ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ Η «ΧΑΜΑΣ», ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ Ο ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ

ΚΛΥΔΩΝΙΖΕΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΛΙΜΠΕΡΜΑΝ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ  ΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕ ΧΑΜΑΣ ΓΙΑ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ ΣΤΗ ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

Αναγνώριση της ήττας και αποτυχία να αντιμετωπίσει την παλαιστινιακή αντίσταση. Έτσι ερμηνεύει η τρομοκρατική οργάνωση «Χαμάς» την παραίτηση του Υπουργού Άμυνας του Ισραήλ, Άβιγκτορ Λίμπερμπαν. Η ηγεσία της «Χαμάς» επιχειρεί να πείσει πως η εκεχειρία ήρθε επειδή η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν είχε άλλη επιλογή.

Αντίθετα, το πρωθυπουργικό γραφείο του Νετανιάχου διαμηνύει πως πρόκειται για βήμα καλής θέλησης από το Ισραήλ, μετά από αγωνιώδη παράκληση της «Χαμάς», που εκλιπαρούσε για κατάπαυση του πυρός. Ο παραιτηθείς Υπουργός, από την άλλη, θεωρεί πως η υπογραφή εκεχειρίας ήταν λάθος κίνηση και κατηγορεί τον Πρωθυπουργό Μπίμπι ότι συνθηκολόγησε με την τρομοκρατία. Ο Λίμπερμαν, ωστόσο, δεν είναι ο μόνος Υπουργός που έχει αυτήν την άποψη. Όλο και περισσότεροι υπουργοί αντιτίθενται στη συμφωνία, η οποία αναμένεται να αποτελέσει και το κύριο θέμα αντιπαράθεσης στον πρόωρο προεκλογικό αγώνα.

Η παραίτηση Λίμπερμαν

Σύμφωνα με το «Associated Press», ο Λίμπερμαν ήταν φανατικός υπέρμαχος της συνέχισης των ισραηλινών επιθέσεων και, μάλιστα, όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα, στη διάρκεια του σχετικού Υπουργικού Συμβουλίου ζήτησε κλιμάκωση των επιχειρήσεων. Για τον σκληροπυρηνικό τέως Υπουργό Άμυνας, η σωστή ενέργεια για τις πρόσφατες επιθέσεις της «Χαμάς» θα ήταν μια ισραηλινή αντίδραση, ισχυρότερη από εκείνην του «πολέμου 50 ημερών» του 2014, γιατί όπως υποστήριξε «η ηγεσία δεν κάνει το εύκολο, κάνει το σωστό». Με την αποχώρησή από τον κυβερνητικό συνασπισμό του κόμματος «Ισραήλ Μπεϊτενού», του οποίου ηγείται ο Λίμπερμαν, ο Βενιαμίν Νετανιάχου αποδυναμώνεται εκ των πραγμάτων, αφού απομένει μόλις με μία πλειοψηφική έδρα στην Κνεσέτ (61 από το σύνολο των 120).

Η πρόωρη κάλπη

Στην πραγματικότητα, με τα δεδομένα όπως έχουν διαμορφωθεί και έχοντας στην πλάτη του τα βαρίδια πολλαπλών υποθέσεων διαφθοράς για τις οποίες κατηγορείται και αναμένεται να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης, ο Νετανιάχου μάλλον ευνοείται από την κήρυξη πρόωρων εκλογών. Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ είναι γνωστός για τους πολιτικούς ελιγμούς που καταφέρνει και σε αυτό το πλαίσιο, λίγο πριν ανοίξει την πόρτα των εκλογών, ξεκαθάρισε πως «η κατάσταση παραμένει ευμετάβλητη και η συμφωνία (με τη Χαμάς) μπορεί να τιναχτεί στον αέρα».

Άλλωστε ο Νετανιάχου γνωρίζει καλά πως ο Λίμπερμαν θα επιχειρήσει να «κλέψει» ψήφους από το κυβερνών κόμμα Λικούντ, αλλά και από το κόμμα «Ισραήλ το σπίτι μας», του οποίου ηγείται ο Υπουργός Παιδείας, Ναφταλί Μπένετ. Επί του παρόντος, το γραφείο του Πρωθυπουργού με ανακοίνωσή του αναφέρει πως οι πρόωρες κάλπες δεν είναι στις επιλογές, καθώς «υπάρχει ανάγκη διατήρησης στην εξουσία της δεξιάς κυβέρνησης».

Αυτό που όμως αναμένεται να καθορίσει τις διαδικασίες, οριστικά, είναι ο διορισμός νέου Υπουργού Άμυνας. Το «Ισραήλ το σπίτι μας» έχει ξεκαθαρίσει πως αν ο νέος Υπουργός που θα αντικαταστήσει τον Λίμπερμαν δεν είναι από το ακροδεξιό κόμμα, τότε θα αποσύρει την εμπιστοσύνη του στον Νετανιάχου, αποχωρώντας από την κυβέρνηση. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός δήλωσε πως βασίζεται στην ευθύνη των Υπουργών του να μην ανατρέψουν την κυβέρνηση, ο Μπένετ όμως φαίνεται πως έχει πάρει τις αποφάσεις του, ανακοινώνοντας πως η χώρα οδεύει σε πρόωρες εκλογές το συντομότερο δυνατό.

Εκ των πραγμάτων, αν ο Νετανιάχου αποφάσιζε να υποκύψει στον ακροδεξιό εκβιασμό και διόριζε τον Μπένετ στο Υπουργείο Άμυνας, όχι μόνο δεν θα έλυνε το πρόβλημα, αλλά αντίθετα, δεδομένου ότι το κόμμα του πρεσβεύει την πιο σκληρή γραμμή απέναντι στη Χαμάς, θα το ενέτεινε. Συναφώς, οι πληροφορίες λένε πως η προκήρυξη των πρόωρων εκλογών θα γίνει επίσημα τέλος του χρόνου.

Πίσω από τον επιτυχημένο Νετανιάχου

Διεθνείς αναλυτές υποστηρίζουν ότι πίσω από τα προφανή φαινόμενα, ο Νετανιάχου μάλλον ευγνώμων νιώθει (ή θα έπρεπε να νιώθει) για την παραίτηση Λίμπερμαν και την αναγκαστική επιλογή της πρόωρης κάλπης. Όπως γράφει η ισραηλινή εφημερίδα «Χααρέτζ», ο Νετανιάχου θεωρεί εαυτόν ως κορυφαίο διπλωμάτη και αρχηγό του κράτους του Ισραήλ, καθώς κατόρθωσε να βγάλει αλώβητη τη χώρα από την επανάσταση της Αραβικής Άνοιξης, βελτίωσε τις σχέσεις του Ισραήλ με τη Ρωσία και ήρθε πιο κοντά στην Κίνα και την Ινδία. Κυρίως, όμως, όπως σχολιάζει, κατάφερε να ανατρέψει τους, επικίνδυνους για το Ισραήλ, σχεδιασμούς του Μπαράκ Ομπάμα για ειρήνευση στη Μέση Ανατολή.

Σε ό,τι αφορά δε την οικονομία, ο Μπίμπι επέλεξε τους καλύτερους Υπουργούς και η οικονομία της χώρας αναπτύχθηκε. Η τελευταία φορά που το Ισραήλ βίωσε οικονομική ύφεση ήταν πριν από 15 χρόνια, η ανεργία βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό επίπεδο, ενώ η βιομηχανία της υψηλής τεχνολογίας θριαμβεύει. Αυτές οι επιτυχίες είναι που του δίνουν το κλειδί για τον δικό του πολιτικό θρίαμβο και θεωρείται δεδομένο ότι ο Λίμπερμαν, ο οποίος θα επιδιώξει να μετατραπεί στο αντίπαλον δέος του Νετανιάχου, με άσο στο μανίκι την πολιτική του για τη Λωρίδα της Γάζας, δεν θα δώσει εύκολη μάχη.

Τι λένε οι πρώτες δημοσκοπήσεις

Η πρώτη δημοσκόπηση, η οποία διεξήχθη στον απόηχο της παραίτησης Λίμπερμαν σε δείγμα 586 Εβραίων και Αράβων του Ισραήλ, δείχνει πως για τους ψηφοφόρους η πολιτική απέναντι στους Παλαιστινίους είναι μεταξύ των κυρίαρχων θεμάτων για την πρόθεση ψήφου. Στο ερώτημα κατά πόσον οι πολίτες είναι ικανοποιημένοι με την υπογραφή κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, το 70% των ερωτηθέντων απάντησαν πως είναι δυσαρεστημένοι, το 19% απάντησαν ικανοποιημένοι και το 11% δεν είχαν άποψη. Στο ερώτημα αν θεωρείται νίκη για τη «Χαμάς» ή για τον Νετανιάχου η υπογραφή της συμφωνίας, το 50% απάντησαν πως νικήτρια είναι η «Χαμάς», το 19% ο Νετανιάχου και το 30% δεν είχαν άποψη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι απαντήσεις στο ερώτημα της πρόωρης κάλπης. Το 43% τάσσονται υπέρ, το 34% εναντίον και το 23% δεν έχουν άποψη.

Ωστόσο, το αποτέλεσμα, αν γίνονταν εκλογές σήμερα λένε οι δημοσκοπήσεις, δεν θα διαφοροποιούσε τις δυνάμεις της Κνεσέτ σε σημαντικό βαθμό. Το κυβερνών κόμμα του Νετανιάχου θα παρέμενε με 30 θέσεις, από το σύνολο των 120. Δεύτερη δύναμη θα αναδεικνυόταν το φιλελεύθερο «Κόμμα του Μέλλοντος» εξασφαλίζοντας 17 θέσεις στην Κνεσέτ έναντι 11 που έχει σήμερα. Ακολουθούν, με απώλειες, η «Ένωση Σιωνιστών» με 11 έδρες (έναντι 24) και το «Εργατικό Κόμμα» με 11 έδρες (έναντι 13). Δώδεκα έδρες φαίνεται να εξασφαλίζει το «Ισραηλινό Σπίτι» (έναντι 8 που διαθέτει σήμερα).

Επίσης, οκτώ έδρες εξασφαλίζει, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το κόμμα «Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τοράχ» (έξι σήμερα). Ακολουθούν με επτά έδρες «Το Κίνημα» (10) και το «Ισραήλ Μπεϊτενού» επίσης με επτά έδρες (μια περισσότερη απ' όσες έχει σήμερα). Τέλος, έξι έδρες φαίνεται να εξασφαλίζει το «Ενέργειας», το οποίο σήμερα διαθέτει πέντε, και πέντε έδρες δίνει η δημοσκόπηση στο υπερορθόδοξο κόμμα των Σεφαρδιτών, το οποίο σήμερα διαθέτει επτά.