Η εξερεύνηση των θαλασσών αποτελεί έναν μεγάλο στόχο από τους υδροβιολόγους
Κάθε φορά ένα βαθυσκάφος καταδύεται, ανακαλύπτοντας νέα ήδη ψαριών αλλά και παράξενων πλασμάτων, τα οποία αφήνουν άφωνους τους ειδικούς χωρίς να ταξινομούνται

Η εξερεύνηση των θαλασσών αποτελεί έναν μεγάλο στόχο από τους υδροβιολόγους. Οι υποβρύχιες αποστολές συνεχώς δίνουν νέα δεδομένα για τη θαλάσσια ζωή. Κάθε φορά ένα βαθυσκάφος καταδύεται, ανακαλύπτοντας νέα ήδη ψαριών αλλά και παράξενων πλασμάτων, τα οποία αφήνουν άφωνους τους ειδικούς χωρίς να ταξινομούνται.

Από την παγκόσμια μυθολογία μαθαίνουμε για θαλάσσια γιγάντια τέρατα, που καταβροχθίζουν τα πάντα. Ένα γνωστό μυθολογικό σύμβολο είναι και η γοργόνα, μισή ψάρι, μισή γυναίκα. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτές οι υδρόβιες γοργόνες ζουν στα μεγάλα βάθη των ωκεανών. Αν και αρκετοί απορρίπτουν αυτές τις απόψεις, εντούτοις, σε κάποια μουσεία του κόσμου υπάρχουν μουμιοποιημένες γοργόνες με τη χρονολογία που ανακαλύφθηκαν.

Ασυνήθιστα όντα
Υπάρχουν θαλάσσια ζώα που δεν έρχονται ποτέ στην επιφάνεια. Ζουν σε βάθη πέραν των πέντε χιλιομέτρων, όπως για παράδειγμα τα χταπόδια που ακτινοβολούν πολύχρωμα φώτα, και τα γιγάντια καλαμάρια, που σπάνια κινηματογραφούνται. Ο Πίτερ Κοζίμο, στο περίφημο έργο του «Ναυάγια από τα άστρα», σχολιάζει για κάποια παράξενα όντα στον πυθμένα του ωκεανού:

«Στα ίχνη που φωτογραφήθηκαν 4.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του Ατλαντικού ωκεανού, ο σερ Άντονι Λούτον, ένα πολύ γνωστός επιστήμονας, σε μια έκθεσή του προς το Βασιλικό Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας, λέει ότι τα σημάδια που διακρίνονται εκεί μας θυμίζουν τ’ αποτυπώματα ποδιών ενός δίποδου ζώου. Πρόκειται μήπως για ένα πλάσμα που μπορεί να περπατά στον πυθμένα της θάλασσας, κάτω από το βάρος μιας τρομακτικής πίεσης;

Η ιδέα βέβαια φαίνεται παράξενη, αλλά και τι δεν είναι παράξενο για μας εκεί κάτω, ανάμεσα σε ζώα που μοιάζουν με φυτά και σε φυτά που μοιάζουν με μυθολογικά τέρατα, εκεί όπου τα ψάρια μοιάζουν με υπέροχους πυρσούς και καταρράκτες φωτός;».

Βυθισμένα τείχη
Οι αρχαίες βυθισμένες πόλεις, πάντοτε ελκύουν το ενδιαφέρον του κόσμου. Κι αυτό γιατί εκεί βρίσκονται θαμμένα μυστικά αιώνων, που δύσκολα μπορεί να αποκαλυφθούν. Η άγνωστη προέλευση αλλά και η ιστορία αυτών των πόλεων χάνεται στα βάθη του χρόνου και των θαλασσών.

Ο Τσαρλς Μπέρλιτζ, στο βιβλίο του «Μυστήρια από ξεχασμένους κόσμους», μιλά για πανάρχαια τείχη θαμμένα στη θάλασσα της Μεσογείου, και αναφέρεται σε δυο ελληνικά νησιά: «Προϊστορικά κτήρια και πόλεις που βούλιαξαν ακόμα πιο βαθιά, παρατηρήθηκαν κοντά στη Σαντορίνη και ειδικότερα κοντά στη Μήλο, όπου ένας ανεξάρτητος δύτης, ο Τζιμ Θορν, σε μια σειρά καταδύσεις που έκανε αναζητώντας τα χέρια της Αφροδίτης της Μήλου, βρήκε συμπτωματικά μια προϊστορική ακρόπολη βυθισμένη σε αρκετές εκατοντάδες πόδια, απ’ όπου άλλοι δρόμοι και μονοπάτια συνέχιζαν προς τα κάτω σε ακόμα μεγαλύτερο βάθος».

Η χαμένη Ατλαντίδα
Ίσως ο μεγαλύτερος θρύλος του κόσμου, η χαμένη Ατλαντίδα, εδώ και χιλιάδες χρόνια γοητεύει τους ανθρώπους. Η γραπτή αναφορά του Πλάτωνα στα έργα του «Τιμαίος» και «Κριτίας» μάς παραπέμπει πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες, στον Ατλαντικό ωκεανό, όπου πριν από 10.000 χρόνια υπήρχε η μεγάλη χώρα της μυθικής Ατλαντίδας με έναν θαυμαστό πολιτισμό, που καταστράφηκε από μια τεράστια ηφαιστειακή έκρηξη και βυθίστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η αναζήτηση της Ατλαντίδας αποτελεί μέχρι σήμερα ένα παιχνίδι φαντασίας και αποκάλυψης. Οι αρχαιολόγοι έχουν ελάχιστα στοιχεία ως μαρτυρία του χαμένου αυτού πολιτισμού. Κατά καιρούς έγιναν αξιόλογες έρευνες, χωρίς όμως να αποκαλυφθεί αυτή η άγνωστη και βυθισμένη χώρα του Ατλαντικού Ωκεανού.

Η Τάφρος των Μαριαννών
Στον Ειρηνικό Ωκεανό, σε βάθος 12 χιλιομέτρων, βρίσκεται το μεγαλύτερο βάθος του κόσμου. Η οροσειρά που εκτείνεται πολλά χιλιόμετρα, λέγεται Τάφρος Μαριαννών, ένα μεγάλο ρήγμα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σε αυτά τα αβυσσαλέα βάθη, οι ερευνητές ανακάλυψαν άγνωστες μορφές ζωής, κοντά σε θερμικά ηφαιστειογενή κανάλια, καθώς και γεωλογικά στοιχεία αρκετά χρήσιμα στους επιστήμονες και ειδικούς των ωκεανών.

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι, σε τέτοια βάθη, η εξερεύνηση δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, παρά την πρόοδο της τεχνολογίας και την εξέλιξη των υποβρυχίων ερευνητικών σκαφών. Το βέβαιο είναι ότι κάθε μεγάλη κατάδυση αναδεικνύει νέα στοιχεία και νέες μορφές ζωής.

Κι όμως εξερευνήθηκε μονάχα το 2% της θάλασσας του δικού μας πλανήτη. Τα επόμενα χρόνια η αποκάλυψη των ωκεάνιων μυστικών θα είναι μια πραγματικότητα, αλλά απλώς και τα πρώτα βήματα για την αναμέτρηση με τον άγνωστο θαλάσσιο κόσμο.