Τι άφησε πίσω της η Ολυμπιάδα της Βραζιλίας, που δεν ήταν μία από τις χειρότερες όλων των εποχών
Το σκάνδαλο με τα ψέματα των Αμερικανών κολυμβητών επισκίασε τα αθλητικά επιτεύγματα στο Ρίο και πλέον ο θεσμός κινδυνεύει σοβαρά να υποβαθμιστεί μετά τα όσα έγιναν στη Βραζιλία και η μοναδική ελπίδα διάσωσής του είναι η Ολυμπιάδα του 2020 στο Τόκυο

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Ρίο ολοκληρώθηκαν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο άρχισαν. Μέσα στην μπόχα γεγονότων που δεν έχουν καμία σχέση με τον αθλητισμό. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες υποτίθεται πως είναι μια αθλητική διοργάνωση, στην οποία οι κορυφαίοι αθλητές του κόσμου διαγωνίζονται για τον «κότινο» της νίκης μέσα σε ατμόσφαιρα συναδέλφωσης και ειρήνης και σε εγκαταστάσεις που έχουν κατασκευαστεί, ώστε να είναι αντάξιες των δυνατοτήτων τους.

Στο Ρίο καμία συναδέλφωση δεν παρατηρήθηκε. Οι εγκαταστάσεις, ιδιαίτερα το Ολυμπιακό χωριό, τόπος διαμονής των κορυφαίων αθλητών, ήταν άθλιες ώς αχούρια, ακατάλληλες για διαβίωση ανθρώπων, ενώ τα σκάνδαλα με τη φαρμακοδιέγερση κυριάρχησαν από την αρχή ώς το τέλος.

Παράλληλα, μεγάλα σκάνδαλα συγκλόνισαν την «ιδιοκτήτρια» των Ολυμπιακών Αγώνων, που είναι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), ενώ η χώρα που φιλοξένησε το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στον πλανήτη βρίσκεται σε απίστευτη πολιτική και οικονομική κρίση.

Στο χαμηλότερο σκαλοπάτι…
Δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε ότι στο Ρίο της Βραζιλίας ο θεσμός των Ολυμπιακών Αγώνων έφτασε στο χαμηλότερο σκαλοπάτι, ενώ, όπως πιστεύουν, θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια τόσο από τη ΔΟΕ όσο και από την επόμενη πόλη που έχει επιλεγεί για να διοργανώσει τους Αγώνες, ώστε να διασωθεί το γόητρό τους, σε έναν κόσμο που σπαράσσεται από απίστευτη βία και τρομοκρατία, με αποκορύφωμα ένα προσφυγικό κύμα που καταστρέφει χώρες οι οποίες έχουν την ατυχία να βρίσκονται κοντά στα θέρετρα της δυστυχίας και των εμφύλιων πολέμων.

Δύσκολο το έργο της Ιαπωνίας
Το Τόκυο, η πρωτεύουσα της Ιαπωνίας, αναλαμβάνει το δύσκολο έργο της διάσωσης των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Το 2020 οι Ιάπωνες καλούνται να διοργανώσουν Αγώνες που θα επαναφέρουν τα ήθη και τα έθιμα ενός θεσμού που πέρασε από πολλά κύματα και αντιμετώπισε τις θύελλες δύο Παγκόσμιων Πολέμων, αλλά στο τέλος κατάφερε να σταθεί στα πόδια του. Η ανησυχία είναι μεγάλη γι' αυτούς που ασπάζονται τα ιδανικά του Ολυμπισμού.

Θα καταφέρει το Τόκυο να σώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες; Η ΔΟΕ ήδη επικρίνεται που επέλεξε το Τόκυο για την επόμενη διοργάνωση, καθώς υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες αν η Ιαπωνία οικολογικά είναι ασφαλής προορισμός, μετά την τραγωδία στο εργοστάσιο της Φουκουσίμα, όπου σημειώθηκε διαρροή πυρηνικής ενέργειας, χειρότερης ακόμα και από αυτήν στο Τσερνομπίλ της Ουκρανίας.

Πόσο αξιόπιστοι μπορεί να είναι οι Ιάπωνες, που ενώ υποστήριζαν ότι τα πυρηνικά εργοστάσιά τους είναι απόλυτα ασφαλή, εν τούτοις προκάλεσαν ραδιενεργό μόλυνση σε όλο τον κόσμο; Ακόμα και τώρα, πυρηνικά απόβλητα χύνονται στον Ειρηνικό Ωκεανό, μολύνοντάς τον και δημιουργώντας ζωικό κόσμο τεράτων.

Θα υπάρχουν δυσκολίες κι εκεί
Η Ιαπωνία μόλις τώρα άρχισε να συνέρχεται από βαθύτατη οικονομική ύφεση, οπότε υπάρχουν ερωτηματικά για το αν μπορεί η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου να αντέξει σε ένα τεράστιο οικονομικό βάρος, όπως είναι η διοργάνωση μιας Ολυμπιάδας.

Από την άλλη όμως, μπορεί να ελπίζει κανείς στο πείσμα και στην αξιοπρέπεια ενός λαού που λύγισε από δύο ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αλλά με μοναδική καρτερία κατάφερε να σταθεί στα πόδια του και στη δεκαετία του 1960 να προσφέρει υπέροχους, λιτούς και με πίστη στην παράδοση θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες -πάλι στο Τόκυο-, που σήμαναν και το άνοιγμα της γιαπωνέζικης κοινωνίας στον υπόλοιπο κόσμο. Ακολούθησε το οικονομικό θαύμα της Ιαπωνίας.

Όσοι ασχολούνται με τον Ολυμπισμό πιστεύουν ότι το Τόκυο είναι η τελευταία ευκαιρία για τη διάσωση της χαμένης τιμής των Ολυμπιακών Αγώνων.

Εξευτελίστηκε το Ρίο
Αυτή η τιμή εξευτελίστηκε στο Ρίο. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες υποτίθεται ότι διοργανώνονται σε πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά σταθερή χώρα. Η Βραζιλία δεν ανταποκρίνεται σε αυτά τα κριτήρια. Μια χώρα με πολίτες που διακατέχονται από σοβινιστική υπεροψία, όπως απέδειξε η συμπεριφορά των «φιλάθλων» της στα διάφορα στάδια την ώρα που αγωνίζονταν αθλητές της, σπαράσσεται από απίστευτη πολιτική αστάθεια, από ένα πολιτικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τη νόμιμα εκλεγμένη πρόεδρο Ρούσεφ, που επί των ημερών της η Βραζιλία διεκδίκησε και ανέλαβε τη διοργάνωση των Αγώνων.

Η οικονομική κατάσταση στη Βραζιλία είναι άθλια και αυτό φάνηκε λίγο πριν ξεκινήσουν οι Αγώνες, με τις συνεχείς διαδηλώσεις εκατομμυρίων φτωχών και καταφρονεμένων ανθρώπων. Οι παραγκουπόλεις, που οι διοργανωτές των Αγώνων είχαν υποσχεθεί ότι θα εξαφανίζονταν από σύγχρονες κατοικίες, παραμένουν στη θέση τους και είναι τόποι διακίνησης ναρκωτικών, περίθαλψης εγκληματιών και τρομοκρατών, όπου ακόμα και η αστυνομία ή ο στρατός διστάζουν να μπουν. Η εγκληματικότητα στη Βραζιλία έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, ενώ η πορνεία και η εμπορία της λευκής σαρκός οργιάζουν.

Τα συμφέροντα πολλά
Η μόλυνση της ατμόσφαιρας και μεγάλων εκτάσεων γης μέσα και γύρω από το Ρίο έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Τώρα που τα φώτα της εφήμερης γκλαμουριάς των Αγώνων θα πέσουν, θα βγει και πάλι στην επιφάνεια όλη η αλήθεια για το Ρίο, που πολλοί φώναζαν ότι δεν έπρεπε να διοργανώσει τους θερινούς Αγώνες.

Αλλά ποιος στη ΔΟΕ θα μπορούσε να ακούσει; Τα συμφέροντα, κυρίως οικονομικά, ήταν τεράστια. Οι εργολάβοι που διασυνδέονται με το Ολυμπιακό Κίνημα έπρεπε να πληρωθούν. Τα τηλεοπτικά δίκτυα σε ολόκληρο τον κόσμο είχαν ξοδέψει τεράστια χρηματικά ποσά για την απόκτηση των δικαιωμάτων μετάδοσης των Αγώνων και προσδοκούσαν μεγάλα οικονομικά κέρδη από τις διαφημίσεις.

Ο ύποπτος ρόλος του ORS και οι συλλήψεις
Ο νέος οργανισμός ORS που δημιούργησε η ΔΟΕ για να ελέγχει την εικόνα των Αγώνων και να βάζει περισσότερα χρήματα στα ταμεία της, ώστε να δικαιολογείται η καλοπέραση των μελών της στους Αγώνες, χειμερινούς και θερινούς, καθώς και στις διάφορες Συνόδους της σε πολυτελή θέρετρα ανά τον κόσμο, δεν δικαίωσε την ίδρυσή του, καθώς, παρά τη χρήση προηγμένης τεχνολογίας, δεν κατάφερε να αποδώσει τον πραγματικό χαρακτήρα μιας διοργάνωσης όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Το σκάνδαλο με τα εισιτήρια που διοχέτευσε στη μαύρη αγορά κορυφαίο στέλεχος του Ολυμπιακού Κινήματος (πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Ιρλανδίας, πρόεδρος των Ευρωπαϊκών Ολυμπιακών Επιτροπών) ήταν μια ακόμα απόδειξη για τη διαφθορά που μαστίζει το Ολυμπιακό Κίνημα. Πιστεύεται πως ο Πατ Χίκεϊ θα έβγαζε από την πώληση στη μαύρη αγορά (κάτι που στη Βρετανία δεν είναι παράνομο) των Ολυμπιακών εισιτηρίων περίπου 3.1 εκατομμύρια δολάρια.

Θα τα έβαζε όλα στην τσέπη του; Ασφαλώς όχι. Κάποιοι από τη ΔΟΕ του έδωσαν αυτά τα εισιτήρια και τώρα οι διωκτικές Αρχές της Βραζιλίας, που τον έχουν συλλάβει, θα προσπαθήσουν να τον ανακρίνουν, ώστε να βγει στη φόρα όλη η αλήθεια. Οι συνθήκες εισβολής των αστυνομικών στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του ήταν πράγματι εξευτελιστικές, με τη γυναίκα του να ισχυρίζεται ψευδώς πως είχε ήδη αναχωρήσει για την Ιρλανδία, ενώ ο ίδιος κρυβόταν σαν αρουραίος σε διπλανό δωμάτιο κρατημένο στο όνομα του γιου του. Τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν σε αστυνομικό τμήμα ενώ ήταν ξεμαλλιασμένος και φορούσε μονάχα ένα μπουρνούζι.

Στα κρατητήρια και αθλητές
Σε αστυνομικό τμήμα μεταφέρθηκαν και τρεις Αμερικανοί κολυμβητές -Ολυμπιονίκες παρακαλώ- που ψευδώς ισχυρίστηκαν ότι τους είχαν ληστέψει ενώ βρίσκονταν μέσα σε ταξί και επέστρεφαν από πάρτι που είχαν οργανώσει Γάλλοι συνάδελφοί τους. Η ξεφτίλα της σύλληψής τους την ώρα που έμπαιναν σε αεροπλάνο για να επιστρέψουν στις ΗΠΑ, καθώς και η προσαγωγή τους σε αστυνομικό τμήμα, κυριάρχησαν στη παγκόσμια ειδησεογραφία, υποβιβάζοντας αθλητικά κατορθώματα μέσα στους αγωνιστικούς χώρους (π.χ. η νίκη του Μπολτ στα 200 μ.).

Ένας τέταρτος Αμερικανός ολυμπιονίκης κολυμβητής, ο Ράιαν Λόχτι, είχε προλάβει να την κοπανήσει με προηγούμενη πτήση. Ο Λόχτι στις ΗΠΑ έχει δική του εκπομπή στην τηλεόραση. Η Ολυμπιακή Επιτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών υποχρεώθηκε να ρίξει τα μούτρα της και να ζητήσει συγγνώμη από τους Βραζιλιάνους για τη συμπεριφορά των Αμερικανών κολυμβητών.

Η συγγνώμη των διοργανωτών
Συγγνώμη ζήτησαν και οι Βραζιλιάνοι διοργανωτές των Αγώνων, για την κτηνώδη συμπεριφορά των συμπατριωτών τους «φιλάθλων» μέσα στα στάδια. Αποδοκίμαζαν με άγριο και πρωτοφανή τρόπο όλους τους αντιπάλους των Βραζιλιάνων αθλητών. Το πιο τραγικό παράδειγμα, ένας Γάλλος αθλητής του άλματος επί κοντώ, χρυσός Ολυμπιονίκης στο Λονδίνο το 2012.

Την ώρα που ετοιμαζόταν να πηδήσει αποδοκιμάστηκε τόσο πολύ, που δεν άντεξε και κατέρρευσε. Τον «κέρδισε» ένας Βραζιλιάνος. Οι διοργανωτές υποχρεώθηκαν να ζητήσουν συγγνώμη, αλλά το κακό είχε γίνει. Εξάλλου από τότε που βρέθηκε η λέξη «συγγνώμη» χάθηκε η ντροπή. Παρόμοια περιστατικά σημειώθηκαν σε όλα τα αθλήματα στα οποία συμμετείχαν Βραζιλιάνοι αθλητές.

Άγρια αποδοκιμάστηκαν και οι Ρώσοι αθλητές, που τόλμησαν να εμφανιστούν στους αγωνιστικούς χώρους. Η συνομωσία εναντίον της Ρωσίας οδήγησε στον αποκλεισμό δεκάδων αθλητών του στίβου αυτής της χώρας με την κατηγορία της συστηματικής φαρμακοδιέγερσης με την υποστήριξη των επίσημων Αρχών. Και όμως στον Αμερικανό σπρίντερ Γκάτλιν επιτράπηκε να αγωνιστεί, παρόλο που στο παρελθόν είχε τιμωρηθεί με ισόβιο αποκλεισμό, γιατί είχε βρεθεί ντοπαρισμένος.

Κανείς άλλος Αμερικανός αθλητής του στίβου δεν τιμωρήθηκε. Η ψυχολογική βία που ασκήθηκε στους Ρώσους αθλητές στην Ολυμπιάδα του Ρίου ήταν πρωτοφανής. Οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί «θριάμβευσαν» λοιπόν στην κατάκτηση των μεταλλίων, αφού οι σημαντικότεροι αντίπαλοί τους είτε δεν αγωνίστηκαν, είτε αγωνίστηκαν με τσακισμένο το ηθικό τους. Θριάμβεψε λοιπόν ο αγγλοσαξονικός άνθρωπος, όπως είχε θριαμβεύσει, ή προσπαθούσε να τον κάνει να θριαμβεύσει, η ναζιστική Γερμανία στα χρόνια του Χίτλερ.

Μελανό σημείο και στις διαιτησίες αγώνων
Οι Αγώνες στο Ρίο στιγματίστηκαν επίσης από απαράδεκτες διαιτησίες, από λάθη κριτών, που εξόργισαν πολλές φορές αθλητές και επικεφαλής των ομάδων. Η κακογουστιά στις τελετές έναρξης και λήξης ήρθε σε πλήρη αντίθεση με τις αντίστοιχες τελετές στις Ολυμπιάδες της Βαρκελώνης (1992), της Αθήνας (2004) και του Πεκίνου (2008). Οι Αγώνες στο Ρίο δικαίωσαν μονάχα τη φήμη της πόλης ως «πρωτεύουσας του καρναβαλιού». Πραγματικά ήταν το μόνο στο οποίο οι Βραζιλιάνοι πήραν άριστα. Ένα καρναβάλι ήταν οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες.

Πήγε περίπατο κι η εκεχειρία
Όσο για την Ολυμπιακή εκεχειρία, που τόσο πολύ προσπάθησε η Ελλάδα να πετύχει για όσο διαρκεί μια Ολυμπιάδα, αυτή πήγε περίπατο. Το ειρωνικό είναι πως στην ουσία την κατάργησε η ίδια η ΔΟΕ, εγκρίνοντας τη συμμετοχή στην Ολυμπιάδα του Ρίο ομάδας προσφύγων από χώρες όπου μαίνονται πόλεμοι. Καλές είναι οι συμβολικές πράξεις, αλλά αυτό που μετρά είναι η ουσία.

Αν πραγματικά η ΔΟΕ ενδιαφερόταν για την ειρήνη, έπρεπε να είχε κάνει έκκληση σε όλους τους εμπόλεμους να σταματήσουν τις μάχες για δύο βδομάδες, όπως γινόταν στην αρχαιότητα. Αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Προς τι λοιπόν η παρουσία αυτών των δύστυχων αθλητών, που δεν είχαν καμία ελπίδα όχι μόνο για να διακριθούν, αλλά και να εισακουστεί το δράμα των λαών τους;

Ένας λαός που αντιστέκεται….
Το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε η Κατερίνα Στεφανίδη στο άλμα επί κοντώ των γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ήταν άλλο ένα τρανό παράδειγμα για τον λαό που εκπροσωπεί. Ο Ελληνισμός, της μητέρας πατρίδας και της μαρτυρικής Κύπρου, απέδειξε πως ό,τι και αν του κάνουν (εκμεταλλευόμενοι όμως από τα δικά του τα λάθη) οι δόλιοι ξένοι «εταίροι», στρατηγικοί και μη, γνωρίζει πώς να αντιστέκεται.

Δεν έχει σημασία που οι αθλητές της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν κατάφεραν να αποσπάσουν διακρίσεις στο Ρίο. Οι αδερφοί τους από την Ελλάδα αποζημίωσαν τον Ελληνισμό. Κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες προετοιμασίας, προπονούμενοι σχεδόν εγκαταλελειμμένοι από τους πάντες, όρθωσαν το ανάστημά τους και είπαν άλλο ένα «Όχι» στο προμελετημένο σχέδιο αφανισμού της φυλής μας.

Και θα το λένε συνέχεια όποτε οι περιστάσεις το απαιτούν. Φτάνει να είναι ενωμένοι στον κοινό αγώνα της επιβίωσης ενός λαού, που την ώρα που παρήγαγε απαράμιλλο πολιτισμό, οι άλλοι ζούσαν στις σπηλιές.
Γιάννης Συνοδινός