Σε δύο μήνες στην Ινδία η επόμενη διάσκεψη κορυφής των BRICS
Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν με κάθε τρόπο να εμποδίσουν την περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων ανάμεσα στους δύο κολοσσούς της Ευρασίας

Η επόμενη διάσκεψη κορυφής της ομάδας BRICS, δηλαδή των Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νότιας Αφρικής, θα διεξαχθεί σε περίπου δύο μήνες στην Γκόα της Ινδίας και αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον, τόσο από τους Αμερικανούς όσο και από τους Ευρωπαίους. Αυτές οι πέντε χώρες μετέχουν και στον όμιλο των G20, δηλαδή των 20 πλουσιότερων και ισχυρότερων χωρών στον κόσμο.

Οι «πέντε» δημιούργησαν την BRICS, με στόχο να μην επεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις η μία της άλλης, να σέβονται την ισότητα και να ενεργούν για το αμοιβαίο συμφέρον τους. Είναι μια Ένωση πέντε μεγάλων εθνικών οικονομιών, με 3 δις πολίτες, που εκπροσωπούν το 42% του παγκόσμιου πληθυσμού.

20% του παγκόσμιου ΑΕΠ
Το συνολικό τους ΑΕΠ είναι 16.039 τρις δολάρια, δηλαδή το 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Μιλάμε για μια Ένωση πανίσχυρη, που διαδραματίζει τεράστιο ρόλο στα οικονομικά και πολιτικά δρώμενα του κόσμου. Οι ηγέτες των πέντε αυτών χωρών συναντώνται κάθε χρόνο και συζητούν τη διεθνή κατάσταση. Αυτήν τη φορά θα τους υποδεχθεί η Ινδία. Στην πανέμορφη Γκόα. Σε σύγκριση με τη διεθνή κατάσταση, που επικρατούσε πριν από δύο χρόνια, οι γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες φέτος έχουν μετακινηθεί με απίστευτα γρήγορο ρυθμό.

Μεγάλη κρίση
Οι περισσότερες χώρες μέλη της BRICS διέρχονται μεγάλη κρίση. Η ατέλειωτη πολιτική, οικονομική και συνταγματική κρίση της Βραζιλίας έφτασε στο αποκορύφωμά της αυτήν τη βδομάδα, με την καθαίρεση της δημοκρατικά εκλεγμένης προέδρου Ντίλμα Ρούσεφ και την αντικατάστασή της από έναν άνθρωπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας.

Σύμφωνα με την άποψη ορισμένων αναλυτών, η BRICS βρίσκεται σε χειμερία νάρκη. Αυτό που επιβιώνει, ακόμα, είναι το λεγόμενο RC: η στρατηγική συνεργασία ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα. Αλλά ακόμα και αυτή η συνεργασία δείχνει ότι έχει προβλήματα - με τη Ρωσία να δέχεται ένα σωρό κτυπήματα.

Το παλεύει η Μόσχα
Η Μόσχα εν τούτοις, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, δεν το βάζει κάτω. Ήδη δημιουργείται ένας άξονας, ο ΑΤΜ (Άγκυρα-Τεχεράνη-Μόσχα), ενώ παγκόσμιες δυνάμεις συνεχίζουν να στρέφονται προς την Ανατολή. Αυτό ξεπερνά τις προσδοκίες της Ρωσίας. Οι βιομήχανοι της Γερμανίας περιμένουν την κατάλληλη στιγμή, πριν από το τέλος της δεκαετίας, για να πάνε και αυτοί προς Ανατολάς, δημιουργώντας μια ΒΜΒ (Βερολίνο-Μόσχα-Πεκίνο) συμμαχία.

Η Γερμανία ήδη κυριαρχεί, για να μην πούμε καλύτερα ότι κυβερνά την Ευρώπη. Ο μόνος τρόπος για να ισχυροποιήσει το στάτους της ως της μεγαλύτερης εμπορικής δύναμης στον κόσμο είναι να κατευθυνθεί προς Ανατολάς. Η Γερμανία, μέλος του ΝΑΤΟ, με ένα ΑΕΠ που ξεπερνά το αντίστοιχο της Βρετανίας, του Καναδά, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, ακόμα δεν μπορεί να μοιραστεί πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια των «πέντε ματιών».

Νέοι δρόμοι Μεταξιού
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, πριν από χρόνια, προσπαθούσε να δημιουργήσει ένα δεσμό εμπορικής συνεργασίας από τη Λισαβόνα ώς το Βλαδιβοστόκ. Λέτε να έρχεται με καθυστέρηση; Μέσω της ΒΜΒ, μιας εμπορικής και οικονομικής ένωσης που, σε συνδυασμό με την παρουσία της Κίνας, θα δημιουργήσει νέο δρόμο εμπορικών και οικονομικών ανταλλαγών, που θα αντικαταστήσει τη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διεθνή τάξη που δημιούργησαν και ελέγχουν οι Αγγλοσάξονες.

Αυτός ο σχεδιασμός, με την κατεύθυνση προς Ανατολάς, υπογραμμίζει όλα όσα δημιουργούνται εδώ και πολύ καιρό - νέοι δρόμοι του Μεταξιού, ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), η Νέα Τράπεζα Ανάπτυξης BRICS (NDB), η Τράπεζα Ασιατικής Υποδομής και Επένδυσης (ΑΙΙΒ), η Οικονομική Ένωση της Ευρασίας (EEU) κ.ο.κ. Η δημιουργία του RC, ο συνεταιρισμός Ρωσίας-Κίνας, θα είναι ο βασικός πόλος έλξης και δημιουργίας.

Μέρος της ιστορίας
Ο ρωσικός ρόλος στην Ασία είναι μονάχα ένα μέρος της όλης ιστορίας. Το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών βιομηχανιών, των υποδομών και του πληθυσμού βρίσκονται στα δυτικά της χώρας, πλησιέστερα στην Ευρώπη. Η ΒΜΒ θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της Μόσχας, δηλαδή να δραστηριοποιείται ταυτόχρονα στην Ευρώπη και την Ασία. Να μπορεί έτσι η Ρωσία να εκμεταλλευτεί στο έπακρον τον ευρασιατικό χαρακτήρα της.

Αυτό όμως αποτελεί απόλυτο ανάθεμα για την Ουάσινγκτον. Αυτό λοιπόν που αναμένουν οι αναλυτές είναι το να δουν μια στρατηγική της Ουάσινγκτον που θα εμποδίσει με κάθε τρόπο την ανάπτυξη στενών σχέσεων ανάμεσα στη Ρωσία και τη Γερμανία. Παράλληλα, επιχειρώντας να δυσκολέψει την ασιατική προοπτική της Ρωσίας, καθώς σε αυτή την ήπειρο βρίσκονται όλοι οι μελλοντικοί πελάτες της Μόσχας - κυρίως στην ενέργεια.

Θα είναι μια δύσκολη διαδικασία, να πεισθεί η ρωσική κοινή γνώμη για την τεράστια σημασία που έχουν η Σιβηρία και η ρωσική Άπω Ανατολή. Η διαδικασία εν τούτοις έχει αρχίσει και τα αποτελέσματά της αναμένονται στη μέση της επόμενης δεκαετίας, με τη λειτουργία των νέων δρόμων του Μεταξιού.

Πιέζουν οι ΗΠΑ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες από τη μεριά τους αναμένεται να εντείνουν την προσπάθεια για να περιορίσουν τα αποτελέσματα της διάσκεψης κορυφής της 8ης Νοεμβρίου. Θα χρησιμοποιήσουν τα όσα έχουν συμβεί στην Ουκρανία, στην Ιαπωνία, τη Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας κ.λπ., ώστε να εμποδίσουν τη μεγαλύτερη ακόμα προσέγγιση του RC. To NATO εν τούτοις δεν φαίνεται ικανό να βοηθήσει, καθώς ο εμπορικός βραχίονας του ΤΡΡ (Trans Pacific Partnership = μία συνθήκη εμπορικών ανταλλαγών των ΗΠΑ με χώρες του Ειρηνικού, Αυστραλία, Μπρουνέι, Καναδάς, Χιλή, Ιαπωνία, Μαλαισία, Μεξικό, Νέα Ζηλανδία, Περού, Σιγκαπούρη, ΗΠΑ, Βιετνάμ, που όμως πολλοί στις ΗΠΑ δεν επιθυμούν), ίσως να καταρρεύσει πριν ακόμα τεθεί σε εφαρμογή.

Η Συνθήκη ΤΡΡ αποκλείεται να επικυρωθεί στην περίπτωση που εκλεγεί επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ. Και αν συμβεί αυτό, τερματίζεται η οικονομική ηγεμονία των ΗΠΑ στην Ασία. Η Χίλαρι Κλίντον το γνωρίζει και γι' αυτό ο προστάτης της, σημερινός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, θα προσπαθήσει άλλη μια φορά να ενεργοποιήσει την ΤΡΡ στη διάρκεια των συνεδριάσεων του Κογκρέσου από τις 9 Νοεμβρίου ώς τις 3 Ιανουαρίου. Η στρατηγική των ΗΠΑ στρέφεται επίσης εναντίον της Κίνας.

Η Ουάσινγκτον προσπαθεί να εξουδετερώσει το Πεκίνο μέσω της Αυστραλίας, της Ινδίας και της Ιαπωνίας. Αλλά η Ινδία δεν πρόκειται να πέσει στην παγίδα και να αρχίσει να δημιουργεί προβλήματα με την Κίνα, ενώ το Νέο Δελχί έχει άριστες σχέσεις και με τη Μόσχα. Οι αυτοκρατορικές βλέψεις της Ιαπωνίας θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις ΗΠΑ, αλλά η οικονομία της δεν λέει να ορθοποδήσει.

Παράλληλα, οι Ιάπωνες θα έχουν τώρα στραμμένη την προσοχή τους στη διοργάνωση των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων το 2020. Η Μόσχα από την πλευρά της έχει θέσει ως μακροπρόθεσμο στόχο να απομακρύνει την Ιαπωνία από το άρμα των Ην. Πολιτειών και να την φέρει στην ευρασιατική ολοκλήρωση.

Δύσκολα και στον στρατό
Στον στρατιωτικό τομέα, τα πράγματα είναι επίσης δύσκολα για τις ΗΠΑ. Η Ρωσία έχει εξαιρετικό οπλοστάσιο, που κάνει το ΝΑΤΟ να δείχνει ως παιδότοπος. Η Μόσχα έχει προχωρήσει πολύ στην οργάνωση της άμυνάς της για το ενδεχόμενο ενός Πολέμου των Άστρων, ενώ η Κίνα σύντομα θα διαθέτει υπερσύγχρονα υποβρύχια και αεροπλανοφόρα, που θα κάνουν τη ζωή δύσκολη στους Αμερικανούς.

Και μετά υπάρχουν οι περιφερειακές διενέξεις. Η Ρωσία έχει πλέον μόνιμη αεροπορική βάση στη Συρία, ενώ προγραμματίζει να εμβαθύνει τη στρατιωτική της συνεργασία με το Ιράν και, με τον καιρό, και με την Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ σήμερα, που όμως ψάχνει για νέες συνεργασίες.

Χώρα φόρου υποτελής
Ο «πατέρας της γεωπολιτικής στρατηγικής» και σύμβουλος του Ομπάμα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, που στο βιβλίο του «Παγκόσμια σκακιέρα» αποκαλεί την Ελλάδα χώρα φόρου υποτελή, πιστεύει πως η Ουάσινγκτον πρέπει να ακολουθήσει την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε». Το ερώτημα είναι από πού να αρχίσει, από την Κίνα ή τη Ρωσία.

Αναλυτές πιστεύουν πως η Χίλαρι Κλίντον, αν εκλεγεί πρόεδρος, θα ακολουθήσει διαφορετική πολιτική. Ολομέτωπη προσπάθεια για αμερικανική ηγεσία στην Ευρασία. Πρώτοι στόχοι θα είναι η Συρία και το Ιράν. Ένας άλλος πόλεμος θα μπορούσε να είναι αναπόφευκτος στην κορεατική χερσόνησο. Αλλά εναντίον της βόρειας Κορέας, που σήμερα είναι πυρηνική δύναμη; Πολύ παρακινδυνευμένο, πολύ περισσότερο μάλιστα, καθώς η RC μπορεί να εφαρμόσει με επιτυχία την πολιτική του καρότου με την οικογένεια Κιμ.

Σε γενικές γραμμές δεν έχουν αλλάξει και πολλά τα 24 τελευταία χρόνια, όταν τρεις μήνες μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ ο σχεδιασμός του αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας τόνιζε, πως «πρωταρχικός στόχος μας είναι να εμποδίσουμε την επανεμφάνιση ενός νέου αντιπάλου… Αυτό απαιτεί την εμπόδιση εχθρικής δύναμης από το να κυριαρχήσει σε μια περιοχή που έχει μεγάλα ενεργειακά αποθέματα και που μπορούν να μετατρέψουν αυτήν τη χώρα σε παγκόσμια υπερδύναμη.

Αυτές οι περιοχές, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν τη Δυτική Ευρώπη, την Ανατολική Ασία, εδάφη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και τη νοτιοδυτική Ασία». Είναι φανερό, λένε αναλυτές, πως η συμμαχία Ρωσίας-Κίνας βρίσκεται στο στόχαστρο της Ουάσινγκτον. Το ερώτημα είναι, στην περίπτωση που εκλεγεί η Χίλαρι Κλίντον, αν θα είναι αρκετά τρελή ώστε να τα βάλει μαζί τους και να προκαλέσει παγκόσμιο Ολοκαύτωμα.