ΘΛΙΒΕΡΗ ΑΥΤΗ Η ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ, ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ ΤΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ REUTERS

Σε αυτό το ενδεχόμενο θα έχει αποτύχει ολοκληρωτικά η προσπάθεια του απερχόμενου Αμερικανού Προέδρου για δημοκρατία και ήττα της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή.

Η ήττα θα αφήσει πολύ περιορισμένες δυνατότητες για ελιγμούς στον εκλελεγμένο Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ

Η απώλεια των ανατολικών συνοικιών του Χαλεπίου, μεγαλύτερης πόλης της Συρίας, που ώς τώρα τις κατείχαν οι υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ μετριοπαθείς αντάρτες, θα είναι μεγάλη ήττα για τον απερχόμενο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, που προσπαθούσε να προωθήσει τη δημοκρατία και να κατανικήσει την τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή, παραδέχονται τώρα Αμερικανοί αξιωματούχοι. Η απώλεια του Χαλεπίου θα σημάνει μεγάλη νίκη των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων, που ενισχύονται από τη Ρωσία.

Η εκτίμηση αυτή, θλιβερή για τους Αμερικανούς όπως παρατηρεί το πρακτορείο Reuters, αντανακλά στις εκτιμήσεις πως οι τελευταίες περιοχές του Χαλεπίου, όπου δεκάδες χιλιάδες άμαχοι είναι εγκλωβισμένοι, σύντομα θα πέσουν στα χέρια του Στρατού της Συρίας, ο οποίος ενισχύεται από τη Ρωσία, το Ιράν, καθώς και Σιίτες ενόπλους από το Ιράκ, τον Λίβανο και διάφορα άλλα μέρη.

«Η πτώση του Ανατολικού Χαλεπίου θα φέρει τις ΗΠΑ απέναντι στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία η υποστήριξη μιας μετριοπαθούς αντιπολίτευσης, με την ελπίδα πως μελλοντικά, κάποια μέρα, θα αναλάβει κυβέρνηση στη Συρία, δεν είναι πλέον ελπίδα», επεσήμανε ο Πολ Πιλλάρ, πρώην ανώτατος αναλυτής των υπηρεσιών αντικατασκοπίας των ΗΠΑ.

Η ήττα θα αφήσει πολύ περιορισμένες δυνατότητες για ελιγμούς στον εκλελεγμένο Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα, αυτός θα έχει περιορισμένη επιρροή ύστερα από έναν εμφύλιο πόλεμο που διαρκεί περισσότερα από πέντε χρόνια και που θα δημιουργήσει μεγαλύτερη αστάθεια, βία από εξτρεμιστές, νέο μεταναστευτικό κύμα και περιφερειακές αντιπαλότητες, εκτιμούν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι.

Η ήττα των μετριοπαθών ανταρτών θα σημάνει μεγάλη νίκη για τον Πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, ο οποίος θα εδραιώσει με αυτόν τον τρόπο την εξουσία του σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας του, το μεγαλύτερο μέρος των νότιων περιοχών, των νευραλγικών κεντρικών περιοχών και της δυτικής πτέρυγας, που βρέχεται από τη Μεσόγειο.

Παράλληλα, θα δικαιολογήσει το ρίσκο του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, που επενέβη για να σώσει τον από πολλά χρόνια σύμμαχο της Μόσχας Άσαντ τον Σεπτέμβριο του 2015, χρησιμοποιώντας τη ρωσική πολεμική αεροπορία, το βαρύ πυροβολικό, στρατιωτικούς συμβούλους και κάθε είδος άλλης υποστήριξης.

Στην αρχή της βδομάδας η Ρωσία ανακοίνωσε την ετοιμότητά της να αρχίσει συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, για την αποχώρηση από το ανατολικό Χαλέπι των ανταρτών, κάτι που οι Αμερικανοί θέλουν να πραγματοποιηθεί προκειμένου να σωθούν ζωές.

«Ποιος κέρδισε; Ο Πούτιν, οι Ιρανοί και ο Άσαντ. Ποιος έχασε; Εμείς και η Ιορδανία, όπου η CIA εξόπλισε και εκπαίδευσε μετριοπαθείς αντάρτες. Επίσης, οι Σαουδάραβες και οι χώρες του Κόλπου», δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος, ζητώντας να κρατηθεί η ανωνυμία για ευνόητους λόγους.

Καθώς ο Ομπάμα ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την εξουσία στις 20 Ιανουαρίου, η πολιτική του στον κόσμο του Ισλάμ έχει υποστεί σειρά από ήττες. Οι ελπίδες του να φέρει την ειρήνη ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους έχουν θαφτεί. Απέσυρε τα αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ στο τέλος του 2011, αλλά αυτά επέστρεψαν σε μικρότερο αριθμό, για να βοηθήσουν την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Στο Αφγανιστάν οι Ταλιμπάν επανακτούν εδάφη, όπου οι ΗΠΑ και οι συμμαχικές δυνάμεις τούς είχαν κατατροπώσει. Η Λιβύη, όπου η κυβέρνηση Ομπάμα ενεργούσε από το παρασκήνιο προκειμένου να εκδιωχθεί ο συνταγματάρχης Μουαμάρ Γκαντάφι, βυθίζεται σε ένα απίστευτο χάος.

Όμως στη Συρία βρίσκεται η πιο ξεκάθαρη αμερικανική ήττα. Ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι μιλούν με μεγάλη πικρία για την απόφαση του Ομπάμα να μην επέμβει πιο δυναμικά, σε έναν πόλεμο που έχει κοστίσει τη ζωή σε περισσότερους από 500.000 ανθρώπους, έχει ξεριζώσει από τα σπίτια τους εκατομμύρια και προκάλεσε κύματα προσφύγων προς τις γειτονικές χώρες και την Ευρώπη.

Παρ' όλο που παρασχέθηκε από την κυβέρνηση Ομπάμα κάποια βοήθεια στους μετριοπαθείς αντάρτες, αυτή ποτέ δεν ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο αμερικανικός στόχος, που ήταν ο εξαναγκασμός του Άσαντ και των Ρώσων και Ιρανών υποστηρικτών του να διαπραγματευτούν την αντικατάστασή του με μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Η ήττα της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης επιβεβαιώνει επίσης την επιστροφή της Μόσχας ως μεγάλου περιφερειακού παίκτη, κάτι που είχε να συμβεί από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Σύμφωνα με την άποψη πολλών στην Ουάσιγκτον, τελικά διαφάνηκε ξεκάθαρα πως οι Ρώσοι δεν ενδιαφέρονταν να τερματιστεί ο πόλεμος και να βρεθεί μια διπλωματική λύση ανάμεσα στις δύο Υπερδυνάμεις. Η Μόσχα ενδιαφερόταν να νικήσει και τίποτε άλλο. Η μετριοπαθής αντιπολίτευση ποτέ δεν μπόρεσε να αποκτήσει την απαιτούμενη δύναμη, πριν ή μετά την επέμβαση της Ρωσίας. Οι Αμερικανοί πάντως πιστεύουν πως ο εμφύλιος πόλεμος θα συνεχιστεί, έστω και αν πέσει στα χέρια του Άσαντ και των υποστηρικτών του το Χαλέπι.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους οι αντάρτες, που άρχισαν να δραπετεύουν από το Χαλέπι, αναμένεται πως θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως είναι η Jabhat Fateh al-Sham, πιο παλιά γνωστή ως Nusra Front, την οποία η Ουάσιγκτον θεωρεί ως παρακλάδι της αλ Κάιντα στη Συρία. Οι μαχητές που θα γλυτώσουν από το ολοκαύτωμα του Χαλεπίου θα συνεχίσουν να πολεμούν εφαρμόζοντας τακτικές ανταρτοπόλεμου, ενώ οι Άραβες θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την αντιπολίτευση. Δεν πρόκειται να καταθέσουν τα όπλα. Χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ αλλά και η Τουρκία θα συνεχίσουν την εμπλοκή τους στην κρίση της Συρίας.

«Ένα πολύ επικίνδυνο ενδεχόμενο είναι η Σαουδική Αραβία να τροφοδοτήσει τους αντάρτες με πιο σύγχρονα και φονικά όπλα, τα οποία όμως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον Δυτικών στόχων.

Εν τω μεταξύ, η πτώση του ανατολικού Χαλεπίου θα ενδυναμώσει το σιιτικό Ιράν, που είναι ο μεγάλος αντίπαλος της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας στη Μέση Ανατολή. Οι Ιρανοί είχαν τεράστιες απώλειες πολεμώντας για να σώσουν το καθεστώς του Άσαντ - ιδιαίτερα η ελίτ των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Βοηθώντας να σωθεί ο Άσαντ, το Ιράν κράτησε ανοικτό τον διάδρομο τροφοδοσίας με όπλα του Ισλαμικού Κινήματος Χεζμπολά του Λιβάνου, που μαχητές του επίσης πολέμησαν στο πλευρό των κυβερνητικών δυνάμεων του Άσαντ.

Η Χεζμπολά είναι ο μεγάλος εχθρός του Ισραήλ στα σύνορά του με τον Λίβανο. Η οικογένεια Άσαντ, από παλιά, είναι ο σημαντικότερος εταίρος του Ιράν σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Η Συρία είναι η πιο προωθημένη βάση εναντίον του Ισραήλ και ένα φιλικό ορμητήριο του Ιράν σε αραβικά εδάφη.