Πρόσφατα σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας έγιναν ασκήσεις
Θεωρίες πυρηνικού πολέμου είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο από τα ελεγχόμενα από το κράτος και το Κρεμλίνο Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Σε μια περιοχή κοντά στη Μόσχα, αρκετοί φοιτητές ρωσικών πανεπιστημίων κάνουν συχνά-πυκνά ασκήσεις φορώντας στρατιωτικά ρούχα, και ανταλλάσσοντας πυροβολισμούς με πλαστικά ομοιώματα σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Πολύ πρόσφατα ξένοι δημοσιογράφοι προσκλήθηκαν να επισκεφθούν την περιοχή των γυμνασίων. Όπως σημειώνει ο απεσταλμένος του BBC, όλα έδειχναν ανώδυνα, αλλά στη σημερινή Ρωσία αυτό που βλέπεις δεν είναι πάντα και αυτό που εκπροσωπεί την πραγματικότητα. Πίσω του μπορεί να κρύβεται κάτι άλλο.

Τα γυμνάσια
Όπως εξήγησε ο Στέφαν Ζοτόφ, εκπρόσωπος του Κόμματος Ροντίνα, που σημαίνει Πατρίδα, και είναι υπεύθυνος για την οργάνωση των γυμνασίων, αυτά αποτελούν μια σειρά στρατιωτικών ασκήσεων με τη χρήση, αρκετές φορές, όχι μόνο πλαστικών ομοιωμάτων των όπλων, αλλά και πραγματικών. Οι εκπαιδευόμενοι φοιτητές μαθαίνουν τη χρήση πολεμικών μαχαιριών, περιστρόφων με πραγματικά πυρά κλπ.

Το κόμμα Ροντίνα είναι μέρος αυτής που είναι γνωστή στη Ρωσία ως η «πιστή αντιπολίτευση», πράγμα που σημαίνει ότι στηρίζει με κλειστά τα μάτια το Κρεμλίνο. Και οι δραστηριότητές της είναι μέρος προγράμματος που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση, στο πλαίσιο της «στρατιωτικής-πατριωτικής εκπαίδευσης» για φοιτητές. Οι ξένοι δημοσιογράφοι με ευχαρίστηση αποδέχτηκαν την πρόσκληση του Ζοτόφ, γιατί τον τελευταίο καιρό αυτά που βλέπουν στη ρωσική τηλεόραση σε κάνουν να σκέφτεσαι πως η Ρωσία οδηγείται σε μια στρατιωτική αναμέτρηση με τη Δύση.

«Ετοιμαζόμαστε για μια αναμέτρηση με τη Δύση»
Στην αρχή του μήνα, ένα ειδησεογραφικό πρόγραμμα στην κρατική τηλεόραση ανέφερε στους τηλεθεατές πως θα έρεπε να μάθουν πού βρισκόταν το πλησιέστερο σε αυτούς καταφύγιο για την περίπτωση πυρηνικού πολέμου, πριν να είναι αργά. Πρόσφατα, σε ολόκληρη την επικράτεια της Ρωσίας, έγιναν ασκήσεις για το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου. «Ετοιμαζόμαστε για μια αναμέτρηση με τη Δύση.

Αλλά αυτή η σύγκρουση θα είναι σε επίπεδο πολιτιστικό, διεθνούς επιρροής και αξιών. Ο ρωσικός πολιτισμός είναι ένας πολιτισμός ηρώων και πολεμιστών», υποστήριξε ο Ζοτόφ. Ο άνθρωπος αυτός θυμάται την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, υπό το πρίσμα όχι ενός θριάμβου για την ελευθερία, αλλά ως τραγωδία για την πατρίδα του.

«Η μεγάλη και αγαπημένη πατρίδα μας διαλύθηκε χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα, χωρίς σύγκρουση. Γιατί αρχίσαμε να αγαπάμε έναν διαφορετικό κόσμο και έναν διαφορετικό πολιτισμό, και ξεχάσαμε τον δικό μας. Εγώ και οι σύντροφοί μου, καθώς και οι μαθητές μου μετέχουμε ήδη σε αυτή τη σύγκρουση. Είναι μια αναμέτρηση ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση», τόνισε.

Δεν θέλουν να πάνε εθελοντές
Κανείς όμως από τους φοιτητές που μετείχαν στις πρόσφατες στρατιωτικές ασκήσεις έξω από τη Μόσχα δεν έδειξε ενδιαφέρον για να πάει ως εθελοντής και να πολεμήσει στην Ουκρανία. Είναι όλοι τους πολύ νέοι, 19ρηδες και 20χρονοι, που γεννήθηκαν στη μετά τη Σοβιετική Ένωση εποχή. Και όπως δήλωσαν, δεν έχουν ακόμα πεισθεί για τη σοβαρότητα των όσων συζητούνται στην τηλεόραση σχετικά με μια επικείμενη αναμέτρηση της χώρας τους με τη Δύση.

«Δεν πρέπει να παρακολουθεί κανείς τηλεόραση στη Ρωσία», είπε μια νεαρή φοιτήτρια. «Τα ΜΜΕ μεγαλοποιούν τα πράγματα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν πόλεμο πληροφόρησης. Δεν αξίζει τον κόπο να τον παρακολουθείς. Ανησυχούν τον κόσμο χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος».

Σε ερώτηση ενός δημοσιογράφου, τι σημαίνει η Δύση γι’ αυτούς, απάντησε χωρίς δισταγμό: «Καπιταλισμό». «Ευκαιρίες», απάντησε ένας άλλος. «Επίσης η κουλτούρα παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Μιλάμε για μεγάλη πολιτιστική διαφορά. Ίσως κάποια ημέρα να μπορέσουμε να συνεργαστούμε, γιατί ζούμε στον ίδιο πλανήτη και δεν υπάρχει ανάγκη να αρχίσουμε να πολεμάμε».

Η ανάδειξη Πούτιν στην εξουσία
Από την ώρα που ανέβηκε στην εξουσία, ο αρχηγός του Κρεμλίνου Βλαντίμιρ Πούτιν άρχισε να αναλαμβάνει τον έλεγχο των ρωσικών τηλεοπτικών σταθμών. Αυτή η διαδικασία έχει τώρα ολοκληρωθεί. Αυτά που παρακολουθεί κανείς στη ρωσική τηλεόραση είναι ελεγχόμενα και συμπαθή προς το Κρεμλίνο. Τα προγράμματα των ειδήσεων μεταδίδουν εικόνες πολέμων και κρίσεων στο εξωτερικό.

Επίσης, πολιτικές δύο μέτρων και δύο σταθμών σε διεθνείς καταστάσεις. Η κυβέρνηση της Ουκρανίας καταγγέλλεται ότι… βασανίζει και σταυρώνει μικρά παιδιά. Το BBC καταγγέλλεται ότι κατασκευάζει ρεπορτάζ για επιθέσεις των Ρώσων με χημικά στη Συρία. Η αλήθεια είναι είδος πολυτελείας.

Τα νέα δόγματα
Νέα δόγματα δημιουργούνται. Ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες αυτής της πολιτικής είναι ο Αλεξάντερ Ντούγκιν, ιδεολόγος που περιλαμβάνεται στον κατάλογο των ανθρώπων στους οποίους έχουν επιβληθεί διεθνείς κυρώσεις για τον ρόλο του στην προσάρτηση από τη Ρωσία της Κριμαίας και τον πόλεμο στην ανατολική Ουκρανία. «Η αλήθεια είναι ζήτημα τού τι πιστεύεις», διακήρυξε ο Ντούγκιν κατά τη διάρκεια συνάντησής του με δυτικούς δημοσιογράφους, σε έναν τηλεοπτικό σταθμό κοντά στο Κρεμλίνο.

«Η πραγματικότητα στην εποχή μας δείχνει πως η κάθε αποκαλούμενη αλήθεια είναι θέμα τού τι πιστεύει ο καθένας. Έτσι πιστεύουμε σε αυτά που λέμε. Και αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να αποσαφηνιστεί η αλήθεια. Έτσι έχουμε την ειδική ρωσική αλήθεια που κάποιος χρειάζεται να αποδεχτεί». Η φιλοσοφία του Ντούγκιν είναι γνωστή ως Ευρασιανισμός. Υποστηρίζει ότι η Ορθόδοξη Ρωσία δεν είναι ούτε Ανατολική, ούτε Δυτική, αλλά ένας ξεχωριστός και μοναδικός πολιτισμός, που έχει εμπλακεί σε μια πάλη για να πάρει τη σωστή θέση του στον κόσμο ανάμεσα στις παγκόσμιες δυνάμεις.

Οι ιδέες του και η δουλειά του επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο τη ρωσική πολιτική και στρατιωτική ελίτ. «Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιθυμούν να αρχίσουν έναν πόλεμο, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό πως οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον το μοναδικό αφεντικό σε αυτόν τον πλανήτη. Και στις καταστάσεις της Συρίας και της Ουκρανίας, η Ρωσία λέει πως: ‘όχι, δεν είσαι πλέον το αφεντικό’. Αυτό είναι το ζήτημα που αφορά ολόκληρο τον κόσμο. Μονάχα ένας πόλεμος μπορεί να παίξει τον πιο αποφασιστικό ρόλο».

Δεν υπάρχουν παγκόσμιες φιλελεύθερες αξίες
ΟΙ απόψεις του Ντούγκιν δεν απευθύνονται μονάχα στη Δύση. Είναι και για εσωτερική κατανάλωση. Υποστηρίζει πως δεν υπάρχουν παγκόσμιες φιλελεύθερες αξίες. Δεν υπάρχει τίποτε το περίεργο με μια δημοκρατία η οποία δεν επιτρέπει τις αντιρρήσεις. Στη Ρωσία εντούτοις υπάρχουν ακόμα αντιρρησίες, αν και εξοντώνονται αργά αλλά συστηματικά. Ένας από αυτούς ήταν ο Μπορίς Νεμτσόφ, πολιτικός της αντιπολίτευσης που δολοφονήθηκε πέρυσι.

Ένας άλλος πρώην αντικαθεστωτικός και φίλος του Νεμτσόφ, ο Μιχαήλ Σνάιντερ, υποστηρίζει πως η αλήθεια εξακολουθεί να υπάρχει. Όπως λέει, είναι γεγονός ότι ο Μπορίς Νεμτσόφ δολοφονήθηκε. Είναι γεγονός ότι ο Πούτιν εξακολουθεί να βρίσκεται στο Κρεμλίνο. Και είναι γεγονός ότι ψεύδονται ασύστολα τα τηλεοπτικά δίκτυα που ελέγχονται από τον Πούτιν.

Οι περισσότεροι Ρώσοι δεν πιστεύουν πραγματικά πως έρχεται ένας πυρηνικός πόλεμος με τη Δύση. Είναι σίγουρο πως οι ηγέτες της δεν πιστεύουν σε τέτοια πράγματα. Πιθανότατα δεν πιστεύουν ούτε σε ένα μετα-σύγχρονο Ορβελιανό κράτος. Αλλά όσο περισσότερα ψέματα επαναλαμβάνονται, τόσο αυξάνονται οι κίνδυνοι να μετασχηματιστούν σε ένα είδος πραγματικότητας.