Το Βερολίνο απέστειλε πίσω στο Αφγανιστάν και δεύτερη ομάδα προσφύγων
Ο Γερμανός Υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ είχε δικαιολογήσει την απέλαση λέγοντας ότι «οι επιθέσεις των Ταλιμπάν έχουν στόχο τους εκπροσώπους της διεθνούς κοινότητας και τις αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας κι όχι τον άμαχο πληθυσμό»

Η Γερμανία απέστειλε πίσω στο Αφγανιστάν και μια δεύτερη ομάδα προσφύγων, οι οποίοι έφτασαν χθες στην Καμπούλ, βάσει σχετικής συμφωνίας που υπεγράφη μεταξύ των ευρωπαϊκών και των αφγανικών Αρχών τον περσινό Οκτώβριο.

Το αεροπλάνο, που μετέφερε τους συνολικά 26 Αφγανούς πρόσφυγες μαζί με τη συνοδεία τους που αποτελείτο από περίπου 80 Γερμανούς αστυνομικούς, προσγειώθηκε λίγο μετά τις 07:30 τοπική ώρα (05:00 ώρα Κύπρου) στο διεθνές αεροδρόμιο της Καμπούλ, δήλωσε στο AFP ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας του αεροδρομίου Μοχάμαντ Άτζμαλ Φάουζι.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μεταξύ των 26 νεαρών ανδρών βρίσκεται ένας "πάσχων" που παρουσιάζει συμπτώματα ψυχολογικού στρες: "Αυτός θα μπορούσε να οδηγηθεί πίσω στη Γερμανία", σημείωσε ο ίδιος.

Απορρίφθηκαν τα αιτήματα
Το αίτημα των ανθρώπων αυτών για τη χορήγηση ασύλου απορρίφθηκε από τις γερμανικές Αρχές, ενώ πολλοί από αυτούς απάντησαν σε ερώτηση που τους έκανε δημοσιογράφος του AFP ότι συνελήφθησαν τη Δευτέρα και ότι εστάλησαν πίσω στην Καμπούλ με μια μόνον αποσκευή ή ένα μικρό σακίδιο πλάτης που περιείχε τα πράγματά τους.

Αυτό είναι το δεύτερο τσάρτερ με Αφγανούς πρόσφυγες που στέλνονται πίσω στη χώρα προέλευσής τους, παρά τη συνέχιση της σύγκρουσης στο Αφγανιστάν και τον θάνατο και τον τραυματισμό 9.000 αμάχων στη χώρα αυτή τους πρώτους εννέα μήνες του 2016 (ανέρχονταν σε 11.000 το 2015), σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ο οποίος αναμένεται να δημοσιεύσει την ετήσια έκθεσή του ως το τέλος του μήνα.

Περίπου 250 άνθρωποι διαδήλωσαν προχθές το βράδυ στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην αποχώρηση των προσφύγων αυτών για το Αφγανιστάν, σύμφωνα με τη Σαρμίνα Στούμαν του Κινήματος Αφγανών Προσφύγων, με την οποία επικοινώνησε το AFP. "Το Αφγανιστάν βρίσκεται σε πόλεμο, γι' αυτό διαμαρτυρόμαστε κατά των απελάσεων προς μια χώρα όπως το Αφγανιστάν", σημείωσε.

Δεν αποτελούν στόχο
Ο Γερμανός Υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ είχε δικαιολογήσει τον Δεκέμβριο την απέλαση των Αφγανών λέγοντας ότι γίνεται για να "διατηρηθεί το δικαίωμα χορήγησης ασύλου" στη Γερμανία, που είναι η μόνη στην Ευρώπη που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες της στους πρόσφυγες. Ο ντε Μεζιέρ είχε επιχειρηματολογήσει επίσης ότι "οι επιθέσεις των Ταλιμπάν έχουν στόχο τους εκπροσώπους της διεθνούς κοινότητας και τις αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας κι όχι τον άμαχο πληθυσμό".

Μια πρώτη πτήση είχε μεταφέρει 34 Αφγανούς πρόσφυγες πίσω στην πατρίδα τους στις 15 Δεκεμβρίου. Από αυτούς το ένα τρίτο ήταν πρόσωπα που είχαν καταδικαστεί για διάφορα εγκλήματα που εκτείνονταν από κλοπές ως ανθρωποκτονίες, σύμφωνα με τις γερμανικές Αρχές. Αυτό δεν ίσχυε για τους πρόσφυγες που επαναπατρίστηκαν χθες, οι οποίοι μπόρεσαν να φύγουν ελεύθεροι από το αεροδρόμιο μετά την τήρηση της τυπικής διαδικασίας.

«Είναι θάνατος»
Πώς, όμως, αντιδρούν οι απελαθέντες; «Μα τι θέλετε να κάνω εδώ; Είναι θάνατος! Tod...». Στα 19 του χρόνια ο Ραμίν πέρασε πέντε χρόνια στη Γερμανία, μία χώρα όπου έκανε έξι μήνες να φτάσει και η οποία τον έστειλε πίσω στο Αφγανιστάν. Μαζί του, 25 νεαροί Αφγανοί απελάθηκαν από το γερμανικό έδαφος όπου κατοικούσαν, επί χρόνια σε ορισμένες περιπτώσεις, και επαναπατρίσθηκαν βιαίως στην Καμπούλ.

Το μόνο που έχουν στο μυαλό τους είναι να διαφύγουν και πάλι από την εμπόλεμη αυτή χώρα. Ο Ραμίν Αφσάχ είχε μόλις λίγο χρόνο για να πάρει μαζί του λίγα προσωπικά αντικείμενα και δίνει στον εαυτό του δύο εβδομάδες για να αποφασίσει ποιος θα είναι ο επόμενος προορισμός του. «Ίσως η Γαλλία». Η οικογένειά του μετανάστευσε πριν από δύο χρόνια στην Ινδονησία, όπου περιμένει βίζα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, και πλέον δεν γνωρίζει κανέναν στην πατρίδα του.

Οι περισσότεροι επαναπατρισθέντες Αφγανοί έφθασαν με ένα μικρό σακίδιο, όπως ο Αράς Αλκοζάι, 21 ετών: «Η αστυνομία ήρθε στις 4 τα ξημερώματα και μας φέρθηκαν σαν να είμαστε ζώα», λέει ο νεαρός που έφθασε στη Γερμανία όταν ήταν 16 ετών. Έμενε στο Μόναχο με την οικογένειά του, πριν νοικιάσει μόνος του ένα δωμάτιο.

Τελείωσε εκεί το σχολείο, έμαθε τη δουλειά του φανοποιού και καμαρώνει για τα «τέλεια» γερμανικά του. «Δεν μπορώ να πω τίποτε αρνητικό για τη χώρα αυτή που με βοήθησε, σέβομαι την απόφασή της. Αλλά εδώ, βρίσκομαι στον απόλυτο εφιάλτη: άφησα πίσω μου την κοπέλα μου έγκυο τριών μηνών, είμαι σίγουρος ότι δεν θα βρω δουλειά και επίσης υπάρχει έλλειψη ασφάλειας».

«Οι Αφγανοί, κάτω-κάτω»
Είναι βέβαιο ότι το κεφάλαιο της πολεμικής σύρραξης δεν έχει κλείσει για το Αφγανιστάν. Συγκρούσεις, νάρκες και τρομοκρατικές επιθέσεις προκάλεσαν 9.000 θανάτους και τραυματισμούς μεταξύ των αμάχων τους εννέα πρώτους μήνες του 2016 (11.000 το 2015), σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, που θα δημοσιεύσει μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου την ετήσια έκθεσή του.

Ο Ατικουλάχ Ακμπαχρί, 23 ετών, μοιάζει χαμένος στην ομίχλη και το χιόνι του αεροδρομίου της Καμπούλ: «Δεν έχω πια τίποτε εδώ, η οικογένειά μου είναι στην Τουρκία, ο πατέρας μου πούλησε το σπίτι για να φύγουν». Περιγράφει τις απειλές θανάτου «πρώτα η οικογένειά σου, έπειτα εσύ» που δεχόταν όταν εργαζόταν για την αφγανική μη κυβερνητική οργάνωση Peace Training and Research Organization στη Χεράτ, γεγονός που προκάλεσε και την φυγή του πριν από 18 μήνες. «Δεν έβγαινα πλέον. Κινδυνεύω 100%».

Η αφγανική κυβέρνηση παρέχει στέγη για 14 ημέρες και 2.500 αφγκάνι (37 δολάρια). Ακολουθεί το άγνωστο. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους αυτούς πλήρωσαν τους διακινητές και περπάτησαν μέσω του Ιράν, του Πακιστάν, της Τουρκίας ή της Ελλάδας και μέσω των Βαλκανίων έφθασαν στη Γερμανία. «Με τα πόδια, με λεωφορείο, με πλοίο, τα έχω κάνει όλα», λέει χαμογελώντας ο 19χρονος Τζαλάλ Σερζάτ.

«Η Γερμανία βάζει τους Σύρους πάνω-πάνω και τους Αφγανούς κάτω-κάτω». Δίπλα του, ο Μιλάντ έχει προσγειωθεί σε άλλον πλανήτη: πρόσφυγας στο Ιράν και στη συνέχεια κάτοικος Μονάχου εδώ και 11 χρόνια, ελπίζει σε «ένα τσιγάρο και ένα ποτό» πριν ξεκινήσει προς αναζήτησιν ενός θείου που δεν ξέρει ούτε τη διεύθυνσή του. Και απελπίζεται όταν μαθαίνει ότι, στην Ισλαμική Δημοκρατία του Αφγανιστάν, η δεύτερη ευχή του είναι δύσκολο να εκπληρωθεί...