Όσα έγιναν με τους Ρώσους αθλητές επισκιάζουν το μεγάλο γεγονός του καλοκαιριού
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τους αθλητές εν όψει της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Όλα είναι πολιτική και τίποτε περισσότερο. Το χάλι της Ολυμπιάδας του Ρίο, η οποία δεν έπρεπε να ξεκινήσει

Παρά την εντυπωσιακή, όπως αναμένεται, τελετή έναρξης των φετινών θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, αυτή η διοργάνωση, που ξεκινά αύριο, θα μείνει στην ιστορία ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) και ο Γερμανός Πρόεδρός της Τόμας Μπαχ απέτυχαν παταγωδώς να διαφυλάξουν το κύρος του Ολυμπισμού και οι συνέπειες δεν θα αργήσουν να φανούν, λένε άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τα Ολυμπιακά ζητήματα. Το σκάνδαλο φαρμακοδιέγερσης των Ρώσων αθλητών είναι αυτό που θα κηλιδώσει την Ολυμπιάδα της Βραζιλίας και θα βάλει τις βάσεις για ριζοσπαστικές αλλαγές μέσα στο Ολυμπιακό Κίνημα.

Οι… κινήσεις της ΔΟΕ
Η απόφαση της ΔΟΕ, πρώτα να αναθέσει στις Διεθνείς Αθλητικές Ομοσπονδίες την ευθύνη για το ποιοι αθλητές, κυρίως από τη Ρωσία, θα έχουν το δικαίωμα να μετάσχουν στους Αγώνες, έπεσε σαν βόμβα. Η WADA, Παγκόσμιος Οργανισμός για την Καταπολέμηση του Ντόπινγκ, είχε καλέσει τη ΔΟΕ να αποκλείσει ολόκληρη τη ρωσική αποστολή από τους Αγώνες του Ρίο, υποστηρίζοντας πως το σκάνδαλο είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, καθώς ενεχόταν το ίδιο το ρωσικό κράτος με τις μυστικές υπηρεσίες του.

Οι αποκαλύψεις ενός εξωμότη αξιωματούχου του ρωσικού αθλητισμού, για το μέγεθος των διαστάσεων της φαρμακοδιέγερσης μέσα στους κόλπους του, προκάλεσε πάταγο, είναι αλήθεια. Πολλοί, που υποπτεύονταν ότι η Ρωσία μετέτρεπε εν γνώσει των Αρχών τους αθλητές σε πειραματόζωα, απλώς δικαιώθηκαν.

Στόχος της Ρωσίας και των άλλων χωρών του άλλοτε ανατολικού μπλοκ, της Ανατολικής Γερμανίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Ουκρανίας, του Τατζικιστάν, του Ουζμπεκιστάν κ.ο.κ., ήταν να διαφημίζουν το πολιτικό τους σύστημα, ως το ανώτερο στον κόσμο, μέσω των διακρίσεων στον αθλητισμό. Αδιαφορώντας πλήρως για την υγεία των αθλητών οι Ανατολικοί, στο όνομα μιας στείρας προπαγάνδας, που ήδη ήγειρε πολλές υποψίες, είχαν μετατρέψει τους αθλητές τους σε ανθρωπόμορφα τέρατα.

Η πρακτική των Ανατολικών που ζήλεψαν οι Δυτικοί
Την πρακτική των Ανατολικών πολύ γρήγορα τη μιμήθηκαν και οι Δυτικοί, με δεκάδες τα παραδείγματα των ντοπαρισμένων αθλητών, όπως για παράδειγμα αυτό του Καναδού σπρίντερ Τζόνσον, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, το 1988. Είχε νικήσει τον μεγάλο Κάρλ Λιούις, αλλά οι Αμερικανοί φρόντισαν να αποκαλυφθεί η απάτη του και ο Λιούις τελικά να πάρει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα, έστω και με καθυστέρηση.

Η πρακτική της φαρμακοδιέγερσης μετατράπηκε σε «πόλεμο» ανάμεσα στις φαρμακοβιομηχανίες της Ανατολής και της Δύσης, που κερδίζουν τεράστια ποσά από την παρασκευή «συμπληρωμάτων» διατροφής, τα οποία δίνονται σε εκατομμύρια αθλητές σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι τόσο μεγάλος ο πόλεμος αυτός, που επηρεάζει τους πάντες στον αθλητισμό, περιλαμβανομένης και της ΔΟΕ.

Οι επικρίσεις κι οι αποκλεισμοί
Η απόφαση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, με πολλή δόση πολιτικών σκοπιμοτήτων, να μην απαγορεύσει σε ολόκληρη τη ρωσική αποστολή να μετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, επικρίθηκε από την WADA και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακολούθησαν οι Δυτικές χώρες, που είχαν συμφέρον να μην μετάσχουν οι Ρώσοι αθλητές στους Αγώνες.

Πολλές Διεθνείς Αθλητικές Ομοσπονδίες είχαν όμως διαφορετική άποψη, τονίζοντας πως δεν είναι δίκαιο να αποκλεισθούν από το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στον κόσμο αθλητές που ήταν καθαροί. Έτσι «κόπηκαν» περίπου 115 Ρώσοι αθλητές και αθλήτριες, από τον αρχικό κατάλογο που είχε δηλώσει η Ρωσία για τους Αγώνες του Ρίο, αλλά επιτράπηκε σε άλλους 250 να πάνε στη Βραζιλία.

Οι πιέσεις προς τη ΔΟΕ αυξήθηκαν. Και οι «αθάνατοι» άλλαξαν τροπάριο και ξαφνικά, μια βδομάδα πριν από την επίσημη τελετή έναρξης, ανακοίνωσαν πως μια τριμελής επιτροπή, στην οποία περιλαμβάνεται και ο γιος του άλλοτε προέδρου της ΔΟΕ, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, θα εξετάσει μία-μία τις περιπτώσεις των Ρώσων αθλητών και θα αποφανθεί αν έχουν δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες. Πλήρης αδιαφορία για τον αθλητή ως άνθρωπο.

Ένας απίστευτος ψυχολογικός πόλεμος ξεπερνά κάθε ανθρώπινο όριο και μετατρέπεται σε βασανιστήριο ναζιστικού τύπου. Μια βδομάδα πριν από τους Αγώνες και ενώ οι Ρώσοι αθλητές βρίσκονται ήδη στη Βραζιλία, μετά από νόμιμες διαδικασίες, που η ίδια η ΔΟΕ θέσπισε, τους ανακοινώνεται πως «όχι, δεν τελειώσατε ακόμα, σας περιμένει η Ιερά Εξέταση».

Με ποιο κουράγιο θα αγωνιστούν αυτοί οι αθλητές σε μια διοργάνωση, όπου απαιτούνται γερά νεύρα και μεγάλη αυτοσυγκέντρωση και καρτερία; Ξέρει κανείς από τους κυρίους στη ΔΟΕ, που περνάνε ημέρες πολυτελών διακοπών σε πεντάστερα και επτάστερα ξενοδοχεία του Ρίο, τι έχουν τραβήξει οι Ρώσοι αλλά και οι υπόλοιποι αθλητές όλων των άλλων χωρών, μέχρις ότου πάρουν το δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες;

Σε ποιες θυσίες υποβλήθηκαν για να πιάσουν το όριο πρόκρισης; Όπως φαίνεται, δεν καταλαβαίνουν τίποτε τα μέλη της ΔΟΕ, παρόλο που πρέπει να τονίσει κανείς ότι ο Γερμανός πρόεδρός της είναι πρώην αθλητής της ξιφασκίας και έχει μετάσχει σε Ολυμπιάδα.

Οι υπόλοιποι είναι αναμάρτητοι;
Πώς όμως ο κ. Μπαχ, εκεί που είχε πάρει μια μάλλον σολομώντεια απόφαση, και αρκετά δίκαιη θα έλεγε κανείς, άλλαξε την τελευταία στιγμή γνώμη και ανακοίνωσε τα νέα μέτρα, μονάχα για τους Ρώσους αθλητές; Δηλαδή μονάχα στη Ρωσία υπάρχει το φαινόμενο της φαρμακοδιέγερσης; Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική ή την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, δεν συμβαίνει τίποτε;

Θα ήταν πολύ αφελής κάποιος αν το πίστευε αυτό. Και ενώ οι κανονισμοί λένε ότι αν ένας αθλητής είχε πιαστεί ντοπαρισμένος στο παρελθόν, και είναι καθαρός τώρα, μπορεί να μετάσχει στους Αγώνες, η ΔΟΕ αποφάσισε να αποκλείσει όλους αυτούς που για τον ένα ή τον άλλο λόγο είχαν κάνει κάποτε χρήση απαγορευμένων ουσιών - αρκετές φορές για λόγους υγείας, όπως για παράδειγμα το άσθμα. Ακατανόητα πράγματα και πέρα για πέρα αντιαθλητικά.

Αντιρωσική διεθνής πολιτική
Οι Ρώσοι τώρα λένε πως όλη η υπόθεση εντάσσεται στο πλαίσιο μιας αντιρωσικής διεθνούς πολιτικής. Ο αθλητισμός είναι μέρος της προσπάθειας της Δύσης να πλήξει τη Ρωσία. Οι Δυτικοί, που με ικανοποίηση είχαν δει την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά και με μεγάλη καχυποψία βλέπουν την ανερχόμενη Ρωσία στο παγκόσμιο στερέωμα, έχουν επίσης χρησιμοποιήσει κάθε μέθοδο για να πλήξουν τον ηγέτη του Κρεμλίνου Βαντίμιρ Πούτιν.

Τον κατηγορούν για τα γεγονότα στην Τσετσενία, την Οσετία, την Ανατολική Ουκρανία και την Κριμαία, ενώ φαίνεται ότι λησμονούν πως τα πρώτα τρομοκρατικά κτυπήματα μουσουλμάνων τζιχαντιστών σε ρωσικό έδαφος εκδηλώθηκαν και όχι σε δυτικό. Όλοι κλαίνε για το Παρίσι, τη Νίκαια, τις Βρυξέλλες και τη Βαυαρία, και ξεχνούν τα όσα έγιναν στον υπόγειο σιδηρόδρομο της Μόσχας και σε σχολείο έξω από τη ρωσική πρωτεύουσα.

Τώρα ήρθε η ώρα να χτυπηθεί και ο ρωσικός αθλητισμός. Λύσσαξαν οι Δυτικοί για την τεράστια επιτυχία που είχαν οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σότσι. Και έγραφαν ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς για τη διοργάνωση αυτών των Αγώνων, ότι ο Πούτιν είχε δώσει την κατασκευή των αθλητικών έργων και των άλλων Ολυμπιακών εγκαταστάσεων σε φίλους του και πως ο ίδιος είχε αποκομίσει τεράστια οικονομικά κέρδη.

Μπορεί να είναι και έτσι. Όμως τα ίδια δεν έγιναν και δεν γίνονται και στη Δύση; Οι «δικοί» μας εργολάβοι δεν είναι αυτοί που αναλαμβάνουν τα έργα; Μήπως στην Βαρκελώνη (1992), την Αθήνα (2004) και το Λονδίνο (2012) δεν είχαν γίνει τα ίδια; Παντού συμβαίνουν αυτά. Οι Ρώσοι και ο Πούτιν μάς ενόχλησαν τώρα; Πολλοί θα ισχυριστούν πως «ναι, αλλά ξέρετε στη Ρωσία είναι αναμεμιγμένο στο σκάνδαλο της φαρμακοδιέγερσης και το επίσημο κράτος...».

Αλήθεια; Μπορεί ποτέ κανείς να φανταστεί ότι ο αρμόδιος υπουργός αθλητισμού της οποιασδήποτε χώρας, που αθλητής της πιαστεί ντοπαρισμένος, δεν γνωρίζει τι γίνεται στα «αποδυτήρια»; Το ντόπινγκ είναι πλέον διαδεδομένο σε όλα τα στρώματα των κοινωνιών. Όλοι γνωρίζουν, απλώς δεν μιλούν. Και οι βασικοί ένοχοι δεν είναι οι αθλητές. Αυτοί δηλαδή που υφίστανται τις κυρώσεις αν αποκαλυφθούν.

Οι κύριοι υπεύθυνοι είναι οι γονείς, που ενώ γνωρίζουν το κακό που γίνεται στο παιδί τους, σιωπούν, καλυμμένοι πίσω από τη μισαλλοδοξία τους να δουν το παιδί τους να ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ή και να απολαμβάνει τα ευεργετήματα που προσφέρει η Πολιτεία σε αυτούς που διακρίνονται σε μεγάλους Αγώνες.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, Ολυμπιονίκης θεωρείται ένας αθλητής που έχει τερματίσει μέσα στην πρώτη οκτάδα ενός αθλήματος - ατομικού ή ακόμα και ομαδικού. Αν τερματίσεις όγδοος, δηλαδή τελευταίος σε κάποιο αγώνισμα της κολύμβησης, είσαι Ολυμπιονίκης και έχεις δικαίωμα να μπεις χωρίς εξετάσεις σε οποιαδήποτε Ανωτάτη Σχολή επιθυμείς.

Δεν έπρεπε να γίνουν στη Βραζιλία
Τώρα όσον αφορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, αυτοί δεν έπρεπε να γίνουν ποτέ εκεί. Η χώρα σπαράσσεται από εμφύλιο διχασμό, έχει γίνει πολιτικό πραξικόπημα που οδήγησε στην καθαίρεση της νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένης προέδρου Ντίλμα Ρούσεφ, μεγάλες περιοχές όπου θα διεξαχθούν ολυμπιακά αθλήματα είναι μολυσμένες και επικίνδυνες για την υγεία των αθλητών και των θεατών, η φτώχια στις παραγγουπόλεις δεν έχει προηγούμενο, η ασφάλεια σε αυτές τις φαβέλες είναι αμφισβητούμενη, η τρομοκρατία απειλεί τους Αγώνες, η Βραζιλία είναι στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης, οι πολιτικές διαδηλώσεις διαδέχονται η μία την άλλη, οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις έχουν το κακό τους το χάλι, τα διαμερίσματα των αθλητών στο Ολυμπιακό χωριό είναι άθλια, με τρομακτικές ελλείψεις, ενώ γενικά η κατάσταση δεν έχει να κάνει με τίποτα που να δείχνει ότι στο Ρίο άρχισαν οι αγώνες της συμφιλίωσης όλων των νεολαιών του κόσμου.

Αν αυτά όλα είχαν συμβεί στην Αθήνα, το 2004, οι ξένοι θα απαιτούσαν να μη γίνουν οι Αγώνες στην πρωτεύουσα της Ελλάδας. Και μονάχα μετά το τέλος τους, βγήκε το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN και ζήτησε συγγνώμη από την Αθήνα που είχε διοργανώσει τους καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ιστορία.

Τι να το κάνεις όμως; Η Ελλάδα εντελώς άδικα είχε δυσφημιστεί σε απίστευτο επίπεδο. Κανείς δεν τη συγχώρεσε, πώς αυτή η μικρή χώρα, αυτή η χρεοκοπημένη χώρα, είχε καταφέρει να οργανώσει μέσα σε 15 ημέρες 28 παγκόσμια πρωταθλήματα (όσος ήταν και ο αριθμός των Ολυμπιακών αθλημάτων - γιατί περί αυτού πρόκειται) με τεράστια επιτυχία…