ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Στους σκοτεινούς και υπόγειους διαδρόμους της αμερικανικής πρωτεύουσας συγκρούονται τεράστια συμφέροντα, που εκθέτουν πολλές φορές τις καλές προθέσεις του επίσημου Λευκού Οίκου και βάζουν σε κίνδυνο το παγκόσμιο

Στην αμερικανική πρωτεύουσα συγκρούονται τεράστια συμφέροντα, που πολλές φορές εκθέτουν τον ίδιο τον Λευκό Οίκο και θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια ή και την περιφερειακή ειρήνη. Είναι γνωστό ότι το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών βρίσκεται σε πλήρη αντιπαράθεση με το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας

Στην περίπτωση της Συρίας, το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ανακοίνωσε πως δεν θα σκοτώνονταν αναίτια τόσοι Σύροι στρατιώτες, αν το Αμερικανικό Πεντάγωνο δεν αρνιόταν πεισματικά να συνεργαστεί στρατιωτικά με τη Μόσχα, όπως άλλωστε προέβλεπε η συμφωνία των Υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών Τζον Κέρι και Σεργκέι Λαβρόφ

Οι Αμερικανοί και οι «σύμμαχοί» τους -Αυστραλοί και Βρετανοί που έσπευσαν κακήν κακώς σε βοήθεια της Ουάσιγκτον- εξέφρασαν τη λύπη τους που πολεμικά τους αεροσκάφη επιτέθηκαν στην ανατολική Συρία, προκαλώντας τον θάνατο σε περισσότερους από 80 άνδρες του κυβερνητικού συριακού στρατού, οι οποίοι πολεμούσαν ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος. Εκπρόσωπος της αμερικανικής κυβέρνησης παραδέχθηκε το συμβάν και τόνισε πως χάθηκαν άδικα ανθρώπινες ζωές. Η επίθεση προκάλεσε βίαιη σύγκρουση των ΗΠΑ και της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η εκπρόσωπος των ΗΠΑ Σαμάνθα Πάουερ κατηγόρησε τη Ρωσία ότι οδηγεί τα πράγματα στα άκρα με το να ζητά να συγκληθεί επειγόντως το Σ.Α. Ο Ρώσος ομόλογός της Βιτάλι Τσούρκιν δήλωσε πως ποτέ στη ζωή του δεν έχει δει τέτοια απαράδεκτη συμπεριφορά, όπως αυτή της Αμερικανίδας εκπροσώπου. Νωρίτερα η Μόσχα είχε τονίσει πως η κατάπαυση του πυρός στη Συρία κινδύνευε να καταρρεύσει και πως υπεύθυνη ήταν η Ουάσιγκτον. Η συμφωνία για την εκεχειρία δεν περιλάμβανε επιθέσεις των αμερικανικών ή των ρωσικών δυνάμεων εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Νόμιζαν πως επιτίθεντο στο Ισλαμικό Κράτος

Η Κεντρική Στρατιωτική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε πως οι δυνάμεις της νόμιζαν πως έκαναν επίθεση σε θέσεις του Ισλαμικού Κράτους και πως οι επιδρομές σταμάτησαν αμέσως όταν οι Ρώσοι επενέβησαν και τόνισαν στους Αμερικανούς ότι αυτοί στους οποίους έκαναν επίθεση ήταν κυβερνητικοί στρατιώτες της Συρίας και όχι τζιχαντιστές.

Μετά τη βίαιη αντίδραση της Μόσχας και της Δαμασκού και τις καταγγελίες των Ρώσων, ότι οι Αμερικανοί στην ουσία συνεργάζονται με το Ισλαμικό Κράτος, πρώτη η Βρετανία και ύστερα η Αυστραλία έσπευσαν να ανακοινώσουν πως και δικά τους πολεμικά αεροσκάφη μετείχαν στη μοιραία αεροπορική επιδρομή. Αλλά το κακό είχε ήδη γίνει και η αμερικανο-ρωσική συμφωνία για τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία ρίχθηκε στο καλάθι των αχρήστων. Η αεροπορική επίθεση σε φορτηγά που μετέφεραν βοήθεια στους πολιορκημένους του Χαλεπίου κατάργησε μια συμφωνία που λίγοι την ήθελαν και πολλοί εύχονταν να αποτύχει από την αρχή.

Η σκληρή πραγματικότητα

Πίσω από αυτήν τη δραματική εξέλιξη βρίσκεται η σκληρή πραγματικότητα μιας κατάστασης στην Ουάσιγκτον, που θυμίζει το Βυζάντιο στις χειρότερες ημέρες του. Στην αμερικανική πρωτεύουσα συγκρούονται τεράστια συμφέροντα, που πολλές φορές εκθέτουν τον ίδιο τον Λευκό Οίκο και βάζουν σε κίνδυνο την παγκόσμια ή και την περιφερειακή ειρήνη. Είναι γνωστό ότι το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών βρίσκεται σε πλήρη αντιπαράθεση με το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας.

Οι γαλονάδες και οι καραβανάδες του τελευταίου δεν συμφωνούν με το ενδεχόμενο αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους από κοινού με τη Ρωσία. Οι στρατιωτικοί των ΗΠΑ, αλλά και γενικά του δυτικού κόσμου, με ορισμένες μόνο εξαιρέσεις, δεν θέλουν καμία συνεργασία με τους Ρώσους συναδέλφους τους. Είναι εκπληκτική αυτή η στάση, με δεδομένη τη συνεργασία των δύο υπερδυνάμεων, καθώς και άλλων χωρών στο διάστημα.

Τι δεν θέλουν να ακούσουν ΗΠΑ και ΝΑΤΟ

Οι καραβανάδες στις ΗΠΑ και τις Βρυξέλλες, όπου βρίσκεται το κεντρικό στρατηγείο του ΝΑΤΟ, ούτε που να ακούσουν για το ενδεχόμενο συνεργασίας τους με τους στρατιωτικούς της ηγέτιδας χώρας του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας, παρόλο που αυτό δεν υπάρχει πλέον και οι περισσότερες χώρες που το αποτελούσαν έχουν προσχωρήσει στο ΝΑΤΟ. Εκτός από τη Ρωσία, που δεν θα έλεγε όχι στην ένταξή της ή έστω στο ενδεχόμενο στενής συνεργασίας με το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο.

Αλλά οι Αμερικανοί στρατιωτικοί και οι άλλοι δυτικοευρωπαίοι συνάδελφοί τους απορρίπτουν κατηγορηματικά, όπως διαπιστώσαμε μια ομάδα από δημοσιογράφους από την Ελλάδα, που επισκεφθήκαμε πριν από μερικά χρόνια τα στρατηγεία του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, το Όσλο και τη Νάπολη. Αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας είναι να συνεχίζεται ο στρατιωτικός ανταγωνισμός Ανατολής και Δύσης -άρα να αυξάνονται οι εξοπλισμοί προς όφελος των βιομηχανιών όπλων, ενώ θα μπορούσε τα χρήματα αυτά να ξοδεύονται σε άλλους τομείς, όπως στην ενέργεια, τα φάρμακα, τα τρόφιμα κ.λπ.- ενώ η ηγεσία του Κρεμλίνου αναζητά άλλες στρατιωτικές, στρατηγικές και γεωπολιτικές συνεργασίες, όπως με την Κίνα, το Ιράν ακόμα και με την Ινδία.

Σφοδρή επίθεση Μόσχας

Στην περίπτωση της Συρίας, το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ανακοίνωσε πως δεν θα σκοτώνονταν αναίτια τόσοι Σύροι στρατιώτες, αν το Αμερικανικό Πεντάγωνο δεν αρνιόταν πεισματικά να συνεργαστεί στρατιωτικά με τη Μόσχα, όπως άλλωστε προέβλεπε η συμφωνία των Υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών Τζον Κέρι και Σεργκέι Λαβρόφ, που αποσκοπούσε στο να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία, με διπλωματικά και όχι με στρατιωτικά μέσα. Αλλά αν αυτό θα συνέβαινε ποιος θα ήταν ο ρόλος των στρατιωτικών; Πώς θα δικαιολογούν τις υπέρογκες δαπάνες για τους μισθούς τους και την αγορά νέων οπλικών συστημάτων; Και οι βιομηχανίες όπλων; Και οι μεσάζοντες για την πώληση όπλων; Από πού θα κερδίζουν δισεκατομμύρια; Πώς οι επικεφαλής τους θα εξακολουθήσουν να ζουν στις πανάκριβες βίλες τους στη Φλώριδα ή σε παραδεισένια νησιά της Καραϊβικής;

Άλλα τεράστια λάθη

Το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας έχει κάνει και άλλα τεράστια λάθη. Μετά την εισβολή και την κατάληψη του Ιράκ, το 2003, ο τότε υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ διέταξε να διαλυθεί εκ βάθρων ο ιρακινός στρατός, παρά τις αντίθετες συμβουλές της CIA, που στις αναλύσεις της προειδοποιούσε για τις σοβαρές επιπτώσεις ενός τέτοιου ενδεχομένου. Η κατάργηση του ιρακινού στρατού συνέβαλε αποφασιστικά στη σύσταση και τη δραματική άνοδο του Ισλαμικού Κράτους. Ο Ράμσφελντ και ο τότε μέντοράς του, πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσένι, με συμφέροντα σε πολλές εταιρείες πετρελαίου που δραστηριοποιούνταν στο βόρειο κουρδικό Ιράκ, κυκλοφορούν ελεύθεροι, παρά τα τεράστια εγκλήματά τους.

Παίζονται μεγάλα παιγνίδια

Αυτοί που γνωρίζουν καλά τα όσα συμβαίνουν στην πρωτεύουσα της σύγχρονης Ρώμης, όπως είναι σήμερα η Ουάσιγκτον, θα παραδεχτούν πως στους διαδρόμους και τα υπόγειά της παίζονται τεράστια παιγνίδια εξουσίας και δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο εκάστοτε πρόεδρος των ΗΠΑ έχει τις δικές του ίσως απόψεις για διάφορα ζητήματα, αλλά πέφτει τις περισσότερες φορές θύμα κακής πληροφόρησης και αναμέτρησης των συμφερόντων που αλωνίζουν γύρω του. Αποτέλεσμα είναι, άλλα να λέει το Υπουργείο Εξωτερικών, άλλα το Υπουργείο Άμυνας, άλλα οι μυστικές υπηρεσίες, άλλα οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας και άλλα το Υπουργείο Οικονομικών.

Επίσης σημαντικό ρόλο παίζουν η Γερουσία και το Κογκρέσο, που επηρεάζονται από παντός είδους ομάδες συμφερόντων (λόμπι), με διάφορους τρόπους, εκβιασμούς, χρηματοδοτήσεις και δωροδοκίες. Τον τελικό λόγο φυσικά τον έχει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά πόσο σωστές μπορεί να είναι οι αποφάσεις του πάνω σε ζωτικής σημασίας θέματα; Όπως για παράδειγμα είναι σήμερα η κρίση στη Συρία;

Το τέλος της εκεχειρίας στη Συρία

Η κατάπαυση του πυρός σε αυτή την αραβική χώρα είχε συμφωνηθεί, πως αν κρατούσε για επτά ημέρες θα οδηγούσε σε στενή συνεργασία τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, για να εξουδετερωθούν το Ισλαμικό Κράτος και η οργάνωση Τζαμπάτ Φατέχ αλ Σαμ, που παλαιότερα ήταν γνωστή ως Μέτωπο αλ Νούσρα. Στην αρχή οι ΗΠΑ εξόπλιζαν τους τζιχαντιστές αυτής της οργάνωσης, μέχρις ότου αποδείχθηκε πως αυτοί ήταν αιμοδιψείς ισλαμιστές τρομοκράτες, που δεν είχαν καμία σχέση με τις αντικαθεστωτικές ομάδες που προσπαθούν να απαλλάξουν τη Συρία από το ανελεύθερο καθεστώς του Άσαντ.

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών και η κυβέρνηση της Συρίας κατάγγειλαν, πως οι αεροπορικές επιδρομές ήταν τρανή απόδειξη πως οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στην ουσία υποστηρίζουν το Ισλαμικό Κράτος. Η Μόσχα κάλεσε επίσης τις ΗΠΑ να προστατεύσουν με πράξεις και όχι με λόγια τη συμφωνία των Κέρι-Λαβρόφ για κατάπαυση του πυρός. Αλλά πώς να γίνει αυτό, όταν οι στρατοκράτορες του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας δεν θέλουν συνεργασία με τους Ρώσους συναδέλφους τους;

Χειροτερεύει η κατάσταση…

Ο Ρώσος στρατηγός Βλαντίμιρ Σαβτσένκο δήλωσε πως «η κατάσταση στη Συρία χειροτερεύει», καθώς αυξάνονται οι επιθέσεις των ανταρτών, ενώ μεγαλώνει ο αριθμός των νεκρών ανάμεσα στους αμάχους. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα έχει τονίσει αρκετές φορές δημόσια πως πρώτος του στόχος είναι η εξουδετέρωση του Ισλαμικού Κράτους, που είναι απειλή, όχι μόνο για τη χώρα του, αλλά για ολόκληρη τη Δύση - καθώς και για τη Ρωσία. Φαίνεται όμως πως δεν έχει απόλυτο έλεγχο πάνω στο Πεντάγωνο, πολύ περισσότερο τώρα, που λήγει η θητεία του. Ο Ρώσος στρατηγός Βίκτορ Ποζνίκιρ κατάγγειλε πως οι Αμερικανοί δεν κάνουν το παραμικρό για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, όπως αυτές προκύπτουν από το κείμενο που συμφωνήθηκε στη Γενεύη.

Όπως τονίζουν διπλωματικοί αναλυτές, η συμφωνία υποτίθεται ότι θα χρησίμευε και ως δοκιμασία για τη λήψη και την εφαρμογή μέτρων εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο πλευρές, αλλά σχεδόν μία βδομάδα μετά έχει αρχίσει το παιγνίδι των κατηγοριών.

Οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες

Από την αρχή οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες είχαν διαφωνήσει με το σχέδιο, που μεταξύ άλλων καλούσε τον διαχωρισμό τους από τις ακραίες οργανώσεις. Γι’ αυτό και ποτέ δεν δέχτηκαν επίσημα τη συμφωνία. Οι αντάρτες της Συρίας δεν εμπιστεύονται τη Ρωσία και τους συμμάχους της κυβερνητικούς. Η βοήθεια για την ανακούφιση χιλιάδων εγκλωβισμένων αμάχων ώς την αρχή της βδομάδας δεν έφτανε. Οι αναλυτές μιλούσαν για μετρημένες ημέρες της συμφωνίας Κέρι και Λαβρόφ. Οι συντονισμένες επιθέσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους δεν επρόκειτο να πραγματοποιηθούν.

Οι μανδαρίνοι στους διαδρόμους εξουσίας της Ουάσιγκτον προς το παρόν κερδίζουν το παιγνίδι. Κανείς πρόεδρος των ΗΠΑ στη μεταπολεμική περίοδο δεν κατάφερε να επιβληθεί και να σταματήσει αυτό τον επικίνδυνο πόλεμο συμφερόντων που κατατρώει τα σωθικά του αμερικανικού κράτους. Η εποχή είναι εξαιρετικά κρίσιμη, γιατί ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα φέτος ολοκληρώνει τη δεύτερη θητεία του. Οι άνθρωποι που διεκδικούν το δικαίωμα να τον διαδεχθούν είναι «πάρ' τον έναν και χτύπα τον άλλο».

Η Χίλαρι Κλίντον, εντελώς αναξιόπιστη και με πολλά να τη βαραίνουν από τότε που ήταν Υπουργός Εξωτερικών, και ο Ντόναλντ Τραμπ, που με τις δηλώσεις του προκαλεί και τρομάζει τους πάντες, σύμφωνα με την άποψη των παρατηρητών, δεν είναι οι πιο ιδανικές περιπτώσεις για την είσοδό τους στον Λευκό Οίκο. Αποτελούν μέρος ενός σάπιου συστήματος, που απειλεί όχι μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο.