Στα περισσότερα πρωταθλήματα, οι ομάδες που προηγούνται στη βαθμολογία είναι οι συνηθισμένες. Οι παραδοσιακοί και σταθεροί πρωταγωνιστές ή πάλι ομάδες που τα τελευταία χρόνια έχουν ανέβει και είναι ομάδες πρωταθλητισμού, έστω και αν αυτές είναι οι συνήθεις ύποπτες. Αλλά υπάρχουν και οι ασυνήθεις. Που και αυτές χωρίζονται σε κατηγορίες. Ορισμένες, που με βάση την ιστορία τους προκαλούν πάταγο επειδή οδηγούν την κούρσα, άλλες που είχαν στο παρελθόν επιτυχίες και δείχνουν να επιστρέφουν, άλλες που είναι δυνατές και ψάχνουν τη μεγάλη υπέρβαση. Υπάρχει και μία χώρα, όπου κυριολεκτικά οι «μικροί» κάνουν επανάσταση. Σημειώνουμε ότι το άρθρο βασίζεται και αφορά τις βαθμολογίες μέχρι και την τελευταία αγωνιστική, πριν από τη διακοπή λόγω αγώνων Εθνικών ομάδων σε όλη την Ευρώπη.
Οι επιστροφές
Η Στουρμ Γκρατς είχε γίνει πρώτη δύναμη στην Αυστρία τέλη των 90ς και στις αρχές του αιώνα, αλλά σταδιακά είχε πτώση. Πέρασε κάτω από τη σκιά της Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ, της Ραπίντ και της Αούστρια. Έκανε όμως ένα φοβερό ξεκίνημα, πήρε ήδη κεφάλι 6 βαθμών από τη 2η (παρεμπιπτόντως είναι η άσημη Αλτάχ) και δείχνει έτοιμη να ξαναπάρει τα σκήπτρα. Παραδίπλα στην Ουγγαρία, στην κορυφή είναι η Βάσας Βουδαπέστης. Που στα καλά της χρόνια ήταν ισότιμη όλων των μεγάλων ομάδων της πρωτεύουσας. Έχει αναδείξει μεγάλους παίκτες. Μιλάμε όμως για δεκαετίες πριν, το τελευταίο της πρωτάθλημα ήταν το 1977. Όμως ιδού που η ομάδα με τις εξαιρετικές ακαδημίες, επιστρέφει. Και πάμε στη Ρωσία. Αλήθεια με Ζενίτ, ΤΣΣΚΑ στο τραπέζι, ποιος θα περίμενε πως πρώτη στη βαθμολογία θα είναι η Σπαρτάκ Μόσχας. Ειδικά μετά τον αποκλεισμό της από την ΑΕΚ Λάρνακας. Ισόβαθμη μεν με την Ζενίτ, αλλά 1η. Λέτε να επιστρέψει στους τίτλους μετά από 15 χρόνια;
Προς την υπέρβαση
Καλή ομάδα η Ζούλτε Βάρεγκεμ, αλλά όχι του μέγιστου βεληνεκούς (για τα δεδομένα του Βελγίου). Την περίοδο 2012-13 διεκδίκησε τον τίτλο (τερμάτισε 2η), φέτος μέχρι στιγμής δείχνει ικανή για να κάνει την υπέρβαση. Είναι 1η και δείχνει πολύ δυνατή. Η Νις είχε τίτλους στο παρελθόν (πολύ παλιά), είχε κάποιες καλές χρονιές τα τελευταία χρόνια, αλλά κάνει μέχρι στιγμής τη καλύτερή της. Η ομάδα του Μπαλοτέλι έχει βάλει πλάτη την Μονακό και την Π.Σ.Ζ. Φαντάζει πολύ δύσκολο ν' αντέξει, αλλά και μόνο που πήρε κεφάλι είναι αξιοσημείωτο. Εντελώς διαφορετικό φαντάζει το τοπίο στην Κροατία. Η Ριέκα ήταν παραδοσιακά η 3η καλύτερη ομάδα της Κροατίας, έκανε βήματα μπροστά και την τελευταία τριετία ξεπέρασε τη Χάιντουκ και άρχισε να στέλνει απειλητικά μηνύματα στην Ντιναμό. Η ομάδα του Ζάγκρεμπ δεν δείχνει στα καλύτερά της, οπότε στο μεγάλο λιμάνι της Αδριατικής ονειρεύονται πρωτάθλημα. Και έχουν κάθε λόγο να το πιστεύουν, αφού είναι στο +5 από τη 2η θέση και στο +6 από την Ντιναμό. Η Μπασάκσεχιρ της Κωνσταντινούπολης στο 26ο μόλις έτος της ιστορίας της, εντυπωσιάζει. Τα τελευταία δύο χρόνια (αφότου επανήλθε στην 1η κατηγορία), έπαιξε στο Γιουρόπα Λιγκ και στην 3η της καλή χρονιά οδηγεί την κούρσα του πρωταθλήματος. Με μικρή διαφορά, δεν αναμένεται να κρατήσει για πολύ, αλλά θα έχει να το λέει. Στη Γεωργία, δύο ομάδες που ψάχνουν τη μεγάλη διάκριση τα τελευταία χρόνια, η Σαμτρέντια και η Τσικούρα, οδηγούν την κούρσα στα δύο γκρουπ (κόκκινο και λευκό) της Α’ κατηγορίας (οι δύο πρώτες από κάθε γκρουπ θα διεκδικήσουν τον τίτλο σε πλέι-οφ).
Η άσημη Μπαλζάν
Στη Μάλτα θα πάμε. Στην κορυφή δεν είναι ούτε η Μπικίρκαρα, ούτε η Χιμπέρνιανς, ούτε η Σλίμα, ούτε η Βαλέτα, ούτε καν η πάλαι ποτέ ισχυρή Φλωριάνα. Στο νησάκι προκύπτει ένα φοβερό αουτσάιντερ, η Μπαλζάν. Δεν έχει τίτλους, πριν από 10 χρόνια ήταν στα αζήτητα, αλλά να 'σου που ξεδιπλώνεται. Τερμάτισε 4η πέρσι και έπαιξε στο Γιουρόπα Λιγκ. Φαίνεται πως οι βάσεις που έβαλε ήταν πολύ στέρεες. Μετά από 7 αγωνιστικές, έχει 19 βαθμούς, 6 παραπάνω από τη 2η Μπικιρκάρα, την οποία αντιμετωπίζει σήμερα. Στη Μάλτα κάνουν λόγο για πρόωρο τελικό.
Η περίπτωση Φέγενορντ
Προκαταβολικά λέμε πως είναι τεράστιος σύλλογος. Με πολλούς τίτλους, μεταξύ αυτών και ένα κύπελλο πρωταθλητριών και δύο ΟΥΕΦΑ. Αλλά από την άλλη έχει να κερδίσει πρωτάθλημα από το 1999. Πολλά χρόνια. Έζησε στη σκιά των Άγιαξ, Αϊντχόφεν, είδε τις Άλκμααρ και Τβέντε να την υποσκελίζουν, έφτασε σε σημείο να κοιτάζει πριν από μερικά χρόνια πίσω της παρά μπροστά στη βαθμολογία. Δεν είναι έκπληξη το ότι προηγείται στη βαθμολογία. Μάλλον προκαλεί έκπληξη η απόδοσή της. Γιατί ξεκίνησε με το απόλυτο 8 στα 8, πέτυχε 23 γκολ και δέχτηκε μόνο δύο. Άνοιξε ήδη απόσταση 5 βαθμών από τον Άγιαξ και 7 από την PSV (την οποία κέρδισε εκτός). Σε μία εβδομάδα θα υποδεχτεί τον «Αίαντα». Αν κερδίσει και εκεί…
Τα τρελά της Πολωνίας
Είναι χώρα που παραδοσιακά παρουσιάζει αποκέντρωση στο ποδόσφαιρο. Ακόμη και στα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος, πολλές ισχυρές ομάδες προέρχονταν από πόλεις εκτός πρωτεύουσας (σε αντίθεση με Βουλγαρία, Ουγγαρία, Ρουμανία κ.λπ). Μπορεί η Λέγκια Βαρσοβίας και η Βίσλα Κρακοβίας να είναι οι πιο γνωστές ομάδες της χώρας, αλλά τους περισσότερους τίτλους τους έχουν η Ρουχ Χορζόφ και η Γκόρνικ Ζάρμπζε. Κατά καιρούς κυριάρχησαν η Βίτζεβ Λοτζ, η Σλασκ Βρότλσαβ, η Λεχ Πόζναν και η Σταλ Μίελετς (παραδείγματα υπάρχουν και άλλα, όπου ομάδες από μικρές πόλεις έπαιρναν πρωταθλήματα). Όλες αυτές έχουν μπόλικα πρωταθλήματα και η τριάδα Λέγκια, Βίσλα, Λεχ μαζί με τις Σλασκ και Ρουχ ήταν το ισχυρό μπλοκ των τελευταίων δέκα ετών. Για δέστε όμως τη βαθμολογία μετά από 11 αγώνες. Στις πρώτες έξι θέσεις είναι η Γιαγκελόνια (ναι, αυτή που αποκλείστηκε από την Ομόνοια πριν από δύο χρόνια), η Τερμάλιτσα, η Λέγκια Γκντανσκ, η Ζαγκλέμπιε Λούμπιν, η Άρκα Γκνίνια και η Βίσλα Πλοτσκ. Πόσα άραγε πρωταθλήματα έχουν κερδίσει όλες αυτές οι ομάδες; Δύο και τα δύο η Ζαγκλέμπιε. Από τις μεγάλες ομάδες, η Λεχ είναι μόλις 7η, με διαφορά 8 βαθμών από την κορυφή, η Λέγκια είναι 10η, η Σλασκ 12η, η Ρουχ 14η και η Βίσλα 16η και τελευταία.
