O Ούντο Παστέρς στο τιμόνι του ακροδεξιού κόμματος της Γερμανίας
Άνθρωπος των άκρων, αρνητής του Ολοκαυτώματος και εχθρός των μεταναστών, ο επικεφαλής του γερμανικού NPD υπόσχεται να το οδηγήσει στις λεωφόρους του εξτρεμισμού...

Τάσσεται υπέρ του ανοιχτού ακροδεξιού εξτρεμισμού και θεωρεί τον Ρούντολφ Ες... ιδεαλιστή, ανάλογο του Μαχάτμα Γκάντι. Ο λόγος για τον Ούντο Παστέρς, που ανέλαβε το τιμόνι του νεοναζιστικού NPD στη Γερμανία, μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση του Χόλγκερ Άπφελ και θα το κρατήσει ως υπηρεσιακός αρχηγός τουλάχιστον μέχρι το ερχόμενο φθινόπωρο.

Ο 61χρονος επικεφαλής της γερμανικής ακροδεξιάς, με τον εμπρηστικό και ρατσιστικό λόγο του, έχει οπλίσει με αρκετά επιχειρήματα τα ομόσπονδα κρατίδια, τα οποία έχουν κινήσει νομικές διαδικασίες για να επιτύχουν την απαγόρευση του NPD. Για τον Παστέρς, ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ένα «φαινόμενο, τόσο στρατιωτικά όσο και κοινωνικά και οικονομικά», ενώ, όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή του, δεν έχει γνωρίσει «ούτε έναν τεχνικό» που να καταφέρει να τον πείσει «ότι οι θάλαμοι αερίων είναι τεχνικώς εφικτοί».

Αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη
Τα ρατσιστικά του σχόλια τον έχουν φέρει αντιμέτωπο με τη δικαιοσύνη. Το 2009 ο Παστέρς είχε χαρακτηρίσει τη Γερμανία «δημοκρατία των Εβραίων», τους Τούρκους «κανόνια σπέρματος» και τον πρώην επικεφαλής της αμερικανικής Fed, Άλαν Γκρίνσπαν, «γαμψομύτη». Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για συκοφαντία, ωστόσο ως βουλευτής στο τοπικό κοινοβούλιο του Σβέρινγκ τυγχάνει ασυλίας για όσα λέει με τη βουλευτική του ιδιότητα.

Με την ανάληψη της αρχηγίας, έστω και προσωρινά, ο Παστέρς γίνεται πανίσχυρος στο κόμμα, καθώς κατέχει ταυτόχρονα τρία αξιώματα: αυτό του αρχηγού, του βουλευτή και του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του NPD στο Σβέρινγκ. Ούτε αυτό τού είναι όμως αρκετό. Παρά την ανάδειξή του στο ηγετικό πόστο, ο Παστέρς δεν παραιτήθηκε από την υποψηφιότητά του για την Ευρωβουλή και επιδιώκει να εκλεγεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου.

Οικισμός μόνο για Γερμανούς
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Παστέρς με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους μετακόμισαν στην Ανατολική Γερμανία, όπου έγινε γνωστός ως συνυπογράφων ένα 22σέλιδο ρατσιστικό παραλήρημα. Ταυτόχρονα, επιχείρησε να δημιουργήσει έναν οικισμό «μόνο για γερμανικές οικογένειες». Πρότυπό του είναι η αμφιλεγόμενη γερμανική «αποικία» «Colonia Dignidad» στη Χιλή, με την οποία διατηρεί επαφές.