Γιατί ο κόσμος του αγγλικού ποδοσφαίρου (και όχι μόνο) ήταν πάντα απέναντι από τη σιδηρά κυρία.
Πέθανε 7 μέρες πριν την 24η επέτειο της τραγωδίας του Χίλσμπορο

Όταν ο θάνατος μίας 87χρονης γυναίκας που έπασχε από άνοια πανηγυρίζεται στους δρόμους, όταν αυτός ο θάνατος είναι η αιτία για… πάρτι από χιλιάδες ανθρώπους που δηλώνουν δημόσια την ευχαρίστησή τους για το γεγονός αυτό, τότε η ανάλυση για την προσωπικότητα της Μάργκαρετ Θάτσερ δεν μπορεί να είναι επιφανειακή. Και δεν μπορεί να είναι τόσο απλή, όσο το «η Θάτσερ που καθάρισε το ποδόσφαιρο». Η σιδηρά κυρία της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής έφυγε από τη ζωή την περασμένη Δευτέρα, αφήνοντας πλέον στην ιστορία την κριτική για την πολιτική της καριέρα. Για πολλούς, η ιστορίας της έχει ήδη γραφτεί και μάλιστα με μαύρα γράμματα.
Η τραγωδία του Χίλσμπορο και ο χαμός 96 φιλάθλων της Λίβερπουλ αποκαλύφθηκε, πολύ πρόσφατα, ότι ήταν ευθύνη της Αστυνομίας και όχι των ίδιων των οπαδών, όπως η Κυβέρνηση της Θάτσερ για χρόνια έλεγε. Αυτό και μόνο φτάνει και περισσεύει. Μιλάμε για 96 ανθρώπινες ζωές.

Χέιζελ, Μπράντφορντ και Χίλσμπορο…
Τρεις μεγάλες ποδοσφαιρικές τραγωδίες βρέθηκε να διαχειρίζεται η κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ. Η πρώτη ήταν αυτή στο Χέιζελ, η δεύτερη στο Μπράντφορντ και, τέλος, στο Χίλσμπορο. Η επόμενη μέρα δεν θα ήταν ίδια στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:
1985 Χέιζελ: Μια από τις χειρότερες ποδοσφαιρικές τραγωδίες ήταν αυτή στο στάδιο Χέιζελ των Βρυξελλών, στις 29 Μαΐου 1985. Πριν από την έναρξη του αγώνα Λίβερπουλ - Γιουβέντους, Βρετανοί οπαδοί εισέβαλαν σε κερκίδα που βρίσκονταν οι οπαδοί της ιταλικής ομάδας, παραβιάζοντας το κιγκλίδωμα που τους χώριζε. Τα κάγκελα και ένας τοίχος κατέρρευσαν από την πίεση του πλήθους, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 39 οπαδοί και περισσότεροι από 600 να τραυματιστούν.


Οι φλεγόμενες κερκίδες στο Μπράντφορντ. Μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές τραγωδίες.

1985 Μπράντφορντ: Στις 11 Μαΐου 1985, πυρκαγιά ξέσπασε σε ξύλινη κερκίδα στην Αγγλία, κατά τη διάρκεια του αγώνα Μπράντφορντ - Λίνκολν Σίτι. Στο γήπεδο του Μπράντφορντ πέθαναν 56 φίλαθλοι και τραυματίστηκαν ακόμα 265.
1989 Χίλσμπορο: Στις 15 Απριλίου 1989, τη ζωή τους έχασαν 96 οπαδοί της Λίβερπουλ στο γήπεδο Χίλσμπορο του Σέφιλντ, στον ημιτελικό του Κυπέλλου Αγγλίας ανάμεσα στη Λίβερπουλ και τη Νότιγχαμ Φόρεστ. Λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του αγώνα, εκατοντάδες περισσότεροι φίλοι της Λίβερπουλ μπήκαν στο γήπεδο, με αποτέλεσμα να ποδοπατηθούν οι οπαδοί που βρίσκονταν κοντά στα κιγκλιδώματα και άλλοι να πεθάνουν από ασφυξία.



Η θατσερική αλλοίωση της αλήθειας
Η τελευταία τραγωδία, αυτή του Χίλσμπορο, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η κυβέρνηση της Θάτσερ έλαβε δραστικά μέτρα για την πάταξη του χουλιγκανισμού, αφού πρώτα φόρτωσε την ευθύνη στους νεκρούς οπαδούς. Μία ευθύνη που χρόνια αργότερα θα μεταφερθεί στην Αστυνομία, με βάση τις νέες έρευνες που ακολούθησαν. Η αλήθεια της Θάτσερ ήταν ότι η βίαια και παραβατική συμπεριφορά των χούλιγκαν ήταν αυτή που οδήγησε 96 ανθρώπους σε φρικτό θάνατο, να πεθάνουν όρθιοι, ανάμεσα στους χιλιάδες που συμπιέστηκαν σ’εκείνο το μοιραίο πέταλο. Οι ίδιοι οι νεκροί θεωρήθηκαν εν πολλοίς υπεύθυνοι για τον θάνατό τους, μαζί με τους υπόλοιπους χούλιγκαν, που προκάλεσαν την τραγωδία, σκότωσαν τους δικούς τους φιλάθλους, αλλά τη γλίτωσαν. Πέρασαν 23 χρόνια και σ’ όλο αυτό το διάστημα τα παραπάνω ήταν η επίσημα αποδεκτή αλήθεια. Η αλήθεια όμως άλλαξε, όταν δόθηκαν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα μίας ανεξάρτητης επιτροπής, που ανέλαβε πριν από αρκετούς μήνες να ερευνήσει τα 400.000 απόρρητα έγγραφα, έγγραφα που για πρώτη φορά τέθηκαν στη διάθεσή της. Η αλήθεια είναι τώρα πια η εξής:
Οι οπαδοί δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για την τραγωδία. Κανείς δεν ήταν μεθυσμένος, κανένας δεν έκανε «ντου», κανένας δεν είχε κάποιου είδους βίαιας ή παραβατικής συμπεριφοράς που προκάλεσε ή συνέβαλε στο δυστύχημα. Η ευθύνη για την τραγωδία ανήκει 100% στην αστυνομία, που πρώτα πήρε τη λανθασμένη απόφαση να ανοίξει μια πύλη εξόδου και να στείλει τη μάζα του πλήθους στην κεντρική κερκίδα στο πέταλο, την ώρα που τα πλαϊνά τμήματα ήταν μισογεμάτα, έτοιμα να υποδεχθούν εκεί τον κόσμο και μετά δεν έκανε σχεδόν τίποτα για να βοηθήσει.
Είχε αποδειχθεί πλέον με στοιχεία ότι υπήρξε ξεκάθαρο σχέδιο, μια ξεκάθαρη συνωμοσία, με στόχο να φύγει σχεδόν κάθε ευθύνη από τις Αρχές και να κατασκευαστεί μια 100% ψεύτικη εκδοχή, που θα κάνει τους πάντες να πιστέψουν πως το Χίλσμπορο ήταν άλλη μία περίπτωση χουλιγκανισμού.
Σκόπιμα αλλοιώθηκαν 164 καταθέσεις απλών αστυνομικών, που ήταν εκείνη την ημέρα στο γήπεδο. Από τους 96 νεκρούς, οι 59 θα μπορούσαν να είχαν σωθεί με μια βασική κι απλή ιατρική βοήθεια. Αφέθηκαν να πεθάνουν, με μόνη βοήθεια αυτήν των υπόλοιπων οπαδών, που έκαναν φορεία τις διαφημιστικές πινακίδες και προσπαθούσαν μάταια να σώσουν όσους μπορούν.



Η καταπολέμηση του χουλιγκανισμού
Λίγοι θα διαφωνήσουν, πως από τότε που ανέλαβε δράση η κυβέρνηση της Θάτσερ για την καταπολέμηση του χουλιγκανισμού, η Αγγλία είναι ένας πιο ασφαλής… ποδοσφαιρικός προορισμός. Αν και η αλήθεια είναι πως υπάρχουν και απόψεις που αμφισβητούν ότι η διαφοροποίηση της κατάστασης στα αγγλικά γήπεδα έγινε επί Θάτσερ και όχι αργότερα. Η κυβέρνηση της σιδηράς κυρίας, με αφορμή το Χίλσμπορο, απαγόρευσε την έξοδο στην Ευρώπη των αγγλικών ομάδων, με τη σιδηρά κυρία να δηλώνει: «Πρέπει να καθαρίσουμε το ποδόσφαιρο από τον χουλιγκανισμό. Όταν το κάνουμε, ίσως επιστρέψουμε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις». Για τους επικριτές της, τα μέτρα ήταν υπερβολικά αυστηρά, αδικώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών. Για τους περισσότερους από αυτούς, πίσω από την καταπολέμηση των συνδέσμων φιλάθλων δεν ήταν η… αγάπη για το ποδόσφαιρο, αλλά το μίσος για την εργατική τάξη, της οποίας τον πόλεμο είχε κηρύξει η Θάτσερ κτυπώντας τα συνδικάτα και τους ανθρακωρύχους, και εν συνεχεία τους συνδέσμους των οπαδών των ποδοσφαιρικών ομάδων.


Πανηγυρισμοί στους δρόμους της Αγγλίας, μετά την είδηση του θανάτου της Θάτσερ.

Η καταστροφή του Άγγλου ποδοσφαιριστή
Δεν είναι λίγοι που χρεώνουν στη Θάτσερ την εξαφάνιση της παραγωγής ποιοτικών ποδοσφαιρικών ταλέντων. Ο Σαμ Αλαρντάις, προπονητής της Γουέστ Χαμ, μιλώντας τον περασμένο Σεπτέμβρη, είχε πει: «Από τότε που ανέλαβε την εξουσία η Θάτσερ, τα κονδύλια για την εκμάθηση του ποδοσφαίρου εξαφανίστηκαν και τελικά όλες οι αθλητικές δραστηριότητες έχασαν την ανταγωνιστική τους βάση». Ο Αλαρντάις κατηγόρησε ανοικτά τη διακυβέρνηση Θάτσερ γιατί στέρησε την ευκαιρία στα παιδιά των χαμηλότερων κοινωνικών τάξεων να αναπτυχθούν στο ποδόσφαιρο.