Συνέντευξη στους… φίλους του στο Facebook παραχώρησε ο Παύλος Κοντίδης, με την ευκαιρία της λειτουργίας της επίσημης του ιστοσελίδας (www.pavloskontides.com.cy). Ο Κύπριος αργυρός Ολυμπιονίκης απάντησε μεταξύ άλλων σε ερωτήσεις για την ιστιοπλοΐα, το ντόπινγκ, την προβολή της Κύπρου διαμέσου του ιδίου, τις αθλητικές υποδομές στο νησί μας Ο Κύπριος αργυρός Ολυμπιονίκης απάντησε μεταξύ άλλων σε ερωτήσεις για την ιστιοπλοΐα, το ντόπινγκ, την προβολή της Κύπρου διαμέσου του ιδίου, τις αθλητικές υποδομές στο νησί μας, για τα έξοδά του και τη δυσκολία εξεύρεσης χορηγών.

«Αν στο άθλημα που αγωνίζεσαι βλέπεις ότι οι ανταγωνιστές σου είναι ντοπαρισμένοι, τότε θα σε συμβούλευα να άλλαζες άθλημα», είπε ο Παύλος Κοντίδης για το ντόπινγκ. «Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς την ιστιοπλοΐα», τόνισε όταν ρωτήθηκε για το τι θα έκανε αν δεν ήταν αθλητής.

Για τις υποδομές και την αντιμετώπιση των αθλητών στην Κύπρο, είπε πως «αν θέλουμε να ανταγωνιζόμαστε αθλητικά μεγαθήρια, πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε στην υποδομή, στην προώθηση, στη στήριξη και στα κίνητρα που έχουν άλλοι αθλητές από άλλες χώρες».

Όσον αφορά στο ρόλο που μπορεί να επιτελέσει ο ίδιος για την Κύπρο, ο αργυρός Ολυμπιονίκης είπε πως «με προβολή στο εξωτερικό, ίσως διαμέσου μου, μπορούμε όχι μόνο να προωθήσουμε την ιστιοπλοΐα στο εξωτερικό, αλλά και την Κύπρο ως ένα τουριστικό προορισμό».

Καυτό θέμα για τον Παύλο Κοντίδη είναι η εξεύρεση χορηγών και η στήριξη από το κράτος: «Λυπούμαι που διαπιστώνω ότι πολλές από αυτές τις εταιρίες επενδύουν τεράστια κονδύλια για διαφήμιση στον αθλητισμό και δεν μπορούν να με στηρίξουν», είπε για τους χορηγούς, ενώ για τη στήριξη από το κράτος τόνισε πως «από τις υποσχέσεις που πήρα, στο παρόν στάδιο, οι περισσότερες έμειναν στα λόγια», ενώ συμπλήρωσε πως «ακόμη περιμένω και το πριμ των Ολυμπιακών Αγώνων». «Όσο για τις σπουδές μου και τα έξοδα προετοιμασίας του 2012 μην το συζητάς καν, ας έχει ο Θεός καλά την οικογένειά μου», κατέληξε.

Αναλυτικά οι απαντήσεις του Κοντίδη στους φίλους του:

- Πώς θα φανταζόσουν τον εαυτό σου χωρίς τον αθλητισμό; Και τι άλλο θα έκανες;
«Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς την ιστιοπλοΐα, χωρίς τον Ολυμπισμό, είναι τεράστιο κομμάτι της ζωής μου πλέον».

- Ποια είναι η μεγαλύτερη αλλαγή στη ζωή σου, μετά την κατάκτηση του μεταλλίου;
«Το μόνο πράγμα που έχει αλλάξει στη ζωή μου είναι το ότι πολύ περισσότερος κόσμος με αναγνωρίζει όταν είμαι κάπου. Αυτό μου δίνει δύναμη και προσωπική ικανοποίηση γιατί δείχνει ότι ο κόσμος με εκτιμά και με επιβραβεύει με το να μου πει ένα μπράβο ή ένα συγχαρητήρια για αυτό που κατάφερα. Εγώ προσωπικά δεν άλλαξα κάτι στις συνήθειες μου γιατί ήταν αυτές που με οδήγησαν εδώ που έφτασα, η φόρμουλα της επιτυχίας δεν αλλάζει απλώς βελτιώνεται».

- Κατά τη δική σου άποψη, ποιος πιστεύεις είναι ο καλύτερος τρόπος για να προωθήσει η Κύπρος το άθλημα της ιστιοπλοΐας στους Κύπριους αλλά και στους ιστιοπλόους στο εξωτερικό;
«Το γεγονός ότι η Κύπρος είναι η μόνη περιοχή στην Ευρώπη όπου μπορείς να κάνεις ιστιοπλοΐα από το Δεκέμβριο μέχρι τις αρχές Μαρτίου, λόγω του ζεστού κλίματος, είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Έτσι με την κατάλληλη προβολή στο εξωτερικό, μέσω εμού αλλά και άλλων ατόμων ή φορέων, μπορούμε να προωθήσουμε τόσο την ιστιοπλοΐα στο εξωτερικό, όσο και την Κύπρο ως τουριστικό προορισμό, αφού η Κύπρος είναι ήδη γνωστή για τη θάλασσα και τον καλό καιρό. Ένας τρόπος να προωθήσουμε την ιστιοπλοΐα στην Κύπρο είναι να διδάσκουμε το άθλημα στα σχολεία. Έτσι ο αριθμός των νεαρών ιστιοπλόων αναμένεται να αυξηθεί δραματικά»).

- Ο πόθος για ένα μετάλλιο πόσο μπορεί να λυγίσει τις αντιστάσεις ενός αθλητή απέναντι στο ντόπινγκ;
«Αυτή η ερώτηση είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Ευτυχώς η ιστιοπλοΐα είναι άθλημα όπου το ντόπινγκ δεν μπορεί να καθορίσει το αποτέλεσμα, γιατί είναι ένα άθλημα όπου μετρούν πάρα πολλές παράμετροι. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια βγαίνουν πάρα πολλά στη φόρα με καταξιωμένους αθλητές/αθλήτριες ντοπαρισμένους, και από τη μια στιγμή στην άλλη από είδωλα γίνονται ένα μηδενικό. Σημασία δεν έχει να πάρεις μετάλλιο, άλλα να αποδόσεις το 100% των δυνατοτήτων σου. Τότε εσύ ξέρεις ότι έκανες ότι μπορούσες. Αν τώρα στο άθλημα που αγωνίζεσαι ξέρεις ότι οι ανταγωνιστές σου είναι ντοπαρισμένοι, όχι επειδή έτσι λένε κάποιοι αλλά επειδή το είδες με τα μάτια σου, τότε θα σε συμβούλευα να άλλαζες άθλημα αν σκοπός σου είναι να διεκδικήσεις αυτό που μπορείς επί ίσοις όροις, αλλιώς απόλαυσε αυτό που κάνεις, ζήσε την εμπειρία και μείνε καθαρός γιατί μια μέρα θα το μετανιώσεις. Καλύτερα να έχεις καθαρή τη συνείδηση σου».

- Τι θυμάσαι από την πρώτη φορά που ανέβηκες σε σκάφος;
«Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά ότι όταν πήγα σπίτι το βράδυ, όταν προσπαθούσα να κοιμηθώ, ένιωθα λες και ήμουν στο σκάφος ακόμα, είχα κάτι σαν ναυτία, χωρίς να ζαλίζομαι όμως».

- Στις δύσκολες στιγμές τι σου έδινε και σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις για να πετύχεις τον στόχο σου;
«Η απάντηση είναι πολύ απλή, οι στόχοι μου. Μέσα από τους στόχους μου μπορώ να αντλώ δύναμη στις δύσκολες στιγμές γιατί σίγουρα εμπόδια υπάρχουν πάρα πολλά και σημασία δεν έχει να μην πέσεις αλλά όταν πέσεις να ξανασηκωθείς. Και μόνο όταν ξέρεις που θέλεις να φτάσεις θα βρεις την δύναμη να σηκωθείς και να συνεχίσεις ή να ξαναπροσπαθήσεις».

- Ποιά είναι η προσωπική σου γνώμη σου για τον αθλητισμό γενικά στην Κύπρο όσον αφορά τις προπονήσεις, το γίγνεσθαι, το κίνητρο, την επικρότηση της προσπάθειας, την προώθηση, τις εγκαταστάσεις κλπ;
«Αυτή την ερώτηση δεν είμαι εγώ αρμόδιος να την απαντήσω, αλλά μπορώ να εκφράσω τη γνώμη μου. Σίγουρα ο αθλητισμός της Κύπρου έχει κάνει βήματα βελτίωσης. Δυστυχώς όμως αν θέλουμε να ανταγωνιζόμαστε αθλητικά μεγαθήρια πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε στην υποδομή, στην προώθηση, στη στήριξη και στα κίνητρα που έχουν άλλοι αθλητές από άλλες χώρες. Σίγουρα στις εγκαταστάσεις είναι πολύ δύσκολο να συγκριθείς λόγω του ότι η Κύπρος είναι πάρα πολύ μικρή πληθυσμιακά. Γι΄ αυτό τον απλούστατο λόγο πιστεύω πως η πολιτεία πρέπει να επενδύσει περισσότερο στον ατομικό αθλητισμό, εκεί που ξέρει σίγουρα ότι επενδύει σε Κύπριους και όχι ξένους, σε αθλητές που με τις επιτυχίες τους δίνουν ελπίδα και περηφάνια, διαφημίζουν την Κύπρο ανά το παγκόσμιο και ελκύουν τη νέα γενιά στον αθλητισμό. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να αλλάξει ολόκληρη η κοινωνία μας για ένα καλύτερο μέλλον».

- Παύλο απ΄ ό,τι ξέρουμε εκτός από ιστιοπλοΐα σπουδάζεις και ναυπηγική. Πολλοί λένε ότι δεν συνδυάζονται σπουδές και αθλητισμός. Εσύ πώς τα καταφέρνεις;
«Το κλειδί είναι ο προγραμματισμός και η σωστή κατανομή χρόνου στις προτεραιότητές σου».

- Αγαπητέ Παύλο, μετά το μετάλλιο φαντάζομαι ότι έγινε πιο «εύκολο» για σένα το να βρεις χορηγούς και γενικότερα στήριξη για τα όνειρά σου και τη συνέχιση της καριέρας σου στον αθλητισμό. Η ερώτηση μου είναι κατά πόσο τα άτομα που φωτογραφήθηκαν δίπλα σου, με την άφιξή σου στο νησί, μετά το μετάλλιο, βοήθησαν ή έστω ενδιαφέρθηκαν να σε στηρίξουν με πιο έμπρακτο τρόπο εκτός από δηλώσεις και τα γνωστά. Ευχαριστώ και καλή συνέχεια!!!
«Πολλά άτομα όταν επέστρεψα από την Αγγλία μου είπαν ότι έφερα το μετάλλιο σε λάθος στιγμή, και εννοούσαν φυσικά την κρίση. Δυστυχώς πολλές από τις συναντήσεις που είχαμε για χορηγίες με εταιρίες, καταξιωμένες και πετυχημένες στον τομέα τους, ακόμη δεν καρποφόρησαν ή είναι στο στάδιο των συζητήσεων, με τη γνωστή δικαιολογία ότι  υπάρχει κρίση. Λυπούμαι που διαπιστώνω ότι πολλές από αυτές τις εταιρίες επενδύουν τεράστια κονδύλια για διαφήμιση στον αθλητισμό και δεν μπορούν να με στηρίξουν. Σίγουρα είναι επιλογή τους και είναι 100% σεβαστή εκ μέρους μου. Αυτό όμως που με προβληματίζει ιδιαιτέρα και νιώθω την ανάγκη να το εκφράσω είναι πως έξι μήνες μετά την κατάκτηση του μεταλλίου, η οικογένεια μου εξακολουθεί να είναι ο κύριος οικονομικός αρωγός στην προσπάθειά μου. Αυτές λοιπόν όλες οι υποσχέσεις που πήρα, στο παρόν στάδιο οι περισσότερες από αυτές έμειναν στα λόγια.

Παρέδωσα στις αθλητικές αρχές του τόπου, όπως μου ζητήθηκε, τον προϋπολογισμό της προετοιμασίας μου με όλα όσα χρειάζομαι, ξεκάθαρα γραμμένα, τέλος Σεπτεμβρίου. Επίσης και τα προϋπολογιζόμενα έξοδα των σπουδών μου, όπως μου ζητήθηκε, μαζί με τις δαπάνες της οικογένειάς μου μόνο για το 2012. Θεώρησα ότι τα προηγούμενα χρόνια που πέρασαν ήταν επιλογή των γονιών μου να με στηρίξουν. Πέρασαν τόσοι μήνες και ακόμη δεν ξέρω αν θα μπορώ να φέρω εις πέρας τον αγωνιστικό μου προγραμματισμό. «Υπάρχει κρίση», μου λένε.

Όσο για τις σπουδές μου και τα έξοδα προετοιμασίας του 2012 μην το συζητάς καν, ας έχει ο Θεός καλά την οικογένεια μου. Εντάχθηκα στο σχέδιο επαγγελματικής αποκατάστασης, όπως μου υποσχέθηκαν. Τέλος Ιανουαρίου πήρα την πρώτη και μοναδική επιταγή που καλύπτει τους μισθούς μου μόνο μέχρι το τέλος Νοεμβρίου.

Ακόμη περιμένω το πριμ των Ολυμπιακών Αγώνων μετά από δημόσιες δηλώσεις ότι θα το έπαιρνα το αργότερο μέχρι τις 2 Ιανουαρίου 2013. Όμως αυτό δεν έχει σημασία, σημασία έχει να μπορούμε όλοι οι αθλητές να συνεχίζουμε απρόσκοπτα την προετοιμασίας μας για να είμαστε σε θέση να κάνουμε τον κυπριακό λαό περήφανο».