Οι τηλεοπτικοί σταθμοί δεν είχαν συνδεθεί με το Σαντιάγο Μπερναμπέου, όταν ο Μουρίνιο έκανε κάτι που θα ισοδυναμούσε με μία πράξη τεράστιου ηρωισμού. Το είχε προαναγγείλει στη συνέντευξη Τύπου που προηγήθηκε του ντέρμπι με την Ατλέτικο Μαδρίτης, όμως κανείς δεν ήταν σε θέση να κατανοήσει τι ακριβώς εννοούσε ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης. «Μπορείτε να με αποδοκιμάσετε στην αρχή, όμως μετά θέλω να στηρίξετε την ομάδα», είχε πει στον κόσμο της ομάδας. Όλοι υπέθεσαν ότι μιλούσε για τα αρχικά στάδια του αγώνα, ή έστω όταν θα έκανε την εμφάνισή του στον πάγκο μερικά λεπτά πριν από το πρώτο σφύριγμα. Λογάριαζαν χωρίς τον… Μουρίνιο και τον παράξενο, μοναδικό και άκρως γοητευτικό τρόπο σκέψης του. Οι οπαδοί της Ρεάλ Μαδρίτης εμφανίστηκαν διχασμένοι ως προς τον Μουρίνιο στο παιχνίδι Κυπέλλου με την Αλκογιάνο, που έγινε μεσοβδόμαδα. Έτσι ο Πορτογάλος τεχνικός πήρε την απόφαση να ζητήσει την άποψη του κόσμου της ομάδας. Άλλωστε η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ομάδα που λειτουργεί με το πρότυπο της λαϊκής βάσης και ο μόνος κριτής είναι ουσιαστικά τα μέλη και οι φίλοι του συλλόγου. Τι έκανε λοιπόν; Ανακοινώθηκε ότι στις 21:20 θα έβγαινε στο γήπεδο, περίπου 40 λεπτά πριν από την έναρξη του αγώνα με την Ατλέτικο Μαδρίτης. Οι φωτογράφοι πήραν τις θέσεις τους, περίπου 5 χιλιάδες οπαδοί ήταν στις καρέκλες του γηπέδου (εννοείται πως οι περισσότεροι μπαίνουν στο γήπεδο 5-10 λεπτά πριν από την έναρξη του αγώνα) και οι κάμερες εστίασαν στην έξοδο της καταπακτής. Από εκεί θα έβγαινε ο Ζοζέ Μουρίνιο...

Το μετέωρο βήμα του… Μουρίνιο
Η φιγούρα του εμφανίστηκε στην μπλε καταπακτή του Σαντιάγο Μπερναμπέου. Ο Special One, με μαύρο παντελόνι, μαύρη καμπαρντίνα και με αργά και σταθερά βήματα διέσχισε την απόσταση που χωρίζει την καταπακτή από το χόρτο του γηπέδου. Πάτησε το γήπεδο, προχώρησε και στάθηκε 3-4 μέτρα εντός του αγωνιστικού χώρου. Με τα χέρια στις τσέπες, με την ένταση και την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Ο… υποτίθεται υπερόπτης Μουρίνιο, είχε την τόλμη να σταθεί μέσα σ’ αυτήν την… αρένα έτοιμος να δει τον αντίχειρα των θεατών να γυρίζει προς τα κάτω. Μία επιλογή δική του 100%. Τσαλάκωσε την εικόνα του, μπήκε στη διαδικασία να δεχτεί την αμφισβήτηση και φυσικά ρίσκαρε ακόμα και την παρουσία του στην ομάδα, αφού σε περίπτωση που λάμβανε μία ηχηρή απόρριψη από την κερκίδα, τότε θα έπρεπε να τα μαζέψει και να φύγει από τη Μαδρίτη. Κάποιος θα πει πως μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης και το βάρος της φανέλας της μεγαλύτερης ομάδας στον κόσμο θα ανάγκαζε ακόμα και τον Μουρίνιο να «τσαλακωθεί» για χάρη της. Σίγουρα όλοι αυτοί δεν απέχουν πολύ από την αλήθεια…

Κέρδισε τη μάχη
Τα πρώτα δευτερόλεπτα (στάθηκε για ένα περίπου λεπτό εκεί ο Μουρίνιο) ήταν ένα μείγμα επευφημίας και αποδοκιμασίας. Μέχρι ο κόσμος να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει… Στη συνέχεια όμως… ο αντίχειρας του κόσμου της ομάδας έμεινε όρθιος, ψηλά και μετατράπηκε σ’ έναν μεγάλο θρίαμβο για τον Πορτογάλο. Οι επευφημίες κάλυπταν πλέον κάθε αποδοκιμασία. Στην Ισπανία δεν τον φωνάζουν Ζοζέ Μουρίνιο, αλλά Χοσέ Μοουρίνιο. Οι χιλιάδες άρχισαν να φωνάζουν ρυθμικά το όνομά του «Χο-σέ Μο-ου-ρί-νιο, Χο-σέ Μο-ου-ρί-νιο».

Συγκίνηση…
Η συναισθηματική φόρτιση ήταν μεγάλη και χαραγμένη στο πρόσωπο του Μουρίνιο. Δεν έχει ζήσει ξανά τόσο μεγάλη αμφισβήτηση και σίγουρα δεν έχει μπει ποτέ ξανά στη διαδικασία να υποβάλει τον εαυτό του σε μία τόσο μεγάλη δοκιμασία. Πρόκειται πραγματικά για μία πράξη τεράστιου ηρωισμού για όσους μπορούν να μπουν στη θέση του Πορτογάλου τεχνικού, έστω και ένα λεπτό.

Οι αποκαλύψεις της ''Μarca''
Την επόμενη κιόλας μέρα, η μεγαλύτερη εφημερίδα της Ισπανίας αποκάλυψε (το αποκάλυψε βάλτε το σε εισαγωγικά αν θέλετε) ότι ο Μουρίνιο φεύγει από τη Ρεάλ Μαδρίτης το καλοκαίρι και πως αυτή είναι μία ειλημμένη απόφαση, ό,τι κι αν συμβεί στην πορεία της φετινής σεζόν. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αυτήν τη στιγμή αν κάτι τέτοιο ισχύει, ιδιαίτερα μετά την επέκταση της συμφωνίας των δύο πλευρών μόλις το περασμένο καλοκαίρι. Η συμφωνία φτάνει μέχρι το 2016 και πρόκειται για ένα τετραετές πλάνο, που δύσκολα θα ακυρωθεί τόσο νωρίς. Όμως επειδή μιλάμε για τη Ρεάλ Μαδρίτης, που ουδέποτε είδε προπονητή να στέκεται ισάξια στο δικό της μπόι, κανείς δεν μπορεί να αποκλείει οτιδήποτε.

Στην ιστορία
Σε κάθε περίπτωση λοιπόν, η στιγμή της εξόδου του Ζοζέ Μουρίνιο στο χορτάρι του Μπερναμπέου το περασμένο Σάββατο (1/12/2012) θα μείνει στην ιστορία, όχι μόνο της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά και του ποδοσφαίρου. Ο χαρισματικός, παράξενος και γοητευτικά «τρελός» Ζοζέ Μουρίνιο θα είναι για πάντα ένας προπονητής που έβαζε ιδέες και καινοτομίες στο ποδόσφαιρο, όχι μόνο στο γήπεδο, αλλά και γύρω από αυτό. Στη σχέση του με τον κόσμο, τους διαιτητές, τους παίκτες του, τους συνεργάτες του. Αυτός έδωσε την ευκαιρία στον Αϊτόρ Καράνκα να μιλά πολύ συχνά στα ΜΜΕ στη θέση του, όταν δεν θέλει ο ίδιος να ανοίξει τα χαρτιά του. Αυτός απαίτησε από τον Πέρεθ να αυξηθούν οι μισθοί των συνεργατών του όταν θα γίνεται αύξηση στον ίδιο, αυτός τους παρουσίασε πέρσι στα ΜΜΕ, όταν η Ρεάλ είχε κατακτήσει μαθηματικά τον 32ο τίτλο της ιστορίας της. Ο ίδιος άνθρωπος που στη φιέστα των Μαδριλένων για το πρωτάθλημα, αφού γονάτισε και υποκλίθηκε στους παίκτες του (στην κυριολεξία), μετά εξαφανίστηκε δίνοντας όλο τον χώρο στους ποδοσφαιριστές. Ο ίδιος άνθρωπος που τσακώθηκε με τους πάντες για τα συμφέροντα της ομάδας του και έγινε μετά σύνθημα στο στόμα των φανατικών της Ρεάλ… «μόνο εσύ υπερασπίζεσαι τον σύλλογο». Αυτό το… Special One, που ο ίδιος είπε στην πρώτη του συνέντευξη στην Τσέλσι, το έχει κερδίσει με το σπαθί του. Με τις ιδέες του, τις κόντρες του, τον ρεαλισμό, την υπεροψία και την αυτοαποκαθήλωσή του…