Σε αντίθεση με τα δύο τελευταία παιχνίδια, ο ΑΠΟΕΛ στον χθεσινό αγώνα παρουσιάστηκε ανταγωνιστικό, πάλεψε το παιχνίδι μέχρι τα τελευταία του στάδια, όμως δεν κατάφερε να πάρει το ζητούμενο. Πλέον οι «γαλαζοκίτρινοι» του Αντώνη Κωνσταντινίδη μετρούν δύο ήττες απέναντι στον Κεραυνό και τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα. Ο ΑΠΟΕΛ που στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, όχι μόνο απώλεσε το πλεονέκτημα της έδρας, αλλά τόσο στον τελικό του κυπέλλου όσο και στα δύο παιχνίδι των πλέι-οφ ειδικά στο πρώτο, δείχνει να έχει χάσει τη χημεία της ως ομάδα. Η απόκτηση του Ανδρέα Γλυνιαδάκη, μπορεί να σκόρπισε κλίμα ενθουσιασμού στις τάξεις των οπαδών της ομάδας, αφού πρόκειται για μεγάλη πάστα καλαθοσφαιριστή που προσδίδει τεράστια δύναμη κάτω από τα καλάθια, ωστόσο είναι πασιφανές ότι ολόκληρο το παιχνίδι της ομάδας έχει προσαρμοστεί πάνω στον Ελλαδίτη διεθνή. Κάτι που δεν φαίνεται προς το παρών να βγαίνει στην ομάδα. Πλέον, η μπάλα πάει τις περισσότερες φορές κάτω από το καλάθι, ενώ έχουν περιοριστεί και τα σουτ από την περιφέρεια εκεί που στην κανονική διάρκεια ήταν το μεγάλο όπλο του ΑΠΟΕΛ. Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, Κρέμεν και Ντιγκς έχουν… «σιγήσει» στους τρεις τελευταίους αγώνες, με αποτέλεσμα η ομάδα να μην μπορεί να πάρει τις απαραίτητες βοήθειες από το περιφερειακό σουτ.     

Με το 2-0 εις βάρος του, ο ΑΠΟΕΛ απ’ εδώ και πέρα παίζει με την πλάτη στον τοίχο και το επόμενο παιχνίδι στο «βουβό» και πάλι Λευκόθεο είναι τελικός. Εάν κερδίσει, θα μειώσει σε 2-1 και θα τα παίξει όλα για όλα στον Στρόβολο. Σε διαφορετική περίπτωση, μια υποσχόμενη χρονιά θα ολοκληρωθεί άδοξα…