Από τη μία είναι ωραίο να αναβιώνουν στιγμές στο μυαλό σου που το Μακάρειο ντυνόταν στα κίτρινα και τα πράσινα. Και από την άλλη βλέπεις απέναντι τα νεκρά ρολόγια και μερικές δεκάδες καρέκλες απομεινάρια στο τσιμέντο και σε πιάνει κατάθλιψη. Που καιρός…