Η Εστία Ελλάδος Κύπρου τιμά την κορυφαία μορφή του νεότερου Ελληνισμού
Γεννήθηκε και μεγαλούργησε στη Βενετία, αλλά έλκει την καταγωγή του εκ μητρογονίας από τη μεγαλόνησο Κύπρο

Η Εστία Ελλάδος Κύπρου, του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, διοργανώνει διάλεξη με τη Δρα Νάσα Παταπίου, Ιστορικό-Ερευνήτρια στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου. Θέμα της διάλεξης είναι: «Θωμάς Φλαγγίνης: Κορυφαία μορφή του νεότερου Ελληνισμού». Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί την 1η Δεκεμβρίου, στις 7:00 το βράδυ, στην αίθουσα εκδηλώσεων Ανδρέα Πατσαλίδη, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου, Φανερωμένης 86-90, Λευκωσία.

Το προφίλ
Ο Θωμάς Φλαγγίνης (1579 -1648), η κορυφαία αυτή μορφή του νεότερου Ελληνισμού, που γεννήθηκε και μεγαλούργησε στη Βενετία, έλκει την καταγωγή του εκ μητρογονίας από τη μεγαλόνησο Κύπρο. Ο ίδιος κράτησε ως επίθετο το επίθετο της Κυπρίας μητέρας του και όχι του πατέρα του, γιατί είχε μείνει ορφανός και τον είχε σπουδάσει και ενισχύσει οικονομικά ο αδελφός της μητέρας του, ο διάσημος τότε γιατρός Μπενεντέττος Φλαγγίνης.

Και αυτό το ίδιο το επίθετο του Φλαγγίνη προδίδει την κυπριακή του καταγωγή. Πρόκειται για το επίθετο Φλαγγής από την κυπριακή λέξη φλαντζίν, δηλαδή σηκώτι, το οποίο μετασχηματίστηκε κατά τα βενετικά πρότυπα σε Φλαγγίνη. Μητέρα του Φλαγγίνη ήταν η Κυπρία Μαρία Βιτζέντζου Φλαγγή και πατέρας του ο Κερκυραίος Απόστολος Αυλωνίτης του Θωμά.

Η δράση του
Ο Φλαγγίνης υπηρέτησε ως δικηγόρος του δημοσίου για πενήντα ολόκληρα χρόνια και απέκτησε τεράστια περιουσία. Είχε κληρονομήσει βέβαια και μεγάλο πλούτο από την πρώτη σύζυγό του την οποία έχασε ενωρίς. Ο Θωμάς Φλαγγίνης διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος της Ελληνικής Αδελφότητας Βενετίας, το έτος 1623 και το έτος 1642. Με τη διαθήκη του φρόντισε για την Ίδρυση του Ελληνικού Σχολείου δίπλα στην ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, στο οποίο θα φοιτούσαν και θα διδάσκονταν αποκλειστικά Έλληνες.

Η διαθήκη του
Το πιο σημαντικό ή μάλλον συγκινητικό ήταν ότι ο διαθέτης δεν λησμόνησε τις ρίζες του και τους τόπους καταγωγής των γεννητόρων του, γι’ αυτό εξέφραζε την προτίμηση στη διαθήκη του όπως οι μαθητές τού εν λόγω σχολείου να είναι κατά πρώτο λόγο Κερκυραίοι, κατά δεύτερο Κύπριοι και έπειτα από οποιοδήποτε άλλο ελληνικό μέρος. Το σχολείο αυτό άρχισε τη λειτουργία του το 1665 και έχει μείνει γνωστό στην ιστορία ως Φλαγγίνειος Σχολή ή Φλαγγινιανό Φροντιστήριο.

Η διαθήκη όμως του Φλαγγίνη περιελάμβανε και άλλες ευεργεσίες στο Έθνος. Μεταξύ αυτών άφηνε πεντακόσια δουκάτα ετησίως για την εξαγορά Ελλήνων αιχμαλώτων, διέθεσε ποσά για την προικοδότηση δέκα απόρων Ελληνίδων και προσέφερε οικονομική ενίσχυση για δύο Έλληνες εφημέριους του ναού του Αγίου Γεωργίου.

Επίσης κάλυπτε τις δαπάνες για τη λειτουργία νοσοκομείου καθώς και άλλα. Ο Θωμάς Φλαγγίνης αναντίλεκτα, με το κληροδότημά του και τη στήριξη των ελληνικών Γραμμάτων και του Ελληνισμού, αναδείχθηκε σε έναν άξιο Έλληνα, προστάτη της πνευματικής κληρονομιάς του Έθνους.