ΘΕΛΟΥΝ ΜΕΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

Άξονας Συρίας-Ρωσίας-Ιράν για να απελευθερωθούν περιοχές που κατέχουν οι τζιχαντιστές, ενώ άφαντες είναι οι φιλοδυτικές δυνάμεις κι η Ρωσία κατασκευάζει στρατιωτική βάση στην Παλμύρα μετά την εκδίωξη των τζιχαντιστών

Ο πόλεμος ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος δίνει την ευκαιρία για να εξετάσει κανείς ενδελεχώς και να συγκρίνει τις στρατηγικές της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που αποκαλύπτει επικίνδυνα μονοπάτια, τα οποία θυμίζουν τον Ψυχρό Πόλεμο του παρελθόντος

Δυτικοί αναλυτές επισημαίνουν πως ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι θα χρειαστεί να περάσει αρκετός καιρός, μέχρις ότου επιτευχθεί η νίκη σε πολέμους σαν κι αυτόν. Απαιτείται επίσης καλός συντονισμός ανάμεσα στους ντόπιους μαχητές του Ιράκ και τους Κούρδους μαχητές Πεσμεργκά

Σε μια εποχή που ενισχύεται ο άξονας Συρίας-Ρωσίας-Ιράν, ώστε να απελευθερωθούν μεγάλες εκτάσεις, που κατέχει σήμερα στη Συρία το Ισλαμικό Κράτος, πληροφορίες αναφέρουν πως η Μόσχα κατασκευάζει μεγάλη στρατιωτική βάση στην Παλμύρα. Πόλη-μουσείο, την οποία κατείχαν για δύο χρόνια οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και της προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές.

Όπως επισημαίνουν αναλυτές που γνωρίζουν πολύ καλά το Μεσανατολικό, αυτός ο πόλεμος διεξάγεται με πρωταρχικό στόχο να ηττηθεί το Ισλαμικό Κράτος, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Αλλά είναι επίσης ένας πόλεμος για την ηγεμονία και τον έλεγχο της περιοχής. Ο πόλεμος ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος δίνει την ευκαιρία για να εξετάσει κανείς ενδελεχώς και να συγκρίνει τις στρατηγικές της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που αποκαλύπτει επικίνδυνα μονοπάτια, τα οποία θυμίζουν τον Ψυχρό Πόλεμο του παρελθόντος.

Οι στόχοι

Οι στόχοι της Ουάσιγκτον και της Μόσχας στην περιοχή:

* Αυτοί, όπως έχουν διατυπωθεί από τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, είναι περίπλοκοι: Υπάρχει ο στόχος να ηττηθούν ο οργανισμός του Ισλαμικού Κράτους και το ισλαμικό χαλιφάτο, όπως και να απομακρυνθεί από την εξουσία ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, «γιατί διέπραξε εγκλήματα πολέμου ενάντια στον λαό του». Εδώ όμως υπάρχει μεγάλη αντίφαση γιατί το καθεστώς του Άσαντ παίζει κεντρικό ρόλο στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Και αν το καθεστώς του προέβη σε ακρότητες στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, τι να πει κανείς για τους «δημοκρατικούς» αντικαθεστωτικούς αντάρτες, τους οποίους στην αρχή στήριξαν οι Αμερικανοί και οι άλλοι δυτικοί, που ξερίζωναν δημόσια τις καρδιές κυβερνητικών στρατιωτών αιχμαλώτων πολέμου και τις… έτρωγαν; Ποιος άραγε θα τιμωρήσει αυτούς τους κανίβαλους και όσους τους εξόπλιζαν;

* Οι στόχοι του πολέμου στη Συρία, που έχει θέσει ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, σε αντίθεση είναι λιγότερο περίπλοκοι: «Να εξασφαλιστεί η παραμονή στην εξουσία του Προέδρου Άσαντ και να διασφαλιστούν τα κρίσιμα συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή», λένε οι αναλυτές. Εδώ διαπιστώνει κανείς ότι η Ρωσία δεν εμπλέκεται στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ, αλλά προτιμά να περιοριστεί στις ένοπλες συρράξεις στη Συρία.

Άλλες… δυσκολίες

Επιπλέον, επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες πάσχουν από πολεμικό σύνδρομο, προσπαθούν με κάθε τρόπο να μην μπλέξουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις σε πολεμικές επιχειρήσεις, ελπίζοντας πως με τη χρήση της υπερσύγχρονης τεχνολογίας θα πετύχουν την επιδιωκόμενη νίκη, χωρίς τη συμμετοχή των επίγειων δυνάμεών τους. Αντίθετα, χωρίς ιδιαίτερες πιέσεις από το στρατιωτικό της κατεστημένο και χωρίς εσωτερική αντίδραση, η Ρωσία επιδιώκει την παγκόσμια αναγνώριση ως υπερδύναμη.

Γι' αυτό και κατασκευάζει στρατιωτικές βάσεις σε πολλές περιοχές της Συρίας, στοχεύοντας στο να παραμείνει εκεί επ’ αόριστον.

Οι προκλήσεις

Να δούμε λίγο και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δύο συνασπισμοί. Παρά την εμφάνιση ενός διεθνούς συνασπισμού που πολεμά ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, κάτω από την ηγεσία των ΗΠΑ και της Ρωσίας, το κενό ανάμεσα στις δύο χώρες είναι αξιοπρόσεκτο. Στην πραγματικότητα οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι πολεμούν επικεφαλής δύο διαφορετικών συνασπισμών. Ο συνασπισμός στον οποίο ηγούνται οι ΗΠΑ και ο οποίος υποστηρίζεται από δυτικοευρωπαϊκές χώρες που πολεμούν ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος στη Συρία και το Ιράκ, περιλαμβάνει τη Βρετανία και αραβικά σουνιτικά κράτη με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία. Ο ρωσικός συνασπισμός περιλαμβάνει το καθεστώς Άσαντ, το Ιράν και τη Χεζμπολάχ. Αυτός ο συνασπισμός μάχεται κυρίως ενάντια σε αντιστασιακές οργανώσεις της Συρίας, που απειλούν το καθεστώς του Άσαντ.

Ένταση ανάμεσα στους συνασπισμούς

Υπάρχει μεγάλη ένταση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο συνασπισμούς, όχι μόνο ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, αλλά επίσης ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Ιράν. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να μην μπορούν να συνεργαστούν αποτελεσματικά. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, εξαιτίας της μετά τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, φιλοδοξίας των Ηνωμένων Πολιτειών να ηγηθούν ενός διεθνούς συνασπισμού, που θα επέβαλλε τη Νέα Τάξη Πραγμάτων στη Μέση Ανατολή. Οι Ρώσοι στρατιωτικοί όμως δεν αποδέχονται τέτοια κατάσταση και προτιμούν να δρουν μόνοι τους, μονομερώς.

Υπάρχει επίσης τεχνολογική δυσκολία στον συντονισμό με άλλες στρατιωτικές δυνάμεις. Αυτό σημαίνει πως η ρωσική πολεμική αεροπορία επιχειρεί χωρίς τη συνεργασία κάποιου άλλου, σε περιοχές όπου απειλείται η εξουσία του Προέδρου Άσαντ. Ο στρατιωτικός συντονισμός της Ρωσίας με τις δυνάμεις του Άσαντ γίνεται μέσω της Στρατιωτικής Διοίκησης των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, που στην ουσία κατευθύνει τον πόλεμο στη Συρία.

Μετά υπάρχουν οι διαφορετικές στρατιωτικές προσεγγίσεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας, που παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον καθώς βλέπει κανείς τα διαφορετικά δόγματα κυρίως στις αεροπορικές επιχειρήσεις. Το δόγμα που προωθεί η Κεντρική Στρατιωτική Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών μιλά για σύγχρονο πόλεμο, βασισμένο σε ακριβείς πληροφορίες, με τη χρήση αεροπλάνων και εξοπλισμένων μη επανδρωμένων drones καθώς και τηλεκατευθυνόμενα υψηλής ακρίβειας οπλικά συστήματα στις επιθέσεις εναντίον προσεκτικά επιλεγμένων στόχων.

Μπορεί κάποιος να μιλήσει επίσης για πολύ καλές δυνατότητες συλλογής πληροφοριών από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, στις επιθέσεις εναντίον ηγετικών στελεχών του Ισλαμικού Κράτους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται κενό στην ιεραρχία του Ισλαμικού Κράτους, που οι ηγέτες του κρύβονται σαν τα ποντίκια για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Η καλοστημένη εκστρατεία εναντίον των πηγών χρηματοδότησης του Ισλαμικού Κράτους και οι βομβαρδισμοί εναντίον διυλιστηρίων πετρελαίου της οργάνωσης στο έδαφος του Ιράκ, έχει προκαλέσει τεράστια οικονομικά προβλήματα στους τζιχαντιστές, ενώ περιορίζει και την παροχή υψηλών αποδοχών στους μισθοφόρους από το εξωτερικό, που αρνούνται πλέον να καταταγούν στις τάξεις του, αφού δεν υπάρχει το κίνητρο του κέρδους.

Θα χρειαστεί καιρός…

Δυτικοί αναλυτές επισημαίνουν πως ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι θα χρειαστεί να περάσει αρκετός καιρός μέχρις ότου επιτευχθεί η νίκη σε πολέμους σαν κι αυτόν. Απαιτείται επίσης καλός συντονισμός ανάμεσα στους ντόπιους μαχητές του Ιράκ και τους Κούρδους μαχητές Πεσμεργκά, στην προσπάθεια να ανακαταληφθούν εδάφη από ιστορικές περιοχές του Ιράκ, που σήμερα εξακολουθούν να ελέγχονται από τους Ισλαμιστές.

Αντίθετα το ρωσικό δόγμα μιλά για σάρωμα του εδάφους με σφοδρούς βομβαρδισμούς, που πολλές φορές δεν έχουν σαφείς στόχους, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται δεκάδες άμαχοι. Με αυτόν τον τρόπο οι Ρώσοι στρατιωτικοί διοικητές πιστεύουν πως δεν θα υπάρξει συνεργασία ανάμεσα στους αμάχους και τους αντάρτες που αντιστρατεύονται το καθεστώς Άσαντ και έτσι οι τελευταίοι θα υποχρεωθούν να αποχωρήσουν από τις διεκδικούμενες περιοχές.

Οι Αμερικανοί πιστεύουν πως οι Ρώσοι με αυτήν την τακτική δεν θα πετύχουν την πολυπόθητη νίκη, καθώς οι ενέργειές τους δεν είναι συντονισμένες. Το έδαφος της Συρίας θα το ανακαταλάβουν ο κυβερνητικός στρατός της Συρίας και οι δυνάμεις της Χεζμπολάχ. Έτσι, ενώ η ρωσική αεροπορική εκστρατεία ίσως να περιορίσει την άμεση απειλή για το καθεστώς Άσαντ, η ρωσική παρουσία στη Συρία θα συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να έχει επιτευχθεί ένα αποφασιστικό αποτέλεσμα.

Να κατατροπωθεί το Ισλαμικό Κράτος

Αυτός ο πόλεμος γίνεται για να ηττηθεί το Ισλαμικό Κράτος, αλλά και για να δημιουργηθεί νέα κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Είναι παράλληλα πόλεμος για την ηγεμονία και τον έλεγχο της περιοχής, που είναι πλούσια σε πετρέλαιο, και που οι Αμερικανοί θα κάνουν τα πάντα για να συνεχιστεί ανενόχλητη η ροή του προς τη Δύση. Περιφερειακά τώρα, η διαμάχη για κυριαρχία είναι ανάμεσα στον σουνιτικό άξονα, με πρωταγωνίστριες τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο, και τον σιιτικό άξονα, όπου ηγείται το Ιράν. Έχουμε γυρίσει σε άλλους καιρούς, πολλά χρόνια πίσω.

Συνεχείς πόλεμοι μέσα στο Ισλάμ, ανάμεσα στους Σουνίτες και τους Σιίτες. Η πολυσυζητημένη διαμάχη για την εξόρυξη και εξαγωγή του πετρελαίου και η πτώση στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου είναι επίσης μέρος αυτών που συμβαίνουν σήμερα στη Μέση Ανατολή. Σε παγκόσμιο επίπεδο, εντούτοις, είναι λογικό να μιλά κανείς με όρους Ψυχρού Πολέμου. Με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ από τη μια μεριά και τη Ρωσία κάτω από την ηγεσία του Προέδρου Πούτιν από την άλλη.

Η Ρωσία επιδιώκει και πάλι να ανακτήσει το στάτους της Υπερδύναμης. Ο πόλεμος στη Συρία, επιτρέπει στον Πρόεδρο Πούτιν να ενώσει τον λαό του στρέφοντας την προσοχή του στις πολεμικές επιχειρήσεις, αποσπώντας την παράλληλα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ρωσική οικονομία. Η διένεξη στη Μέση Ανατολή είναι μέρος της προσπάθειας που καταβάλλει παγκοσμίως η Ρωσία για επιρροή.

Αυτή η προσπάθεια άρχισε στη Γεωργία, συνεχίστηκε στην Ουκρανία και παρατηρείται τώρα στη Συρία. Αυτή η διαμάχη των δύο πλευρών για ηγεμονία, περιφερειακή και παγκόσμια, τις εμποδίζει για καλύτερη συνεργασία των δυνάμεων που μάχονται εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο πόλεμος να συνεχίζεται χωρίς αισιόδοξο μήνυμα ότι θα τερματιστεί σύντομα.