Διαψεύδοντας κάθε ανησυχία και κάθε φόβο που μπορεί ενδόμυχα να κρύβαμε όλοι πριν από τους αγώνες, η Εθνική ομάδα βόλλεϋ γυναικών επέστρεψε από τον προκριματικό όμιλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014, που ολοκληρώθηκε την Κυριακή στην Άγκυρα. Μαζί της δεν είχε ούτε την πρόκριση, ούτε καμιά περιφανή νίκη, ούτε καν ένα σετ να επιδείξει. Έφερε όμως στην Κύπρο μεγάλες ελπίδες για το μέλλον –υπό προϋποθέσεις.
«Από όλες τις κοπέλες είμαι ευχαριστημένος», είπε με την ολοκλήρωση του ομίλου ο Ομοσπονδιακός τεχνικός Πέτρος Πατσιάς. «Έδωσαν το άπαν των δυνάμεών τους και έπαιξαν παλληκαρήσια, κοιτώντας τους αντιπάλους τους στα μάτια. Σ’ τέτοιους αγώνες είμαστε ακόμη πάρα πολύ πίσω και από απόψεως τεχνικής και από απόψεως ύψους. Και αν θέλουμε να βελτιωθούμε θα πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία. Τα σωματεία είναι τα κύτταρα του αθλητισμού, αλλά η Εθνική ομάδα είναι Εθνική ομάδα και πρέπει να είναι υπεράνω όλων.
«Από την πλευρά μας, θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια ούτως ώστε να βελτιώσουμε τεχνικά στοιχεία για να μπορέσουμε να ανεβάσουμε την ποιότητά μας.
Όταν ανάλαβα την Εθνική για να την οδηγήσω στη διοργάνωση αυτή και μαθαίνοντας τους αντιπάλους μας το έργο μας μου φάνταζε πάρα πολύ δύσκολο. Ήταν έργο φοβητσιάρικο. Τελικά όμως, οι κοπέλες μας διέψευσαν. Έπαιξαν, υπερέβησαν εαυτούς και μπράβο τους! Θα πρέπει να αντιληφθούμε όλοι στην Κύπρο ότι αν θέλουμε να ανέβει ποιοτικά το γυναικείο βόλλεϋ θα πρέπει να λαμβάνουμε μέρος σε τέτοιες διοργανώσεις, κι ας χάνουμε. Και τα ίδια τα σωματεία θα έχουν έτσι ίδιον όφελος από τις αθλήτριες τους που αγωνίζονται στην Εθνική ομάδα».
«Το σημαντικό για μας είναι ότι ήρθαμε σε μια πολύ μεγάλη διοργάνωση, όπου καμιά κοπέλα δεν έχει ξαναλάβει μέρος», τόνισε με τη σειρά της η αρχηγός της Εθνικής Άντρη Ιορδάνους. «Τέτοιες εμπειρίες είναι μεγάλο κέρδος για όλες μας, πόσο μάλλον για τις πιο νεαρές παίκτριες, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι έχουμε στην Εθνική Γυναικών αθλήτριες που στην Κύπρο αγωνίζονται σε αναπτυξιακά Πρωταθλήματα και ότι στην Άγκυρα παρουσιάσαμε την νεαρότερη ομάδα Εθνική Γυναικών στην Ευρώπη, με μέσο όρο ηλικίας χαμηλότερο των 21 ετών.
«Αντιλαμβανόμαστε ότι για τη συνέχιση της προσπάθειας αυτής ο οικονομικός παράγοντας είναι ο πιο σημαντικός. Όμως πιστεύω ότι είναι απαραίτητες οι συγκεντρωτικές προετοιμασίες της Εθνικής. Καλώς ή κακώς είναι οι καλύτερες προπονήσεις που κάνουμε, αφού συγκεντρώνεται η αφρόκρεμα του κυπριακού βόλλεϋ. Τελικά, αυτό που θέλουμε είναι κι άλλες διοργανώσεις, που θα μας δώσουν αγωνιστικές εμπειρίες.
«Γι αυτή τη διοργάνωση στην Άγκυρα θέλω προσωπικά να δώσω συγχαρητήρια σ’ όλες τις συμπαίκτριές μου. Δέσαμε πολύ μαζί σαν ομάδα και είμαι πολύ ευχαριστημένη που ήμασταν τόσο καλές σ’ αυτό το τουρνουά. Παρά τις ήττες σημασία έχει ότι σταθήκαμε όρθιες και δεν δειλιάσαμε μπροστά στους αντιπάλους μας. Και εκ μέρους όλων, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον προπονητή μας, τον κ. Πατσιά, που, ας το λέει κι ίδιος, στέκεται πράγματι πάντα πλάι μας σαν πατέρας και αδελφός. Ευχαριστούμε επίσης και τον Μανώλη Ρουμελιώτη, με τον οποίον ξεκινήσαμε αυτή την πορεία πριν από μερικά χρόνια».
«Ας μη ξεχνούμε από πού ξεκινήσαμε πριν από τέσσερα χρόνια στο γυμνάσιο Αγίας Φυλάξεως και που φθάσαμε σήμερα –να παίζουμε σε προκριματικά Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Βλέπουμε μπροστά και συνεχίζουμε με ψηλά το κεφάλι», συμπλήρωσε ο κ. Πατσιάς.
Όμως, ο παραλληλισμός με την Εθνική Ελλάδος γυναικών της δεκαετίας του ’80 δεν μπορεί να μην περνά από τα μυαλά μας. Μέχρι το 1985 (όταν για πρώτη φορά η Ελλάς προκρίθηκε σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος) νικούσαμε μόνον το Λουξεμβούργο. Και μέσα σε δέκα χρόνια το ελληνικό γυναικείο βόλλεϋ είχε καθιερωθεί παγκοσμίως και είχε φτάσει να νικά την Τουρκία με 3-0 σε τελικό του Κυπέλλου Ανοίξεως μπροστά σε δέκα χιλιάδες φανατικούς Τούρκους και να παίζει ο Εθνικός Ύμνος μας μέσα στην Πόλη.
Ασφαλώς οι απαιτήσεις για το κυπριακό γυναικείο βόλλεϋ δεν είναι δυνατόν να είναι ίδιες. Όμως με σωστό προγραμματισμό και απόλυτη συνέπεια στην αδιάκοπτη συνέχεια, η Εθνική Κύπρου μπορεί απολύτως να φθάσει τη στιγμή που οι αντίπαλοί της θα στέκονται απέναντί της με τον απαιτούμενο σεβασμό και προβληματισμό. Και παρ’ όλο που οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της σημερινής εποχής διαφέρουν πλέον, εδώ είναι που ο παραλληλισμός με την Εθνική Ελλάδος μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για το μέλλον.
Από καθαρά αγωνιστικής πλευράς, την πρόκριση στα τελικά της Ιταλίας το φθινόπωρο πήρε από τον όμιλο της Άγκυρας πανηγυρικά η Τουρκία, που δεν παραχώρησε ούτε ένα σετ. Η Ρουμανία τερμάτισε δεύτερη, η Ουκρανία τρίτη και η Κύπρος τέταρτη. Μαζί με την Τουρκία προκρίθηκαν και οι νικήτριες ομάδες των άλλων τεσσάρων ομίλων: Αζερμπαϊτζάν, Βέλγιο, Κροατία και Βουλγαρία, καθώς και οι δύο καλύτερες δεύτερες των πέντε ομίλων, Ολλανδία και Σερβία.
