Συντηρητικός, αντιευρωπαϊστής, ακαδημαϊκός, επιχειρηματίας και με πολυετή καριέρα σε θέσεις ευθύνης
Ο ένας μετά τον άλλο οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι άρχισαν να ξεσπαθώνουν εναντίον του και η περίπτωσή του έφτασε να αποτελεί απειλή για τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ

Ο πιθανός υποψήφιος του Ντόναλντ Τραμπ για πρέσβης των ΗΠΑ στην ΕΕ, Τεντ Μάλοχ, μέχρι πρότινος ήταν άγνωστος στην Ελλάδα και στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, οι δηλώσεις του στο BBC εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία εμμέσως πλην σαφώς υποστήριξε ότι σκοπεύει να διαλύσει (για την ακρίβεια είπε ότι θέλει να την τιθασεύσει), αλλά και η πιο πρόσφατη τοποθέτησή του ότι «αυτήν τη φορά είναι μεγάλες οι πιθανότητες η Ελλάδα να βγει μόνη της από το ευρώ» έγιναν πρώτη είδηση, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο ένας μετά τον άλλο οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι άρχισαν να ξεσπαθώνουν κατά του Τεντ (όπως θέλει να τον φωνάζουν) και η περίπτωσή του έφτασε να αποτελεί απειλή για τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ.

Ήδη προκαλεί ανησυχία
Χωρίς ακόμη να έχει γίνει γνωστό εάν είναι όντως υποψήφιος ή όχι, για την ακρίβεια χωρίς να έχει ανακοινωθεί τίποτα σχετικό από την κυβέρνηση Τραμπ, στο Ευρωκοινοβούλιο έχει δημιουργηθεί ρεύμα κατά του Μάλοχ και έχουν εκτοξευθεί απειλές για έμμεσο βέτο σε περίπτωση που η τοποθέτησή του στην προαναφερόμενη θέση επιβεβαιωθεί.

Μετά τη θύελλα αντιδράσεων και τα επικριτικά δημοσιεύματα για τον Θίοντορ (Τεντ) Ρούζβελτ Μάλοχ, με την υπόθεση ασχολήθηκε ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο Τζιάνι Πιτέλα, ο οποίος αφού πρώτα αμφέβαλε ανοιχτά για την αξιοπιστία των όσων γράφει και λέει για τον εαυτό του ο υποτιθέμενος «Σερ», ξεκαθάρισε ότι σε περίπτωση που αναλάβει καθήκοντα πρέσβη, η ΕΕ πρέπει να τον χαρακτηρίσει «persona non grata».

Κρίνοντας από δικά του άρθρα, επιστημονικά και μη, αλλά και από τα βιβλία του, κάποια από τα οποία έχουν γίνει μάλιστα best seller, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ο Τεντ Μάλοχ από τη μια θα χαιρόταν με μια τέτοια εξέλιξη. Από την άλλη όμως θα ήταν μια προσωπική ήττα, ιδιαίτερα για έναν άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι η ίδια η Μάργκαρετ Θάτσερ τον έχει χαρακτηρίσει ως «παράγοντα παγκοσμίου βεληνεκούς» και «διάνοια».

Καμία αναφορά
Το γεγονός ότι Βρετανοί δημοσιογράφοι που παρακολούθησαν το βίντεο του 1992 στο οποίο υποτίθεται ότι η Σιδηρά Κυρία της Βρετανίας πλέκει το εγκώμιο του Μάλοχ, δεν εντόπισαν κάποια αναφορά στον νυν πιθανό υποψήφιο πρέσβη των ΗΠΑ στην ΕΕ, δίνει σίγουρα έναν πόντο στον Τζιάνι Πιτέλα για την εκπεφρασμένη αμφιβολία του σχετικά με την αξιοπιστία του πρώτου.

Τη δημόσια εικόνα του πλήττει και το γεγονός ότι εκτός των άλλων είναι και κατά φαντασίαν Σερ. Παρότι επισήμως δεν χρησιμοποιεί τον τίτλο, σε δηλώσεις του έχει αναφέρει ότι οι φίλοι και η οικογένειά του τον αποκαλούν Σερ, αφού το 2006 έλαβε μετάλλιο από το Τάγμα των Ιωαννιτών Ιπποτών.

Οπως αναφέρουν οι «Financial Times», στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Davos, Aspen & Yale: My Life Behind the Elite Curtain as a Global Sherpa» (Davos, Aspen & Yale: Η ζωή μου ως Παράγοντας Παγκοσμίου Βεληνεκούς πίσω από την Κουρτίνα των Ελίτ), έχει γράψει ότι «χρίστηκε ιππότης του Τάγματος των Ιωαννιτών Ιπποτών από τη βασίλισσα, Ελισάβετ Β' αυτοπροσώπως».

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η απονομή μεταλλίου δεν δίνει τον τίτλο του ιππότη και επίσης δεν παρέχει τη δυνατότητα σε αυτούς, στους οποίους απονέμεται να είναι παρόντες σε επίσημη τελετή απονομής τίτλου από τη βασίλισσα. Σε σχετική ερώτηση που του έγινε πάλι από τους «FT», ο «Σερ» Τεντ παραδέχθηκε ότι η όλη διαδικασία δεν του έδωσε τον τίτλο του ιππότη, ενώ συμπλήρωσε: «Ποτέ δεν είπα ότι πήρα τον τίτλο».

Το βιογραφικό του
Στο εντυπωσιακό του βιογραφικό, πέραν των ακαδημαϊκών του θέσεων σε δημοφιλή πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας, καταγράφεται επίσης η συμμετοχή του στο ΔΣ του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, το αξίωμα που είχε στον ΟΗΕ την 4ετία 1988-1992 και η θέση προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου σε επιχειρήσεις.

Μεταξύ άλλων στην προσωπική του ιστοσελίδα και στην αυτοβιογραφία του ο Μάλοχ ισχυρίζεται ότι ένα ντοκιμαντέρ που γύρισε με τίτλο «Επιχειρώντας Ενάρετα» (Doing Virtuous Business) έχει προταθεί για Emmy. Στη σχετική έρευνα που προχώρησε μέσω του βρετανικού Τύπου, η εταιρεία παραγωγής του ντοκιμαντέρ ξεκαθάρισε ότι το εν λόγω έργο εστάλη για αξιολόγηση στον περιφερειακό διαγωνισμό των Emmy, Lower Great Lakes Chapter, αλλά δεν επελέγη ποτέ για τη λίστα των υποψηφίων. Ένα παλιότερο ντοκιμαντέρ στο οποίο είχε συμμετάσχει και ο Μάλοχ, είχε προταθεί για ένα τοπικό Emmy.

Με βάση τα παραπάνω και με δεδομένο ότι οι δηλώσεις του ιδίου για τον εαυτό του είναι η επιτομή της κεντρικής πολιτικής των «εναλλακτικών δεδομένων» που ακολουθεί το επιτελείο του νέου Αμερικανού προέδρου, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ο Μάλοχ είναι πιο... Τραμπ και από τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Η ερευνητική του ενασχόληση σε ακαδημαϊκό επίπεδο με θέματα ηθικής της οικονομίας και του κεφαλαίου και η εισαγωγή του όρου «πνευματικό κεφάλαιο» ως βασικού στοιχείου του σύγχρονου καπιταλισμού (μαζί με το κοινωνικό κεφάλαιο και το ανθρώπινο κεφάλαιο), ταιριάζει απόλυτα με τη ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ και των συνεργατών του.

Ταύτιση απόψεων
Η προσπάθεια που γίνεται για την κάλυψη της σύγχρονης οικονομικής πολιτικής των ΗΠΑ με έναν μανδύα «χριστιανικής ηθικής» σε συνδυασμό με την κήρυξη του πολέμου κατά του «ριζοσπαστικού ισλαμικού εξτρεμισμού» αποτελούν βασικούς ιδεολογικούς πυλώνες της νέας κυβέρνησης.

Η ταύτιση απόψεων του επιτελείου Τραμπ με τον Τεντ Μάλοχ ξεκινάει πριν από τις εκλογές στις ΗΠΑ, καθώς αρθρογραφούσε σταθερά υπέρ του υποψήφιου τότε προέδρου, ενώ έφτασε στο σημείο να δημοσιεύσει κείμενο, το οποίο παρομοίαζε την πρώτη του εβδομάδα στην εξουσία με την εβδομάδα της δημιουργίας του κόσμου από τον Θεό!

Σε ανάρτησή του στο προσωπικό του μπλογκ ημερομηνίας 28 Αυγούστου 2013, ο «Σερ» παραθέτει την παρουσίαση που έγραψε στην ιστοσελίδα Christianity Today για το βιβλίο «Becoming Europe: Economic Decline, Culture, and How America Can Avoid a European Future» του οικονομολόγου Σάμιουελ Γκρεγκς.

Σε αυτήν μεταξύ άλλων ασκεί σφοδρή κριτική στις αποφάσεις της τότε κυβέρνησης του Μπαράκ Ομπάμα, κατηγορώντας την εμμέσως ότι ακολουθεί τον δρόμο «του στοργικού καπιταλισμού - που ορισμένοι χαρακτηρίζουν υφέρποντα σοσιαλισμό και το κράτος νταντά θεραπαινίδα».

Το όραμά του για τις ΗΠΑ
Το 2009, σε κείμενό του, ο παρουσιαζόμενος ως απόγονος της σκοτσέζικης οικογένειας των Μάλοχ που αποτελούσαν μέρος της φατρίας των Γκρέγκορ και πολέμησαν μαζί με τον Ροβέρτο Α' και τον Γουίλιαμ Γουάλας για την ανεξαρτησία της Σκοτίας, έγραφε για το πώς οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να τελειώνουν με το θέμα των «λαθρομεταναστών».

Όπως υποστηρίζει, οι ΗΠΑ θα πρέπει να υιοθετήσουν το οικονομικό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε στο Χονγκ Κονγκ μετά την ανεξαρτητοποίησή του από τη Βρετανία. Πιο συγκεκριμένα παρουσιάζει ένα όραμα στο οποίο «οι ΗΠΑ, μαζί με κάποιον διεθνή οικονομικό οργανισμό, όπως επί παραδείγματι η Παγκόσμια Τράπεζα, και τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις θα δημιουργήσουν εξαρχής πόλεις που θα λειτουργούν ως κοιτίδες της φιλελεύθερης οικονομίας».

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει σε εκείνα τα παλιά του κείμενα, «η πραγματική απάντηση στη λαθρομετανάστευση είναι να μοιραστούμε την ελευθερία και την ευκαιρία που απολαμβάνουμε στην Αμερική με τους πολίτες ολόκληρου του κόσμου».

Ηθικές αναστολές
Την ίδια περίοδο ο... Ιωαννίτης Ιππότης σε άλλη ανάρτηση στην οποία αναλύει την παγκόσμια οικονομική κρίση με όρους ηθικής, εισάγει στην έντονη τότε (ακόμη και τώρα) δημόσια συζήτηση περί του «τις πταίει», την έννοια της «αρετής». Για τον Μάλοχ, όπως έχει γράψει σε δύο βιβλία του για την «ενάρετη επιχειρηματικότητα», οι άνθρωποι έχουν «ηθικές αναστολές, προσωπικές πεποιθήσεις και επιθυμία για ευτυχία», τα οποία θα έπρεπε να θέτουν όρια στην επιδίωξη του προσωπικού κέρδους.

Τα έθνη και οι λαοί «που αγνοούν την ηθική οικολογία της ίδιας της κουλτούρας τους και ιδιαίτερα της επιχειρηματικής κουλτούρας δεν μπορούν να απολαύσουν τους καρπούς του καπιταλισμού». Με αυτό σαν βάση ο Μάλοχ υποστηρίζει ότι «εκεί που ο κομμουνισμός απέτυχε να δημιουργήσει τον ‘νέο σοσιαλιστή άνθρωπο’ πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, το επιτυγχάνουμε στην Αμερική».

Εν συνεχεία κλείνει με μια επίθεση κατά των οικονομικών πολιτικών του Ομπάμα και των τονωτικών πακέτων της οικονομίας, τα οποία όπως αναφέρει «καταστρέφουν την ελευθερία, την αγορά και όπως τα ναρκωτικά δημιουργούν την ανάγκη για όλο και περισσότερα (πακέτα) ανεξαρτήτως αποτελέσματος».
Πηγή: ΕΘΝΟΣ