Οι δεύτερες εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία σε σύντομο χρονικό διάστημα αποδεικνύουν όχι μόνον την έλλειψη συνοχής στο εσωτερικό της γείτονος χώρας, λόγω της έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο πόλων της ισλαμικής εξουσίας, που οφείλεται κατά ένα μέρος στη διαφθορά, αλλά και στην ενόχληση που έχει προκαλέσει η επέκταση και ανάμειξη της Τουρκίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Ιράν μαζί με τις αβεβαιότητες που προκαλούν οι στρατηγικές επιλογές του Ερντογάν που θέλει να προωθήσει τη χώρα του, ως ανεξάρτητη δύναμη (στρατιωτική και οικονομική συνεργασία με ασιατικές χώρες, παρά τις αποτυχίες που σημείωσε στον αραβικό χώρο αντί του «ήπιου Ισλάμ»).

Όλα αυτά έγιναν αιτία και συνέτειναν, ώστε η Τουρκία να εισέρχεται για δεύτερη φορά σε εσωτερική αναταραχή, όπου ο παλαιός ανταγωνισμός μεταξύ Κεμαλιστών και Ισλαμιστών του ΑΚΡ να καθίσταται ένας οξύς ανταγωνισμός μεταξύ Ερντογάν-Γκιουλέν, που εκπροσωπεί την αναγέννηση των θρησκευτικών ταγμάτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου αυτό το τάγμα του Χιζμέτ σαν Ισλαμική Αδελφότητα να αποτελεί μια τεράστια δύναμη στο εσωτερικό και εξωτερικό της Τουρκίας που λειτουργεί σε 140 χώρες από Ευρώπη, Αμερική, πρώην χώρες του ανατολικού μπλοκ, Ασίας, Αφρικής με χρηματοδοτήσεις από 1200 εταιρείες, που επηρεάζει άμεσα ο ίδιος. Αυτά τα χρήματα που διατίθενται, συμβάλλουν στην ανάπτυξη των ισλαμικών φροντιστηρίων που είναι κυψέλες θρησκευτικής και κοινωνικής ιδεολογίας, οι βάσεις των οποίων τέθηκαν το 1990.

Ο Γκιουλέν βρίσκεται στις ΗΠΑ και η Ουάσιγκτον τον θεωρεί μετριοπαθή και ελεγχόμενο σε σχέση με τον απρόβλεπτο Ερντογάν, γιατί έχει καταδικάσει τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, καθώς επίσης τις διαφωνίες που έχει με την Άγκυρα, λόγω Αιγύπτου, με τη στήριξη προς τον Μόρσι, την ενεργό ανάμειξη στον εμφύλιο της Συρίας και τέλος με τη συνεχιζόμενη διαμάχη που ξέσπασε με το Ισραήλ, λόγω της βύθισης του τουρκικού πλοιαρίου, παρά τη συγγνώμη εκ μέρους του δεύτερου.

Γεωπολιτικό σύμπλεγμα
Οι εσωτερικές διαφορές μεταξύ Ερντογάν-Γκιουλέν θα συνεχιστούν για μακρό χρονικό διάστημα, και δεν οφείλονται στις εσωτερικές θρησκευτικές έριδες, μέχρι να βρεθεί ο αντικαταστάτης, γιατί στόχος των ΗΠΑ, παρά την τάση φυγής από την περιοχή, λόγω της ανάπτυξης εθνικιστών και στρατιωτικών εμπλοκών στην περιοχή της Ασίας και της ανερχόμενης οικονομικής-πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος Κίνας-Ρωσίας, επιθυμούν να δημιουργήσουν ένα γεωπολιτικό σύμπλεγμα (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.) έναντι των αντιπάλων τους, που αναδεικνύουν τώρα τη δυναμική τους ισχύ σε μια σειρά τομείς, μέσω της οικονομίας, στρατιωτικής ισχύος και των ζωνών εμπορίου και ανάπτυξης των υδρογονανθράκων.

Η αντιπυραυλική ζώνη στην Ευρώπη και στον Κόλπο μαζί με τη στρατηγική μιας ενιαίας ΑΟΖ και της Μπλε Ανάπτυξης από μέρους της Ε.Ε. θα επιτρέψει την καλύτερη ανάπτυξη και χωροταξική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω του γεγονότος ότι οι χώρες της Μεσογείου θα διαδραματίσουν κύριο ρόλο στην αγορά φυσικού αερίου, αφού διαθέτουν περίπου 84 τρισεκ. κυβικά μέτρα αποθέματα, εκ των οποίων μόλις το 45% έχουν ανακαλυφθεί και γι’ αυτό παρατηρείται μια ποικιλόμορφη έντονη δραστηριότητα από διάφορους γεωπολιτικοστρατηγικούς παίκτες.

Πέραν των αναφερομένων δυσκολιών που υφίσταται η Ε.Ε., ΗΠΑ και Ε.Ε. προωθούν την λειτουργία της Ελεύθερης Ζώνης Εμπορίου, παρά τις αμφισβητήσεις για τα προϊόντα Ονομαστικής Προέλευσης και Γεωγραφικής ένδειξης και για την επιβίωση των μικρών οικονομιών, γιατί η ωφελιμότητα που θα έχει η Ε.Ε. θα φθάσει τα 120-160 δισεκατ. σε πλήρη λειτουργία.

Η Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου
Η προϊστορία της Ελεύθερης Ζώνης Εμπορίου αρχίζει από τη δεκαετία του 1990, αλλά, λόγω της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς των κρατών - μελών της Ε.Ε. και την ανοδική της πορεία, αναβάλλεται, για να επανέλθει σήμερα σαν πολλαπλασιαστική αναπτυξιακή επιτάχυνση ανάμεσα στις δύο ατλαντικές οικονομίες, έπειτα από την κρίση του 2008, που βαστά ένα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας και ιδιαίτερα την Ευρώπη, με επικεφαλής τον Νότο της, σε ύφεση και λιτότητα.

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα θέτουν οι ΗΠΑ την Τουρκία και την θεωρούν σαν αναπόσπαστο μέρος της στρατηγικής τους και την ωθούν για ένταξη στην Ε.Ε., παρά τον μουσουλμανικό της χαρακτήρα, λόγω του γεωπολιτικού της ρόλου.

Πρέπει να υπογραμμισθεί ότι οι ΗΠΑ στήριξαν το «ήπιο Ισλάμ» στην Τουρκία και μέσω Γκιουλέν προώθησαν το ΑΚΡ στην εξουσία, αν και τώρα οι σχέσεις τους έχουν διαταραχθεί.
Η Τουρκία, διά του Ερντογάν, ευρισκόμενη εν μέσω συμπληγάδων και της μαύρης τρύπας γύρω από την «Αραβική Άνοιξη», θα επιχειρήσει να επικρατήσει μέσω της επένδυσης στον τουρκικό εθνικισμό και στον αντιαμερικανισμό, λόγω της παρατεταμένης πολιτικής κρίσης και των ανοικτών μετώπων με Συρία, Ιράν, Κύπρο, Ισραήλ και ΑΟΖ της περιοχής.

Λόγω της παγκόσμιας ρευστότητας, απαιτείται σταθερότητα και διάλογος για να επιτευχθεί η νέα γεωστρατηγική συνεργασία και να αντιμετωπισθούν οι όποιες απειλές και αντεγκλήσεις. Γι’ αυτό χρειάζεται εκ μέρους μας να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες και ευκαιρίες σαν «ενδιάμεση» χώρα που είμαστε, λόγω μιας σειράς λόγων, για να καρπωθούμε οφέλη.