ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ στις πολιτικές έριδες το βρετανικό Εργατικό Κόμμα αδυνατεί να καταλήξει σε μία στρατηγική απέναντι στη διαδικασία του Brexit, με κίνδυνο να αφήσει στη συντηρητική κυβέρνηση ελεύθερο το έδαφος στη διαπραγμάτευση για το διαζύγιο με τις Βρυξέλλες.

Η επανεκλογή του ιστορικού ευρωσκεπτικιστή Τζέρεμι Κόρμπιν στην ηγεσία του μεγαλύτερου κόμματος της βρετανικής αντιπολίτευσης δεν θα βελτιώσει την κατάσταση, εκτιμούν οι πολιτικοί αναλυτές. Η παθητική στάση του Τζέρεμι Κόρμπιν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για το δημοψήφισμα που έκρινε το μέλλον της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση οδήγησε τη συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών του Εργατικού Κόμματος σε ανταρσία εναντίον του, πριν η λαϊκή ψήφος θέσει τέλος στην αμφισβήτηση του προσώπου του.

«Ο Κόρμπιν δεν θεωρεί το Brexit κεντρικό θέμα. Η επανεκλογή του καθιστά αναμφισβήτητα τα πράγματα πιο δύσκολα για το Εργατικό Κόμμα», σύμφωνα με τον Σάιμον Άσεργουντ, ειδικό σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ.

Έπρεπε να ακουστεί η φωνή μας
Ωστόσο, η φωνή του Εργατικού Κόμματος θα έπρεπε να ακουστεί στις διαπραγματεύσεις για το Brexit. «Οι Τόρις θα πλήξουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και των καταναλωτών. Θα χρησιμοποιήσουν το Brexit για να επιβάλουν όλο και περισσότερο τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς και η εργατική τάξη θα πληρώσει τον λογαριασμό», λέει η βουλευτής των Εργατικών Ρέιτσελ Ριβς.

«Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να είμαστε απόντες από τον διάλογο», λέει η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο Γκλένις Γουίλμοτ, που λυπάται για τον χρόνο που χάθηκε στις εσωτερικές έριδες και την επανάληψη της εκλογής για την ηγεσία. «Το Εργατικό Κόμμα έχασε μία ευκαιρία να βαρύνει με την παρουσία του, διότι η συντηρητική κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο και δεν έχει πει πότε θα ενεργοποιήσει το άρθρο 50, που ξεκινά τη διαδικασία του διαζυγίου με την ΕΕ», επιμένει ο Σάιμον Άσεργουντ.

Οι τάσεις
Τρεις τάσεις διαμορφώνονται στους κόλπους του Εργατικού Κόμματος: υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν ότι το κόμμα δεν πρέπει να περιμένει τους Τόρις και να έχει την πρωτοπορία επιβάλλοντας τις απόψεις του για το Brexit, εκείνοι που προτείνουν στάση αναμονής για να εκδηλωθούν πρώτα οι προθέσεις της κυβέρνησης και εκείνοι που επιμένουν ότι πρέπει να διατηρηθούν ανοικτές όλες οι επιλογές, ακόμη και της διεξαγωγής δημοψηφίσματος επί των όρων της εξόδου από την Ένωση, αυτήν τη φορά.

Αλλά και πέρα από το θέμα του Brexit, το Εργατικό Κόμμα δεν έχει διαμορφώσει ακόμη τις θέσεις του για τα μεγάλα θέματα, όπως η μετανάστευση, ως προς το οποίο είναι διχασμένο ανάμεσα στην παραδοσιακή του πολιτική του ανοίγματος και τη διαπίστωση του γεγονότος ότι μεγάλο μέρος του εκλογικού του σώματος έχει προσχωρήσει στις θέσεις του ξενοφοβικού Ukip.