Ποτέ άλλοτε ο λαός αυτής της χώρας δεν ήταν τόσο πολύ διχασμένος όσο φέτος, με αφορμή το δημοψήφισμα
«Πολιτική γκάφα του αιώνα» αποκάλεσε το διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο France 24 τη δέσμευση του Βρετανού Πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον το 2013 για δημοψήφισμα, προκειμένου να καθησυχάσει τους ευρωσκεπτικιστές του κόμματός του

Διασπασμένη όσο ποτέ άλλοτε βγαίνει η Βρετανία από το δημοψήφισμα, στο οποίο ο λαός κλήθηκε να αποφασίσει αν η χώρα πρέπει να μείνει ή όχι στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτό, που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, ως μια απλή υπόσχεση προς τους βουλευτές και τους οπαδούς του Συντηρητικού κόμματός του, προκειμένου να κατευνάσει τις αντιδράσεις των ευρωσκεπτικιστών και να εξασφαλίσει με αυτόν τον τρόπο τη στήριξή τους στις γενικές βουλευτικές εκλογές -τις οποίες και κέρδισε σε έκπληξη πολλών- μετατράπηκε σε πραγματικό εφιάλτη τόσο για τον ίδιο τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, όσο και για τη χώρα του, την Ευρώπη αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο.

Το 2013, ο Κάμερον πέταξε την υπόσχεση διενέργειας δημοψηφίσματος σε περίπτωση που το εκλογικό Σώμα τον διατηρούσε στην πρωθυπουργική κατοικία στην οδό Ντάουνινγκ 10 του Λονδίνου. Άρπαξαν αυτήν την ευκαιρία οι υπερεθνικιστές της χώρας και την ανήγαγαν σε μέγιστο ζήτημα. Πολύ σημαντικότερο ακόμα και από το δημοψήφισμα στη Σκοτία για την απόσχιση ή όχι της περιοχής από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Άγγιξε όλον τον κόσμο
Η πολιτική γκάφα του Κάμερον προκάλεσε πανικό και σχίσμα όχι μόνο στη Βρετανία, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπου γιγαντώνεται το κίνημα εναντίον της Ε.Ε. όπως λειτουργεί σήμερα. Παράλληλα προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στα διεθνή χρηματιστήρια και την παρέμβαση ακόμα και του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος δημόσια κάλεσε τους Βρετανούς να διατηρήσουν τη χώρα τους μέσα στην Ε.Ε.

Μεγάλες προσωπικότητες του παγκόσμιου οικονομικού κατεστημένου, όπως για παράδειγμα ο Σόρος, ενεπλάκησαν στη μάχη για το «Μένω» ή «Βγαίνω» της Βρετανίας. Το τρίτο δημοψήφισμα στην ιστορία της Βρετανίας άγγιξε όλον τον κόσμο, σε μια αποχή που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα συνέβαιναν τόσα μεγάλα γεγονότα.

Η κρίση της Δύσης με τη Ρωσία για την ανατολική Ουκρανία και την Κριμαία, οι κυρώσεις ενάντια στη Μόσχα, ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία και η εμπλοκή των μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, ο πόλεμος ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και τη διεθνή τρομοκρατία, οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Ρίο, η σύγκρουση των Ην. Πολιτειών με την Κίνα για κάτι νησάκια που δημιουργεί το Πεκίνο σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές, είναι μερικές μονάχα από τις μεγάλες διεθνείς κρίσεις, οι οποίες συνέπεσαν με το βρετανικό δημοψήφισμα, που ήταν το τελευταίο πράγμα που ήθελε ο κόσμος σε μια τέτοια εποχή.

Όπως επισήμανε στην ανάλυσή του το γαλλικό διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο France 24 στην αγγλόφωνη εκπομπή του, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ο κ. Κάμερον θα χρειαστεί να καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να επουλώσει τις πληγές που προκάλεσε η ανόητη υπόσχεσή του για δημοψήφισμα το 2016 σχετικά με την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε.

Τουλάχιστον δύο χρόνια
Αυτό που ίσως δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε, είναι το γεγονός ότι στην περίπτωση απόφασης για Brexit, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Αν ποτέ γίνει. Το αποτέλεσμα θα εξετασθεί από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου οι Βρετανοί ευρωβουλευτές θα μπορούσαν, μαζί με τους άλλους Ευρωπαίους συναδέρφους τους, να απορρίψουν αυτό που αποφασίστηκε στη Βρετανία.

Στη συνέχεια η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα εξετασθεί μαζί με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος από τους ηγέτες της Ε.Ε., οι οποίοι θα έχουν διαβουλεύσεις με τους εκπροσώπους της Βρετανίας. Έπειτα θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στη Βρετανία και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Όλη αυτή η διαδικασία αναμένεται να διαρκέσει περίπου δύο χρόνια, ή ακόμα και περισσότερο. Αν δεν υπάρξει συμφωνία, μπορεί η όλη διαδικασία να διαρκέσει ακόμα και επτά χρόνια. Μέσα σε αυτό το διάστημα, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει.

Και εσωκομματική αναμέτρηση
Πολιτικοί παρατηρητές στη Βρετανία έλεγαν χθες το πρωί πως, σε περίπτωση που οι Βρετανοί αποφασίσουν υπέρ της αποχώρησης από την Ε.Ε., ο κ. Κάμερον δεν έχει καμία ελπίδα να παραμείνει στην ηγεσία της χώρας και του κόμματός του.

Αν -όπως πιστεύεται- παραιτηθεί, θα γίνουν εκλογές για την ανάδειξη νέου αρχηγού των Τόρις. Θα πρέπει να σημειωθεί πως οι Συντηρητικοί συγκλονίζονται από μεγάλο διχασμό σχετικά με αυτό το ζήτημα. Επικρατέστερος να διαδεχθεί τον κ. Κάμερον είναι ο εκκεντρικός πρώην δήμαρχος του Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον, που στο τελευταίο διάστημα του προεκλογικού αγώνα σήκωσε όλο το βάρος της προσπάθειας για έξοδο από την Ε.Ε.

Στην ουσία το δημοψήφισμα μεταβλήθηκε σε μιαν αναμέτρηση ανάμεσα σε ανώτερα στελέχη του Συντηρητικού Κόμματος, σχετικά με την παραμονή ή όχι της χώρας τους στην Ε.Ε., σε μια εποχή κατά την οποία η οικονομία της Βρετανίας θεωρείται η δεύτερη πιο ισχυρή στην Ευρώπη.

Αλλά και στο Εργατικό κόμμα της αντιπολίτευσης η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Η ηγεσία του τάχθηκε υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ε.Ε., οπότε ένα αποτέλεσμα υπέρ της αποχώρησης καθιστά αδύνατη την παραμονή του μαρξιστή Τζέρεμι Κόρμπιν στην ηγεσία των Εργατικών. Οι περισσότεροι πρώην ηγέτες των Εργατικών (π.χ. Μπλερ, Μπράουν), είχαν επίσης εκδηλωθεί υπέρ της παραμονής.

Ο ρόλος του Παλατιού
Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος υπήρξε ο ρόλος του Παλατιού σε αυτό το δημοψήφισμα. Στο ζήτημα της Σκοτίας, η Βασίλισσα Ελισάβετ, που παραμένει δημοφιλέστατη στις τάξεις των υπηκόων της, είχε αναμειχθεί δημόσια ζητώντας από τους Σκοτσέζους να ψηφίσουν υπέρ της παραμονής τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Για το χθεσινό, όμως, δημοψήφισμα δεν είχε πάρει θέση - τουλάχιστον όχι επίσημα. Τώρα το τι παίχθηκε στους διαδρόμους του Μπάκιγχαμ, αυτό ίσως να μην το μάθουμε ποτέ.