιαφερθεί μεγάλες ομάδες. Όμως εγώ βλέπω το παρόν και για το μέλλον θα δούμε σιγά-σιγά».
Πώς είναι να συνεργάζεσαι με τον προπονητή της Γιουβέντους Μάσιμο Αλέγκρι;
«Είναι ένας πολύ καλός προπονητής. Απ' ό,τι κατάλαβα με 'πήγαινε' ποδοσφαιρικά. Συνέχεια μου μιλούσε. Τώρα θέλω να πάρω παιχνίδια ώστε να δείξω τα προσόντα μου και -γιατί όχι;- να επιστρέψω πίσω».
Τι κερδίζει ένας νεαρός Κύπριος ποδοσφαιριστής όταν φεύγει στο εξωτερικό;
«Πάρα πολλά. Σε κάνει πιο δυνατό άνθρωπο. Στην Κύπρο είσαι συνέχεια με τη μαμά και τον μπαμπά. Αν έχουν τα προσόντα και το ταλέντο, που στην Κύπρο υπάρχει πολύ αλλά λείπει ο επαγγελματισμός, να φύγουν στο εξωτερικό. Στην Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες πιστεύω ότι είναι πιο εύκολο να παίξεις ποδόσφαιρο, γιατί τον καιρό που έφυγα δεν έδιναν στην Κύπρο την ευκαιρία να αγωνιστούν νεαροί. Στο εξωτερικό σε μαθαίνουν από μικρό παιδί τι σημαίνει ποδόσφαιρο, όχι μόνο στο γήπεδο αλλά και εκτός. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι το ποδόσφαιρο στην Κύπρο είναι πολύ διαφορετικό σε σχέση με το εξωτερικό, αν και τελευταία υπάρχει βελτίωση. Αλλά επιμένω πως είναι και το θέμα του ρυθμού. Ακόμα και την παραμονή του αγώνα, που κάνεις λιγότερο έντονη προπόνηση, μας ζητούν να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Αυτό μου αρέσει περισσότερο. Γιατί στην Κύπρο το μόνο που κάναμε ήταν στατικές φάσεις και, μη σου φανεί παράξενο, αστειευόμασταν. Στην Ιταλία απαιτούν να είσαι συγκεντρωμένος ανά πάσα στιγμή. Υπάρχει μεγαλύτερος επαγγελματισμός, ακόμα και εκτός γηπέδου - η διατροφή σου, οι ώρες που θα κοιμηθείς, οι βόλτες σου. Όταν πήγα στη Γιουβέντους ο έλεγχος ήταν καθημερινός, όμως όταν πήγα στη β' ομάδα ήταν λίγο πιο χαλαρά τα πράγματα. Αυτό γιατί γίνεσαι επαγγελματίας και πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου».
«Βασικότατο κομμάτι η Εθνική»
Στην προκριματική φάση του Μουντιάλ, είσαι ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές της Εθνικής ομάδας.
«Η Εθνική ομάδα είναι ένα πολύ βασικό κομμάτι της ζωής μου. Προσπαθούμε σε κάθε παιχνίδι να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και ευελπιστούμε ότι θα έρθουν και τα θετικά αποτελέσματα».
Στην ομάδα βρίσκονται αρκετοί νεαροί ποδοσφαιριστές με μέλλον
«Γίνεται πάρα πολύ καλή δουλειά με τους νεαρούς ποδοσφαιριστές και αυτοί με τη σειρά τους όπως και εγώ προσπαθούμε στον αγωνιστικό χώρο να δείχνουμε ότι έχουμε θέληση ώστε να πετύχουμε κάτι καλό με την Εθνική ομάδα».
Η πρώτη σου συμμετοχή με την Εθνική Ανδρών ήταν στον αγώνα με το Βέλγιο εκτός έδρας. Τι ένιωσες;
«Όλα τα μικρά παιδιά έχουν ένα όνειρο, να αγωνιστούν στην Εθνική ομάδα. Επίσης ένας ακόμα μεγάλος μου στόχος είναι η διάκριση με την Εθνική. Πριν από μια εβδομάδα έδωσα μια συνέντευξη στην Ιταλία αναφέροντας ότι μας υποτιμούν πολλές χώρες, κάτι που δεν μου αρέσει, γι' αυτό θέλω να κάνω κάτι πολύ καλό με την Εθνική».
Το who is who
Γεννήθηκε: 30/1/1998
Ύψος: 1,76
Θέση: Μέσος
Ομάδες
2010-2014 ΕΝΠ
2014-2016 Γιουβέντους
2017 Πεσκάρα
Εθνικές ομάδες
2013 U16 2
2013-2014 U17 6 1
2015 U21 2
2015 Ανδρών
