ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΠΟΛΙΚΗ ΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΙΝΔΥΝΕΙ ΜΕ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ

Οι αντιδράσεις τον βοηθούν στην εγχώρια εκστρατεία του για την εδραίωση των προεδρικών εξουσιών με ψηφοφορία τον επόμενο μήνα. Θα ήταν καλύτερα, εάν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορούσαν απλά να αγνοήσουν τα κηρύγματα του Τούρκου Προέδρου

Ο Ερντογάν δεν μπορεί στην πραγματικότητα να ελέγξει τους μετανάστες της Άγκυρας - είναι πιθανό ότι αν προσπαθήσει, οι Τούρκοι που δεν τον υποστηρίζουν και πολλοί από εκείνους που δεν έχουν καν δικαίωμα ψήφου στις τουρκικές εκλογές, επειδή το εκλογικό τους δικαίωμα έχει μεταφερθεί τώρα στην ευρωπαϊκή χώρα υποδοχής, θα ξεσηκωθούν εναντίον του

«Πηγαίνετε να ζήσετε σε καλύτερες γειτονιές. Οδηγήστε τα καλύτερα αυτοκίνητα. Ζήστε στα καλύτερα σπίτια», είπε ο Ερντογάν σε συγκέντρωση στο Εσκισεχίρ την περασμένη εβδομάδα, απευθυνόμενος όχι στο κοινό που είχε μπροστά του, αλλά στην ισχυρή τουρκική διασπορά της Δυτικής Ευρώπης. «Κάντε, όχι τρία, αλλά πέντε παιδιά. Επειδή είστε το μέλλον της Ευρώπης. Αυτή θα είναι η καλύτερη απάντηση στις αδικίες εις βάρος σας».

Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει προσφέρει τελευταία μπόλικη τροφή σε αυτές τις περιθωριακές ομάδες που πιστεύουν πως η Ευρώπη κινδυνεύει με ισλαμοποίηση. Η απειλή είναι «παραφουσκωμένη», αλλά εξυπηρετεί την πολιτική ατζέντα του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος προκαλεί τους Ευρωπαίους ηγέτες ωθώντας τους σε παροξυσμό.

Η «εισβολή» του «τρίτου κόσμου»

Πολύ πρόσφατα ο Ερντογάν κατηγόρησε την Ε.Ε. ότι ξεκίνησε «τον πόλεμο μεταξύ του σταυρού και της ημισελήνου», όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επέτρεψε στους εργοδότες να απαιτούν από τις εργαζόμενες να μη φορούν μουσουλμανική μαντίλα. Δεν σταμάτησε εκεί. «Η Τουρκία δεν είναι μια χώρα που μπορείς να τραβολογάς πέρα δώθε, δεν είναι μια χώρα τους πολίτες της οποίας μπορείς να σέρνεις από τα μαλλιά», είπε στους δημοσιογράφους στην Άγκυρα.

Μιλώντας μόλις λίγες ώρες πριν από το περιστατικό στο Λονδίνο, όπου ένας μουσουλμάνος παρέσυρε πεζούς με το αμάξι του σε μια γέφυρα της βρετανικής πρωτεύουσας, ο Τούρκος Πρόεδρος είπε, «Εάν η Ευρώπη συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο, κανένας Ευρωπαίος σε κανένα μέρος του κόσμου δεν θα μπορεί να περπατάει με ασφάλεια στον δρόμο. Η Ευρώπη θα πληγεί σοβαρά από αυτό».

Οι προφήτες του εξισλαμισμού, όπως η Giselle Littman, γνωστή και ως Bat Ye'or, η οποία επινόησε τον όρο «Ευραβία», έχουν προβλέψει τέτοιου είδους προθέσεις. Το σκεπτικό, το οποίο αγκαλιάστηκε από πολιτικούς όπως ο Ολλανδός λαϊκιστής Γκερτ Βίλντερς, στηρίζεται στην ιδέα μιας τρίτης μουσουλμανικής εισβολής στην Ευρώπη. Οι δύο πρώτες έγιναν μετά όπλων, το 732 και το 1683. Η τρίτη θα περιλαμβάνει αθόρυβες τακτικές, στηριζόμενη στη μετανάστευση και τη δημογραφική ανάπτυξη. O Βίλντερς έχει πει κάποτε, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στο ολλανδικό κοινοβούλιο, ότι οι μουσουλμάνοι μετανάστες είναι «άποικοι». Δεν έχουν έρθει εδώ για να ενσωματωθούν, αλλά για να πάρουν τον έλεγχο, να μας υποτάξουν».

Αυτή είναι και η ιδέα πίσω από «Το στρατόπεδο των Αγίων», ένα γαλλικό μυθιστόρημα που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1973 και πρόσφατα είδε τη δημοτικότητά του να ανεβαίνει και πάλι. Ένα από τα αγαπημένα βιβλία της Γαλλίδας λαϊκίστριας Μαρίν Λε Πεν, περιγράφει μια άοπλη αλλά πολιτιστικά βίαιη εισβολή στη Γαλλία από τους πρόσφυγες του «τρίτου κόσμου», οι οποίοι χρησιμοποιούν την αδυναμία και την ανοχή του δυτικού πολιτισμού για να πάρουν τον έλεγχο.

Πολιτικά διαιρεμένη η διασπορά

Το αν υπάρχει κάποια ουσία στις απειλές του Ερντογάν για μια δημογραφική εισβολή είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Η τουρκική διασπορά στη Γερμανία έχει υψηλότερο από το μέσο όρο ποσοστό γονιμότητας -2,3 παιδιά ανά γυναίκα σε σύγκριση με την εθνική αναλογία του 1,5- αλλά με αυτόν τον ρυθμό, οι Τούρκοι δεν είναι πραγματικά «το μέλλον της Γερμανίας».

Η σημερινή κοινότητα των 3,5 εκατομμυρίων σε μία χώρα 80,7 εκατομμυρίων απέχει πολύ από το να πάρει την πλειοψηφία, ακόμη και αν ο Ερντογάν μπορέσει με κάποιο τρόπο να εμπνεύσει τα μέλη της να διπλασιάσουν τον αριθμό των παιδιών στις οικογένειές τους. (Στην ίδια την Τουρκία, το ποσοστό γονιμότητας είναι ελαφρώς χαμηλότερό από αυτό των Τούρκων της Γερμανίας).

Εκτός αυτού, αν και η πλειοψηφία των Τούρκων ψηφοφόρων της διασποράς στη Γερμανία και την Ολλανδία στήριξαν τον Ερντογάν και το κόμμα του στις πρόσφατες εκλογές, οι κυριότεροι εχθροί του, όπως το κουρδικό κόμμα, κερδίζουν επίσης περισσότερες ψήφους σε αυτές τις κοινότητες από ό,τι στην Τουρκία. Η διασπορά είναι πολιτικά διαιρεμένη.

Σημαντικός αριθμός των Τούρκων της Γερμανίας βρίσκονται εκεί επειδή δεν τους αρέσει να ζουν στην Τουρκία του Ερντογάν. Ο Ερντογάν δεν μπορεί στην πραγματικότητα να ελέγξει τους μετανάστες της Άγκυρας - είναι πιθανό ότι αν προσπαθήσει, οι Τούρκοι που δεν τον υποστηρίζουν και πολλοί από εκείνους που δεν έχουν καν δικαίωμα ψήφου στις τουρκικές εκλογές επειδή το εκλογικό τους δικαίωμα έχει μεταφερθεί τώρα στην ευρωπαϊκή χώρα υποδοχής, θα ξεσηκωθούν εναντίον του.

Τεράστιο θράσος

Αμφιβάλλω ότι ο Ερντογάν θεωρεί σοβαρά τον εαυτό του ως έναν σουλτάνο που διευθύνει υπόγεια μια εισβολή των μουσουλμάνων στην Ευρώπη, ή οποιοδήποτε είδος πολέμου της ημισελήνου εναντίον του σταυρού. Πολύ απλά δεν έχει αρκετούς υποστηρικτές, ακόμη και δυνάμει, στη Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο ή οποιαδήποτε από τις άλλες χώρες στις οποίες έχουν μεταναστεύσει Τούρκοι, απ' όταν προσκλήθηκαν για πρώτη φορά ως επισκέπτες-εργάτες για να αναβιώσουν τις βιομηχανίες που κατέστρεψε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Αλλά ο Ερντογάν αρέσκεται στον να προκαλεί τις θυμωμένες αντιδράσεις. Ακριβώς όπως ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, λαμβάνει ώθηση στο εσωτερικό από αυτό: Το τεράστιο θράσος του να στήνει τη Γερμανία στον τοίχο είναι αρκετό για να ενισχύσει το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας.

Μετά το θέατρο

Οι αντιδράσεις βοηθούν τον Ερντογάν στην εγχώρια εκστρατεία του για την εδραίωση των προεδρικών εξουσιών με ψηφοφορία τον επόμενο μήνα. Θα ήταν καλύτερα, εάν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορούσαν απλά να αγνοήσουν τα κηρύγματα του Ερντογάν. Αλλά ο Ερντογάν ξέρει πως δεν μπορούν. Ο Ολλανδός Πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε έπρεπε να αποκρούσει τον Βίλντερς, οπότε αντεπιτέθηκε σκληρά στη ρητορική Ερντογάν, βοηθώντας τόσο τον εαυτό του όσο και τον ευφυή Τούρκο.

Τώρα οι Χριστιανοδημοκράτες της Άγγελα Μέρκελ, που δεν έχουν την πολυτέλεια να φανούν μαλθακοί απέναντι στο θέμα του Ερντογάν, εξετάζουν το ενδεχόμενο να θέσουν πιο αυστηρούς κανόνες για τη διπλή υπηκοότητα - και πάλι προσφέροντας όφελος στον Ερντογάν τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο νοσταλγικό κομμάτι της διασποράς.

Μόλις, όμως, το πολιτικό θέατρο τελειώσει, ο Ερντογάν δεν θα ανησυχεί για τους Τούρκους ως «το μέλλον της Ευρώπης». Θα πρέπει να ανανεώσει τον διάλογο για το καθεστώς ελεύθερων ταξιδιών για τους Τούρκους στην Ευρώπη και να ανησυχεί για τις οικονομικές σχέσεις: η ΕΕ είναι μακράν ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας. Τα στερεότυπα τύπου Ευραβίας θα μπουν ξανά στο συρτάρι - αλλά οι Ευρωπαίοι εθνικιστές θα επικαλεστούν τα επόμενα χρόνια τα λόγια του Ερντογάν, ως απόδειξη για τις θεωρίες συνωμοσίας τους.

LEONID BERSHIDSKY
Bloomberg