ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΙ Η ΔΟΕ ΘΕΛΕΙ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

Όλοι οι λόγοι για τους οποίους κρίνεται ως ανέφικτη η ιδέα για διοργάνωση του μεγάλου αθλητικού γεγονότος μόνο στην Ελλάδα, από την οποία ξεκίνησαν και εξαπλώθηκαν σε όλον τον κόσμο

Πέραν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, και οι χορηγοί που δίνουν τα λεφτά τους για να διαφημιστούν παγκοσμίως τα προϊόντα τους διαφωνούν με το ενδεχόμενο η Αθήνα να είναι μόνιμα η διοργανώτρια πόλη των Αγώνων

Δύο περίπου βδομάδες πριν από την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο της Βραζιλίας, ακούστηκε πως καλό θα ήταν να επιστρέψουν μόνιμα οι Αγώνες στην Αθήνα. Από μόνο του αυτό είναι λάθος, καθώς οι Ολυμπιάδες ξεκίνησαν από την αρχαία Ίλιδα της Πελοποννήσου, πριν μετακομίσουν στην Ολυμπία και πάρουν από αυτήν την πόλη το όνομά τους. Περίπτωση να ξαναγίνουν εκεί δεν υπάρχει. Η Αθήνα, το 2004, οργάνωσε τους καλύτερους Αγώνες στην Ιστορία, κατά την άποψη του γράφοντος, με δεύτερους τους Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992. Αλλά να επιστρέψουν μόνιμα οι Αγώνες στην Αθήνα δεν υπάρχει καμία περίπτωση. Οι αιτίες είναι πολλές.

Η Κριστίν Λα Γκαρντ, Διευθύντρια του ΔΝΤ, συμμετείχε σε ένα Συνέδριο στο οποίο η Πρόεδρός του έριξε στο τραπέζι την πρόταση για μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, λόγω των τεράστιων προβλημάτων που αντιμετώπισε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το Ρίο. Εγκληματικότητα, τρομοκρατία, φτώχια, οικονομικά σκάνδαλα, πολιτικό πραξικόπημα, αστάθεια πολιτική και οικονομική, βρόμα, μολυσμένη ατμόσφαιρα, μικρόβια ανθεκτικά στα φάρμακα, ένας λαός χωρίς χαμόγελο, είναι μερικά από τα προβλήματα που παραθέτει το Ρίο, που ετοιμάζεται να υποδεχθεί την αφρόκρεμα του παγκόσμιου αθλητισμού. Οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες ξεκινούν στις 5 Αυγούστου.

Οι αποτρεπτικοί παράγοντες

Η Διευθύντρια του ΔΝΤ, άλλοτε αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης με την εθνική ομάδα της Γαλλίας, από ευγένεια προς τους οικοδεσπότες του Συνεδρίου, αρκέστηκε στο να δηλώσει πως η πρόταση για μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα παρουσιάζει ενδιαφέρον, υπενθύμισε όμως την καταστροφική οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.

Αλλά δεν είναι μονάχα η οικονομική πλευρά που εμποδίζει κάθε σκέψη για μόνιμη επιστροφή των Αγώνων στην Ελλάδα ή την Αθήνα. Ο γράφων υπήρξε Διευθυντής στο Γραφείο Τύπου της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004 και γνώρισε από πολύ κοντά όλο το κατεστημένο του Ολυμπιακού Κινήματος. Υπάρχουν ρομαντικοί μέσα στο Ολυμπιακό Κίνημα, αλλά κανείς δεν θέλει μόνιμη τέλεση σε μια μονάχα πόλη.

Για πολλούς και ευνόητους λόγους. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή είναι αυτή που αποφασίζει, καθώς οι Αγώνες τής ανήκουν, είναι προϊόν της με διεθνείς συμβάσεις κλπ. Η φιλοσοφία είναι ότι οι Αγώνες πρέπει να διεξάγονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, ώστε να εξαπλώνονται παντού τα ιδεώδη του Ολυμπισμού, της ευγενούς άμιλλας, της συναδέλφωσης των νεολαιών όλων των λαών του κόσμου, προς όφελος της παγκόσμιας ειρήνης κοκ.

Φυσικά αυτά τα ιδεώδη έχουν εκλείψει προ πολλού. Η εισβολή των αναβολικών και η εκμετάλλευση των Ολυμπιακών Αγώνων για να προβληθούν πολιτικές θέσεις και οικονομικά συμφέροντα έχουν καταστρέψει όλα τα ευγενή αισθήματα από τα οποία διακατέχονταν οι πατέρες του Ολυμπισμού, με πρώτο τον Πιέρ ντε Κουμπερτέν, ο οποίος αναβίωσε τους Αγώνες.

Κυριαρχούν οι χορηγοί

Τώρα αυτοί που κυριαρχούν είναι οι χορηγοί. Από το Συνέδριο της ΔΟΕ στο Μπάντεν Μπάντεν της Γερμανίας, όπου ο νέος τότε Πρόεδρος του Διεθνούς Ολυμπιακού Κινήματος, ο Ισπανός Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, διέγραψε τον ερασιτεχνισμό και εισήγαγε τον επαγγελματισμό στις Ολυμπιάδες, οι Αγώνες κυριαρχούνται από τους χορηγούς, που ξοδεύουν υπέρογκα ποσά για να ενισχύσουν τη διοργάνωση των Αγώνων, προσδοκώντας, παράλληλα, ακόμα μεγαλύτερα κέρδη από τη διαφήμιση των προϊόντων τους.

MacDonalds, Coca Cola, Visa, Adidas και μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως η Ford, η Hyundai και άλλες, προσφέρουν αλλά και κερδίζουν ακόμα περισσότερα. Αυτοί οι χορηγοί επ’ ουδενί δεν θέλουν τη μόνιμη τέλεση των Αγώνων σε μια μονάχα πόλη. Να μην ξεχνάμε ποτέ ότι οι Αγώνες διεκδικούνται και διοργανώνονται από πόλεις και όχι από κράτη.

Οι δε Επιτροπές Οργάνωσής τους αποτελούν βραχίονα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία ελέγχει εξονυχιστικά την πιστή τήρηση των όσων αναφέρονται στο συμβόλαιο ανάθεσης των Αγώνων και, κυρίως, τον προϋπολογισμό, ο οποίος οφείλει να είναι ισοσκελισμένος. Οι χορηγοί, λοιπόν, θέλουν οι Αγώνες να γίνονται σε διάφορα μέρη του κόσμου, ώστε να προωθούνται τα προϊόντα τους.

Οι απόψεις της ΔΟΕ

Αλλά και η ίδια η ΔΟΕ θέλει οι Αγώνες να είναι παγκοσμιοποιημένοι. Δεν θέλει τη μονιμότητα, που φέρνει χαλάρωση και διαφθορά. Μπορεί ποτέ να σκεφθεί κανείς τι όργιο και τι διαφθορά έχουν να γίνουν αν οι Αγώνες τελούνται μόνιμα στην Αθήνα; Όσο και αν γίνουν αδιάβλητοι διαγωνισμοί πρόσληψης μόνιμου προσωπικού, οι Έλληνες είναι μανούλες σε αυτά τα θέματα. Άλλοι επιλέχθηκαν σε διεθνείς διαγωνισμούς εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και άλλοι τους πήραν τη θέση, γιατί κομματικά ήταν αρεστοί στην κυβέρνηση Σημίτη, γιατί είχαν κουμπάρους στελέχη του ΠΑΣΟΚ κλπ.

Οι πόλεις που επιλέγονται για να διοργανώσουν τους Αγώνες, πλην της περίπτωσης της Αθήνας, που οι λόγοι ήταν συναισθηματικοί («Η Ολυμπιάδα επιστρέφει στην κοιτίδα της»), έχουν κάποιον λόγο. Για παράδειγμα, η Σεούλ επιλέχθηκε το 1988 γιατί, χάρη στους Αγώνες, επέστρεψε η δημοκρατία στη Νότιο Κορέα και καταργήθηκε η δικτατορία.

Μέχρι και το όνομά του άλλαξε από τότε ο Πρόεδρος της χώρας Νο Τε Ου και το έκανε Ρο Τε Ου, ώστε αυτό το Νο να μη στέλνει αρνητικό μήνυμα. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1964 δόθηκαν στο Τόκυο, ώστε η Ιαπωνία, κατεστραμμένη από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, να επιστρέψει και πάλι στους κόλπους της διεθνούς κοινότητας.

Φυσικά υπάρχουν και οι υπερδυνάμεις. Η Ατλάντα των Ηνωμένων Πολιτειών επιλέχθηκε το 1996 να οργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες (ήταν σκέτη αποτυχία) «κλέβοντάς» τους από την Αθήνα -η οποία ήθελε να διοργανώσει τους «Χρυσούς Ολυμπιακούς»- γιατί έτσι το ήθελαν οι Αμερικανοί και η Κόκα Κόλα. Και γιατί οι υπεύθυνοι της Επιτροπής Διεκδίκησης της Αθήνας κατήργησαν στην κρίσιμη στιγμή τη Μελίνα Μερκούρη και έβαλαν άλλον επικεφαλής, λόγω της κυβερνητικής αλλαγής.

Η ΔΟΕ δεν θέλει τέτοια πράγματα. Θέλει τη συνέχεια. Ο Σάμαρανκ μού είχε τονίσει πως η Αθήνα είχε πολλές ελπίδες να πάρει την εντολή διοργάνωσης των Αγώνων του 1996 , γιατί είχε την κορυφαία Πρέσβειρα. «Το όνομά της είναι Μελίνα Μερκούρη», μου είχε τονίσει. Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη την έβγαλε από την Επιτροπή Διεκδίκησης, τοποθετώντας άλλους άγνωστους στη ΔΟΕ. Με αποτέλεσμα να τους μαυρίσουν τα μέλη του Διεθνούς Ολυμπιακού Κινήματος.

Άσε που αυτοί που παρουσίασαν τον Φάκελο Υποψηφιότητας (όλοι τους επιλεγμένοι ρουσφετολογικά και ουρανοκατέβατοι με κομματικά και πολιτικά κριτήρια) βάσισαν τη φιλοσοφία στο παρελθόν της Ελλάδας και τον… Σπύρο Λούη, μη γνωρίζοντας προφανώς ότι η ΔΟΕ ήθελε να ξέρει το ποιος είσαι σήμερα και το ποιος θα είσαι αύριο, την εποχή που θα διοργανώσεις τους Αγώνες. Αυτά τα κατάλαβε η Αγγελοπούλου, παρουσίασε τον πιο άρτιο Φάκελο Υποψηφιότητας και η Αθήνα πήρε τους Αγώνες του 2004.

Οι υπερδυνάμεις

Τέλος είναι οι υπερδυνάμεις, οι οποίες δεν πρόκειται να δεχθούν μια μικρή χώρα Φόρου Υποτελούς -όπως περιγράφει την Ελλάδα στο βιβλίο του «Η Παγκόσμια Σκακιέρα» ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας στα χρόνια που Πρόεδρος στις ΗΠΑ ήταν ο Τζίμι Κάρτερ- να διοργανώνει μόνιμα στο έδαφός της το μεγαλύτερο αθλητικο-πολιτικο-οικονομικο-πολιτιστικό γεγονός στον πλανήτη μας. Ούτε οι Αμερικανοί, αλλά ούτε και οι Ρώσοι, οι Βρετανοί, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι ή οι Κινέζοι πρόκειται ποτέ να δεχθούν η Ψωροκώσταινα να αναλάβει τη μόνιμη τέλεση των Αγώνων στο έδαφός της.

Ούτε φυσικά και η γειτονική «σύμμαχος» στο ΝΑΤΟ Τουρκία, που με την Κωνσταντινούπολη διεκδικεί τους Αγώνες εδώ και πολλά χρόνια και απορρίπτεται, θα δεχτεί η «Ελλαδίτσα» να πάρει τέτοια τιμή. Θα πέσουν οι Τούρκοι, αγαπημένα παιδιά των Αμερικανών, των Βρετανών, και τώρα τελευταία πάλι των Ρώσων και των Ισραηλινών, να τη φάνε.

Τα οφέλη για την Ελλάδα

Φυσικά τα οφέλη για την Ελλάδα θα ήταν πολλά στην περίπτωση που κατάφερνε να επιλεγεί ως μόνιμος τόπος τέλεσης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτά τα οφέλη πρώτος τα είχε διαγνώσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, καταθέτοντας τη σχετική πρόταση, που με περισσή ευγένεια δέχτηκαν τα μέλη της ΔΟΕ, αλλά με εξίσου περισσή ευγένεια την απέρριψαν ως ανεφάρμοστη. Και μόνο η εξασφάλιση μόνιμης ειρήνης και προστασίας της χώρας από εξωτερικούς κινδύνους θα άξιζε τον κόπο να διεκδικήσει η Ελλάδα (Αθήνα) τη μόνιμη τέλεση των Αγώνων.

Δεν θα υπήρχε ανάγκη για τρομακτικές δαπάνες στους εξοπλισμούς. Αυτό όμως ποτέ δεν θα το επιτρέψουν όλοι αυτοί που πωλούν όπλα στην Ελλάδα. Είναι πραγματικά τόσα τα συμφέροντα που παίζονται ώστε το πιο λογικό είναι να πάψουμε να ουρανοβατούμε και να σκύψουμε στην προσπάθεια επίλυσης των καθημερινών προβλημάτων μας. Η Ελλάδα για να σωθεί από το χρέος της χρειάζεται ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ. Ποιος όμως να της το δώσει και το σημαντικότερο: ποιος να το καταστρώσει και ποιος να το προωθήσει στον διεθνή παράγοντα;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ
Διεθνής υδατοσφαιριστής, Αθλητικογράφος, μέλος της AIPS,
πρώην Διευθυντής Αθλητικών ΕΤ1, ΕΤ2 και ΕΤ3,
πρώην Διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Αθήνα 2004 και
μέλος της Επιτροπής Διεκδίκησης των Μεσογειακών Αγώνων 2013