ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΘΑ ΔΕΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ, ΠΟΛΕΜΟΥΣ, ΠΕΙΝΑ, ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

Ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ θα βρεθεί αντιμέτωπος με δεκάδες διενέξεις σε όλο τον πλανήτη. Και ο νέος Γενικός Γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου θα έχει μπροστά του τον μεγαλύτερο διχασμό στην ιστορία του αραβικού έθνους. Ο κόσμος λες και έχει βαλθεί να αυτοκαταστραφεί

Οι Αμερικανοί δεν πρόκειται να επιτρέψουν να τους ξεφύγει η παγκόσμια ηγεμονία για πολλά ακόμα χρόνια. Αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μπλεγμένες σε πολλά πολεμικά μέτωπα και αυτό αποτελεί μεγάλη αιμορραγία για την οικονομία τους

Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, δύο νέοι Γενικοί Γραμματείς θα αναλάβουν καθήκοντα σε δύο μεγάλους διεθνείς Οργανισμούς. Στον ΟΗΕ και τον Αραβικό Σύνδεσμο. Θα βρεθούν όμως μπροστά σε απίστευτες προκλήσεις. Λες και οι λαοί σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν βαλθεί να καταστρέψουν τον πλανήτη μας, σε μια εποχή απίστευτων τεχνολογικών επιτευγμάτων.

Όπου και αν γυρίσει κανείς το κεφάλι του θα δει καταστροφές, διενέξεις, πολέμους, πείνα, διεκδικήσεις εδαφών, αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, χιλιάδες νεκρούς στα πεδία τοπικών πολέμων, κύματα από μετανάστες που ζητούν καλύτερη τύχη, αφού στις πατρίδες τους δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς να φοβούνται για την ίδια τους τη ζωή.

Παράλληλα, το οικοδόμημα της Δημοκρατίας, που έδειξε να προωθείται με ικανοποιητικούς ρυθμούς μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δείχνει να κλονίζεται συθέμελα. Απολυταρχικά καθεστώτα αρχίζουν και κερδίζουν έδαφος σε πολλά σημεία του πλανήτη, με διώξεις αντιφρονούντων πολιτών, πολιτικών, στρατιωτικών, δημοσιογράφων κοκ. Είναι άραγε αυτός ο κόσμος που δημιουργήσαμε, αυτός στον οποίο ονειρευόμαστε να ζήσουμε;

Η Ευρώπη

Στην Ευρώπη ακόμα δεν έχουν κοπάσει οι μάχες στην Ανατολική Ουκρανία, και το ΝΑΤΟ, με πρόσχημα την «επεκτατική» πολιτική της Ρωσίας, επιχειρεί να την περικυκλώσει και στην ουσία να την πνίξει γεωπολιτικά. Στρατιωτικά γυμνάσια στις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία έχουν προκαλέσει την οργή της Μόσχας, ενώ τα επεκτατικά σχέδια των Αμερικανών και των Συμμάχων τους στη Μαύρη Θάλασσα σπρώχνουν τη Ρωσία στην υιοθέτηση πιο σκληρής γραμμής στην περιοχή. Το γεγονός ότι η Ευρώπη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το Φυσικό Αέριο της Ρωσίας είναι ίσως ο μόνος αποτρεπτικός παράγοντας για να προχωρεί με αργά βήματα η προκλητική συμπεριφορά του Βορειοατλαντικού Συμφώνου.

Κατά την άποψη των στρατηγών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, η Μόσχα είναι πολύ επικίνδυνη για την ασφάλεια της ευρωπαϊκής ηπείρου. Στο ΝΑΤΟ δεν θα ακούσεις τίποτε άλλο αυτή την εποχή, παρά μονάχα για το πώς η Μόσχα συνωμοτεί για να υποδουλώσει την υπόλοιπη Ευρώπη. Κανείς νατοϊκός γαλονάς δεν θα σου μιλήσει για τις παραβιάσεις των συμφωνιών που έκανε η Δυτική Συμμαχία, μετά την κατάργηση του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Παραβιάσεις που σπρώχνουν τη Ρωσία σε νέα εξοπλιστικά προγράμματα. Με συνεπακόλουθο να κάνει το ίδιο και η Δύση. Σε εποχή οικονομικής ύφεσης σε όλη την Ευρώπη, εμείς ξοδεύουμε δισεκατομμύρια για την παραγωγή νέων οπλικών συστημάτων. Να μη ζήσουν και οι πολεμικές βιομηχανίες; Πως άλλωστε θα δικαιολογήσουν τα γαλόνια τους οι στρατιωτικοί και στις δύο πλευρές;

Εν τω μεταξύ η Ευρώπη στενάζει οικονομικά, είναι υποδουλωμένη σε ένα οικονομικό σύστημα που συμφέρει τη Γερμανία και τις τράπεζές της, καθώς και τους χιλιάδες αδρά αμειβόμενους γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, ενώ δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με το τεράστιο μεταναστευτικό ρεύμα. Σε όλα αυτά, προστέθηκε τώρα η απόφαση της Βρετανίας να εγκαταλείψει εν καιρώ την ΕΕ. Μια απόφαση που τσακίζει την οικονομία της και που μαθηματικά την οδηγεί σε βαθιά ύφεση. Και όμως, η βρετανική Βουλή ψήφισε για την απόκτηση νέου στόλου πυρηνικών υποβρυχίων, που θα κοστίσει δισεκατομμύρια στερλίνες.

Η διαφθορά σε πρώην κομμουνιστικές χώρες όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Κροατία έχει φτάσει σε απίθανα ύψη, η Ελλάδα έχει καταρρεύσει ολοσχερώς, η Αρμενία και οι γύρω της χώρες βρίσκονται στα μαχαίρια, ενώ η τρομοκρατία έχει δημιουργήσει πανικό και αναστολή δημοκρατικών λειτουργιών σε χώρες με δημοκρατική παράδοση, όπως είναι η Γαλλία. Αυτονομιστικά κινήματα στη Βρετανία και την Ισπανία, καθώς και στη βόρεια Ιταλία, προκαλούν πονοκεφάλους στις κυβερνήσεις τους. Σίγουρα δεν είναι αυτή η Ευρώπη που ονειρεύτηκαν ο Ντε Γκωλ και ο Αντενάουερ, πάνω στις στάχτες και τα εκατομμύρια νεκρούς που είχαν προκαλέσει δύο παγκόσμιοι πόλεμοι.

Η Ασία

Στην Ασία γίνεται πραγματικός χαμός. Υποτίθεται πως αυτή θα ήταν η ανερχόμενη οικονομικά ήπειρος. Με τις δυο πιο πολυάνθρωπες χώρες στον κόσμο, την Κίνα και την Ινδία, να αναπτύσσονται με ταχύτατους ρυθμούς, θα περίμενε κανείς ότι η ασιατική ήπειρος θα ευημερούσε, τη στιγμή μάλιστα που διαθέτει και τα μεγαλύτερα ενεργειακά αποθέματα στον κόσμο. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. H Mέση Ανατολή φλέγεται στην κυριολεξία. Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, είναι εστίες σοβαρότατων πολεμικών επιχειρήσεων.

Η Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ, ο Λίβανος, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, η χερσόνησος του Σινά είναι καυτές περιοχές. Η Τουρκία μετατράπηκε πάλι σε δικτατορία του χειρίστου είδους. Το Κασμίρ φλέγεται. Το διεκδικούν με φανατισμό η Ινδία και το Πακιστάν. Στην Καμπουτσέα ακόμα δεν έχει εδραιωθεί η δημοκρατία. Η βόρεια Κορέα με τον θεότρελο ηγέτη της απειλεί τους πάντες, η νότια Κορέα, παρά την οικονομική της άνθηση, υπονομεύεται από συνεχή σκάνδαλα διαφθοράς. Η Ιαπωνία βρίσκεται στα μαχαίρια με τη Ρωσία για μερικά νησάκια, όπου έχουν εγκατασταθεί Ρώσοι, η Κίνα τσακώνεται με τις Φιλιππίνες για θαλάσσιες περιοχές πλούσιες σε μεταλλεύματα, ενώ στον χορό έχουν μπει και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Το αραβικό έθνος είναι διχασμένο όσο ποτέ άλλοτε, κυρίως για θρησκευτικούς λόγους - σιίτες εναντίον σουνιτών. Το Ιράν εξακολουθεί να τρομάζει το Ισραήλ για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Το εβραϊκό κράτος δεν λέει να κάνει πίσω στο ζήτημα της ίδρυσης δίπλα του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, το οποίο δεν το θέλουν και άλλα αραβικά κράτη - και ας λένε το αντίθετο. Σχετική όαση γαλήνης είναι σήμερα η Ινδοκίνα, που όμως δοκιμάστηκε άγρια στις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Ινδονησία και Μαλαισία επίσης είναι ήρεμες, ενώ οι Φιλιππίνες, με νέο πρόεδρο έναν ακροδεξιό, είναι υποχρεωμένες να αντιμετωπίσουν εξέγερση αριστερών ανταρτών.

Η Αφρική

Η Αφρική για πολλούς θα είναι ο σιτοβολώνας του κόσμου στον 21ο αιώνα, αν όμως έχει απομείνει κάποια γη για να την καλλιεργήσουν. Η Αίγυπτος σπαράσσεται από εμφύλια διαμάχη. Οι Ισλαμιστές ηττήθηκαν από τον Στρατό αλλά δεν έχουν καταθέσει τα όπλα. Το Σουδάν πάει από το κακό στο χειρότερο, ενώ ο εμφύλιος πόλεμος στο νότιο Σουδάν δημιουργεί πρόσθετο προσφυγικό κύμα. Η αλ Σαχάμπ, οργάνωση ισλαμιστών, συνεχίζει το αιματοκύλισμα στη Σομαλία, ενώ η Νιγηρία, η πλουσιότερη σε κοιτάσματα πετρελαίου αφρικανική χώρα, δοκιμάζεται σκληρά από την επίσης ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση Μπόκο Χαράμ, που έχει απλώσει τα πλοκάμια της και σε γειτονικές χώρες. Η Λιβύη είναι άλλο ένα θλιβερό μέτωπο εμφυλίου πολέμου, στο οποίο δυστυχώς είναι αναμεμιγμένοι Δυτικοί με επίγειες στρατιωτικές δυνάμεις.

Η Νότια Αφρική, που πήγε να γίνει υπόδειγμα χώρας με μικτό πληθυσμό, μετά την κατάρρευση του «άπαρτχαϊντ» και τη δικαίωση του Νέλσωνα Μαντέλα, σπαράσσεται από εσωτερικές έριδες και απίστευτη διαφθορά. Στη Ζιμπάμπουε, ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε κυβερνά με αυταρχικό τρόπο, ενώ αποδοκιμάζεται τώρα από άλλοτε συντρόφους του στον αγώνα εναντίον της μειοψηφίας των λευκών.

Τσαντ, Μάλι, Νίγηρας, Τανζανία, Γκάνα, Γκαμπόν, Σενεγάλη, Μπενίν, Δημοκρατία του Κονγκό, Μαλάουϊ, Ουγκάντα, Ερυθραία, ακόμα και η Αιθιοπία, έδρα της Ένωσης Αφρικανικών Κρατών, δοκιμάζονται σκληρά από την οικονομική δυσπραγία, ενώ η ξηρασία και οι δυσμενείς γενικά καιρικές συνθήκες προκαλούν πείνα, ξηρασία, λειψυδρία και απειλούν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, κυρίως παιδιών. Το δουλεμπόριο βρίσκεται στα ύψη. Αραβικές χώρες όπως η Τυνησία, το Μαρόκο, η Αλγερία και η Μαυριτανία ζουν συνέχεια κάτω από τον φόβο τρομοκρατικών επιθέσεων φανατικών τζιχαντιστών, ενώ ο τουρισμός τους -κύρια πηγή εσόδων- δοκιμάζεται σκληρά.

Η Βόρεια Αμερική

Στη Βόρεια Αμερική, οι Ηνωμένες Πολιτείες, που με το κραχ των Τραπεζών τους (Λίμαν Μπράδερς κλπ) προκάλεσαν την παγκόσμια οικονομική κρίση, δοκιμάζονται τώρα σκληρά από φυλετικές έριδες. Ο Μπαράκ Ομπάμα, πρώτος μαύρος Πρόεδρος στην ιστορία, φεύγει και τη θέση του διεκδικούν οι δύο χειρότεροι υποψήφιοι, με φοβερές αντιπάθειες μέσα στα ίδια τα κόμματά τους. Η Χίλαρι Κλίντον και ο Ντόναλντ Τραμπ σίγουρα δεν είναι ό,τι το καλύτερο για την ηγεσία της μεγαλύτερης και ισχυρότερης δημοκρατίας στον κόσμο.

Οι Αμερικανοί δεν πρόκειται να επιτρέψουν να τους ξεφύγει η παγκόσμια ηγεμονία για πολλά ακόμα χρόνια. Αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μπλεγμένες σε πολλά πολεμικά μέτωπα και αυτό αποτελεί μεγάλη αιμορραγία για την οικονομία τους. Ενώ τις κάνει αντιπαθητικές σε ολοένα και περισσότερους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, παρ' όλο που αν κοιτάξει κανείς αντικειμενικά την αμερικανική προσφορά στην ανθρωπότητα θα δει ότι είναι και τεράστια αλλά και θετική. Όμως πώς να τα βγάλουν πέρα οι Αμερικανοί με τις τόσες παγκόσμιες διενέξεις, για μερικές από τις οποίες φέρουν και οι ίδιοι μεγάλη ευθύνη;

Ο Καναδάς είναι μια σχετική όαση γαλήνης στον κόσμο, μια χώρα που ευημερεί, παρ' όλο που μετέχει σε πολλές διεθνείς στρατιωτικές επιχειρήσεις, κυρίως με τη μορφή ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ. Γεγονός, που προσδίδει διεθνές κύρος στην Οτάβα.

Η Λατινική Αμερική

Η Λατινική Αμερική είναι η γνωστή Λατινική Αμερική, με τους πολύ πλούσιους και τους πολύ φτωχούς πολίτες. Με τη διαφθορά στα ύψη, με την πλουτοκρατία να κρατά τα σκήπτρα και τα εκατομμύρια πάμπτωχους ανθρώπους να ζουν κάτω από απελπιστικές συνθήκες σε παραγκουπόλεις, όπως είναι οι φαβέλες στη Βραζιλία των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων. Η Κούβα, τελευταίο κομμουνιστικό κάστρο στο Νέο Κόσμο, έχει κάνει μεγάλα ανοίγματα προς τον δυτικό κόσμο, αλλά όσο θα ζουν οι αδερφοί Κάστρο, δημοκρατία δυτικού τύπου δεν θα γίνει. Όμως είναι θετικό το γεγονός πως αυτή η χώρα έχει ανοίξει διάπλατες τις πόρτες της στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς. Το Βατικανό έπαιξε μεγάλο ρόλο στην αλλαγή πλεύσης της Κούβας.

Η Ωκεανία

Τέλος, η Ωκεανία φαντάζει ως όαση εν τη ερήμω. Η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, με μεγάλη συμμετοχή σε ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ σε ολόκληρο τον κόσμο, ευημερούν σε έναν πλανήτη που περνά δύσκολες ώρες. Λόγω της απόστασής τους από άλλες περιοχές της γης αυτές οι δύο χώρες, με μικτές οικονομίες, κατάφεραν να περνούν καλά και να επικρατεί ηρεμία στις επικράτειές τους.

Ίσως το μόνο παρήγορο σε όλο αυτό το κακό είναι η συνεργασία πολλών χωρών στον τομέα της εξερεύνησης του διαστήματος. Είναι πολύ παρήγορο το να βλέπει κανείς αστροναύτες και κοσμοναύτες να συνεργάζονται στον διεθνή διαστημικό σταθμό, ενώ οι πατρίδες τους κάτω στη γη βρίσκονται σε αντιπαράθεση. Αυτή η διαστημική συνεργασία θα μπορούσε να ενισχυθεί, αν η Κίνα αποφασίσει να συνεργαστεί σε κοινά προγράμματα μαζί με τις υπόλοιπες Μεγάλες Δυνάμεις του πλανήτη μας. Προς το παρόν το Πεκίνο προτιμά να δουλεύει στο διάστημα μόνο του…