ΣΤΙΣ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΥΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΔΕΚΑ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ

Ακόμα και αν καταφέρει να αναλάβει υποψήφιος της Δεξιάς, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας δεν αποκλείεται να πέσει στην τσιμπίδα του νόμου και να μείνει έξω από την εκλογική αναμέτρηση του ερχόμενου χρόνου

Κανείς δεν αμφιβάλλει για την ενεργητικότητά του, αλλά υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εμποδίων που θα πρέπει να ξεπεράσει, αν είναι να διεκδικήσει και πάλι την είσοδό του στο Μέγαρο των Ηλυσίων

Ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος στις Προεδρικές εκλογές της χώρας του τον ερχόμενο χρόνο, λέγοντας πως νιώθει πολύ δυνατός «για να ηγηθεί μιας εκστρατείας για την ανόρθωση της Γαλλίας, σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή στην ιστορία της χώρας μας». Αλλά για να μπορέσει να είναι υποψήφιος πρέπει πρώτα να κερδίσει το χρίσμα από το κεντροδεξιό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις προκριματικές εκλογές του Νοεμβρίου.
Κανείς δεν αμφιβάλλει για την ενεργητικότητά του, αλλά υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εμποδίων που θα πρέπει να ξεπεράσει, αν είναι να διεκδικήσει και πάλι την είσοδό του στο Μέγαρο των Ηλυσίων.

Η κληρονομιά της πρώτης θητείας

Ο Νικολά Σαρκοζί χρημάτισε πρόεδρος της Γαλλίας από το 2007 ώς το 2012 και η χώρα που άφησε όταν έφυγε από το Μέγαρο των Ηλυσίων δεν ήταν μια ευτυχισμένη χώρα. Κατά την προεκλογική του εκστρατεία υποσχόταν μια χώρα όπου οι άνθρωποι θα εργάζονταν περισσότερο και θα κέρδιζαν περισσότερα. Αυτό εξανεμίστηκε στη διάρκεια της θητείας του. Η ανεργία επέστρεψε σε ποσοστό 10%, το χρέος εκτοξεύτηκε στα ύψη και η σύγκρουση με τους αναποτελεσματικούς στον κρατικό μηχανισμό έμεινε μονάχα στα λόγια.

Ο κ. Σαρκοζί θα μπορούσε να ισχυριστεί, με κάποια δόση αλήθειας, πως τα σχέδιά του για ανάκαμψη της γαλλικής οικονομίας δεν στάθηκε δυνατό να πραγματοποιηθούν λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που προκάλεσαν το 2008 οι αμερικανικές τράπεζες και την οποία πληρώνουν ακόμα και σήμερα πολλές χώρες, περιλαμβανομένης της Ελλάδας αλλά και της Κύπρου. Πέρα από τα δικά τους λάθη. Αλλά και πάλι ο Σαρκοζί, που διατυμπάνιζε ότι ήταν ο άνθρωπος για όλες τις απαντήσεις, έμεινε με το στόμα κλειστό στις δύσκολες ώρες.

Οι αντίπαλοι στο κόμμα

Ο κ. Σαρκοζί μπορεί να ονειρεύεται να είναι ο υποψήφιος της κεντροδεξιάς τον επόμενο Απρίλιο, αλλά δυστυχώς γι' αυτόν υπάρχουν και αρκετοί άλλοι με την ίδια φιλοδοξία. Πράγματι, άλλοι δέκα πολιτικοί από τον ίδιο χώρο έχουν ανακοινώσει πως θα διεκδικήσουν το χρίσμα του κόμματος τον Νοέμβριο. Οι περισσότεροι δεν έχουν καμία τύχη για να το πετύχουν, παρ' όλα αυτά μετέχουν στην εκλογική διαδικασία κοιτάζοντας στο μέλλον. Μερικοί όμως είναι σοβαροί αντίπαλοι. Υπάρχει ο πρώην πρωθυπουργός στα χρόνια της προεδρίας του κ. Σαρκοζί, ο Φρανσουά Φιγιόν, ο οποίος τον ακολουθούσε σαν σκυλάκι και εκτελούσε με πίστη όλες του τις εντολές.

Αλλά υπάρχει και ο Αλέν Ζιπέ, ένας άλλος πρώην πρωθυπουργός. Αυτήν τη στιγμή ο κ. Ζιπέ είναι επικρατέστερος να κερδίσει στις προκριματικές του Νοεμβρίου - έτσι ο κ. Σαρκοζί έχει μπροστά του έναν πολύ δύσκολο και πιθανώς πικρό πολιτικό αγώνα για να πολεμήσει.

Ο παράγοντας της δικαιοσύνης

Οι εχθροί του κ. Σαρκοζί ελπίζουν πάντα πως αν οι πολιτικοί του αντίπαλοι δεν καταφέρουν να τον κάμψουν, η δικαιοσύνη ίσως να είναι τελικά αυτή που θα το πετύχει. Ο κατάλογος των «υποθέσεων» (affaires) στις οποίες είναι μπλεγμένος ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας είναι μεγάλος και περίπλοκος. Δύο από αυτές όμως δείχνουν πως είναι πολύ σοβαρές.

Στην πρώτη ο κ. Σαρκοζί κατηγορείται πως γνώριζε, αλλά δεν έκανε τίποτα, ότι οι δαπάνες για την προεκλογική εκστρατεία του 2012 είχαν υπερβεί κατά πολύ το όριο που προέβλεπε ο νόμος. Στη δεύτερη κατηγορείται πως ενώ ήταν ακόμα πρόεδρος της χώρας, είχε πιέσει ασφυκτικά έναν δικαστή για να του αποκαλύψει λεπτομέρειες για μια υπόθεση στην οποία ενεχόταν και ο ίδιος. Και για τις δύο υποθέσεις ο κ. Σαρκοζί έχει κληθεί να καταθέσει (mis en examen), με άλλα λόγια βρίσκεται στη διάθεση δικαστικής έρευνας που μπορεί να καταλήξει σε δίκη. Αν συμβεί αυτό, λένε πολιτικοί αναλυτές, οι ελπίδες του για τα Ηλύσια θα τερματιστούν. Για καλή τύχη του κ. Σαρκοζί, η γαλλική δικαιοσύνη προχωρά με πολύ αργά βήματα. Ο νόμος είναι ένας αδύναμος κρίκος στη Γαλλική Δημοκρατία.

Ο χαρακτήρας του

Ο κ. Σαρκοζί είχε πάντα πρόβλημα με τον χαρακτήρα του. Ο τρόπος της ζωής του, ο τρόπος που αντιμετώπιζε τους άλλους, ήταν πάντα ένα μεγάλο μείον. Ο Σαρκοζί υπήρξε ο εκλεκτός της δεξιάς των Γάλλων σνομπ, των λεγόμενων δήθεν. Από τα χρόνια που ήταν προστατευόμενος του άλλοτε προέδρου Ζακ Σιράκ, δεν είχε ιδιαίτερες συμπάθειες, έστω και αν περιοδικά με τεράστια επιρροή σε αυτό τον χώρο, όπως για παράδειγμα το «Φιγκαρό Μαγκαζίν», τον στήριζαν με προκλητικό, θα έλεγε κανείς, τρόπο.

Οι Γάλλοι γενικώς είναι ανεκτικοί στα καμώματα και τις ερωτοτροπίες των πολιτικών ηγετών τους. Ο έρωτας του Σαρκοζί με τη ζάμπλουτη μποέμισσα και σεξ μόντελ Κάρλα Μπρούνι δεν τους απασχόλησε και τόσο πολύ. Στο κάτω-κάτω της γραφής η Μπρούνι, που κάποτε υπήρξε ερωμένη του Μικ Τζάγκερ των Ρόλινγκ Στόουνς, αλλά και πολλών ακόμα του καλλιτεχνικού τζετ σετ, είναι γενικώς συμπαθής στους Γάλλους. Αυτή ήταν άλλωστε που άλλαξε τα πάντα μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο, όταν παντρεύτηκε τον Νικολά Σαρκοζί. ΄Εφερε διανοούμενους και κουλτουριάρηδες, προκαλώντας όμως αρκετά σχόλια για το πώς τα ανεχόταν όλα αυτά ο σκληροπυρηνικός πολιτικά σύζυγός της.

Αλλά οι δημόσιες εμφανίσεις της Μπρούνι, δίπλα στις συζύγους άλλων ηγετών, έκαναν αυτό που λέμε «μπαμ» και άφηναν γοητευμένους όλους τους ξένους. Η Μπρούνι, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας της Ιταλίας με βίλες και παλάτσα στις βόρειες ιταλικές επαρχίες και στη λίμνη του Κόμο, είχε μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που γνώριζε πολύ καλά πώς να φέρεται. Και η Κάρλα, ως σύζυγος του Σαρκοζί, πήρε τα εύσημα όλων. Το πρόβλημα είναι πως πολλοί ακόμα στη Γαλλία δεν συμπαθούν τον Σαρκοζί για τον χαρακτήρα του, έστω και αν η Κάρλα Μπρούνι είναι κυματοθραύστης για τη δυσαρέσκειά τους.

Αμάν, όχι πάλι τα ίδια

Αν τελικά ο Σαρκοζί βρεθεί αντιμέτωπος με τον Φρανσουά Ολάντ (κάτι που είναι εξαιρετικά πιθανό) στις προεδρικές εκλογές του 2017, το ζήτημα θα είναι ακριβώς το ίδιο με τις εκλογές του 2012. Με τη διαφορά ότι τώρα ο Σαρκοζί θα έχει να φωνάζει πως η Γαλλία, υπό τον σοσιαλιστή Ολάντ, πήρε την κατιούσα σε απίθανο βαθμό και πως αυτός είναι σε θέση να την επαναφέρει στον σωστό δρόμο. Ο Ολάντ προσπαθεί τώρα να κερδίσει πόντους, αλλά οι ψηφοφόροι φαίνεται πως του έχουν γυρίσει για τα καλά τις πλάτες τους.

Μια πιθανή αναμέτρηση ανάμεσα στους Σαρκοζί και Ολάντ θα μπορούσε να οδηγήσει πολλούς στη Γαλλία να φωνάξουν «Αμάν, όχι πάλι τα ίδια», με πρώτη και καλύτερη τη Μαρί Λε Πεν, που ηγείται του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αυξήσει δραματικά τα ποσοστά του. Η επιλογή του Σαρκοζί πάντως θα μπορούσε να είναι η εναλλακτική λύση στο ενδεχόμενο εκλογικής επιτυχίας της Λε Πεν, ξενοφοβικής γυναίκας, η οποία όμως ισχυρίζεται ότι δικαιώθηκε μετά τα όσα έχουν συμβεί στη Γαλλία, με τις τρομοκρατικές επιθέσεις, το μπουρκίνι στις παραλίες και το τεράστιο κύμα μεταναστών.

Γ.Σ.