Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΜΕΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΔΡΟΜΟΣ

Ο ηγέτης του Κρεμλίνου Βλαντίμιρ Πούτιν ρισκάρησε και προς το παρόν δείχνει ότι κερδίζει το παιγνίδι στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, ενώ ο Σύρος Πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ αποδεικνύεται ως δεινός παίκτης στη σκακιέρα του γεωπολιτικού ανταγωνισμού στη Μέση Ανατολή

Η απόφαση της Μόσχας, να αυξήσει σημαντικά τη στρατιωτική, πολιτική και ηθική υποστήριξή της προς τη Δαμασκό, έσωσε τις αποθαρρυμένες συριακές δυνάμεις από την κατάρρευση σε καίριες προωθημένες γραμμές, που βρισκόντουσαν κάτω από συνεχή πίεση από διάφορες δυνάμεις της αντιπολίτευσης

Η ρωσική παρουσία στη Συρία βασίζεται στο λιμάνι της Ταρσού, το μοναδικό καταφύγιο του στόλου της στη Μεσόγειο, καθώς επίσης και στην αεροπορική βάση Χμεϊμίμ, στα βορειοδυτικά της χώρας, η οποία είναι η μοναδική του είδους που διαθέτει η Μόσχα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή

Δυτικοί στρατιωτικοί και διπλωμάτες κατηγορούν συνέχεια τη Μόσχα, πως στοχεύει ομάδες της αντιπολίτευσης που υποστηρίζονται από τη Δύση, ενώ επιτίθεται εναντίον σχολείων και νοσοκομείων, προκαλώντας απώλειες ανάμεσα στους αμάχους. Καταγγελίες για πιθανά εγκλήματα πολέμου εκτοξεύονται τώρα σε καθημερινή βάση

Οι νέες αεροπορικές επιδρομές της Ρωσίας εναντίον των ανταρτών που κατέχουν ακόμα συνοικίες στο ανατολικό Χαλέπι αναμένεται ότι θα είναι καταλυτικές στη μάχη για τον έλεγχο αυτής της στρατηγικής σημασίας πόλης της Συρίας. Η αιφνιδιαστική απόφαση της Ρωσίας τον Σεπτέμβριο του 2015, να επέμβει στρατιωτικά στη Συρία, προκάλεσε δραματική αλλαγή της τύχης του εμφυλίου πολέμου, που μέχρι τότε έγερνε υπέρ των αντιπάλων του Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Το βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο BBC απευθύνθηκε στους τηλεθεατές του και τους ρώτησε τι θα ήθελαν να μάθουν για το Χαλέπι. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους απάντησαν πως ήθελαν να ξέρουν γιατί η Ρωσία βοηθάει το καθεστώς Άσαντ.

Μακροχρόνιοι δεσμοί

Η Μόσχα έχει μακροχρόνιους δεσμούς με τη Συρία. Πολλοί στρατιωτικοί αξιωματικοί της Συρίας εκπαιδεύτηκαν και εξοπλίζονται από τους Ρώσους φίλους τους. Η απόφαση της Μόσχας, να αυξήσει σημαντικά τη στρατιωτική, πολιτική και ηθική υποστήριξή της προς τη Δαμασκό έσωσε τις αποθαρρυμένες συριακές δυνάμεις από την κατάρρευση σε καίριες προωθημένες γραμμές, που βρισκόντουσαν κάτω από συνεχή πίεση από διάφορες δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Ξένοι δημοσιογράφοι που επισκέφτηκαν πρόσφατα τη Δαμασκό, μετά τη νέα παρέμβαση της Ρωσίας, άκουσαν τους Σύρους στρατιώτες και τους αξιωματικούς τους να εγκωμιάζουν την ισχυρή πολιτιστική συνεργασία με τους Ρώσους και να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους για την προσφορά της Μόσχας στις δύσκολες στιγμές.

Σταμάτησε τις μαύρες σημαίες

Ρώσοι αξιωματούχοι λένε πως η παρέμβασή τους σταμάτησε τις μαύρες σημαίες του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους από το να κυματίζουν σήμερα στην πρωτεύουσα της Συρίας. Η απειλή που εγκυμονούσαν οι ακραίοι Ισλαμιστές ήταν πολύ πραγματική. Αλλά η ενίσχυση του Προέδρου Άσαντ ήταν κίνηση νίκης για τη Μόσχα σε πολλά μέτωπα.

Μετέτρεψε τη Ρωσία από μικρό παίκτη στη συριακή σκηνή σε πρωταγωνιστή, ο οποίος εξακολουθεί να κυριαρχεί σε ολόκληρη την περιοχή. Αμερικανοί αξιωματούχοι πρόβλεπαν, πριν από έναν χρόνο, ότι η επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία θα τη σπρώξει σε άλλη μια περιπέτεια του τύπου Αφγανιστάν, η οποία τερματίστηκε με ήττα και κατά τρόπον οδυνηρό, ενώ διαρκούσε ακόμα ο Ψυχρός Πόλεμος.

Η σκηνή της ντροπιαστικής αποχώρησης των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν θα κυνηγά τη Μόσχα για πολλά χρόνια. Αλλά τώρα, ακόμα και Άραβες σύμμαχοι της συριακής αντιπολίτευσης έχουν εκφράσει, σε ιδιωτικές συναντήσεις τους με ξένους δημοσιογράφους, τον θαυμασμό τους για τον δυναμικό τρόπο με τον οποίο ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν στηρίζει έναν σύμμαχο της Μόσχας, με μικρό μάλιστα κόστος.

Η ρωσική βάση

Η ρωσική παρουσία στη Συρία βασίζεται στο λιμάνι της Ταρσού, το μοναδικό καταφύγιο του στόλου της στη Μεσόγειο, καθώς επίσης και στην αεροπορική βάση Χμεϊμίμ, στα βορειοδυτικά της χώρας, η οποία είναι η μοναδική του είδους που διαθέτει η Μόσχα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Τον Οκτώβριο η Βουλή της Ρωσίας ενέκρινε τη δημιουργία της βάσης, αποκαλύπτοντας παράλληλα ότι υπήρχε μυστική συμφωνία με το καθεστώς της Δαμασκού, που επιτρέπει τη χωρίς όρους μεταφορά προσωπικού και άλλου υλικού μέσα και έξω από τη Συρία, χωρίς τον παραμικρό έλεγχο και εμπόδια από τις Αρχές αυτής της χώρας.

Οι Ρώσοι δρουν εντελώς ανεξέλεγκτοι σε αυτή την αραβική χώρα. Τον τελευταίο χρόνο, περισσότερα στρατεύματα και σημαντικά οπλικά συστήματα, περιλαμβανομένων των καλύτερων πυραύλων που διαθέτει η Ρωσία, μεταφέρθηκαν στο μέτωπο των μαχών. Ρωσικά ΜΜΕ έχουν μεταδώσει την παρουσία ειδικών δυνάμεων και χιλιάδων Ρώσων που εργάζονται για λογαριασμό στρατιωτικών επιχειρήσεων. Η Ρωσία και η σύμμαχός της Συρία επισημαίνουν πως αποτελούν ομάδα νίκης στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Η κατάληψη της αρχαίας πόλης της Παλμύρας τον περασμένο Μάρτιο -όπου η Ρωσία έχει εγκαταστήσει στρατιωτική βάση- είναι απόδειξη αυτού του ισχυρισμού.

Οι διεθνείς καταγγελίες

Αλλά Δυτικοί στρατιωτικοί και διπλωμάτες κατηγορούν συνέχεια τη Μόσχα, πως στοχεύει ομάδες της αντιπολίτευσης που υποστηρίζονται από τη Δύση, ενώ επιτίθεται εναντίον σχολείων και νοσοκομείων, προκαλώντας απώλειες ανάμεσα στους αμάχους. Καταγγελίες για πιθανά εγκλήματα πολέμου εκτοξεύονται τώρα σε καθημερινή βάση. Όμως, στην αρχή αυτές οι καταγγελίες αφορούσαν μονάχα τους Ρώσους και τις κυβερνητικές δυνάμεις. Τώρα, καταγγέλλονται τόσο οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, όσο και οι αντάρτες που ενισχύονται από τη Δύση και ορισμένες αραβικές χώρες, καθώς και η Τουρκία του νεο-σουλτάνου Ερντογάν.

Όπως ισχυρίζεται το BBC, αυτή η επίδειξη στρατιωτικής δύναμης σχετίζεται με κάτι παραπάνω από την υπόθεση της Συρίας. Πρόκειται για έναν άξονα γεωπολιτικής μάχης, με στόχο να δώσει στο Κρεμλίνο τον ρόλο που θεωρεί ότι της αξίζει στην παγκόσμια σκακιέρα και ιδιαίτερα να την καταστήσει παγκόσμιο παίκτη στο επίπεδο γοήτρου και ισχύος της άλλης υπερδύναμης, που δεν είναι άλλη από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Το αδιέξοδο συμφωνίας Ουάσιγκτον-Μόσχας

Ατέλειωτες συζητήσεις με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι, για την εξεύρεση μιας λύσης μέσω διαπραγματεύσεων, αποκάλυψαν μια άλλη πτυχή της κρίσης στη Συρία. Το ενδεχόμενο στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα στη Μόσχα και την Ουάσιγκτον, κάτι που όμως τορπίλισαν με κάθε τρόπο οι Αμερικανοί στρατοκράτορες, το αμερικανικό στρατιωτικό κατεστημένο και το ίδιο το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τους Βρετανούς αναλυτές, ο χάρτης της αυξημένης ρωσικής παρουσίας εκτείνεται από την Ουκρανία και πέρα από αυτήν, στις νέες εντάσεις σε επίπεδο Ψυχρού Πολέμου με τις χώρες του ΝΑΤΟ. Η Ρωσία και το Ιράν βρίσκονται στην ίδια πλευρά αυτού του πολέμου, μαζί με τις δυνάμεις της φιλοϊρανικής οργάνωσης Χεζμπολάχ του Λιβάνου, καθώς και με διάφορες ομάδες ενόπλων από το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Τα συμφέροντα του Ιράν είναι διαφορετικά, αλλά το ίδιο σοβαρά. Η Τεχεράνη θέλει να διατηρήσει έναν διάδρομο για την προστασία της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, να προστατεύσει τους τόπους λατρείας των σιιτών και να εδραιώσει την αυξανόμενη γεωπολιτική παρουσία της στη Μέση Ανατολή φτάνοντας στις όχθες της Μεσογείου, σε βάρος των ισχυρών σουνιτών αντιπάλων, των οποίων ηγετικό ρόλο έχει - ακόμα - η Σαουδική Αραβία.

Ο ρόλος Άσαντ

Το Ιράν και η Ρωσία συνεργάζονται στενά με το καθεστώς του Άσαντ, αλλά ο Πρόεδρος της Συρίας δεν είναι το πιστό σκυλάκι τους. Είναι τα αφτιά και τα μάτια τους στην περιοχή, αλλά όχι και ο δούλος τους. Ο Άσαντ έχει αποδείξει ότι γνωρίζει πολύ καλά τον τρόπο που μπορεί να φέρει τους ξένους φίλους του ενάντια τον έναν στον άλλο.
Τον περασμένο Μάρτιο, ο Ρώσος ηγέτης Βλαντίμιρ Πούτιν ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά πως αποσύρει από τη Συρία το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων.

Η Δαμασκός δεν πανικοβλήθηκε, παρά αρκέστηκε στο να ανακοινώσει ότι εξετάζει τρόπους ως προς το πώς θα καλυφθεί το κενό που θα δημιουργηθεί με τη βοήθεια του Ιράν. Πολλά επίσης συζητούνται για το αν η Ρωσία θα επιχειρήσει να τον αντικαταστήσει με κάποιον λιγότερο πολυσυζητημένο ηγέτη, αποδεκτό από τη Δύση. Αλλά οι Ρώσοι παραδέχονται πως ο Σύρος ηγέτης έχει τη λαϊκή αποδοχή. Προς το παρόν τους συμφέρει να τον διατηρήσουν στη θέση του.

Το πιο σημαντικό όμως είναι πως ο εκλεγμένος Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δείχνει έτοιμος να συμπαραταχθεί με τον ρωσο-ιρανικό άξονα, τουλάχιστον στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και την οργάνωση των φανατικών τζιχαντιστών Μέτωπο Νούσρα, που έχει δεσμούς με την αλ Κάιντα και που τα μέλη της προέβησαν σε απίστευτες ακρότητες όταν επιχειρούσαν εναντίον του Άσαντ, με αποτέλεσμα να προκληθεί σάλος στον Λευκό Οίκο και ο Πρόεδρος Ομπάμα να διατάξει την άμεση διακοπή κάθε αμερικανικής βοήθειας.

Ο Πρόεδρος Άσαντ έχει ήδη αποκαλέσει τον Τραμπ ως «φυσικό σύμμαχο». Ο Πρόεδρος Πούτιν ρισκάρησε πέρυσι μπαίνοντας στο μεγάλο παιγνίδι. Δυτικοί ηγέτες λένε ότι έπαιξε σωστά - τουλάχιστον εκεί όπου μετρά γι' αυτόν και τους συμμάχους του.