Από το 1998 που ιδρύθηκε το τμήμα χάντμπολ, διακαής πόθος όλων στην Αθηένου ήταν να δουν την ομάδα να κατακτά τον πρώτο της τίτλο. Δεν βιάστηκαν. Έκαναν υπομονή, δούλεψαν σωστά στην ακαδημία κι έκτισαν σωστές βάσεις με αποτέλεσμα φέτος, 16 ολόκληρα χρόνια μετά να δουν τους κόπους και τους μόχθους όλων αυτών των χρόνων να παίρνουν «σάρκα και οστά». Η ΕΝ Αθηένου δεν πανηγύρισε ένα, αλλά δύο τίτλους αφού όπως είναι  γνωστό έκανε το νταμπλ για πρώτη φορά στην ιστορία της στο πρωτάθλημα ΟΠΑΠ χάντμπολ γυναικών.
 
«Πήραμε το πρωτάθλημα και το κύπελλο αήττητες –μας ...θυμίζει η παίκτρια – προπονήτρια της ομάδας Καταρίνα Ράντσιτς. Αυτό σημαίνει ότι είχαμε την καλύτερη ομάδα, κάτι που πιστεύω αναγνωρίζουν όλοι όσοι παρακολουθούν το πρωτάθλημα μας».
 
Δείξατε ότι χαρήκατε πάρα πολύ αυτή την επιτυχία....
 
Λογικό είναι, αφού ήταν το πρώτο μας πρωτάθλημα και το πρώτο μας κύπελλο. Δεν το χάρηκε μόνο η ομάδα αλλά ολόκληρη η Αθηένου. Για όλους στην πόλη μας, αυτός ο στόχος ήταν μια πολύ μεγάλη φιλοδοξία που επιτέλους έγινε πραγματικότητα.
 
Πότε πιστέψατε ότι μπορούσατε να στεφθείτε για πρώτη φορά πρωταθλητές;
 
Σαν προπονήτρια και παίκτρια της ομάδας, εγώ το πίστευα από την αρχή ότι είχαμε δυνατότητες, αφού γνώριζα καλά την δυναμικότητα της ομάδας και των παικτριών μου. Για τις παίκτριες όμως ήταν δύσκολο να πιστέψουν, αφού ποτέ προηγουμένως δεν είχαν πετύχει αυτό τον στόχο. Όταν στο πρωτάθλημα νικήσαμε στο πρώτο εκτός έδρας ντέρμπι τα Λατσιά, εγώ πλέον ήμουν απόλυτα σίγουρη ότι θα κερδίζαμε τον τίτλο, ενώ η συγκεκριμένη νίκη έκανε τις παίκτριες να αρχίσουν με τη σειρά τους να πιστεύουν. Ακολούθησε η δεύτερη νίκη που πετύχαμε στην έδρα μας  σε βάρος των Λατσιών κι εκεί πλέον, έγινε σε όλους ξεκάθαρο ότι η ομάδα μας ήταν πολύ καλή και ότι μπορούσε να στεφθεί πρωταθλήτρια.
 
Και αυτό επειδή τα Λατσιά ήταν ο βασικός σας αντίπαλος στην διεκδίκηση του τίτλου..
 
Σωστά. Η  Αραδίππου έδειξε ότι είχε προβλήματα και δεν μπορούσε να διεκδικήσει τον τίτλο μέχρι το τέλος. Όμως, διευκόλυνε πολύ την προσπάθεια μας με την ισοπαλία που πήρε από τα Λατσιά, αφού η απώλεια αυτή έριξε την ψυχολογία των αντιπάλων μας.
 
Με τα Λατσιά «κοντραριστήκατε» και στον τελικό του κυπέλλου, όπου και πάλι βγήκατε νικήτριες...
 
Ήταν ένας πολύ καλός τελικός. Για να είμαι ειλικρηνής φοβόμουνα πολύ  τον τελικό γιατί ήξερα ότι τα Λατσιά θα αντιδρούσαν για να κερδίσουν ένα τίτλο. Στην εξέλιξη όμως φάνηκε καθαρά ότι εμείς θέλαμε περισσότερο αυτό το τρόπαιο γι αυτό και, έστω και στις λεπτομέρειες, το κερδίσαμε.
 
Στην ομάδα έχεις πολύ καλές παίκτριες. Παρόλα αυτά όμως, η Αθηένου δεν ξεχώρισε φέτος για τις μονάδες  αλλά για το πολύ καλό της σύνολο.
 
Η δική μου φιλοσοφία, αυτή είναι. Ούτε όταν ήμουν παίκτρια, μόλις ήρθα στην Κύπρο, ήθελα να παίζω μόνη και να παίρνω όλο το παιγνίδι επάνω μου. Προσπαθούσα να περάσω αυτό το μύνημα και στις συμπαίκτριες μου, που σήμερα είναι παίκτριες μου! Το χάντμπολ είναι ομαδικό άθλημα κι έτσι πρέπει να παίζουμε. Σαν ομάδα κι όχι ο κάθε ένας για πάρτι του.
 
Name
 
Πότε ήρθες για πρώτη φορά στην Κύπρο;
 
Πριν από 5 χρόνια. Ήρθα στην Αθηένου σαν παίκτρια. Ταυτόχρονα, έκανα προπόνηση και στην ακαδημία της ομάδας. Τα τελευταία 3 χρόνια είμαι παίκτρια και προπονήτρια.
 
Αν θυμάμαι καλά, την πρώτη σου χρονιά στην Αθηένου αναδείχτηκες και 1η σκόρερ στο πρωτάθλημα.
 
Ναι, σωστά. Ήταν το 2009. Θυμάμαι ότι το πρωτάθλημα τότε ήταν πολύ δύσκολο και ανταγωνιστικό, αφού κάποιες ομάδες είχαν στο ρόστερ τους αρκετές ξένες / κοινοτικές παίκτριες. Πέρασαν πολύ γρήγορα τα χρόνια. Λες και μόλις ... χτες ήρθα στην Κύπρο!
Μάλλον θα σε έχουμε και του χρόνου όμως μαζί μας...
 
Ακόμη δεν γνωρίζω. Δεν έχω αποφασίσει τι θα κάνω με τη νέα χρονιά. Δεν έχω μιλήσει ούτε με το ΔΣ του σωματείου. Τώρα που έχουμε τελειώσει τις επίσημες μας υποχρεώσεις θα πάω στην πατρίδα μου να ξεκουραστώ και με καθαρό μυαλό, θα αποφασίσω τι θα κάνω στο μέλλον. Να δούμε και τι θα γίνει με το πρωτάθλημα στην Κύπρο...
 
Αυτό το νταμπλ, που θα το αφιέρωνες;
 
Σίγουρα στις παίκτριες μου και σε όλη την ομάδα. Οι περισσότερες παίζουν χάντμπολ σχεδόν από τον καιρό που ιδρύθηκε το σωματείο. Είναι πολύ καλές παίκτριες και άξιζαν να γευτούν αυτή τη χαρά. Το ίδιο ισχύει και για τις πιο νεαρές παίκτριες οι οποίες δουλέυον σκληρά και με όρεξη γιατί αγαπούν αυτό που κάνουν. Θέλω να σας πω ότι είμαι πολύ ικανοποιημένη και ευχαριστημένη από όλες τις παίκτριες μου, αλλά και με τους συνεργάτες αλλά και αυτούς που είναι κοντά στην ομάδα.