Την επιστροφή στην ενεργό δράση προαναγγείλε με ραδιοφωνική του συνέντευξη ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια ταλαιπωρήθηκε πολύ από τραυματισμούς.

Για το καμπ στα Χανιά που βρίσκεται αυτή τη στιγμή: «Γίνεται μια φοβερή προσπάθεια από τους Παπαμακάριο, Καλαϊτζή και Γλυνιαδάκη, με τη βοήθεια και του Δήμου Χανίων και τη συμμετοχή πολλών παιδιών. Μπράβο τους που πηγαίνουν στην Επαρχία και κάνουν εκδηλώσεις για παιδιά που θέλουν να μάθουν το μπάσκετ».

Για το στάδιο που βρίσκεται το πρόγραμμα αποκατάστασης του: «Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε τριήμερες διακοπές στα Χανιά (σ.σ. γέλια) παίρνοντας ένα ρεπό το πρόγραμμα αποκατάστασης που κάνω. Δόξα τω Θεώ πηγαίνω πολύ καλά, αισθάνομαι πολύ δυνατός και ελπίζω ότι από τον Σεπτέμβρη θα είμαι 100% έτοιμος για να μπορέσω να ξαναπαίξω μπάσκετ »

Για το αν ήταν δύσκολο για εκείνον από τα «φώτα» όπου βρισκόταν να περάσει στην «αφάνεια» λόγω του προβλήματα που τον ταλαιπωρεί τα τελευταία δύο χρόνια: «Δεν ήταν καθόλου σκληρό. Είναι λογικό από την στιγμή που πέρασαν μια φάση ταλαιπωρίας και είναι λογικό να σε έχουν ξεχάσει. Ουσιαστικά εγώ ήμουν ένα χρόνο έξω, αφού πριν συμμετείχα και στις προετοιμασίες με τον Ολυμπιακό και στις προπονήσεις. Ειλικρινά είμαι ένας αθλητής και ένας άνθρωπος που δεν με ένοιαζε καθόλου η προβολή. Ποτέ δεν έπαιρνα εφημερίδες να δω τι γράφουν για μένα και να δω το πρόσωπό μου πρωτοσέλιδο. Οπότε δεν με πείραξε καθόλου να μην προβάλλομαι και να μην υπάρχει αυτή η φήμη που λένε. Βεβαίως όσο συνειδητοποιημένος και να είσαι σε ενοχλεί λίγο. Όχι ότι δεν προβάλλεσαι, αλλά το ότι δεν κάνεις αυτό που αγαπάς, να παίζεις μπάσκετ. Δόξα τω Θεώ είχα κοντά μου την οικογένεια μου, τη γυναίκα, μου τον γιο μου Κωνσταντίνο και κατάφερα να παραμείνω δυνατός. Εκείνο το οποίο με πείραξε περισσότερο πάντως ήταν που δεν συμμετείχαν σε μια προετοιμασία Εθνικής ομάδας».

Για την ετοιμότητα στην οποία βρίσκεται και αν γυρίσει σε ομάδα Ευρωλίγκας, η επιλέξει μια μικρότερη ώστε να επιστρέψει σιγά σιγά: «Αυτές είναι ερωτήσεις που κάνω κι εγώ στον εαυτό μου και δεν έχω καταλήξει. Είμαι προσγειωμένος και θέλω μέρα με τη μέρα να δω σε τι κατάσταση είμαι. Να νιώσω και πάλι δυνατός και τότε να τα βάλω και πάλι κάτω και να δω αν θα πάω σε επίπεδο Ευρωλίγκα ή σε ομάδα Α1 χωρίς ιδιαίτερη πίεση. Πιστεύω ότι θα μπορέσω να προσαρμοστώ και πάλι γρήγορα. Άλλωστε δεν ήμουν ποτέ ο παίκτης που θα βάλει 30 πόντους ώστε να πρέπει να βρω τα πατήματά μου. Έκανα δουλειές που δεν έκαναν όλοι οι άλλοι και νομίζω είμαι χρήσιμος σε κάθε προπονητή».

Για το αν πιστεύει ότι θα επιστρέψει καλύτερος παίκτης: «Θα επιστρέψω πιο ώριμος. Το σώμα μπορεί να έχει καταπονηθεί και δεν ξέρω αν θα είμαι αυτός που ήμουν. Θα είμαι καλύτερος σε κάποια κομμάτια του παιχνιδιού. Όπως ότι πλέον δεν θα τσαντιστώ και δεν έχω νεύρα όπως μπορεί να είχα πριν. Όταν είσαι τραυματίας για κάποιο καιρό βλέπεις κάποια πράγματα διαφορετικά»

Για το πώς ονειρεύεται τη στιγμή που θα πατήσει και πάλι το παρκέ: «Είναι τέτοια η χαρά μου που νομίζω ότι δεν θα σκεφτώ τίποτα. Όταν σαν αθλητής που έχεις μάθει να κάνεις αυτό που αγαπάει και να παίζει, δηλαδή το μπάσκετ, και τώρα κάνει αποθεραπεία, το να μπει στο παρκέ μαζί με άλλους εννιά, θα είναι πιστεύω σαν την πρώτη φορά που πάτησα στα παρκέ. Τα ξεχνάς όλα. Γιατί συνέχεια προπόνηση, προπόνηση, προπόνηση. Θες να πας στην “μάχη” να το ευχαριστηθείς».