Ολόκληρη η αρχιτεκτονική του κόσμου αλλάζει από την έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε.
Ανάλυση από διαφορετική σκοπιά, που αναδεικνύει τη δύναμη της Ευρασίας σε εποχή που η Γηραιά Ήπειρος φτάνει, όπως δείχνουν τα πράγματα, στο τέλος της

Η αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση -αν τελικά συντελεστεί, καθώς γιγαντώνεται η αντίδραση αυτών που θέλουν νέο δημοψήφισμα- είναι γεγονός κολοσσιαίας σημασίας. Ολόκληρη η αρχιτεκτονική του κόσμου αλλάζει, επειδή δεν πρόκειται για τυχαία ευρωπαϊκή χώρα.

Είναι ένας από τους πυλώνες της Ευρώπης, που χρόνια διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, αρνητικό ή θετικό αυτό δεν έχει καμία σημασία, στα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη μας. Και όταν η Αγγλία λέει πως είναι έξω από την Ευρώπη, έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε αυτό σημαίνει πως η αξία της Ε.Ε. αλλάζει. Το πιο σημαντικό είναι ότι κανείς δεν θα επιτρέψει μια Ευρώπη χωρίς Βρετανία. Δεν είναι μόνο η οικονομική σκοπιά που μετρά, είναι και η πολιτιστική.

Η άποψη
Σύμφωνα με την άποψη του διάσημου Ρώσου γεωπολιτικού Αλεξάντερ Ντούγκιν, η Αγγλία δεν έχει τα μέσα, ούτε την επιθυμία, ούτε την ικανότητα να παίξει έναν πραγματικά μεγάλο ρόλο. Το επίκεντρο του Δυτικού πολιτισμού εστιάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό που διαπίστωνε κανείς στην Ευρώπη στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, όταν άρχισε η διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, δεν ήταν η θέληση της Ευρώπης, αλλά η ανάδειξη της επιθυμίας του ατλαντικού πολιτισμού, επικεντρωμένου στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Οι Αμερικανοί ήταν αυτοί που αποφάσισαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους την Ευρωπαϊκή Ένωση, και σήμερα, στην ουσία, τη διαλύουν. Η Αγγλία ήταν ο πιο πιστός φιλο-αμερικανικός πόλος μέσα στους κόλπους της Ε.Ε. Αν η Αγγλία δεν βρίσκεται πλέον μέσα στην Ε.Ε., η γαλλο-γερμανική ηπειρωτική Ευρωπαϊκή Ένωση δεν χρειάζεται», λέει ο Ρώσος διανοούμενος.

Οι κανονισμοί της παγκοσμιοποίησης
Όπως πιστεύει, οι κανονισμοί της παγκοσμιοποίησης δεν μπορούν να παραβιαστούν από κανένα ανεξάρτητο κράτος, ιδιαίτερα από μια Αγγλία η οποία δεν είναι πλέον Μεγάλη Δύναμη. Στην πραγματικότητα, η παγκόσμια διαχείριση γίνεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μπορεί στην Αγγλία να υπάρχουν μερικοί που είναι δυσαρεστημένοι με ορισμένα πράγματα. Πρόκειται για ιδιωτική υπόθεση. Αλλά αν η παγκόσμια ελίτ αποφάσισε πως είναι δυνατό ένα Brexit, αυτό σημαίνει πως αύριο θα μπορούσε να δει κανείς μια γαλλική, μια γερμανική, μια ιταλική αποχώρηση από την Ε.Ε.

«Δε νομίζω πως είναι δυνατή η επιστροφή στα έθνη κράτη, όπως συνηθιζόταν στην Ευρώπη, κάτω από το Βεστφαλιανό σύστημα. Μιλάμε για κάτι πολύ διαφορετικό. Κανείς δεν θα επιτρέψει μια Ευρώπη στην ίδια κατάσταση που ήταν πριν αρχίσει να υπάρχει η διαδικασία της ολοκλήρωσης. Νομίζω πως μπορούμε να δούμε μια πολύ επικίνδυνη διαδικασία για την Ευρώπη, έναν πραγματικό εμφύλιο πόλεμο. Η Βρετανία είναι έξω από την Ε.Ε., αλλά δεν βρίσκεται έξω από την κρίση της μετανάστευσης, η οποία θα συνεχίσει να πλήττει την Ευρώπη, και δεν βρίσκεται έξω από τις υπερ-νεοφιλελεύθερες πολιτικές και πρακτικές», επισημαίνει ο Ντούγκιν.

Δεν υπέφερε από την Ευρώπη
Η πραγματικότητα είναι πως η Βρετανία δεν είχε και τόσο πολλά προβλήματα με την Ευρώπη. Δεν υπέφερε από αυτήν. Μερικά πράγματα δεν άρεσαν στους Άγγλους. Στην ουσία η Ε.Ε. χωρίς την Αγγλία είναι μια διαφορετική Ευρωπαϊκή Ένωση τώρα. Αν θα διατηρηθεί χωρίς την Αγγλία, αν θα κινηθεί προς την κατεύθυνση της ικανοποίησης των πραγματικών ευρωπαϊκών ηπειρωτικών συμφερόντων, τότε θα μπορούσε να έχει κάποια ελπίδα.

Αλλά απλώς αυτό δεν θα συμβεί. Αν ρωτηθούν σήμερα οι Ιταλοί τι θα ήθελαν να συμβεί, η απάντηση είναι πως και αυτοί θα προτιμούσαν να εγκαταλείψουν την Ε.Ε. Είναι σε όλους γνωστό πως αυτό ζητούν η Λέγκα του Βορρά και το Κίνημα των Πέντε Αστέρων. Πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο την αλήθεια: η Ευρωπαϊκή Ένωση διαλύεται.

Είναι το τέλος του πύργου της Βαβέλ, βασισμένου στις ατλαντικές γεωπολιτικές και τις αξίες ενός φιλελεύθερου συστήματος. Πρέπει να γνωρίζει κανείς πότε να μην επιτρέπει τη διενέργεια ενός δημοψηφίσματος. Αν δώσεις στον κόσμο τόσο μεγάλη δύναμη, θα ψηφίσει υπέρ αυτού που θέλει.

Έτσι λοιπόν επιτράπηκε στους Άγγλους, που δεν έχουν ιδέα ακόμα και σήμερα το τι είναι η Ε.Ε., να ψηφίσουν, και αυτοί με το δημοψήφισμα αποφάσισαν να φύγουν από την Ε.Ε. Αν τώρα οι ευρωπαϊκοί λαοί έχουν παρόμοια ευκαιρία, οι Ιταλοί, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, να αποφασίσουν για την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα μπορούσε να συμβεί και με αυτούς το ίδιο που έγινε στη Βρετανία.

Η Σκοτία
Αναφερόμενος στη Σκοτία και το δημοψήφισμα που έγινε πριν από δύο χρόνια, για την απόσχιση ή όχι της περιοχής από τη Βρετανία, ο Ρώσος διανοούμενος επισήμανε πως οι Σκοτσέζοι έχουν κάποια ανησυχία σχετικά με τους Βρετανούς. Υπέφεραν τα πάνδεινα από τον αγγλικό ρατσισμό. Το ίδιο συνέβη και με τους Κέλτες και τους Ιρλανδούς, οι οποίοι τώρα μιλάνε για επανένωση των δύο ιρλανδικών κρατών. Ο αγγλικός εθνικισμός δεν μπορεί να επιστρέψει στην εποχή μας.

Οι Σκοτσέζοι υποστήριζαν την Ε.Ε. για να προστατευθούν από τους Βρετανούς, οι οποίοι έκαναν άνω κάτω τον κόσμο με την αγγλοσαξονική ιμπεριαλιστική πολιτική τους. «Η Βρετανία δεν εγκαταλείπει απλώς την Ε.Ε. - εξαφανίζεται από την ιστορία. Αλλά η τύχη της Αγγλίας, του Κάμερον, η τύχη της Σκοτίας και μιας Ενωμένης Ιρλανδίας δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Παρακολουθούμε το τέλος της Ευρώπης, κάτι που μας το έλεγαν από καιρό ο Σπένγκλερ και οι σλαβόφιλοι.

Η Ευρώπη καταρρέει και περιέρχεται σε μια άβυσσο λόγω της υπερ-φιλελεύθερης ιδεολογίας της και νομίζω πως ο τερματισμός αυτής της κατάστασης με απαλό τρόπο -δηλαδή η διάλυση της Ε.Ε.- δεν θα λειτουργήσει», υποδεικνύει.

Ο ρόλος της Ρωσίας
Πολλοί υποστηρίζουν πως πίσω από αυτές τις δραματικές εξελίξεις σημαντικό ρόλο έχει παίξει η και Ρωσία, εκδικούμενη με αυτόν τον τρόπο για τις κυρώσεις που της έχει επιβάλει η Ε.Ε., ύστερα από πιέσεις των ΗΠΑ. Ο Ρώσος γεωπολιτικός θεωρεί πως ήδη δημιουργείται ένας άλλος πόλος, στον οποίο περιλαμβάνεται ο μισός τουλάχιστον πληθυσμός του πλανήτη μας.

Ύστερα από τη Συμφωνία της Τασκένδης, δημιουργήθηκε το Σύμφωνο Συνεργασίας της Σαγκάης - το SCO. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία αυτές οι χώρες είναι μια τεράστια πυρηνική δύναμη. Η Ινδία και το Πακιστάν εντάχθηκαν στο SCO, ενώ το Ιράν συμφώνησε μερικώς για να ενταχθεί σε αυτό το Σύμφωνο.

Τι συμβαίνει λοιπόν σήμερα; Από τη μια μεριά έχουμε το Brexit και από την άλλη το ανερχόμενο SCO, που μετατρέπεται σε μια σημαντική δύναμη. Το κέντρο βάρους του πολιτισμού μεταφέρεται αλλού, στο άλλου μισό του πλανήτη μας. Πρόκειται για μια μετάβαση από την Ευρώπη στον κόσμο της Ευρασίας.

Οι εμπνευστές του Ευρασιανισμού λένε πως το Brexit αποτελεί την κατάρρευση της Δύσης, τη νίκη της ανθρωπότητας, που αντιδρά σε καθετί που πάει να επιβάλει η Δύση και που επιδιώκει να προχωρήσει στον δικό της τον δρόμο. Και η ναυαρχίδα αυτού του κόσμου είναι το SCO, η Ρωσία, η Κίνα, η σημερινή πολυ-πολική ανεξάρτητη Ρωσία, με ηγέτη τον Βλαντίμιρ Πούτιν και όλους αυτούς που αποδέχτηκαν να μετάσχουν στην Ευρασιατική παρέα.

Όπως αναμενόταν, υπάρχουν τώρα στο ξεκίνημα ορισμένα προβλήματα, λόγω του περιφερειακού ανταγωνισμού του Πεκίνου με τη Μόσχα. Σε γενικές γραμμές, όμως, τα πράγματα εξελίσσονται ομαλά. «Οι άνθρωποι έχουν ξυπνήσει και αντιλαμβάνονται πολύ καλά τα όσα γίνονται γύρω τους. Υπάρχει μια βαθιά ασυμμετρία ανάμεσα στις πολιτικές ελίτ και τα συμφέροντα των απλών ανθρώπων του κόσμου.

Οι ελίτ επιβάλουν την ατζέντα τους, αλλά οι άνθρωποι θέλουν κάτι το διαφορετικό. Πολλοί αντιλαμβάνονται πως σήμερα η Αγγλία απελευθερώθηκε από τις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Βρυξελλών. Αύριο οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα ακολουθήσουν. Και δεν απέχουμε πολύ από τη μέρα που οι άνθρωποι θα αρχίσουν να ακολουθούν τη δική τους μοίρα», εξηγεί.

Η Γερμανία κι οι σχέσεις με ΗΠΑ-ΝΑΤΟ
Σχετικά με τη Γερμανία, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η χώρα αυτή έχει λιγότερες δημοκρατικές ελευθερίες, ενώ η επιρροή των ΗΠΑ είναι μεγάλη. Η Βρετανία ήταν σύμμαχος των Αμερικανών με τη θέλησή της, ενώ η Γερμανία υποχρεώθηκε και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, όταν θέλει κανείς να προβλέψει αποχώρηση της Γερμανίας από την Ε.Ε..

Παρ' όλ' αυτά, υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που κερδίζουν στην εκτίμηση των πολιτών, όπως είναι το Frauke Party η Εναλλακτική για τη Γερμανία. Ο ηγέτης του χάρηκε για την αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε., λέγοντας πως αυτή η εξέλιξη ήταν καλό παράδειγμα για την αποχώρηση όχι μόνο από την Ε.Ε. αλλά και από το ΝΑΤΟ. Για πολλούς, όπως ο Ντούγκιν, η Ε.Ε. έκανε τον κύκλο της και τώρα άρχισε η πτώση.

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν στις καθησυχάσεις των πολιτικών ηγετών, ότι τίποτε το κακό δεν συνέβη με το Brexit και ότι όλα μπορούν να διορθωθούν. Αυτοί που σκέφτονται καθαρά το βλέπουν να έρχεται. Για τους αναλυτές με ικανότητα να κρίνουν τα παγκόσμια γεγονότα, η Ε.Ε. είναι πλέον παρελθόν. Οι Βρετανοί δεν μπορούν να ψηφίσουν ξανά. Τώρα θα πρέπει να αναμένει κανείς διαφόρων χρωμάτων επαναστάσεις και την αποσύνθεση της Ευρώπης.

Η αλλαγή δεν θα είναι εύκολη, γιατί η Δύση μοιάζει τώρα με ένα ζώο στα τελευταία του, ένας τραυματισμένος δράκος που μπορεί να μας κτυπήσει με την ουρά του. «Πρέπει να είμαστε ήρεμοι, να δημιουργήσουμε τον πολυ-πολικό κόσμο μας. Έχουμε κερδίσει μια μάχη, αλλά δεν κερδίσαμε ακόμα τον πόλεμο», καταλήγει ο Ντούγκιν.