20 χρόνια συμπληρώθηκαν από τον θάνατο του Ντράζεν Πέτροβιτς από εκείνο το απόγευμα της 7ης Ιουνίου του 1993
Κάποιες φράσεις έχουν προκύψει από την καθαρή ανάγκη του ανθρώπου για επιβίωση. Για να αντέξει τον πόνο που «ξεριζώνει» την ψυχή, που αποσυνθέτει την καρδιά στα εξ ων συνετέθη, που εξαφανίζει το οξυγόνο από τον χώρο, τα κάνει όλα μάταια και σε οδηγεί στο να αμφισβητήσεις -έως και να ακυρώσεις- το νόημα της ζωής σου.
Αυτόν τον πόνο, δηλαδή, που ένιωσε η Μπιζέρκα Πέτροβιτς το απόγευμα της 7ης Ιουνίου του 1993, όταν έμαθε πως ο δευτερότοκος γιος της, Ντράζεν, είχε αφήσει την τελευταία του πνοή σε αυτοκινητόδρομο της Γερμανίας.
Σύντομα θα άκουγε ένα κλισέ (αλλά πόσο, μα πόσο αληθινό στην περίπτωσή της), πως κάποιοι άνθρωποι έρχονται στη Γη για να γίνουν μεγαλύτεροι από τη ζωή. Και τότε θα θυμόταν πως ο χαρισματικός κανακάρης της από μικρός βιαζόταν να τα προλάβει όλα. Σαν να ήξερε ότι δεν θα βρισκόταν για πολύ σε αυτόν τον κόσμο. Παρ' όλα αυτά, πρόλαβε και σε 28 χρόνια τον έκανε δικό του, με την κληρονομιά του να είναι ζωντανή 20 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Ο Tvrtko Puljić, της κροατικής ιστοσελίδας sportske.jutarnji.hr, εξήγησε 20 χρόνια μετά τον θάνατό του τι σημαίνει, σήμερα, το όνομα «Ντράζεν Πέτροβιτς» για τους συμπατριώτες του.
«Κατ' αρχάς, όλοι θυμούνται ακόμα πού βρίσκονταν και τι έκαναν την ώρα που έμαθαν τη δυσάρεστη είδηση. Εγώ ήμουν στο δωμάτιό μου, άκουσα τι είχε συμβεί στο ραδιόφωνο και ''πάγωσα''. Ακόμα και σήμερα είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος της κροατικής ιστορίας. Όχι μόνο του αθλητισμού. Ήταν ο πρώτος που διαφήμισε τη χώρα, από την ίδρυσή της. Ο πρώτος που όπου στεκόταν, όπου βρισκόταν (στο ΝΒΑ, στην Ευρώπη) μιλούσε για την Κροατία. Ήταν εκ των ηγετών στην απαρχή του έθνους.
Είχε το πλήρες ''πακέτο''. Ήταν ένα πολύ καλό παιδί, με νοοτροπία νικητή, σκληρός εργάτης και πάντα με το χαμόγελο. Η εικόνα του Ντράζεν να γελά είναι χαραγμένη στο μυαλό όλων των Κροατών. Ακόμα και η νέα γενιά που δεν είχε τύχει να τον δει live εν δράσει, τον έχει ως παράδειγμα. Ως κάτι πολύ σημαντικό, κάτι πολύ μεγάλο. Η πλειοψηφία των αθλητών της χώρας -για να μην πω όλοι- απαντά με το όνομά του, στην ερώτηση ''ποιον έχετε ως ίνδαλμα''».
Η στιγμή που χάραξε τη ζωή όλων
Ο Νόβοσελ είχε δώσει διήμερο ρεπό στους παίκτες και ο Ντράζεν αποφάσισε να το περάσει με την καινούργια φιλενάδα του, την πρώην Μις Γερμανία (και μετέπειτα σύζυγο του Όλιβερ Μπίρxοφ) Καλάρα Ζαλάντζι, την οποία είχε γνωρίσει πριν από λίγο καιρό στο Νιου Τζέρζι...
Το δίπλωμα οδήγησης του Ντράζεν έληγε εκείνη την ημέρα και γι΄ αυτό πήρε το τιμόνι η φιλενάδα του. Ο ίδιος ήταν κουρασμένος, κάθισε στη θέση του συνοδηγού, χωρίς να δέσει τη ζώνη του και αποκοιμήθηκε...
Ξαφνικά στη διαδρομή άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς και η ομίχλη περιόρισε αισθητά την ορατότητα. Στις 17:20, μια Mercedes ξέφυγε από την πορεία της, ο οδηγός της νταλίκας που βρισκόταν από πίσω έκοψε προς τα αριστερά το τιμόνι, έπεσε πάνω στις προστατευτικές μπάρες και πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα εμφανίστηκε το κόκκινο Golf στο οποίο επέβαιναν ο Ντράζεν, η Κλάρα και μια φίλη της. Η οδηγός πάτησε το φρένο, αλλά ο δρόμος γλιστρούσε και το αυτοκίνητό τους σφηνώθηκε κάτω από την νταλίκα...
Την ίδια στιγμή, ακριβώς από πάνω, ο πιλότος ενός αεροσκάφους της Lufthansa ζητούσε από τους επιβάτες να δέσουν τις ζώνες τους. Στην business class ο Ράτζα κοίταξε ανήσυχος το χρυσό Rolex του και η ώρα ήταν 17.20. «Ένιωσα μιαν αδιόρατη ανησυχία, αλλά δεν πήγε ο νους μου σε αυτό που συνέβαινε εκείνη την ώρα», εξομολογήθηκε αργότερα ο Ντίνο, που από τότε, εδώ και είκοσι χρόνια, δεν έχει ξαναφορέσει ποτέ αυτό το ρολόι: το έχει σε ένα κάδρο στο σπίτι του να δείχνει εκείνη τη μοιραία ώρα.
