Ο ένας δεν αλλάζει ποτέ σακάκι. Ο άλλος αποφεύγει συγκεκριμένα χρώματα. Ο τρίτος έκανε κάτι πολύ ακραίο πριν από τη διαδικασία των πέναλτι. Υπάρχει προπονητής που κυριολεκτικά έσκαγε τους ποδοσφαιριστές του με τις πολλές και διάφορες προλήψεις του. Κάποιοι άλλοι αποφεύγουν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα πριν από τον αγώνα, άλλοι ακολουθούν τις ίδιες ακριβώς διαδικασίες. Αν, δε, ρωτήσετε και πολλούς παίκτες του κυπριακού πρωταθλήματος, θα σας πουν ότι έχουν το δικό τους γούρι, είτε αυτό αφορά διαδικασία είτε αντικείμενο. Ο κόσμος του ποδοσφαίρου είναι γεμάτος από προλήψεις. Μία έρευνα στο διαδίχτυο ήταν αρκετή για να μαζέψουμε μπόλικο και ενδιαφέρον υλικό. Και η αλήθεια να λέγεται, αν τα βάζαμε όλα στο χαρτί, θα θέλαμε πολλές, πάρα πολλές σελίδες. Οπότε επιλέξαμε τα κυριότερα, τα πιο ενδιαφέροντα.  

ΜΠΙΛΑΡΔΟ Ο ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ
Ο άνθρωπος που οδήγησε την Αργεντινή (κόντρα στα προγνωστικά) στην κατάκτηση του Μουντιάλ του 1986, ήταν ο βασιλιάς των προλήψεων. Φορούσε πάντα την ίδια γραβάτα, αλλά αυτό ήταν το λιγότερο. Ο Μπιλάρδο κουβαλούσε πάντα μαζί του ένα μικρό αγαλματάκι της Παναγίας. Απαγόρευε στους διεθνείς να τρώνε κοτόπουλο γιατί θεωρούσε ότι φέρνει κακοτυχία. Μία φορά, το λεωφορείο της αποστολής της Εθνικής έπαθε βλάβη και οι παίκτες πήγαν στο στάδιο με ταξί. Η Αργεντινή κέρδισε και ο Μπιλάρδο θεωρώντας τη βλάβη του λεωφορείου ως σημάδι, αποφάσισε όπως οι παίκτες του θα πηγαίνουν πλέον στο στάδιο μόνο με ταξί. Πριν τα νοκ-άουτ του Μουντιάλ του 1986, η Εθνική ομάδα της  Αργεντινής παρευρέθη σε γάμο και οι παίκτες πέρασαν να χαιρετήσουν τη νύφη, αφού σύμφωνα με τον Μπιλάρδο η νύφη φέρνει τύχη.

ΓΚΟΪΚΟΕΤΣΕΑ: ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ….
Άλλος ένας αργεντινός με πρόληψη, αλλά τι πρόληψη. Πριν από τη διαδικασία των πέναλτι στον ημιτελικό Αργεντινής-Ιταλίας το 1990, ο Μαραντόνα μάζεψε τους συμπαίκτες στο κέντρο του γηπέδου. Έκαναν ένα στενό κύκλο και στη μέση στάθηκε ο τερματοφύλακας Γκοϊκοετσέα. Λογικά έμοιαζε με προσπάθεια να εμψυχώσουν τον πορτιέρο τους, αλλά άλλος ήταν ο λόγος. Ο Γκοϊκοετσέα θεωρούσε ως γουρλίδικο, να ουρήσει στο γρασίδι πριν τα πέναλτι. Όπως και να ΄χει, ήταν ο ήρωας από τα 11 βήματα και η Αργεντινή πέρασε στον τελικό. Τρία χρόνια μετά η ίδια διαδικασία στους αγώνες του Κόπα Αμέρικα με Βραζιλία και Κολομβία. Η Αργεντινή κυριάρχησε στα πέναλτι και πήρε το τρόπαιο.

ΑΡΑΓΟΝΙΕΣ: «ΟΧΙ  ΚΙΤΡΙΝΟ»
Δύστροπος άνθρωπος, αλλά και προληπτικός. Ο Αραγονιές θεωρούσε το κίτρινο χρώμα ως γρουσούζικο. Μία φορά, πριν από την προπόνηση, διέταξε τον Ραούλ να βγάλει αμέσως την κίτρινη μπλούζα που φορούσε. Όταν η Εθνική Ισπανίας έφτασε στο αεροδρόμιο για το Μουντιάλ της Γερμανίας το 2006, η επιτροπή υποδοχής τού πρόσφερε μίαν ανθοδέσμη με κίτρινα τριαντάφυλλα. Ο Αραγονιές αρνήθηκε να την πάρει. Τέλος, όταν το 2008 υπέγραψε στη Φενέρ Μπαχτσέ, ρώτησε χαριτολογώντας αν μπορούσε η τουρκική ομάδα να αγωνίζεται με μπλε εμφανίσεις και όχι με τις κλασικές γαλαζοκίτρινες. Ένας άλλος γκουρού των πάγκων, ο Τζιοβάνι Τραπατόνι κουβαλά πάντα ένα μπουκαλάκι με νερό από τους Αγίους Τόπους και πριν από τους αγώνες, βρέχει με μερικές σταγόνες το γρασίδι, πάντοτε στη μία πλευρά του γηπέδου.
 
ΙΔΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΝΤΟΣΤΟΓΕΦΣΚΙ
Ο Ιταλός μέσος στο Μουντιάλ του 2006 αρνείτο πεισματικά να αλλάξει την εσωτερική μπλούζα του στο ημίχρονο: «Παρόλο που ήταν καταϊδρωμένη και με έκανε να νιώθω απαίσια, δεν μπορούσα να τη βγάλω. Ένιωθα ότι μου έφερνε τύχη», είχε πει μετά τη διοργάνωση ο Ιταλός άσος, που έχει μανία με τις φανέλες, αφού φορούσε τις ίδιες επίσημες εμφανίσεις (εντός και εκτός), όλη τη χρονιά. Ο Γκατούσο είχε και μίαν άλλη εντελώς περίεργη συνήθεια. Πριν από κάθε αγώνα, διάβαζε πάντοτε μερικές σελίδες από μυθιστορήματα του Ντοστογέφσκι.
 
ΚΑΡΑΦΛΑ ΓΟΥΡΛΗ ΜΟΥ
Η Γαλλία ήταν υπό τεράστια πίεση στο Μουντιάλ του 1998. Σαν διοργανώτρια χώρα, ήθελε πολύ να σηκώσει το τρόπαιο και οι παίκτες της έβρισκαν διάφορους τρόπους για να νιώσουν τυχεροί. Ο αρχηγός Λοράν Μπλαν, πριν η ομάδα βγει στο γήπεδο, φιλούσε την καράφλα του τερματοφύλακα Μπαρτέζ, αφού προηγουμένως άκουγε το τραγούδι «Ι will survive», της Γκλόρια Γκέινορ.  

ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
Δύο μεγάλοι σκόρερ έχουν μία περίεργη συνήθεια. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο αποφεύγει στην προθέρμανση να σουτάρει στο τέρμα, ακολουθώντας τη συνταγή του Γκάρι Λίνεκερ. Ο Άγγλος φορ θεωρούσε πως με αυτόν τον τρόπο, φύλαγε τα καλά του σουτ και την ευστοχία του για τον αγώνα. Ο δημιουργός της μεγάλης Λιντς των 70ς Ντον Ρέβι φορούσε πάντα το ίδιο κοστούμι μέχρι να χάσει η ομάδα του. Με τη 1η ήττα το πετούσε. Ο Γκάρι Νέβιλ φορούσε όλη τη χρονιά την ίδια ζώνη, τα ίδια αθλητικά παπούτσια και την ίδια κολόνια. Φορούσε δε στους αγώνες τα ίδια παπούτσια, μέχρι η Γιουνάιτεντ να ηττηθεί. Το ίδιο εσώρουχο σε όλους τους αγώνες φοράει ο Ρουμάνος αμυντικός της Ίντερ Άντριαν Μούτου, αλλά έκλεψε αυτήν την παραξενιά από τον εκκεντρικό Ρενέ Ιγκίτα. Ο οποίος φορούσε επιπλέον στους αγώνες της Εθνικής Κολομβίας τις ίδιες κάλτσες. Το ίδιο CD ακούνε στο λεωφορείο της Τσέλσι εδώ και χρόνια οι Τέρι και Λάμπαρντ. Μόνο που ο Τέρι θέλει επίσης να κάθεται πάντα στην ίδια θέση και να εισέρχεται πρώτος. Ένας παίκτης θεωρούσε πως το 13 ήταν ο τυχερός του αριθμός. Ο Βραζιλιάνος Μάριο Ζάγκαλο πίστευε πολύ στον Άγιο Αντώνιο, ο οποίος γιορτάζει στις 13 Ιουνίου και έτσι ήθελε να φοράει αυτό το νούμερο ακόμη και τότε που οι οι παίκτες φορούσαν τα νούμερα από το 1 μέχρι το 11. Ο Γιόχαν Κρόιφ έπαιζε με το 14, το οποίο φόρεσε όταν μπήκε σαν αλλαγή μετά από ένα σοβαρό τραυματισμό. Έκτοτε δεν ξανάβγαλε το νούμερο αυτό από την πλάτη του.
Ο Χουάν Σεμπάστιαν Βερόν κτύπησε στο χέρι στα πρώτα λεπτά ενός αγώνα στα 1997. Του τοποθετήθηκε επίδεσμος και στη συνέχεια έκανε ένα από τα καλύτερά του παιχνίδια. Θεώρησε γουρλίδικο τον επίδεσμο και έκτοτε φορούσε πάντα ένα στο χέρι. Ο Χιλιανός Ιβάν Ζαμοράνο φορούσε πάντα επίδεσμο στο χέρι, αφού την 1η φορά που το έπραξε λόγω τραυματισμού πέτυχε χατ τρικ. Τέλος αξίζει να αναφέρουμε ότι δύο προπονητές, ο Γάλλος Ντομενέκ και ο αργεντινός Λα Βόλπε (ήταν στην Εθνική Μεξικού), φορούσαν γραβάτες με ένα δράκο αποτυπωμένο, αφού έτσι τους συμβούλεψαν αστρολόγοι λίγες μέρες πριν από το Μουντιάλ του 2006.