ΣΤΗ ΝΑΤΖΑΦ, ΟΙ ΣΙΙΤΕΣ ΘΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Το μεγαλύτερο νεκροταφείο στον κόσμο, στην ιερή πόλη των σιιτών Νατζάφ (Najaf), αρχίζει να διπλασιάζεται από το κανονικό του μέγεθος, καθώς οι σιίτες μαχητές θάβουν εκεί τους νεκρούς τους από τον πόλεμο με τους τζιχανιστές του Ισλαμικού Κράτους

Ο αριθμός των καθημερινών ενταφιασμών ανέβηκε στους 150-200, από τότε που το Ισλαμικό Κράτος, υπερεξτρεμιστική οργάνωση των σουνιτών, κατέλαβε το ένα τρίτο της χώρας το 2014. Ο Jihad Abu Saybi, ιστορικός στο νεκροταφείο, λέει πως ο αριθμός των ενταφιασμών ήταν 80-120 την ημέρα τα παλιά τα χρόνια

Στο νότιο Ιράκ βρίσκονται δύο ιεροί τόποι για τους μουσουλμάνους -ιδιαίτερα για τους σιίτες. Η Νατζάφ ή Νατζέφ και η Καρμπάλα. Το μεγαλύτερο νεκροταφείο στον κόσμο, στην ιερή πόλη των σιιτών Νατζάφ (Najaf) αρχίζει να διπλασιάζεται από το κανονικό του μέγεθος, καθώς οι σιίτες μαχητές θαβουν εκεί τους νεκρούς τους από τον πόλεμο με τους τζιχανιστές του Ισλαμικού Κράτους. Το νεκροταφείο Wadi al-Salam, στα αραβικά «Κοιλάδα της Ειρήνης», έχει ιδιαίτερη θέση στις καρδιές των σιιτών μουσουλμάνων, καθώς περιβάλλει το μαυσωλείο του πρώτου ιμάμη τους AliBin Abi Talib, ξάδερφου και γαμπρού του Προφήτη Μωάμεθ.

Ο αριθμός των καθημερινών ενταφιασμών ανέβηκε στους 150-200, από τότε που το Ισλαμικό Κράτος, υπερεξτρεμιστική οργάνωση των σουνιτών, κατέλαβε το ένα τρίτο της χώρας το 2014. Ο Jihad Abu Saybi, ιστορικός στο νεκροταφείο, λέει πως ο αριθμός των ενταφιασμών ήταν 80-120 την ημέρα τα παλιά τα χρόνια.

Σουνίτες ή μισθοφόροι από χώρες της Δύσης και της Αφρικής

Σιίτες παραστρατιωτικοί και μαχητές συχνά επισκέπτονται το μνημείο του Ali, με τον χρυσό θώλο του, πριν αποσταλούν στο μέτωπο για να πολέμήσουν εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Οι περισσότεροι από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους είναι σουνίτες, ή μισθοφόροι από χώρες της Δύσης και της Αφρικής. Οι αξιωματικοί τους είναι πρώην Μπααθίστες, που υπηρετούσαν στον στρατό του Ιράκ στα χρόνια του Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά διώχθηκαν απεινώς από αυτούς που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση του Ιράκ, μετά το 2003, όταν οι Αμερικανοί κατέλαβαν τη χώρα, ανέτρεψαν τον Σαντάμ, τον έδωσαν στους θρησκευτικούς αντιπάλους του για να τον κρεμάσουν, και παρά τις αντιρρήσεις της CIA διέλυσαν τον στρατό της χώρας.

Το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας, γνωστό και ως Πεντάγωνο, βλακωδώς, όπως αποδείχθηκε, πίστευε πως θα μπορούσε να ιδρύσει άλλο στρατό χωρίς τη συμμετοψή των σουνιτών, άλλοτε οπαδών του Σαντάμ, που είναι η μειοψηφία στο Ιράκ. Εδωσαν στους «καινούργιους» υπερσύγχρονα όπλα, αλλά αυτοί, στην πρώτη αψιμαχία με τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, το έβαλαν στα πόδια και εγκατέλειψαν τεράστιες ποσότητες πολεμοφοδίων, που έπεσαν στα χέρια των τζιχαντιστών.

Με αυτά τα όπλα, καθώς και με όπλα που αγοράζουν από εμπόρους στη μαύρη αγορά, με χρήματα που βγάζουν από τα πετρέλαια που υπάρχουν στις περιοχές που έχουν κατακτήσει (π.χ. Μοσούλη), οι ισλαμιστές του λεγόμενου Χαλιφάτου πολεμούν εναντίον των αντιπάλων τους, στους οποίους περιλαμβάνονται ειδικές μονάδες από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία, που επιχειρούν εντελώς παράνομα μέσα στο έδαφος της Συρίας. Κανείς δεν τους έχει καλέσει, κανένα ψήφισμα του ΣΑ του ΟΗΕ δεν τους δίνει το δικαίωμα να βρίσκονται εκεί.

Οι σιίτες του Ιράκ ζητούν να θαφτούν στο Wadi al-Salam σε περίπτωση που σκοτωθούν, ως ανταμοιβή για τη θυσία τους. Και είναι χιλιάδες.

Δεν έχει άλλο χώρο…

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να μην υπάρχει πλέον αρκετός χώρος στο νεκροταφείο. 25 τετραγωικά μέτρα για έναν οικογενειακό τάφο κοστίζουν πέντε εκατομμύρια ιρακινά δινάρια (4.100 δολάρια), σχεδόν τα διπλάσια που κόστιζε ο ίδιος χώρος πριν κλιμακωθεί η βία, με το Ισλαμικό Κράτος να καταλαμβάνει το 2014 τεράστιες εκτάσεις στο βόρειο και το δυτικό Ιράκ. Εκατομμύρια τάφοι διαφορετικών μεγεθών βρίσκονται στα 10 τετραγωνικά χιλιόμετρα του νεκροταφείου, όπου θάβονται σιίτες όχι μόνο από το Ιράκ, αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο. Από πλευράς εθνικότητας, οι Ιρανοί γείτονες του Ιράκ είναι οι δεύτεροι σε αριθμό που θάβονται κοντά στο τέμενος του Ali.

Συγκλονιστικό το θέαμα

Είναι συγκλονιστικό το θέαμα για τον επισκέπτη της Νατζάφ, ιδιαίτερα αν αυτός είναι δυτικοευρωπαίος. Στον κύριο δρόμο προς το νεκροταφείο δεκάδες συγγενείς των νεκρών κουβαλούν τα φέρετρα, που είναι ανοικτά από πάνω, σχεδόν τρέχοντας, για να προλάβουν να βρούν κάποιο χώρο για να τους θάψουν. Η Νατζάφ γειτονεύει με την Καρμπάλα, άλλο ιερό τόπο των σιιτών, όπου στα χρόνια του Σαντάμ Χουσεΐν για να την επισκεφθείς, αν ήσουν χριστιανός, έπρεπε να έχεις άδεια από τον ίδιο τον πρόεδρο.

Αλλά ακόμα και αν έπαιρνες άδεια για να μπεις μέσα στο τέμενος με τον τάφο του Ali ήσουν υποχρεωμένος να φοράς ρουχισμό των μουσουλμάνων, να βγάζεις τα παπούτσια σου, να πλένεσαι στα άκρα σου και να προσεύχεται γονατιστός σαν μουσουλμάνος. Έτσι και τολμούσες να κάνεις τον σταυρό σου δεν είχες τη παραμικρή ελπίδα ότι θα βγεις ζωντανός από εκεί. Και να σκεφθεί κανείς ότι το Ιράκ ήταν η μοναδική αραβική χώρα όπου συνυπήρχαν ειρηνικά οι μουσουλμάνοι με τους χριστιανούς, αλλά ακόμα και με τους εβραίους. Αυτά όμως στα χρόνια του Σαντάμ, ο οποίος είχε διορίσει ως υπουργό Εξωτερικών τον συγχωρεμένο σήμερα Τάρεκ Αζίζ, έναν χριστιανό.

Η εξέγερση κατά του Σαντάμ

Μετά τον πόλεμο του 1991, οι σιίτες του Νότου, με τη βοήθεια του Ιράν, που πάντα ονειρευόταν να πατήσει πόδι στη Καρμπάλα και τη Νατζάφ, εξεγέρθησαν εναντίον του Σαντάμ, πιστεύοντας πως ήταν αρκετά αδύναμος για να τολμήσει να τους πειράξει. Αλλά αυτός έστειλε στην περιοχή τη Ρεπουμπλικάνικη Φρουρά, που δεν την είχε χρησιμοποιήσει στην κατάληψη του Κουβέιτ και έπειτα στην αντιμετώπιση των Αμερικανών και των Συμμάχων τους. Οι κοκκινοσκούφηδες της Φρουράς, με όπλα και άρματα μάχης που είχε σώσει ο Σαντάμ, επιτέθηκαν με μανία στους σιίτες του Νότου και τους τσάκισαν.

Η περιοχή βάφτηκε κόκκινη από το αίμα χιλιάδων εξεγερθέντων, που μάταια περίμεναν κάποια βοήθεια από τη Δύση. Αυτή ποτέ δεν έφτασε. Παράλληλα το Ιράν απέφυγε κάποια εμπλοκή, καθώς ακόμα προσπαθούσε να αναδιοργανώσει τον Στρατό του, που είχε υποστεί μεγάλες απώλειες στον δεκαετή πόλεμο (1980-89) με το Ιράκ. Σε αυτό τον πόλεμο το Ιράκ είχε υποστηριχθεί ενεργά από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία και τη Γαλλία, που είχαν προκαλέσει τεράστιες ζημιές στη στρατιωτική και τη βιομηχανική υποδομή του Ιράν.

Πώς άρχισε ο πόλεμος με το Ιράκ

Θα πρέπει να σημειωθεί, πως ο ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν Αγιατολάχ Χομεϊνί στη Καρμπάλα είχε καταφύγει αρχικά, όταν ήρθε σε σύγκρουση με τον εγκάθετο των Αμερικανών στη Τεχεράνη Σάχη Παχλεβί. Ο Σάχης, που τότε ήταν πανίσχυρος, και διατηρούσε τον μεγαλύτερο στρατό στην περιοχή, εξοπλισμένο με αμερικανικά όπλα, ενώ οι μυστικές υπηρεσίες του είχαν οργανωθεί από τη Μοσάντ του Ισραήλ, απαίτησε από τον Σαντάμ να διώξει τον Χομεϊνί από την Καρμπάλα.

Ο Σαντάμ, που ακόμα δεν είχε την απαιτούμενη δύναμη, υποχρέωσε τον Χομεϊνί να φύγει από τη Καρμπάλα και τη Νατζάφ και να βρει τελικά καταφύγιο στη Γαλλία. Όμως από τότε είχε αρχίσει να μισεί θανάσιμα τον Σαντάμ και να ορκίζεται πως αν κάποτε επέστρεφε στην πατρίδα του θα έκανε τα πάντα για να διώξει από την εξουσία τον Ιρακινό δικτάτορα.

Όταν γύρισε άρχισε να εκφωνεί πύρινους λόγους εναντίον της Βαγδάτης και των Μπααθιστών, ζητώντας παράλληλα από τη πλειοψηφία των σιιτών του Ιράκ να εξεγερθούν εναντίον του Σαντάμ. Αυτή ήταν και η πρόφαση που άρπαξε ο ηγέτης του Ιράκ και εισέβαλε στο Ιράν. Αποτέλεσμα του πολέμου ανάμεσα σε δύο γειτονικές μουσουλμανικές χώρες, πλούσιες σε πετρέλαιο, ήταν 1.000.000 νεκροί και η πλήρης καταστροφή των οικονομιών τους.

Γ.Σ.