Πολύ πρόσφατα, η Παγκόσμια Συνομοσπονδία του Ποδοσφαίρου, η ΦΙΦΑ, συγκλονίστηκε από σκάνδαλα τεραστίων διαστάσεων σχετικά με επηρεασμό μελών της στην ψηφοφορία για την επιλογή της χώρας που θα φιλοξενήσει το Μουντιάλ του 2022. Οι «σοφοί» της ΦΙΦΑ αποφάσισαν να δώσουν το Μουντιάλ στο Κατάρ, που δεν έχει καμία ποδοσφαιρική παράδοση, δεν έχει αρκετούς κατοίκους για να γεμίσει τα στάδια, την ίδια ώρα που η θερμοκρασία φτάνει τους 50 βαθμούς το καλοκαίρι! Πολύ λογική απόφαση,  ε; Κάνουν σκέψεις να μεταφέρουν το Μουντιάλ τον χειμώνα ή να φέρουν τον ΕΤ τον εξωγήινο να κρατάει ομπρέλες πάνω από τα γήπεδα για να υπάρχει σκιά την ώρα που θα διεξάγωνται οι αγώνες! Η ίδια Συνομοσπονδία έχει βάλει κάτω από τη σκέπη της το κορυφαίο βραβείο της χρονιάς. Αυτό που λέμε «Χρυσή Μπάλα». Που πρόκειται φυσικά για μία «εφεύρεση» του περιοδικόυ France Football, που απέκτησε φήμη λόγω της εγκυρότητας και της αντικειμενικότητάς του. Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η εγκυρότητα έχει πλέον εξαφανιστεί τα τελευταία χρόνια με τις απανωτές αποφάσεις - πατάτες της ΦΙΦΑ και όσων τελικά λαμβάνουν μέρος στην ψηφοφορία.

Ο Ντελ Μπόσκε... μπέρδεψε τις χρονιές
Για να μη μιλάμε στον αέρα, καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε κάποια παραδείγματα. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Ισπανίας, Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, ψήφισε και αυτός για τη «Χρυσή Μπάλα». Αφού αγνόησε επιδεικτικά Μέσι και Ρονάλντο, ψήφισε τρεις Ισπανούς. Αν και οι άλλοι σκέφτονταν με τον ίδιο «φτηνό» τρόπο, ο Ντελ Μπόσκε δεν θα κοκορευόταν μπροστά στο βραβείο του καλύτερου προπονητή του 2012. Άλλη πονεμένη ιστορία εκείνη, αλλά θα την δούμε αργότερα. Στο κεφάλαιο «καλύτερος προπονητής του 2012» ο Ντελ Μπόσκε ψήφισε πάλι Ισπανικά. Επέλεξε τον Γκουαρντιόλα. Όταν ρωτήθηκε γιατί επέλεξε τον Πεπ αντί κάποιου άλλου, η απάντησή του ήταν η εξής: «Γιατί είναι Ισπανός και γιατί κατέκτησε τρεις τίτλους». Το ότι είναι Ισπανός δεν αμφισβητείται (ο ίδιος ίσως να το αμφισβητήσει ως Καταλανός). Αυτό που αμφισβητείται είναι οι τίτλοι που αναφέρει ο Ντελ Μπόσκε. Ο Γκουαρντιόλα δεν κατέκτησε τρεις τίτλους, αλλά δύο. Το Διηπειρωτικό και το Κύπελλο Ισπανίας. Ο Ντελ Μπόσκε συμπεριέλαβε σ’ αυτούς το Σούπερ Καπ Ισπανίας που κατέκτησε η Μπαρσελόνα. Όχι όμως το 2012, αλλά το 2011! Ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο ψηφίζουν κάποιοι κουρελιάζοντας τον ίδιο τον θεσμό της «Χρυσής Μπάλας».

Στους κορυφαίους ο... αδειούχος!
Ο Ντελ Μπόσκε κατέκτησε το Γιούρο με την Ισπανία και δικαιωματικά βρέθηκε στην τελική τριάδα των καλύτερων προπονητών του 2012. Ο Μουρίνιο κατέκτησε πρωτάθλημα Ισπανίας και Σούπερ Καπ κάνοντας με τη Ρεάλ Μαδρίτης την καλύτερη σεζόν στην ιστορία του ποδοσφαίρου, με βάση τους αριθμούς (100 βαθμοί, 121 γκολ). Επίσης λογική η επιλογή του ανάμεσα στους τρεις καλύτερους της χρονιάς. Ο Πεπ Γκουαρντιόλα; Ήταν τρίτος. Ξέρει κανένας για ποιο λόγο; Θυμίζω ότι ο Γκουαρντιόλα, όσο καλός προπονητής κι αν είναι γενικά, μέσα στο 2012 δούλεψε μόλις 5 μήνες από τους 12! Στους 7 κάνει διακοπές! Στο δε χρονικό διάστημα που δούλεψε, ήρθε 2ος με 9 βαθμούς διαφορά από τη Ρεάλ Μαδρίτης και κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας.
Στη λίστα με τους κορυφαίους απουσιάζει ο πρωταθλητής Ευρώπης Ντι Ματέο, ο Κόντε της Γιουβέντους, ο Σιμεόνε της Ατλέτικο, ο Κλοπ της Ντόρτμουντ ή ακόμα και ο Μαντσίνι, που κατέκτησε πρωτάθλημα Αγγλίας με τη Σίτι τόσα χρόνια μετά. Εγώ θα πρόσθετα και τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Όσο κι αν αυτό ακουστεί κάπως υπερβολικό, δεν είναι. Μία ομάδα από την Κύπρο στους 8 του Τσάμπιονς Λιγκ. Θυμηθείτε και τις δηλώσεις του Μουρίνιο για τον ΑΠΟΕΛ όταν ήρθε στην Κύπρο.  

Ποδόσφαιρο παίζουν μόνο στην Ισπανία;
Δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα στην επιλογή της ιδανικής 11άδας, ακόμα κι αν όλοι προέρχονταν από την ίδια ομάδα! Και κανείς δεν έχει πρόβλημα με την επιλογή 11 παικτών από 3 ισπανικές ομάδες, στην καλύτερη ομάδα του 2012. Το πρόβλημα είναι ότι για κάποιους από αυτούς, η συμπερίληψή τους στην καλύτερη 11άδα είναι άκρως προκλητική. Ας τους πάρουμε έναν έναν.
Ίκερ Κασίγιας: Λογική η επιλογή του. Κατέκτησε πρωτάθλημα Ισπανίας και Γιούρο με την εθνική του ομάδα έχοντας εξαιρετική απόδοση στα γήπεδα της Ουκρανίας και της Πολωνίας. Υπήρχε πάντως και η επιλογή του Πετρ Τσεχ,  που είχε τεράστια συνεισφορά στην επιτυχία τής Τσέλσι. Όμως σε γενικές γραμμές δεν υπάρχουν ενστάσεις για τον Ίκερ.
Μαρσέλο: Δεν έπρεπε να ήταν στην καλύτερη 11άδα. Στο μισό 2012, στη  σεζόν που διανύουμε δηλαδή, ο Μαρσέλο δεν έχει αγωνιστεί σχεδόν καθόλου. Είναι τραυματίας και μόλις την εβδομάδα που διανύουμε ξεκίνησε δειλά-δειλά προπονήσεις. Αλλά ακόμα και πέρσι, στα κρίσιμα ματς της Ρεάλ ο Μουρίνιο επέλεξε Κοεντράο.
Ντάνι Άλβες: Σε καμία περίπτωση. Έκανε μετριοκακή χρονιά και μάλιστα επικρίθηκε γι’ αυτό. Φέτος τα δημοσιεύματα από την Ισπανία τον φέρνουν να φεύγει από την Μπαρσελόνα. Στο δεύτερο μισό του 2012 δεν... υπάρχει καν!
Σέρχιο Ράμος: Δικαιωματικά στην καλύτερη 11άδα. Ήταν ο κορυφαίος αμυντικός της Ρεάλ αλλά και της Εθνικής Ισπανίας στο Γιούρο. Με βάση τα στατιστικά της Ευρωπαϊκής Διοργάνωσης, ήταν μαζί με τον Κριστιάνο Ρονάλντο οι καλύτεροι παίκτες του Γιούρο.
Ζεράρ Πικέ: Ο Κομπανί θα τραβάει τα μαλλιά που... δεν έχει! Ούτε ο Πικέ δεν θα ψήφιζε τον εαυτό του για καλύτερο αμυντικό στον κόσμο. Επικρίθηκε έντονα πέρσι για τις κακές του παρουσίες. Φόρτωσαν μάλιστα τα ΜΜΕ, την έλλειψη συγκέντρωσής του, στην... Σακίρα και στον έρωτά του!
Αντρές Ινιέστα: Δικαιωματικά στην καλύτερη 11άδα. Όχι ότι έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του, όμως είχε σημαντική συνεισφορά στην κατάκτηση του Γιούρο από την Ισπανία και λογικά παίρνει θέση. Άλλωστε ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης του Γιούρο (αν και έχω τις ενστάσεις μου) και φυσιολογικά είναι και στην καλύτερη 11άδα.
Τσάμπι Αλόνσο: Εδώ το θέμα είναι μάλλον ανοικτό προς συζήτηση. Έκανε καλή χρονιά και με τη Ρεάλ Μαδρίτης και με την Ισπανία, όμως όταν υπάρχει ένας Πίρλο ή ακόμα και ο Οζίλ, που ήταν ο πρώτος ασίστμαν της χρονιάς στη Λα Λίγκα, τότε μάλλον και αυτός χάνει τη θέση του.
Τσάβι Ερνάντεζ: Μάλλον με κεκτημένη ταχύτητα μπαίνει στην 11άδα. Έκανε μέτρια χρονιά, σε πολλά παιχνίδια της Μπαρσελόνα δεν ήταν καν βασικός. Επαναλαμβάνω ότι ο Πίρλο είχε θέση στην καλύτερη 11άδα, ο Οζίλ επίσης. Ο Νταβίντ Σίλβα της Σίτι, ας πούμε, ή και ο Γιάγια Τουρέ, που οδήγησε την Μάντσεστερ Σίτι στο πρωτάθλημα Αγγλίας.
Μέσι: Χωρίς συζήτηση έχει θέση στην καλύτερη 11άδα και δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί.
Ρονάλντο: Χωρίς συζήτηση έχει θέση στην καλύτερη 11άδα και δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί.
Φαλκάο: Έκανε σπουδαία χρονιά. Ίσως κάποιοι στη θέση του να προτιμούσαν τον Φαν Πέρσι ή τον Ιμπραΐμοβιτς. Είναι πάντως λογική επιλογή ο Φαλκάο.

Πέρσι οι τίτλοι, φέτος τα γκολ
Ο Ρονάλντο ήταν ο πρώτος σκόρερ του ισπανικού πρωταθλήματος το 2011 και ο πρώτος της χρονιάς. Στη σύγκριση με τον Μέσι για τη «Χρυσή Μπάλα»  του 2011 έχασε, γιατί ο Μέσι είχε κατακτήσει πρωτάθλημα Ισπανίας και Τσάμπιονς Λιγκ. Φέτος αντιστράφηκαν οι όροι. Ο Μέσι τα πιο πολλά γκολ, ο Ρονάλντο τους τίτλους. Το βραβείο πάει πάλι στον Μέσι. Ας αποφασίσουν και ας μας πουν ποιο είναι, τελικά, το κριτήριο.

Ο Σνάιντερ, το μεγαλύτερο θύμα
Η «Χρυσή Μπάλα» άρχισε να παίρνει την κατιούσα σε ό,τι αφορά την εκτίμηση των φιλάθλων στην εγκυρότητα και την αντικειμενικότητά της, το 2010. Η καταφανέστατη αδικία στον Γουέσλι Σνάιντερ πλήγωσε το κύρος του  θεσμού, δίνοντας την αίσθηση πως οι αποφάσεις λαμβάνονται με σκοπιμότητες και όχι με αθλητικά κριτήρια. Ο Ολλανδός άσος πανηγύρισε το τρεμπλ με την Ίντερ, όντας ο καλύτερός της παίκτης. Σήκωσε πρωτάθλημα Ιταλίας, κύπελλο Ιταλίας, Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ ήταν ο πρώτος σκόρερ του Μουντιάλ με τη φανέλα της εθνικής του ομάδας. Έφτασε μέχρι τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ήταν ο ηγέτης τον «οράνιε» και έχασε τελικά τον τίτλο στο 117΄, τρία λεπτά πριν από τη λήξη της ημίωρης παράτασης. Και, όμως, ο Σνάιντερ δεν ήταν καν στην πρώτη τριάδα! Ήταν τέταρτος, πίσω από τον Μέσι, που στον Μουντιάλ ήταν εκτός τόπου και χρόνου (δεν πέτυχε ούτε ένα γκολ και η Εθνική του αποκλείστηκε χάνοντας με 4-0 από τη Γερμανία στους «8»). Ήταν πίσω από τον Ινιέστα, που έχασε πολλούς μήνες του έτους λόγω τραυματισμού και πίσω από τον… σταθερό στην τριάδα Τσάβι Ερνάντεζ. Γιατί έγινε αυτό; Η απάντηση θα μπορούσε να είναι μία μικρή λέξη με 5 γράμματα, για την οποία κάναμε αναφορά στην πρώτη παράγραφο του κειμένου αυτού.

Τι πρέπει να αλλάξει
Το πρώτο που θα πρέπει να γίνει, είναι σίγουρα η αλλαγή στην εξεταζόμενη περίοδο του Βραβείου. Από ημερολογιακό έτος, να γυρίσουμε στη σεζόν. Αντί καλύτερος παίκτης του 2012, καλύτερος παίκτης, προπονητής κτλ, στη σεζόν 2011-2012. Θα αποφύγουμε πολλές παρεξηγήσεις.
Το δεύτερο. Να μην ψηφίζουν παίκτες και προπονητές. Να μην ψηφίζουν, δηλαδή, οι άμεσα εμπλεκόμενοι. Ο Μέσι, για παράδειγμα, δεν ψήφισε τον Ρονάλντο ούτε πέρσι, ούτε φέτος. Ο Ντελ Μπόσκε... διανοήθηκε να μην ψηφίσει τον Μέσι και τον Ρονάλντο. Αστεία πράγματα, που υποβιβάζουν το βραβείο. Να συσταθεί μία ειδική επιτροπή, όπως συμβαίνει στα Βραβεία Νόμπελ και στα Βραβεία Όσκαρ. Και, φυσικά, αυτή η επιτροπή να σκέφτεται με το μυαλό της και όχι με την τσέπη της...