ΤΟ ΧΑΛΕΠΙ ΙΣΩΣ ΠΕΣΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΣΑΝΤ, ΑΛΛΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ

Οι Ρώσοι στέλνουν νέους πυραύλους για να υπερασπίσουν τη βάση τους στην Ταρσό, ενώ το Χαλέπι είναι πλέον έτοιμο να πέσει στα χέρια των κυβερνητικών δυνάμεων

Τα όσα συμβαίνουν σήμερα στη Μέση Ανατολή είναι, εν πολλοίς, αποτέλεσμα της άφρονος πολιτικής των ΗΠΑ σε ολόκληρη της Μέση Ανατολή

Ίσως να χρειαστεί να περάσουν βδομάδες ή ακόμα και μήνες, αλλά το Χαλέπι πιθανότατα θα πέσει στα χέρια των κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας, που υποστηρίζονται από τη ρωσική πολεμική αεροπορία. Οι βομβαρδισμοί στις περιοχές των αντικυβερνητικών ανταρτών είναι οι πιο σκληροί στον εξαετή εμφύλιο πόλεμο.

Καταλαμβάνοντας την στρατηγικής σημασίας πόλη, ένα οικονομικό και εμπορικό κέντρο, που είναι κλειδί για τον έλεγχο των βορειοδυτικών περιοχών της Συρίας, θα είναι μια σημαντική στρατιωτική επιτυχία για τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ και τους Ρώσους και Ιρανούς συμμάχους του.

Θα είναι πλήγμα για τους αντάρτες που υποστηρίζονται από τους Δυτικούς, οι οποίοι αν δεν πάρουν επειγόντως πρόσθετη βοήθεια από τους ξένους υποστηρικτές τους, θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τις περιοχές που σήμερα κατέχουν. Αλλά η πτώση του Χαλεπίου δεν θα σημαίνει το τέλος του πολέμου, υποστηρίζουν πολιτικοί και στρατιωτικοί αναλυτές. Αντίθετα, σουνίτες αντάρτες θα εντείνουν τη δράση τους, με αποτέλεσμα οι μετριοπαθείς οργανώσεις των ανταρτών, που υποστηρίζονται από τη Δύση και τους περιφερειακούς συμμάχους της Δύσης (Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Αραβικά Εμιράτα κ.ο.κ.) να πέσουν στην αγκαλιά των φανατικών τζιχαντιστών.

Οι Ρώσοι και οι Δυτικοί

Σε έναν πόλεμο με τόσους διεθνείς και περιφερειακούς παίκτες, που υποστηρίζουν τους ντόπιους πελάτες τους, ο Άσαντ πιθανότατα θα επιβιώσει ως ηγέτης μιας κατεστραμμένης και διαμελισμένης χώρας, που έχει προκαλέσει τη χειρότερη παγκόσμια προσφυγική κρίση από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για να είμαστε ακριβείς, μαζί με αυτόν και οι πράξεις των Δυτικών την έχουν προκαλέσει. Γιατί δεν έχουν απολύτως καμία δουλειά, να εμπλέκονται σε υποθέσεις ξένων κρατών, λες και αυτά είναι ιδιοκτησία τους. Οι αποικιοκράτες εξακολουθούν να μην έχουν βάλει μυαλό, μη θέλοντας ή ακόμα και μη μπορώντας να αντιληφθούν πως τα μεγαλεία των αυτοκρατοριών τους έχουν τελειώσει μια για πάντα.

«Οι Ρώσοι κάνουν στο Χαλέπι και στη Συρία, αυτό που έκαναν στο Γκρόζνι - είναι ακριβώς το ίδιο», δήλωσε στο Reuters ο Ρόμπερτ Φορντ, πρέσβης των ΗΠΑ στη Συρία το 2011-14, αναφερόμενος στον ανελέητο βομβαρδισμό που κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά την πρωτεύουσα της Ρωσικής Τσετσενίας, κατά τη διάρκεια του πολέμου 1999-2000 της Μόσχας εναντίον των ισλαμιστών αυτονομιστών της περιοχής. Κανείς όμως στη Δύση δεν λέει να θυμηθεί πως η Ρωσία ήταν το πρώτο θύμα της δράσης των φανατικών ισλαμιστών και μετά ακολούθησε η Δυτική Ευρώπη. Κανείς στη Δύση δεν μιλάει γι’ αυτά που πέρασε η Ρωσία.

Η «Αραβική Άνοιξη»

Ο Αμερικανός διπλωμάτης υποστήριξε, επίσης, πως αυτοί που αντιμάχονται τον Άσαντ, από εκεί που κατέχουν τώρα ορισμένα εδάφη, θα στραφούν στον ανταρτοπόλεμο, που θα διαρκέσει πολλά χρόνια. Δεν λέει όμως ποιος δίνει όπλα, χρήματα και άνδρες (μισθοφόρους) στους αντιπάλους του Άσαντ. Ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας άρχισε το 2011, με εξέγερση εναντίον της οικογένειας του Άσαντ, που υποστηρίχθηκε από τους Δυτικούς, κυρίως τους Αμερικανούς, τους Βρετανούς και τους Γάλλους, που μιλούσαν για μια «Αραβική Άνοιξη», η οποία θα εξυπηρετούσε τα σχέδιά τους για οικονομικά οφέλη, κυρίως εκμετάλλευσης των πετρελαϊκών αποθεμάτων της Μέσης Ανατολής.

Αυτή όμως η «Άνοιξη» άνοιξε τον Ασκό του Αιόλου με την άνοδο ακραίων ισλαμικών οργανώσεων, όπως για παράδειγμα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οποία λίγο έλλειψε να καταλάβει την Αίγυπτο, προκαλώντας τρόμο σε άλλες χώρες της περιοχής, όπως το Ισραήλ, που οι μυστικές υπηρεσίες του έδρασαν αποτελεσματικά και συνέβαλαν στην άνοδο στην εξουσία του στρατηγού Σίσι, άλλοτε επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου.

Αυτά δεν τα λένε οι Δυτικοί, ενώ οι Αμερικανοί, που λίγο έλειψε να χάσουν την Αίγυπτο, στην αρχή έβλεπαν εχθρικά τον Σίσι, μέχρις ότου καταλάβουν το τραγικό λάθος τους και τον ανακηρύξουν στη συνέχεια... στρατηγικό εταίρο τους. Είχαν όμως θυσιάσει τον πιο πιστό τους σύμμαχο στη Μέση Ανατολή, τον άλλοτε πρόεδρο της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ.

Η κυβέρνηση και η υποστήριξη

Ο πόλεμος στη Συρία έφερε αντιμέτωπους αντάρτες της πλειοψηφίας των Σουνιτών της χώρας, εναντίον μιας μικρής ομάδας μουσουλμάνων Αλουϊτών της οικογένειας Άσαντ, που έχουν την έδρα τους στη Λατάκεια. Ο εμφύλιος προκάλεσε τον θάνατο σε περισσότερους από 300.000 ανθρώπους. Ο μισός πληθυσμός της Συρίας έχει εκτοπισθεί και το μεγαλύτερο μέρος της χώρας έχει μετατραπεί σε κρανίου τόπο. Σε μερικές φάσεις του πολέμου τα πράγματα έδειχναν πολύ δυσοίωνα για τον Άσαντ, που κινδύνεψε να ανατραπεί.

Η Ρωσία τότε έστειλε πριν από ένα χρόνο την πολεμική αεροπορία της για να συνδράμει τους μαχητές του Ιράν, οι οποίοι πολεμούσαν για να αποτρέψουν την πτώση του περιφερειακού συμμάχου τους Άσαντ. Ο βομβαρδισμός του Ανατολικού Χαλεπίου, με τις συμμαχικές προς το καθεστώς Άσαντ επίγειες δυνάμεις, όπως είναι η Χεζμπολάχ του Λιβάνου και οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, προκάλεσαν ισχυρό πλήγμα στους υποστηριζόμενους από τη Δύση αντάρτες.

Ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και οι κληρικοί ηγέτες του Ιράν δεν έκρυψαν την υποστήριξή τους προς το καθεστώς του Άσαντ. Αλλά οι υποστηρικτές τής εναντίον του εξέγερσης, από τις ΗΠΑ ώς την Τουρκία και τις Αραβικές χώρες του Κόλπου, που σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται για το κακό που συμβαίνει στο Λεβάντες, τρομοκρατήθηκαν από το ενδεχόμενο το κενό που θα άφηνε μια πτώση του Άσαντ να το αντικαθιστούσε το Ισλαμικό Κράτος.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας απέτυχαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο να καταλάβουν ολόκληρο το Χαλέπι, ενώ την ίδια εποχή άρχισαν να μετέχουν στις πολεμικές επιχειρήσεις οι ακραίοι ισλαμιστές της οργάνωσης Μέτωπο Νούσρα, ένα παρακλάδι της Αλ Κάιντα, που ευθύνεται για απίστευτη και ωμή βία και που εν τω μεταξύ έχει αλλάξει όνομα και αυτοαποκαλείται Μέτωπο για την Κατάκτηση του Λεβάντε. Παρόλο που διαπραγματεύονταν μια κατάπαυση του πυρός, η Ουάσιγκτον και η Μόσχα συνέχισαν τους βομβαρδισμούς νότια του Χαλεπίου.

Μετά την κατάρρευση της εκεχειρίας οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν πιο έντονοι. Οι ρωσικές και οι συριακές δυνάμεις χρησιμοποιούν ένα είδος βομβών που έχουν τη δυνατότητα να καταστρέφουν παντός είδους κτήρια. Οι Δυτικοί τις καταγγέλλουν για εγκλήματα πολέμου, τονίζοντας πως πλήττουν αμάχους, αποστολές βοήθειας του ΟΗΕ και νοσοκομεία. Η Μόσχα και η Δαμασκός λένε ότι στοχεύουν μονάχα τους αντάρτες και αρνούνται πως χτυπούν νοσοκομεία.

Παρά την ένταση των βομβαρδισμών, η αντιπολίτευση δεν αναμένεται να σταματήσει να μάχεται γιατί το συριακό κατεστημένο δεν της έχει αφήσει πού αλλού να πάει. Σύμφωνα με τον Φορντ, το Χαλέπι δεν είναι το τέλος του εμφυλίου και ότι μπορεί να πάρει ακόμα και έναν χρόνο μέχρις ότου πέσει οριστικά στα χέρια των δυνάμεων του Άσαντ. Ο Φορντ έχει αποχωρήσει από το διπλωματικό Σώμα και επικρίνει δριμύτατα τον Πρόεδρο Ομπάμα για την πολιτική του στη Συρία.

Καταστροφή η πτώση

Ο Ρολφ Χόλμποε, πρώην πρέσβης της Δανίας στο Λίβανο, τη Συρία και την Ιορδανία, λέει πως η πτώση του Χαλεπίου θα είναι καταστροφή για τους αντάρτες, που χρησιμοποιούσαν την πόλη ως ορμητήριό τους στη διάρκεια του πολέμου. Ο Χόλμποε υποστηρίζει πως αν πέσει το Χαλέπι ο Άσαντ, αργά αλλά σταθερά, θα κερδίσει και τις άλλες περιοχές που δεν ελέγχει τώρα.

Κρίσιμο για το τι θα γίνει στη συνέχεια στη Συρία, είναι το ζήτημα τού τι θα κάνουν οι έξω. Πόσο θα υποστηρίξουν τους συμμάχους τους και πώς θα διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους σε συνδυασμό με άλλα γεγονότα σε περιφερειακές και παγκόσμιες δράσεις. Η Ρωσία και το Ιράν δεν θέλουν μονάχα να σώσουν τον Άσαντ, φιλοδοξούν να αναδειχθούν σε περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις, παρόλο που τουλάχιστον για τη Ρωσία αυτό θα έχει τεράστιο οικονομικό κόστος.

Υπό τον Ομπάμα, που η προεδρία του λήγει τον Ιανουάριο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν ότι έχουν πιο περιορισμένους στόχους. Ο βασικότερος είναι να εξουδετερωθεί το Ισλαμικό Κράτος από τη Συρία και το Ιράκ. Η προσοχή της Ουάσιγκτον, είναι μοιρασμένη, από τη μια στον σκληρό προεκλογικό αγώνα για το ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της χώρας και από την άλλη στη συμμετοχή των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων για την εκδίωξη του Ισλαμικού Κράτους από τη Μοσούλη και τη Ράκα.

Οι Αραβικές χώρες του Κόλπου, που ως τώρα προμήθευαν τους φιλοδυτικούς αντάρτες της Συρίας με όπλα και χρήματα, επίσης έχουν αλλού στραμμένη τη προσοχή τους - στον πόλεμο στην Υεμένη εναντίον των ανταρτών Χούτι, που ενισχύονται από το Ιράν, τον περιφερειακό αντίπαλό τους.

Σύμφωνα με τον Φορντ, μερικές περιφερειακές δυνάμεις θα μπορούσε να έχουν επιρροή στη Συρία, αλλά δεν θα έχουν την όρεξη για περισσότερο πόλεμο. Η Ιορδανία έχει ήδη κλείσει τον δρόμο εφοδιασμού του νοτίου Μετώπου για τους αντάρτες του Ελεύθερου Στρατού της Συρίας. Η Τουρκία, που στηρίζει τους αντάρτες οι οποίοι θέλουν την ανατροπή του Άσαντ, είναι απασχολημένη με την απομάκρυνση των Κούρδων της Συρίας, από κοντά από τα σύνορά της.

΄Εχει στρέψει τους συμμάχους της από το Χαλέπι στον πόλεμο εναντίον των Κούρδων ενόπλων δυτικά του ποταμού Ευφράτη στη συριακή πόλη Γιαραμπλούς, ενέργεια που για τους αντάρτες της Συρίας ήταν σκέτη καταστροφή.

Η Άγκυρα πάντως εξακολουθεί να πιστεύει ότι οι αντάρτες δεν πρέπει να ηττηθούν, όχι τίποτε άλλο, αλλά γιατί τρέμει μήπως αυξηθεί το προσφυγικό ρεύμα προς την ίδια την Τουρκία, η οποία έχει ήδη στο έδαφός της περισσότερους από τρία εκατομμύρια ανθρώπους που έφυγαν από τη Συρία για να γλιτώσουν από τα δεινά του πολέμου. Σύμφωνα με τον Χόλμποε, οι αντάρτες θα απομονωθούν σε μερικές περιοχές, ενώ ο Άσαντ θα ελέγχει τις μεγάλες πόλεις και θα είναι ικανός να επιβάλει λύση ειρήνης με τους δικούς του όρους.

Ίσως διαμελιστεί

Ο Σαρκίς Ναούμ, διακεκριμένος Άραβας σχολιαστής, πρόβλεψε πως η σύρραξη θα συνεχιστεί, ενώ η Συρία πιθανότατα θα διαμελιστεί. Δεν απέκλεισε όμως το ενδεχόμενο χώρες της περιοχής να επιχειρήσουν να στέλνουν όπλα σε ομάδες ανταρτών. «Οι χώρες του Κόλπου δεν είναι καθόλου ευχαριστημένες με τον τρόπο που εξελίσσονται τα πράγματα. Θα ήθελαν να επαναληφθεί αυτό που έγινε στο Αφγανιστάν», τόνισε υπενθυμίζοντας τη δεκαετία του 1980, όταν έστελναν όπλα στους μουτζαχεντίν αντάρτες για να πολεμήσουν εναντίον των Ρώσων.

«Γι' αυτές τις χώρες ο πόλεμος της Συρίας είναι ο πόλεμος του αιώνα», κατέληξε. Η μόνη διαφορά, όμως, είναι, πως μετά τους Σοβιετικούς, στο Αφγανιστάν πήγαν οι Αμερικανοί, που παρόλες τις πρώτες επιτυχίες τους εναντίον των Ταλιμπάν, απέτυχαν οικτρά στο να ειρηνεύσουν την χώρα, ενώ εξέθρεψαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, υπεύθυνο για τη μεγάλη καταστροφή των δίδυμων πύργων του Παγκόσμιου Εμπορικού Κέντρου της Νέας Υόρκης. Τα όσα συμβαίνουν σήμερα στη Μέση Ανατολή, είναι εν πολλοίς αποτέλεσμα της άφρονος πολιτικής των ΗΠΑ σε ολόκληρη της Μέση Ανατολή.