ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΕΥΡΩΠΗ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΙΡΑΚ, Η ΑΠΟΛΥΤΗ… ΣΙΩΠΗ

Στη Βαγδάτη το αίμα έχει άλλο χρώμα…

Δεκάδες άνθρωποι σκοτώνονται σχεδόν καθημερινά στο Ιράκ και σχεδόν κανείς δεν δίνει σημασία για το συνεχιζόμενο μακελειό. Πλήρης η διάλυση αυτής της χώρας

Οι ποταμοί Τίγρης και Ευφράτης έχουν βαφτεί με αίμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Και το πιο φοβερό είναι ότι, ενώ τα διεθνή ΜΜΕ αφιερώνουν πάρα πολύ χρόνο στις ειδήσεις τους για άλλα γεγονότα ή ακόμα και για τρομοκρατικές ενέργειες, για το Ιράκ σχεδόν αδιαφορούν

Περισσότεροι από 300 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη Βαγδάτη και δεκάδες άλλοι τραυματίσθηκαν σοβαρά, ενώ μερικοί από αυτούς χαροπαλεύουν, σε έκρηξη σε παγιδευμένο φορτηγό αυτοκίνητο, στο τέλος της περασμένης βδομάδας. Την περασμένη Πέμπτη, από άλλη έκρηξη, πάλι στην ιρακινή πρωτεύουσα, σκοτώθηκαν άλλοι 35 άνθρωποι. Αλλά οι ειδήσεις, εκτός από την πρώτη ημέρα του μακελειού, πέρασαν πάλι στα ψιλά, ενώ όλοι αναφερόντουσαν και αναφέρονται για την τρομοκρατική επίθεση στο Μπανγκλαντές.

Βόμβα σε παγιδευμένο αυτοκίνητο έσκασε κοντά σε εστιατόριο και σε εμπορικό κέντρο στην κεντρική συνοικία Καράντα της ιρακινής πρωτεύουσας. Ο δρόμος σε αυτήν την περιοχή, όπου οι περισσότεροι κάτοικοι είναι σιίτες, ήταν γεμάτος κόσμο, για τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού, που τελειώνει αυτήν την εβδομάδα. Ο Πρωθυπουργός του Ιράκ, Χαϊντέρ αλ Αμπαντί, που προσπάθησε να επισκεφθεί την περιοχή της επίθεσης, περικυκλώθηκε από εξαγριωμένους Ιρακινούς, οι οποίοι τον αποδοκίμασαν άγρια. Άλλη βόμβα έσκασε στη βόρεια Βαγδάτη, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε άνθρωποι.

Συνέπεσαν με την κατάληψη της Φαλούτζα

Οι βομβιστικές επιθέσεις, ανάμεσα στις χειρότερες στο Ιράκ το 2016, συνέπεσαν με τη συμπλήρωση επτά ημερών από την κατάληψη της Φαλούτζα, δεύτερης σε μέγεθος πόλης κοντά στη Βαγδάτη, από τις ειδικές αντιτρομοκρατικές μονάδες του ιρακινού στρατού, οι οποίες όμως ενισχύονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο από ειδικές μονάδες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Η Φαλούτζα είχε πέσει στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους πριν από δύο χρόνια και οι επιθέσεις στη Βαγδάτη θεωρούνται αντίποινο των τζιχαντιστών, οι οποίοι έχουν να αντιμετωπίσουν και ομάδες σιιτών του Ιράκ που υποστηρίζονται από το Ιράν.

Απίστευτο το τι συμβαίνει…

Αυτό που συμβαίνει σε αυτήν τη χώρα, από το 2003, όταν οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους ανέτρεψαν τον άλλοτε δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν και το κόμμα Μπάαθ, είναι απίστευτο. Οι ποταμοί Τίγρης και Ευφράτης έχουν βαφτεί με αίμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Και το πιο φοβερό είναι ότι, ενώ τα διεθνή ΜΜΕ αφιερώνουν πάρα πολύ χρόνο στις ειδήσεις τους για άλλα γεγονότα ή ακόμα και για τρομοκρατικές ενέργειες, για το Ιράκ σχεδόν αδιαφορούν. Ένα πρωτοφανές μακελειό συντελείται στη Μεσοποταμία και κανείς δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται ή να συγκινείται.

Ο εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους σουνίτες, πρώην οπαδούς του Σαντάμ και τους σιίτες, που υποστηρίζονται από τον φιλοϊρανό κληρικό Μοκτάντα Σαντρ, συνεχίζεται αδυσώπητος και κανείς προς το παρόν δεν φαίνεται να μπορεί να βάλει τέλος σε αυτήν την κατάσταση. Οι Ευρωπαίοι, που συνεργάστηκαν με τους Αμερικανούς στους πολέμους του 1991 και του 2003, κλαίνε και οδύρονται για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες, αλλά ελάχιστα ενδιαφέρονται για το μακελειό στο Ιράκ, λές και το αίμα των ανθρώπων εκεί έχει άλλο χρώμα.

Η προειδοποίηση των τζιχαντιστών

Η καταστροφή -και οι νεκροί- στην τελευταία βομβιστική επίθεση στη Βαγδάτη αποτελεί επιπροσθέτως για πολλούς παρατηρητές, μια προειδοποίηση από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, σύμφωνα με την οποία, μπορεί να ηττώνται στο πεδίο των μαχών, όμως είναι ικανοί να κτυπούν εκεί όπου πονά περισσότερο - σκοτώνοντας αμάχους στο κέντρο της ιρακινής πρωτεύουσας, αλλά επίσης και σε πολλές ακόμα πρωτεύουσες στη Μέση Ανατολή και αλλού. Το Ισλαμικό Κράτος υπέστη σοβαρές απώλειες στη Φαλούτζα από τις υποστηριζόμενες από τους Αμερικανούς δυνάμεις των Ιρακινών.

Η πόλη αυτή βρίσκεται σε απόσταση λιγότερη από μία ώρα από τη Βαγδάτη. Παρά την απώλειά της το Ισλαμικό Κράτος θέλει να δείξει στους υποστηριχτές του και στους αντιπάλους του πως ακόμα είναι «ζωντανό» και δεν έχει ηττηθεί. Ο αριθμός των νεκρών στην τελευταία τρομοκρατική επίθεση ήταν τόσο μεγάλος, επειδή αυτή εκδηλώθηκε το βράδυ, που τελειώνει η νηστεία του Ραμαζανιού και οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους για να γιορτάσουν. Όπως σημειώνει το BBC, πρέπει να αναμένει κανείς περισσότερες παρόμοιες επιθέσεις όσο θα αυξάνεται η πίεση ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος.

Η ανάληψη της ευθύνης από την ISIS

Οι τζιχαντιστές του ISIS ακολουθούν έναν δικό τους δρόμο λατρείας του σουνιτικού Ισλάμ. Ανακοίνωσαν πως ευθύνονται για το μακελειό στη Βαγδάτη. Είχαν τοποθετήσει τόνους εκρηκτικών σε φορτηγό ψυγείο. Ο Πρωθυπουργός του Ιράκ, που επιχείρησε να επισκεφθεί το σημείο της επίθεσης, φυγαδεύτηκε, ενώ μέλη της συνοδείας του δέχτηκαν την επίθεση από εξαγριωμένους πολίτες. Ανάμεσα στα θύματα ήταν πολλά παιδιά. Σε έξαλλη κατάσταση οι γονείς τους έψαχναν ανάμεσα στα πτώματα για να τα αναγνωρίσουν. Από την έκρηξη προκλήθηκε πυρκαγιά στην περιοχή και σχεδόν καταστράφηκε ολοσχερώς το εμπορικό κέντρο.

Οι περιοχές που ελέγχει το ΙΚ

Το Ισλαμικό Κράτος ελέγχει ακόμα τεράστιες εκτάσεις του Δυτικού και του Βόρειου Ιράκ, περιλαμβανομένης της Μοσούλης, που είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη του Ιράκ. Οι Αμερικανοί πίεζαν την κυβέρνηση του Ιράκ να παρακάμψει τη Φαλούτζα και να επιτεθεί στη Μοσούλη για να την απελευθερώσει. Αλλά η κυβέρνηση προτίμησε τη Φαλούτζα, αφήνοντας ανενόχλητους τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους να αλωνίζουν.

Στη γειτονική Συρία, το Ισλαμικό Κράτος επίσης δέχεται μεγάλη πίεση από φίλα προσκείμενες στους Αμερικανούς κουρδικές οργανώσεις και τον κυβερνητικό στρατό, αλλά έχει καταφέρει να αντέξει σε περιοχές που γειτονεύουν με την Τουρκία.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι πραγματικοί υπεύθυνοι για την αναίτια διάλυση του Ιράκ, Μπους, Τσένι, Ράμσφελντ, Μπένετ, Μπρένερ, Μπλερ και πολλοί ακόμα Δυτικοί, κυκλοφορούν ελεύθεροι και μερικές φορές εκθέτουν ακόμα και δημόσια τις απόψεις τους. Αναρωτιέται κανείς αν αυτοί οι άνθρωποι, που προκάλεσαν και προκαλούν ακόμα τόσο μεγάλο πόνο σε εκατομμύρια συνανθρώπους τους στη Μέση Ανατολή, μπορούν και κοιμούνται καλά το βράδυ.

Ο τραγικός απολογισμός και τα βασανιστικά ερωτήματα

Μερικά παραδείγματα από την αιματοχυσία -βομβιστικές επιθέσεις- στο Ιράκ, μονάχα το 2016:

* 9 Ιουνίου: 30 νεκροί κοντά στη Βαγδάτη από επίθεση του Ισλαμικού Κράτους.

* 17 Μαΐου: 69 νεκροί από βομβιστικές επιθέσεις στη Βαγδάτη.

* 11 Μαΐου: 93 νεκροί σε κεντρική αγορά της ιρακινής πρωτεύουσας.

* 1 Μαΐου: 33 νεκροί στη νότια πόλη Σαμάουα.

* 26 Μαρτίου: 32 νεκροί στην Ισκανταρία.

* 6 Μαρτίου: 47 νεκροί στην πόλη Χίλα του κεντρικού Ιράκ.

* 28 Φεβρουαρίου: 70 νεκροί από διπλές βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας στην πόλη Σαντρ.

Και έχεις μετά τους Ευρωπαίους να μιλάνε για το Παρίσι και τις Βρυξέλλες, τη στιγμή που στο Ιράκ γίνεται πανικός. Πώς να μην αναρωτιέται λοιπόν κανείς γιατί να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά; Πώς να μην αναρωτιέται κανείς αν ήταν στα καλά τους ο Μπους και ο Μπλερ όταν διακήρυσσαν ότι τώρα ο κόσμος είναι ασφαλέστερος χωρίς τον Σαντάμ Χουσεΐν, ή όταν ο Ομπάμα διακήρυττε πως η δημοκρατία ανατέλλει στο Ιράκ;

Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για το μακελειό στη Μέση Ανατολή, πότε θα λογοδοτήσουν στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης; Τους ενοχλούν ο Μιλόσεβιτς, ο Κάρατζιτς, ο Τέιλορ και ο Γκουκουνί Ουεντέι, που καταδικάστηκαν για εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, τη Λιβερία και το Τσαντ; Να το δεχτεί κανείς. Αυτοί όμως που συνέβαλαν για την καταστροφή του Ιράκ, της Συρίας και της Λιβύης, δεν πρέπει επίσης να προσαχθούν και να καταδικαστούν; Η μήπως εδώ ισχύει το Δίκαιο του ισχυρού;