Οι επιχειρήσεις του Συνασπισμού κατά του ISIS έχουν κι αρνητικό αντίκτυπο
Η αμερικανική πολεμική αεροπορία χτυπάει ανελέητα στόχους των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, στη μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση της Δύσης σε αυτήν τη χώρα από το 2011

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εξαπέλυσαν ανελέητο βομβαρδισμό γύρω από τη Σύρτη της Λιβύης, στο πλαίσιο νέας κλιμάκωσης του πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία. Όπως λέει η Ουάσιγκτον, πρόκειται για τη μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση της Δύσης στο λιβυκό έδαφος από το 2011. Αμερικανοί αξιωματούχοι ενημερώνουν τη διεθνή κοινότητα ότι η χώρα τους σχεδιάζει να αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο στη Λιβύη, στο πλαίσιο της προσπάθειας να καταπολεμήσει το Ισλαμικό Κράτος.

Η «αντιπαράθεση» με τη Βρετανία
Οι Αμερικανοί είχαν αφήσει για ένα διάστημα την πρωτοβουλία των κινήσεων στους Βρετανούς και στους Γάλλους, πριν από πέντε χρόνια, αλλά η προσπάθειά τους κατέληξε σε φιάσκο και η Λιβύη κατέστη εντελώς ακυβέρνητη - ένας τόπος-παράδεισος για τους τρομοκράτες όλου του κόσμου και κυρίως για τους φανατικούς ισλαμιστές.

Αυτός ήταν ένας βασικός λόγος που ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε χαλάσει τις σχέσεις του με τον πρώην Πρωθυπουργό της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον. Οι Βρετανοί και οι Γάλλοι παραβίασαν κατάφωρα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που ρητά απαγόρευε τη χρήση επίγειων στρατιωτικών δυνάμεων στη Λιβύη.

Παρά τις διαμαρτυρίες της Ρωσίας και της Κίνας, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι συνέχισαν τις επίγειες επιχειρήσεις τους, με αποτέλεσμα το Πεκίνο και η Μόσχα να προβάλουν στη συνέχεια βέτο σε οποιοδήποτε άλλο ψήφισμα του ΣΑ του ΟΗΕ αναφερόταν στην εμπλοκή της Δύσης σε πολεμικές ή ακόμα και σε ειρηνευτικές επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της Συρίας, που ενδιέφερε άμεσα τις ΗΠΑ.

Η απαρχή
Όπως και να έχει το πράγμα, όλα δείχνουν πως πρόκειται για το ξεκίνημα της μεγαλύτερης Δυτικής στρατιωτικής επιχείρησης στο λιβυκό έδαφος από το 2011, όταν ανατράπηκε το καθεστώς του Καντάφι -συνελήφθη και εκτελέστηκε σαν σκυλί ο άλλοτε ηγέτης αυτής της χώρας- και σκοτώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι - η Λιβύη κατέρρευσε ως κράτος. Ακολούθησαν πέντε χρόνια απόλυτου χάους και εμφύλιου πολέμου, καθώς τουλάχιστον τέσσερεις «κυβερνήσεις» πολεμούν για τον απόλυτο έλεγχο της χώρας.

Ανακοινώνοντας τις επιθέσεις, Αμερικανοί αξιωματούχοι και η λιβυκή Κυβέρνηση Εθνικής Συνεννόησης (GNA) επεσήμαναν πως οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής προσκλήθηκαν για να βοηθήσουν την κυβέρνηση στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Ο Πρωθυπουργός Σαράζ και τα μέλη της «κυβέρνησής» του επιβλήθηκαν στη χώρα στην αρχή του χρόνου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους Συμμάχους τους.

Ο Σαράζ μεταφέρθηκε στην Τρίπολη, από την εξορία του στην Τυνησία, σε ένα σαουδαραβικό πολεμικό πλοίο και παρέμενε για μήνες σε μια ναυτική βάση στο λιμάνι της πρωτεύουσας, γιατί κρίθηκε πως θα ήταν πολύ επικίνδυνο γι' αυτόν να ταξιδέψει στο εσωτερικό μιας «εχθρικής» χώρας.

Ακόμα και σήμερα, έπειτα από την παρέμβαση και τις πιέσεις των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση του Σαράζ δεν αναγνωρίζεται σε μεγάλα τμήματα της χώρας, περιλαμβανομένων -σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες- μεγάλων περιοχών της Τρίπολης. Οι Ανατολικές περιοχές της χώρας ελέγχονται από δυνάμεις πιστές στον στρατηγό Χαλιφά Χαφτάρ, ο οποίος δεν αναγνωρίζει την GNA και κάνει τον δικό του πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Αποδυναμώνονται οι τζιχαντιστές;
Οι επιθέσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, που καταλαμβάνει τις πιο σημαντικές περιοχές της χώρας, οι οποίες παράγουν και εξάγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο, διενεργούνται σε μια εποχή που ο έλεγχος του Ισλαμικού Κράτους δείχνει ότι αποδυναμώνεται αντί να ενισχύεται.

Έχει ενδιαφέρον να σημειώσει κανείς δημοσίευμα της εφημερίδας «New York Times», που αναφέρεται σε συμφωνία ανάμεσα στην GNA και τους φρουρούς των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, να ανοίξουν τρία λιμάνια στα ανατολικά της χώρας, που δεν διοχέτευαν πετρέλαιο σε πλοία τους 18 τελευταίους μήνες. Η αμερικανική εφημερίδα επισημαίνει ότι η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Λιβύης θα αυξήσει την παραγωγή του μαύρου χρυσού κατά 150.000 βαρέλια την ημέρα.

Στόχος η ηγεμονία
Όπως επισημαίνουν παρατηρητές, η νέα στρατιωτική περιπέτεια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής γίνεται στο πλαίσιο της προσπάθειας να εξασφαλίσουν την ηγεμονία σε μια από τις πιο σημαντικές χώρες παραγωγής πετρελαίου στον κόσμο. Η Λιβύη έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα αργού πετρελαίου στην Αφρική και τα πέμπτα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου.

Η γεωγραφική θέση της -κοντά στην Ευρώπη- την καθιστά ιδιαίτερα σημαντική στρατηγικά για τη Δύση. Οι δυνάμεις που θα ανακαταλάβουν τη Σύρτη και τον Κόλπο της Σύρτης στα Νότια -όπου υπάρχουν το 80% των αποδεδειγμένων αποθεμάτων- θα ελέγχουν την οικονομία της Λιβύης.

Οι συζητήσεις
Η κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Δύσης στη Λιβύη ήταν θέμα συζήτησης για πολλούς μήνες τώρα. Συμφωνήθηκε κατ’ αρχήν στη πρόσφατη διάσκεψη του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία. Εκτός από την εξασφάλιση του ελέγχου του πετρελαίου από τη Δύση, έχει μεγάλη σημασία να εδραιωθεί μια φιλικά διακείμενη προς τη Δύση κυβέρνηση, που θα είναι αποτελεσματική στο θέμα της αντιμετώπισης του τεράστιου προσφυγικού κύματος από την Αφρική προς την Ευρώπη.

Η Λιβύη είναι εξαιρετικά σημαντική για την ΕΕ πάνω σε αυτό το ζήτημα γιατί ένα μεγάλο μέρος των Αφρικανών προσφύγων ξεκινά από εκεί, διασχίζει τη Μεσόγειο και καταλήγει στις ευρωπαϊκές ακτές. Όπως, επίσης, πιστεύουν πολλοί, οι αμερικανικές επιθέσεις στη Λιβύη είναι και μια απάντηση στη στρατιωτική δραστηριότητα της Ρωσίας στη Συρία.

Όμως το κακό είναι ότι αυτοί που θα υποφέρουν περισσότερο άλλη μια φορά θα είναι οι κάτοικοι της Λιβύης, οι οποίοι εδώ και μια πενταετία υποφέρουν τα πάνδεινα και υφίστανται απίστευτες ταπεινώσεις και ταλαιπωρία λόγω της δυτικής βουλιμίας για το κέρδος που προσδοκά από την εκμετάλλευση του πετρελαίου.