ΟΙ ΜΑΞΙΜ ΚΟΛΓΚΑΝΟΦ ΚΑΙ ΣΕΡΓΚΕΪ ΜΟΡΟΖΟΦ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΑΠΟ ΤΑ «ΑΓΝΩΣΤΑ» ΘΥΜΑΤΑ

Κανείς δεν μιλάει για τις απώλειες της Μόσχας στον πόλεμο της Συρίας, με τις οικογένειες των θυμάτων, μάλιστα, να πληροφορούνται πως υπηρετούσαν στη χώρα μονάχα αφού πεθάνουν και τους αποδοθούν οι απαραίτητες τιμές για τη θυσία τους για την πατρίδα

Συνεντεύξεις δεκάδων ανθρώπων που γνωρίζουν την πραγματικότητα καταδεικνύουν ότι Ρώσοι πολεμιστές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον πόλεμο στο έδαφος, πολύ μεγαλύτερο απ' όσο ισχυρίζεται το Κρεμλίνο σχετικά με την εμπλοκή του τακτικού ρωσικού στρατού στη Συρία

Ούτε το Κρεμλίνο, αλλά ούτε και το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας δέχτηκαν να απαντήσουν σε γραπτές ερωτήσεις που τους υπέβαλε το Reuters, το οποίο απευθύνθηκε και σε αξιωματούχους της Συρίας, οι οποίοι επίσης κράτησαν το στόμα τους κλειστό στο ζήτημα των Ρώσων μισθοφόρων

Ένας Ουκρανός αντάρτης, που βρέθηκε κοντά στη μονάδα του «Βάγκνερ» στην ανατολική Ουκρανία, δήλωσε πως πολλοί από τους εκεί μαχητές ήθελαν διακαώς να μεταβούν στη Συρία και να πολεμήσουν, γιατί δυσκολεύονταν να επιστρέψουν στην κανονική πολιτική ζωή της πατρίδας τους

Οι πρώτοι μήνες του 2016 αποδείχθηκαν ιδιαίτερα αιματηροί για μια μονάδα 100 Ρώσων πολεμιστών που μάχονταν στο πλευρό των στρατευμάτων του Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ στη βόρεια Συρία. Στις 3 Φεβρουαρίου ο 38χρονος Μαξίμ Κολγκάνοφ σκοτώθηκε στη διάρκεια ανταλλαγής πυροβολισμών με αντάρτες κοντά στο Χαλέπι, όταν μια σφαίρα καρφώθηκε στην καρδιά του. Αργότερα, στις 9 Μαρτίου, η ίδια μονάδα στην οποία υπηρετούσε δέχτηκε πυκνά πυρά κοντά στην Παλμύρα και ο Σεργκέι Μοροζόφ, επίσης 38 χρονών, τραυματίσθηκε βαριά και πέθανε ενώ μεταφερόταν στο νοσοκομείο.

Πίσω στη Ρωσία, παράσημα απονεμήθηκαν στις οικογένειές τους, για την ανδρεία που επέδειξαν, ενώ συνοδεύτηκαν από έγγραφα που τα υπέγραφε ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν. Τα μετάλλια, τα οποία είδε ο ανταποκριτής του πρακτορείου Reuters στη Μόσχα, απονεμήθηκαν για να τιμηθούν οι νεκροί για τη θυσία που έκαναν για λογαριασμό της πατρίδας τους. Μόνο που -επίσημα- οι Κολγκάνοφ και Μοροζόφ δεν επιχειρούσαν για λογαριασμό του ρωσικού κράτους. Βρίσκονταν στη Συρία ως ιδιώτες, μέρος ενός ολόκληρου στρατού τέτοιων ανθρώπων που έχουν αποσταλεί μυστικά από το Κρεμλίνο στη Συρία.

Δεν δημοσιοποιούνται

Οι θάνατοι των Κολγκάνοφ και Μοροζόφ, καθώς και πολλών άλλων, δεν δημοσιοποιούνται. Οι οικογένειές τους λένε ότι ελάχιστες μόνο λεπτομέρειες τους έχουν δοθεί για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σκοτώθηκαν, ενώ τους τονίζεται να μη συζητάνε και πολύ το όλο ζήτημα. Σε μια τουλάχιστον περίπτωση που ανακάλυψε το ίδιο πρακτορείο ειδήσεων, η οικογένεια ενός πολεμιστή που σκοτώθηκε στη Συρία πήρε ως αποζημίωση περίπου 100.000 δολάρια. Επισήμως η Ρωσία μετέχει μονάχα στις αεροπορικές επιδρομές στη Συρία, ενώ διατηρεί στο έδαφος μονάχα μια μικρή ομάδα ειδικών δυνάμεων. Η Μόσχα αρνείται πως στρατεύματά της μετέχουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Οι ισχυρισμοί του Reuters

Παρ' όλ' αυτά, σε συνεντεύξεις με δεκάδες ανθρώπους που γνωρίζουν την πραγματικότητα, το πρακτορείο Reuters ισχυρίζεται πως έχει στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν πως Ρώσοι πολεμιστές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον πόλεμο στο έδαφος, πολύ μεγαλύτερο απ' όσο ισχυρίζεται το Κρεμλίνο σχετικά με την εμπλοκή του τακτικού ρωσικού στρατού στη Συρία. Οι πηγές του ίδιου πρακτορείου λέγουν πως οι Ρώσοι πολεμιστές είναι μισθοφόροι -που εργοδοτούνται από ιδιωτικές εταιρείες- και πως δεν ανήκουν στον τακτικό ρωσικό στρατό.

Αλλά, παρά την ανεπίσημη ταυτότητά τους, επιχειρούν σε συνεργασία με τον ρωσικό στρατό, ενώ απολαμβάνουν προνομίων που παρέχονται μονάχα σε στρατιώτες που υπηρετούν τη θητεία τους. Μεταφέρονται στη Συρία με ρωσικά στρατιωτικά αεροπλάνα, τα οποία προσγειώνονται σε ρωσικές βάσεις. Όταν τραυματίζονται μεταφέρονται σε νοσοκομεία τα οποία εξυπηρετούν μονάχα τον ρωσικό στρατό, ενώ τους απονέμονται μετάλλια και άλλες τιμές, όπως ακριβώς γίνεται με τον τακτικό ρωσικό στρατό.

Άγνωστος ο αριθμός τους

Το ίδιο πρακτορείο δεν κατάφερε να καθορίσει τον ακριβή αριθμό αυτών των Ρώσων μισθοφόρων που πολεμούν στη Συρία, ούτε τον ακριβή αριθμό αυτών που έχουν σκοτωθεί, αλλά τρεις άνθρωποι, που γνωρίζουν την πραγματικότητα, ανάφεραν πως στη Συρία επιχειρούν πολλές μονάδες όμοιες με αυτή στην οποία ανήκαν οι Κολγκάνοφ και Μοροζόφ. Ούτε το Κρεμλίνο, αλλά ούτε και το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας δέχτηκαν να απαντήσουν σε γραπτές ερωτήσεις που τους υπέβαλε το Reuters, το οποίο απευθύνθηκε και σε αξιωματούχους της Συρίας, η οποίοι επίσης κράτησαν το στόμα τους κλειστό στο ζήτημα των Ρώσων μισθοφόρων.

Είναι επίσης άγνωστη ή άγνωστες οι εταιρείες που υποτίθεται πως μισθώνουν τους πολεμιστές, ενώ δεν έχει καταστεί δυνατή η εξακρίβωση του τρόπου πληρωμής, τόσο των μαχητών όσο και των οικογενειών τους. Σύμφωνα με τη ρωσική νομοθεσία, είναι παράνομο να εργάζεται κάποιος ως μισθωτός στρατιωτικής επιχείρησης σε κάποια ξένη χώρα. Εντούτοις, Ρώσοι πολίτες έχουν μετάσχει σε πολέμους σε πολλές περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης τα τελευταία 25 χρόνια, αφότου αυτή κατέρρευσε το 1991.

Η επέμβαση σε Ουκρανία και Συρία

Το 2014 μεγάλος αριθμός Ρώσων πολέμησαν ανοικτά για λογαριασμό των φίλα προσκείμενων προς τη Μόσχα αυτονομιστών στην Ουκρανία. Χώρες της Δύσης ισχυρίζονται πως αυτές οι μονάδες των ανταρτών οργανώθηκαν, πληρώθηκαν και εξοπλίσθηκαν από τη Μόσχα. Το Κρεμλίνο λέει πως αυτοί οι Ρώσοι στην Ουκρανία ήταν ανεξάρτητοι εθελοντές. Πέρυσι, η Ρωσία άρχισε να μετέχει στον πόλεμο της Συρίας. Ήταν η πρώτη συμμετοχή της σε πολεμικές επιχειρήσεις έξω από τα σύνορα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, από τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.

Βετεράνοι του πολέμου στην Ουκρανία πληροφορήθηκαν πως χρειαζόντουσαν μισθοφόροι στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με ανθρώπους που γνώριζαν πολύ καλά τους Μοροζόφ και Κολγκάνοφ, αυτοί οι δύο είχαν πολεμήσει στην Ουκρανία ως μέλη της ίδιας μονάδας που κατέληξε να μάχεται στη Συρία. Επικεφαλής της μονάδας είναι ένας άνθρωπος με το παρατσούκλι «Βάγκνερ», ο οποίος είναι ο ηγέτης των ρωσικών δυνάμεων μισθοφόρων στη Συρία. Λίγα είναι γνωστά για την πραγματική ταυτότητά του.

Δύο από τους συντρόφους του «Βάγκνερ» δήλωσαν στο Reuters πως είχε ήδη πάει στη Συρία το 2013, πριν μεταφερθεί με τη μονάδα του των Ρώσων πολεμιστών στην Ανατολική Ουκρανία. Επέστρεψε στη Συρία όταν η Ρωσία άρχισε την εκεί εμπλοκή της τον Σεπτέμβριο του 2015. Μια ιστοσελίδα με ρωσική γραφή, η «Φοντάνκα», δημοσίευσε τη μοναδική γνωστή φωτογραφία του, που δείχνει έναν φαλακρό άντρα με στρατιωτική στολή να περπατά κοντά σε ένα ελικόπτερο. Η ιστοσελίδα ισχυρίζεται πως το όνομά του είναι Ντιμίτρι Ούτκιν. Δεν στάθηκε δυνατό να επαληθευτούν η εικόνα ή το όνομα του.

Μετατράπηκαν σε ανθρωπόμορφα τέρατα

Ένας Ουκρανός αντάρτης, που βρέθηκε κοντά στη μονάδα του «Βάγκνερ» στην ανατολική Ουκρανία, δήλωσε πως πολλοί από τους εκεί μαχητές ήθελαν διακαώς να μεταβούν στη Συρία και να πολεμήσουν, γιατί δυσκολεύονταν να επιστρέψουν στην κανονική πολιτική ζωή της πατρίδας τους. Έχουν μετατραπεί σε ανθρωπόμορφα τέρατα, που δεν έχουν άλλο είδος συζήτησης παρά μονάχα τον πόλεμο. Δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους δίχως αυτόν. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγαν και πολεμούν στη Συρία.

Ο Μοροζόφ, που σκοτώθηκε κοντά στη Παλμύρα, είχε επιστρέψει αρχικά από την Ουκρανία στο σπίτι του στη νότια Ρωσία και προσπάθησε να ασχοληθεί με την τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν τα κατάφερε. Το μυαλό του ήταν μονάχα στον πόλεμο. Σύντομα άρχισε να σκέφτεται να πάει στη Συρία. Προσπάθησε να ενταχθεί σε ένα υπερεθνικιστικό κόμμα, αλλά γρήγορα είδε πως κανείς δεν ήθελε να τον ακούσει. Έτσι τα μάζεψε και πήγε και βρήκε τον «Βάγκνερ» και τους υπόλοιπους συντρόφους του από την Ουκρανία, στη Συρία.

Ρώσοι βετεράνοι του πολέμου στην Ουκρανία άρχισαν να στρατολογούνται στη Συρία, όταν έγινε φανερό πως ο κυβερνητικός στρατός σε αυτήν τη χώρα δεν μπορούσε να αντέξει στις επιθέσεις των αντικαθεστωτικών ανταρτών, παρά τις αεροπορικές επιδρομές της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Γιατί η Μόσχα έπρεπε να εμπλακεί στον πόλεμο;

Σύμφωνα με την άποψη των Ρώσων, οι Άραβες δεν είναι πολεμιστές από τη φύση τους. Δεν γνωρίζουν πώς να επιτεθούν ή να ενεργοποιήσουν τα ένστικτά τους αψηφώντας τα αντίπαλα πυρά. Έπρεπε, λοιπόν, να πάνε στη Συρία οι Ρώσοι για να τους δείξουν πώς γίνεται ο πόλεμος. Οι Ρώσοι μισθοφόροι μεταφέρονται με πλοία που αγκυροβολούν στο λιμάνι της Ταρσού, το οποίο το χειρίζονται οι Ρώσοι, ή με στρατιωτικά αεροπλάνα που προσγειώνονται στη ρωσική αεροπορική βάση Χμεϊμίν, της δυτικής Συρίας.

Οι τραυματίες μεταφέρονται στη Ρωσία με στρατιωτικά μεταγωγικά αεροπλάνα και νοσηλεύονται σε στρατιωτικά νοσοκομεία στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Κανείς από τους γονείς των νεκρών Ρώσων μισθοφόρων δεν γνωρίζει πού ακριβώς έχασαν τη ζωή τους. Τον θάνατό τους τον πληροφορούνται από ανώνυμους ανθρώπους που τους τηλεφωνούν και τους ενημερώνουν για το πού θα βρουν τα πτώματά τους ώστε να τα παραλάβουν και να τα θάψουν. Οι αποζημιώσεις και τα παράσημα αποστέλλονται στις οικογένειες των νεκρών με το ταχυδρομείο. Η απόλυτη σιωπή. Η οικογένεια του Μοροζόφ κατάλαβε πως βρισκόταν στη Συρία μονάχα όταν πήρε το διαβατήριό του και είδε τη συριακή σφραγίδα πάνω σε αυτό.