Σκληρός όσο ποτέ άλλοτε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ
Κατηγόρησε τους πρωτεργάτες του Brexit, Μπόρις Τζόνσον και Νάιτζελ Φαράτζ, πως αποχωρούν τώρα που διαπιστώνουν πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα, έχοντας παρασύρει τους Βρετανούς σε ολέθρια απόφαση

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ επέκρινε με σκληρές εκφράσεις τους εμπνευστές του Brexit, Μπόρις Τζόνσον και Νάιτζελ Φαράτζ, ότι εγκαταλείπουν το βαπόρι σαν τα ποντίκια, τώρα που τα πράγματα δυσκολεύουν για τη Βρετανία. «Οι χτεσινοί ήρωες του Brexit είναι θλιβεροί ήρωες του σήμερα», δήλωσε στη διάρκεια συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Όπως επισημαίνει το BBC, πολλοί από τους ευρωβουλευτές δεν έχουν κρύψει την οργή τους για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στις 23 Ιουνίου. Ο κ. Γιούνκερ αποκάλεσε «ρετρό εθνικιστές» τους υποστηρικτές του «Leave», τονίζοντας πως «οι πατριώτες δεν το βάζουν στα πόδια όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Μένουν για να παλέψουν».

Αναρωτήθηκε, επίσης, γιατί αυτοί που λύσσαξαν να φύγει η Βρετανία από την Ε.Ε., τώρα προσπαθούν με κάθε τρόπο να καθυστερήσουν την έναρξη της διαδικασίας για έξοδο. «Αντί να παρουσιάσουν ένα σχέδιο, εγκαταλείπουν το βαπόρι», τόνισε. Ο κ. Γιούνκερ είναι από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και πολλές φορές ήρθε σε φραστική αντιπαράθεση με τον Φαράτζ.

Οι Τζόνσον και Φαράτζ
Σημειώνεται πως ο Τζόνσον, που εθεωρείτο επικρατέστερος να διαδεχτεί στην πρωθυπουργία της χώρας τον Ντέιβιντ Κάμερον, ανακοίνωσε πως δεν θα διεκδικήσει αυτό το αξίωμα βλέποντας πρώην υποστηρικτές του να τον εγκαταλείπουν και χιλιάδες νέους να συγκεντρώνονται έξω από το σπίτι του και να του πετάνε κλούβια αβγά και λεμονόκουπες, την ώρα που προσπαθούσε να μπει στο αυτοκίνητό του.

Ο Νάιτζελ Φαράτζ, 20 χρόνια είχε για σύνθημά του «θέλω πίσω την πατρίδα μου». Τώρα ο ηγέτης του εθνικιστικού κόμματος της Βρετανίας, που πέτυχε στον στόχο του παρά τις αντίθετες προβλέψεις, αντέστρεψε το σύνθημά του σε «θέλω πίσω τη ζωή μου». Και παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματός του. Διατήρησε όμως την έδρα του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και τις παχυλές απολαβές του.

Ήταν ο εκπρόσωπος του Ευρωσκεπτικισμού στη Βρετανία για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Συνέβαλε αποφασιστικά ώστε το κόμμα του, UKIP, να αναδειχθεί σε τρίτη πολιτική δύναμη στη χώρα του, ενώ έπεισε περισσότερους από 17 εκατομμύρια ανθρώπους ότι η Βρετανία θα είναι καλύτερα αν εγκαταλείψει την Ε.Ε.

Τον αποκάλεσαν φιλόσοφο των μπαρ, γιατί περνούσε πολλές ώρες πίνοντας, ενώ προσπαθούσε να εξηγήσει το μήνυμά του για αποχώρηση από την Ε.Ε. Προκαλούσε με τη συμπεριφορά του και τις δηλώσεις του εξαγριώνοντας τους συνομιλητές του. Ένας από αυτούς του φώναξε να ντρέπεται, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής αναμέτρησης. Όμως αυτός δεν αποθαρρύνθηκε. Είχε το μεγάλο προσόν της πειθούς.

Το βιογραφικό τους
Ο Φαράτζ γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1964 στο Κεντ και ο αλκοολικός πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένειά του όταν ο Νάιτζελ ήταν μόλις πέντε ετών. Αυτό δεν τον εμπόδισε να σπουδάσει σε δημόσιο κολέγιο, όπου διακρίθηκε στο κρίκετ, το ράγκμπι και τον πολιτικό διάλογο. Δεν σπούδασε σε πανεπιστήμιο, προτιμώντας να πιάσει δουλειά στο Σίτυ. Κέρδιζε από νέος πολλά χρήματα, που του επέτρεψαν να διάγει άνετη ζωή. Τον τράβηξε η πολιτική από νωρίς.

Εντάχθηκε στο Συντηρητικό Κόμμα, από το οποίο όμως αποχώρησε διαμαρτυρόμενος που ο πρώην ηγέτης του και πρωθυπουργός, Τζον Μέιτζορ, υπέγραψε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Τότε εντάχθηκε στην Αντιφεντεραλιστική Λίγκα, προεόρτιο του Ανεξάρτητου Βρετανικού Κόμματος (UK Independence Party-UKIP). Νέος ακόμα είχε σοβαρό αυτοκινητικό δυστύχημα και οι γιατροί λίγο έλλειψε να του κόψουν το πόδι.

Τελικά σώθηκε και νυμφεύθηκε τη νοσοκόμα που τον φρόντιζε, με την οποία απέκτησε δύο γιους. Χώρισε αργότερα και το 1999 νυμφεύθηκε μια Γερμανίδα, με την οποία έχει αποκτήσει δύο κόρες. Είχε πρόβλημα και με καρκίνο, το οποίο ξεπέρασε ολοκληρωτικά, αλλά αυτή η εμπειρία τον επηρέασε σημαντικά στη μετέπειτα ζωή του. Το 2006 εκλέχθηκε ηγέτης του UKIP και οι αναμετρήσεις του με τον Κάμερον θα μείνουν στην ιστορία.

Ο Κάμερον αποκαλούσε τα μέλη του UKIP «φρουτοσαλάτες» και «πρώιμους ρατσιστές». Αλλά ο Φαράτζ υποστήριζε ότι εννέα στους δέκα βουλευτές του Συντηρητικού Κόμματος της Βρετανίας συμφωνούσαν με τις δικές του απόψεις σχετικά με την αποχώρηση από την Ε.Ε., απλώς δεν τολμούσαν να τις αναφέρουν δημόσια. «Μιλάμε για πόλεμο ανάμεσα στο κόμμα μου και ολόκληρο το πολιτικό κατεστημένο της Βρετανίας», έλεγε.

Κανείς δεν θέλει να είναι στη θέση των Βρετανών
Η απόφασή του να παραιτηθεί από την ηγεσία του κόμματός του, προκάλεσε ειρωνικά σχόλια τόσο στη Βρετανία όσο και στο Στρασβούργο, όπου ο Γιούνκερ βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει για ποντίκια που εγκαταλείπουν το πλοίο όταν πιάσει τρικυμία. Παραμένοντας στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Φαράτζ έχει βάλει τώρα ως στόχο να διαλύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως όμως υποστηρίζουν πολλοί, εδώ τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα. Κανείς Ευρωπαίος δεν θέλει να περάσει αυτά που περνούν σήμερα οι Βρετανοί.

Βλέποντας πως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την έξοδο από την Ευρώπη, βλέποντας τη μεγάλη αναταραχή που έχει δημιουργηθεί και με ζωντανές ακόμα τις μνήμες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ευρωπαίοι δεν δείχνουν έτοιμοι να βάλουν σε δοκιμασία μια ειρηνική συμβίωση, παρά τα μεγάλα μειονεκτήματα και τις αδυναμίες της. Αυτό δεν μπορούν να το καταλάβουν οι στρατοκράτορες εθνικιστές της Βρετανίας, που ζουν με μεγαλεία του παρελθόντος, όταν απομυζούσαν τον πλούτο χωρών που είχαν ως αποικίες.

Η ανεξάρτητη Βρετανία του Φαράτζ δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα εξάμβλωμα αποικιοκρατικού χαρακτήρα, που έπινε το αίμα άλλων για να μπορούν οι κύριοι του Λονδίνου να πίνουν το τσάι τους στα σαλόνια με υπηρέτες, δούλους που τους κουβαλούσαν από τις αποικίες τους.

Διχασμένο το Ηνωμένο Βασίλειο
Το ανεξάρτητο Ηνωμένο Βασίλειο του Φαράτζ σπαράσσεται από διχασμό κρατώντας υπόδουλους κάτω από το στέμμα του Μπάκιγχαμ, λαούς που δεν θέλουν να είναι μέλη αυτής της χώρας. Πρώτη η Σκοτία ζήτησε τη συνδρομή της Ε.Ε., μια και στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι Σκοτσέζοι ψήφισαν υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε.

Αλλά η μεγάλη τους ατυχία ήταν ότι η Ισπανία πάτησε πόδι εναντίον του σκοτσέζικου αιτήματος, γιατί η Μαδρίτη αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα με την Καταλωνία, που θέλει να αποσχισθεί από το ισπανικό κράτος, αλλά να διατηρηθεί στη Ε.Ε. Και αυτός είναι ένας πολύ αδύναμος κρίκος για την Ε.Ε., που από μικροσυμφέροντα δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις ευρωπαϊκές προσδοκίες των λαών της Γηραιάς ηπείρου.
Γ.Σ.