Ένα άστρο που απέχει από τη Γη οκτώ έτη φωτός
Ο Ρόμπερτ Τεμπλ στο περίφημο βιβλίο του, ύστερα από πολύχρονες έρευνες, αποκαλύπτει διάφορα μυστικά και παράξενα που είχαν σχέση με μια αφρικανική φυλή, τους Ντόγκον

Το πιο λαμπρό αστέρι του νυχτερινού ουρανού, ο Σείριος, απασχόλησε και απασχολεί μέχρι σήμερα τους αστρονόμους και όχι μόνο. Απέχει από τη Γη οκτώ έτη φωτός και αποτελείται από τον Σείριο Α, τον Σείριο Β και τον Σείριο Γ, που ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα, το 1995. Δηλαδή πρόκειται για ένα τριπλό σύστημα αστεριών. Ο Σείριος Α και ο Σείριος Β είναι λευκοί νάνοι με μέση θερμοκρασία 10.000 βαθμούς Κελσίου.

Ωστόσο, πέρα από τις αστρονομικές γνώσεις, αυτό το άστρο απασχόλησε πολύ την κοινή γνώμη στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Κι ο λόγος, το περίφημο βιβλίο του Ρόμπερτ Τεμπλ «Ο Άγνωστος Σείριος», ο οποίος, με τις πολύχρονες έρευνές του, αποκάλυψε διάφορα μυστικά και παράξενα, που είχαν σχέση με μια αφρικανική φυλή, τους Ντόγκον.

Το μεγάλο ερώτημα
Η φυλή Ντόγκον, στο Μάλι της Αφρικής, έχει πληροφορίες αρκετά ακριβείς σχετικά με την τροχιά, την απόσταση, το σύστημα του Σειρίου, που κληρονόμησαν από τους πρώτους προγόνους πριν από χιλιάδες χρόνια αυτές τις εκπληκτικές γνώσεις. Ο Ρόμπερτ Τεμπλ είχε ήδη απευθύνει το μεγάλο ερώτημα: Από πού και πώς οι πρωτόγονοι ιθαγενείς γνώριζαν την αστρονομική ταυτότητα του Σειρίου;

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αφήγηση των Ντόγκον, από τη σελίδα 67 του έργου του Ρόμπερτ Τεμπλ: «... Ο πλακούντας χρησιμοποιείται από τους Ντόγκον σαν σύμβολο ενός συστήματος ή μιας ομάδας άστρων ή πλανητών. Το δικό μας ηλιακό σύστημα φαίνεται πως χαρακτηρίζεται σαν πλακούντας του Όγκο, ενώ το σύστημα του Σειρίου με τον συνοδό του, τους δορυφόρους του κ.λπ., αναφέρεται σαν πλακούντας του Νόμμο!».

Ουράνιοι θεοί
Στη συνέχεια ο συγγραφέας εξηγεί χαρακτηριστικά τι είναι ο Νόμμο. «Νόμμο είναι το συλλογικό όνομα που δίνουν στον μεγάλο εκπολιτιστή ήρωα, ιδρυτή του πολιτισμού, που ήρθε από το σύστημα του Σειρίου για να εγκαθιδρύσει μια κοινωνία πάνω στη Γη. Ο Νόμμο -ή για περισσότερη ακρίβεια οι Νόμμος- ήταν αμφίβια πλάσματα...». Ασφαλώς και οι αφηγήσεις αυτές μάς αφήνουν άφωνους. Μια πρωτόγονη αφρικανική φυλή μάς λέει ότι στο μακρινό παρελθόν είδε την άφιξη εξωγήινων διαστημοπλοίων και τη μεγάλη ταραχή της Γης από την κάθοδο των «Ουράνιων θεών».

Αν υποθέσουμε ότι κάποιος έδωσε τις γνώσεις στους Ντόγκον, τότε για ποιο σκοπό; Και πώς ήταν δυνατόν οι ιθαγενείς να αποστηθίσουν επιστημονικές ορολογίες, αστρονομικούς όρους κ.λπ.; Ωστόσο, το βέβαιο είναι ότι έχουν χαραγμένα τα σύμβολά τους σε πανάρχαιους βράχους και πέτρινες σφραγίδες που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η αναφορά τους.

Σείριος - η μεγάλη επαλήθευση
Ο Ρόμπερτ Τεμπλ οδηγήθηκε στην έρευνά του από τους διάσημους Γάλλους ανθρωπολόγους Μαρσέλ Γκριόν και Ζερμαίν Ντιτερλέν, που έζησαν από κοντά τους Ντόγκον, καθώς και με την πολύτιμη βοήθεια του Άρθουρ Κλαρκ. Στη σελίδα 71 η δήλωση και η αποκάλυψη των Ντόγκαν μάς εκπλήσσει αφάνταστα: «... Το άστρο Έμμε Για, του συστήματος του Σειρίου, μπορεί και να έχει περίοδο τροχιάς 32 χρόνια αντί για 50, που υπολογίζουν άλλοι.

Είναι μεγαλύτερο από τον Σείριο Β και τέσσερεις φορές ελαφρότερο. (...) Υπάρχει τέτοιο ουράνιο σώμα; Μπορούμε να μεταχειριστούμε τα προγνωστικά των Ντόγκον σαν στοιχεία κα να τα εξετάσουμε;». Το έργο του Αμερικανού Ρόμπερτ Τεμπλ γράφτηκε τη δεκαετία του 1970 και γνώρισε παγκόσμια εκδοτική επιτυχία.

Στη δεκαετία του 1990, ήρθε η μεγάλη επαλήθευση, όταν οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τον τρίτο συνοδό του Σειρίου. Ο Σείριος Γ ήταν πλέον ένα επιστημονικό γεγονός. Η φυλή των Ντόγκον δικαιώθηκε πανηγυρικά, επαληθεύοντας όσα λέγανε στις δικές τους... παραδόσεις.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι
«Η ηλιακή ανατολή του Σειρίου είχε τόση σημασία για τους αρχαίους Αιγυπτίους (όπως επίσης και για τους Ντόγκον), ώστε γιγάντιοι ναοί χτίστηκαν με τα ιερά τους προσανατολισμένα ακριβώς στο σημείο του ορίζοντα απ’ όπου θα ξεπρόβαλλε ο Σείριος την κατάλληλη μέρα. Χάρη σ’ αυτό τον ακριβή προσανατολισμό, το φως του Σειρίου περνούσε από ένα διάδρομο και διαχεόταν μέσα στ’ άγια των αγίων του ιερού σαν να αναβόταν ηλεκτρονικός διακόπτης.

Ο δυνατός αυτός φωτισμός από ένα και μόνο άστρο πραγματοποιείτο χάρη στον απίστευτα ακριβή προσανατολισμό και διότι, αλλιώς, όλος ο ναός θα έμενε βυθισμένος στο σκοτάδι. Σ’ ένα τεράστιο -κατά τα άλλα σκοτεινό- ναό, το φως ενός άστρου που έπεφτε μόνο στο ιερό, θα πρέπει να εντυπωσίαζε τρομερά τους παρόντες. Με αυτό τον τρόπο εκδηλωνόταν η παρουσία του άστρου μέσα στον ναό. Ένας τέτοιος ναός αφιερωμένος στον Σείριο, ήταν ο ναός της Ίσιδας στη Ντεντέρα». (Ρόμπερτ Τεμπλ: «Ο άγνωστος Σείριος»).

Επομένως, το άστρο του Σειρίου αναδύεται ανάμεσα στον μύθο και τη θρησκειολογία. Η επιστήμη έχει τα δικά της στοιχεία. Αν οι Ντόγκον έχουν μια πανάρχαια κληρονομιά σχετικά με το αστρικό αυτό σύστημα, τότε η ιστορία αλλάζει εντελώς. Το μέλλον ανήκει οριστικά στην επιστήμη, για να δώσει και τις τελικές απαντήσεις απ’ όλες αυτές τις εκπληκτικές γνώσεις.