ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΠΩΣ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΚΛΙΝΤΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ
Σύμφωνα με το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο Fox News, το 61% των Αμερικανών πιστεύουν πως η πρώην Πρώτη Κυρία και Υπουργός Εξωτερικών της χώρας είναι ανέντιμη (dishonest), ενώ το 62% θεωρούν πως δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανείς τον δισεκατομμυριούχο κροίσο, γιατί δεν είναι αληθινός
Έγκυροι αναλυτές «βλέπουν» μαζικό πανικό στους κόλπους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, όπου κορυφαία στελέχη εύχονται να τα παρατήσει ο κ. Τραμπ όσο είναι καιρός και να τους αφήσει να μαζέψουν τα ερείπια και να δουν πώς θα ανορθώσουν πάλι το Κόμμα
Η Χίλαρι Κλίντον διατηρεί ένα προβάδισμα 7 ποσοστιαίων μονάδων, όπως δείχνει η σφυγμομέτρηση του CBS, εννέα σύμφωνα με το CNN και το NBC, ενώ άλλες δημοσκοπήσεις φτάνουν να της δίνουν ένα προβάδισμα ακόμη και 15 ποσοστιαίων μονάδων
Με ποσοστό λίγο μεγαλύτερο από το 60%, οι Αμερικανοί ψηφοφόροι πιστεύουν ότι οι υποψήφιοι του Δημοκρατικού και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Χίλαρι Κλίντον και Ντόναλντ Τραμπ αντίστοιχα, δεν είναι ειλικρινείς, βάσει νέας σφυγμομέτρησης της κοινής γνώμης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο Fox News, το 61% των Αμερικανών πιστεύουν πως η πρώην Πρώτη Κυρία και Υπουργός Εξωτερικών της χώρας είναι ανέντιμη (dishonest), ενώ το 62% θεωρούν πως δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανείς τον δισεκατομμυριούχο κροίσο, γιατί δεν είναι αληθινός (not truthful).
Σύμφωνα με την ίδια σφυγμομέτρηση, η κυρία Κλίντον προηγείται του κυρίου Τραμπ κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες, 49%-39%, διαφορά σημαντική, αν σκεφθεί κανείς πως δεν απομένουν παρά μονάχα τέσσερεις μήνες μέχρι τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου. Δημοσκόπηση άλλου μεγάλου αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου, του CBS, τη Δευτέρα που πέρασε, έδειξε ότι η κυρία Κλίντον προηγείτο με 46%, έναντι 39% του κυρίου Τραμπ.
Πριν από μία βδομάδα, η ίδια δημοσκόπηση τούς έδειχνε ισοδύναμους με ποσοστό 42%. Όπως επισημαίνουν αναλυτές στις ΗΠΑ, τα πιο πάνω ποσοστά θέτουν υπό αμφισβήτηση το πόσο αξιόπιστοι είναι οι δύο υποψήφιοι, οπότε τίθεται υπό αμφισβήτηση και το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα. Γιατί, πώς είναι δυνατόν να εκλεγεί κάποιος, τον οποίο η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δεν εμπιστεύεται; Εξού και ο τίτλος του σημειώματος αυτού, περί κατάρρευσης της Αμερικανικής Δημοκρατίας.
Έφτασε η αρχή του τέλους;
Εν τω μεταξύ, πληθαίνουν τα άρθρα και οι εκτιμήσεις σε όλο το φάσμα του αμερικανικού Τύπου για την κατάσταση του Ντόναλντ Τραμπ. Μερικοί έχουν φτάσει στο σημείο να αναρωτιούνται, μήπως έφτασε η αρχή του τέλους για τον πολυεκατομμυριούχο της Νέας Υόρκης, κι αν θα πρέπει να παραδεχτεί την ήττα του, πριν από το αναπόφευκτο «νοκ-άουτ» του ερχόμενου Νοεμβρίου. Έγκυροι αναλυτές «βλέπουν» μαζικό πανικό στους κόλπους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, όπου κορυφαία στελέχη εύχονται να τα παρατήσει ο κ. Τραμπ όσο είναι καιρός και να τους αφήσει να μαζέψουν τα ερείπια και να δουν πώς θα ανορθώσουν πάλι το Κόμμα.
Σταθερά πρώτη η Χίλαρι
Η Χίλαρι Κλίντον διατηρεί ένα προβάδισμα 7 ποσοστιαίων μονάδων, όπως δείχνει η σφυγμομέτρηση του CBS, εννέα σύμφωνα με το CNN και το NBC, ενώ άλλες δημοσκοπήσεις φτάνουν να της δίνουν ένα προβάδισμα ακόμη και 15 ποσοστιαίων μονάδων. Προηγείται σταθερά σε σημαντικές πολιτείες, όπως είναι η Πενσυλβάνια, το Μίσιγκαν, το Νιου Χάμπσαϊρ και η Φλόριδα, παρά τα όσα αντίθετα ισχυρίζεται ο Τραμπ.
Προηγείται ακόμη και στην Τζόρτζια, πολιτεία όπου ο ρεπουμπλικάνος υποψήφιος -στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές- Μιτ Ρόμνεϊ είχε κερδίσει τον Μπαράκ Ομπάμα με διαφορά 8 ποσοστιαίων μονάδων. Πολλοί θα έλεγαν πως η διαφορά οφείλεται στο γεγονός ότι είναι ακόμη πρόσφατο το Εθνικό Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος, όπου η κυρία Κλίντον πήρε το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές.
Όμως, αναλυτές σημειώνουν τις μεγάλες γκάφες του κ. Τραμπ, όπως για παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε απέναντι σε μια μητέρα που το μωρό της έκλαιγε κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του, την προτροπή του προς τη Μόσχα να χακάρει την αλληλογραφία της κυρίας Κλίντον, τον τσακωμό του με τους μουσουλμάνους γονείς Αμερικανού στρατιώτη που σκοτώθηκε στο Ιράκ και την αρχική άρνησή του να στηρίξει την επανεκλογή του Προέδρου της Βουλής Πολ Ράιαν, σημαντικότερου σήμερα ρεπουμπλικάνου στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ.
Αυτά ήταν μερικά μονάχα από τα ατοπήματά του που απασχόλησαν τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων. Γιατί υπήρξαν κι άλλα, όπως ότι οι ΗΠΑ πρέπει να χτυπήσουν πρώτες σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου, ότι η Ρωσία ποτέ δεν πρόκειται να εισβάλει στην Ουκρανία, ότι οι γυναίκες που παρενοχλούνται σεξουαλικά στις δουλειές τους -αντί να το καταγγέλλουν- καλά θα κάνουν να αλλάξουν εργασία, ενώ τα έβαλε και με μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα, όπως το Fox News και τους δημοσιογράφους του.
Ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τις δύσκολες στιγμές
Και όμως ο Τραμπ είχε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί δύσκολες στιγμές της κυρίας Κλίντον, όπως όταν αποκαλύφθηκε ότι η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος την υποστήριζε, προσπαθώντας να υπονομεύσει υπογείως τον αντίπαλό της στις προκριματικές εκλογές, τον γερουσιαστή του Βερμόντ Μπέρνι Σάντερς, ή όταν το FBI άρχισε να ερευνά τις δραστηριότητες της υποψήφιας του Δημοκρατικού Κόμματος, σχετικά με τη χρήση του προσωπικού ηλεκτρονικού υπολογιστή της. Κάποια στιγμή, στην αρχή του Ιουλίου, οι σφυγμομετρήσεις τον έδειχναν να προηγείται της πρώην Πρώτης Κυρίας των ΗΠΑ. Μοιραία τότε οι βαρόνοι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος τον στήριξαν.
Εικόνα διάλυση στους Ρεπουμπλικάνους
Το Εθνικό Συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος ήταν η μεγάλη ευκαιρία, αλλά το Κόμμα του παρουσίασε εικόνα διάλυσης και έδωσε την εντύπωση ότι είναι αναπόφευκτη η νίκη των Δημοκρατικών για μια ακόμα τετραετία, κάτι το πρωτοφανές στα πολιτικά χρονικά των ΗΠΑ. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν αρκετοί από τους κορυφαίους ρεπουμπλικάνους να αρχίσουν να αμφισβητούν δημόσια τον κ. Τραμπ, να μην του δίνουν χρήματα για τον εκλογικό αγώνα εναντίον της κυρίας Κλίντον και να λένε μάλιστα πως θα προτιμήσουν να στηρίξουν αυτήν αντί του κ. Τραμπ. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Πολλοί, μάλιστα, έφτασαν στο σημείο να σκέφτονται πως μήπως θα ήταν καλύτερα να υποστηριχθεί κάποιος άλλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, αλλά αυτό το ενδεχόμενο έμεινε μονάχα στις προσδοκίες. «Αν ο κ. Τραμπ καταφέρει να ελέγξει τον εαυτό του, αποφύγει τις ακρότητες και εκμεταλλευτεί αναπόφευκτα σφάλματα της αντιπάλου του, δεν αποκλείεται να δει τα ποσοστά του να αυξάνονται και πάλι. Τα ΜΜΕ άλλο που δεν θέλουν από το να δουν έναν καταδικασμένο υποψήφιο να ανακάμπτει», αναφέρει στην ανάλυσή του το Reuters.
Οι πρόσωπο με πρόσωπο αναμετρήσεις (debates) προς το τέλος του Σεπτεμβρίου, ίσως να είναι η τελευταία πιθανή ευκαιρία του κ. Τραμπ για ν' ανακάμψει. Η κυρία Κλίντον δήλωσε έτοιμη για τις τηλεοπτικές μονομαχίες, η οποίες θα είναι τρεις, διάρκειας 90 λεπτών η καθεμία. Ο κ. Τραμπ ακόμη δεν έχει ανακοινώσει αν θα δεχτεί να αναμετρηθεί με αυτήν που αποκαλεί «προσωποποίηση του διαβόλου».
Όμως οι σύμβουλοί του σίγουρα θα του θυμίζουν αυτά που είχαν συμβεί στις προεδρικές εκλογές του 1988. Ο ελληνικής καταγωγής υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Μάικλ Δουκάκης προηγείτο σταθερά, αλλά ο αντίπαλός του στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Τζορτζ Μπους τον έφτασε το φθινόπωρο και τον συνέτριψε τον Νοέμβριο. Οι σύμβουλοι του κ. Μπους είχαν χρησιμοποιήσει τη μέθοδο της μαύρης διαφήμισης και στην κυριολεξία ξεφτίλισαν τον Δουκάκη, που κατέρρευσε.
Οι διαφορές Τραμπ - πατέρα Μπους
Αλλά εδώ υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Ο πατέρας Μπους ήταν ο πιο προικισμένος Πρόεδρος στη μεταπολεμική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Προερχόμενος από το Τέξας, είχε με το μέρος του τους πανίσχυρους πετρελαιάδες. Αλλά, υπήρξε και ήρωας του Β΄ Π.Π., πολέμησε στον Ειρηνικό, χρημάτισε γερουσιαστής, βουλευτής, κυβερνήτης, μόνιμος εκπρόσωπος των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, διευθυντής της CIA, ενώ το οικογενειακό του ήθος δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί από κανέναν. Ήταν υπόδειγμα συζύγου και πατέρα. Ο Τραμπ δεν είναι τίποτε απ' όλα αυτά.
Στην αντίπερα όχθη, η κυρία Κλίντον προβάλει ως η έμπειρη υποψήφια, που άντεξε μεγάλους κραδασμούς στην οικογενειακή και την πολιτική ζωή της. Τα σεξουαλικά σκάνδαλα του άντρα της θα είχαν τσακίσει οποιανδήποτε άλλην. Αυτή, όμως, όχι μόνο στάθηκε όρθια, αλλά βάστηξε ενωμένη την οικογένειά της και προστάτεψε με τον καλύτερο τρόπο την κόρη τους Τσέλσι. Στη συνέχεια εκλέχθηκε γερουσιαστής από τη Νέα Υόρκη, ενώ χρημάτισε Υπουργός των Εξωτερικών και έμαθε όλα τα «κόλπα» της διεθνούς διπλωματίας.
Βαρύνεται για τον θάνατο του Πρέσβη των ΗΠΑ στη Βεγγάζη της Λιβύης, αλλά πολλά λέγονται για τους παραστρατιωτικούς ένοπλους που χρησιμοποίησαν οι εταιρείες πετρελαίου στην προσπάθειά τους να ελέγξουν αυτήν την αραβική χώρα της βόρειας Αφρικής, με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στη «Μαύρη Ήπειρο». Ο Τραμπ την κατηγορεί ότι είναι υπεύθυνη για το διεθνές χάος στον κόσμο, αλλά αποφεύγει να αναφέρει πως οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν αυτοί που άρχισαν το μεγάλο κακό στη Μέση Ανατολή.
Απλώς ο Δημοκρατικός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δεν μπόρεσε να κάνει περισσότερα για να σώσει την κατάσταση, τη στιγμή που ο Ασκός του Αιόλου είχε ανοίξει από τον προκάτοχό του Τζορτζ Μπους τον νεώτερο. Και κανείς δεν ξεχνά ότι επί Ομπάμα και Χίλαρι Κλίντον εντοπίσθηκε και εκτελέστηκε μέσα στο σπίτι του στο Πακιστάν, ο υπ' αριθμόν 1 καταζητούμενος από τους Αμερικανούς άνθρωπος στον κόσμο, ιδρυτής της αλ Κάιντα, αρχιτρομοκράτης Οσάμα Μπιν Λάντεν.
Από τότε, η αλ Κάιντα, παρά τη συνεχιζόμενη δράση της, έπαψε να είναι υπολογίσιμη δύναμη, αφήνοντας πεδίο δράσης στο Ισλαμικό Κράτος. Όλα αυτά τα ξέρει και ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ, όπως τα ξέρουν και οι Κλίντον και Μπαράκ Ομπάμα, οι οποίοι -εκτός μεγάλου απροόπτου- τον ερχόμενο Νοέμβριο θα βρίσκονται στο Καπιτώλιο για την ορκωμοσία της πρώτης γυναίκας προέδρου στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.




